Eind augustus schreef ik een blog over het lied ‘Nature boy’ dat ik had gehoord bij De Sandwich.
Die dag daarna kreeg ik een app van Carlijn.
‘Wat mooi dat je schrijft over het nummer Nature boy. Is al heel lang een van mijn favoriete nummers, zat in die film Moulin Rouge.
Mijn schooltas had dat stukje tekst er op geschreven.’
Ze had die film al heel vaak gezien en was er helemaal gek van destijds, maar ik had hem nog nooit gezien.
Op één van mijn Spotify afspeellijsten staat ‘El tango de Roxanne’.
Dat nummer staat daarop dankzij Carlijn die mij in die tijd het lied liet horen; daar moest ik toen op z’n minst nogal aan wennen.
Ik kende het nummer alleen in de uitvoering van The Police.
Verder reikte mijn kennis over Moulin Rouge niet.

“Is die film nog ergens te zien?” appte ik Carlijn
Hij stond nog gewoon op Netflix.
“Dan kom ik een avond bij jou, gaan we samen Moulin Rouge kijken.”
Gisteravond was het zover.
Gezellig.
Het was heel anders dan ik had verwacht.
Overweldigend, ontroerend en prachtig.

Het verhaal speelt zich af in 1899, waarin Christian, een arme schrijver, naar Parijs komt en verliefd wordt op courtisane Satine.
Meer ga ik er op dit blog niet over vertellen, want het verhaal is overbekend.
Het is een tragi-komedie, een mooie mix van humor, romantiek en drama en het wordt flitsend en met veel kleur in beeld gebracht.

Waar ik het meest van onder de indruk was, was de muziek.
Alle muziekstijlen en periodes komen voorbij, een feest van herkenning.
The Beatles, Madonna, Elton John, Nirvana: de teksten en de melodielijn zijn hetzelfde maar verder is alles anders.
En dan El tango de Roxanne.
Het lied gaat over rauwe jaloezie, het laat de innerlijke kwelling zien van het hoofdpersonage Christian, terwijl zijn geliefde bij ‘de hertog’  is.
Het begint klein en gesproken, maar het wordt groter en groter en het loopt uit op een schreeuwende smeltkroes van hartstocht en wanhoop.
Zo vaak had ik het nummer voorbij horen komen en vond het mooi.
Maar nu, met het hele verhaal er aan vooraf, de indringende beelden en de opzwepende muziek kwam het intens binnen.
En die tango die zo vol passie wordt gedanst.
Zo mooi in beeld gebracht……

Vanmorgen zocht ik op internet naar het nummer en vond een YouTube-video met ‘El tango de Roxanne’ met beelden uit de film.
En weer raakte ik geëmotioneerd door wat ik zag.
En nee, deze keer geen link naar filmpje, maar een advies: zoek die film op op Netflix of een andere streamingsdienst en ga hem kijken.
Als je, net als ik in de afgelopen jaren, alleen maar naar de muziek van dit nummer luistert en de beelden bekijkt, mis je de hele context en is het ‘over the top’ en te veel.

En wat stond er nou op die schooltas?
De laatste zin van het lied ‘Nature boy’: ‘The greatest thing you’ll ever learn is just to love and be loved in return.’