Neef Jan en zijn vrouw Janny zien we door de bank genomen twee keer per jaar. Hij is van de hele grote familie Boelen nog één van de weinigen waar ik regelmatig contact mee heb.
Dit jaar zagen we elkaar veel vaker: dat kwam omdat we alle vier 65 werden en dus regelmatig op elkaars feestje aanwezig waren.
Verder zagen we elkaar onverwacht op de begrafenis van Willem, de zwager van Jan & Janny die in juni plotseling overleed.
Voor de jaarlijkse 24-uurs-sessie waren wij dit jaar aan de beurt. De voorgaande keren hadden we hen uitgenodigd in Casa Grada in Westerbork, deze keer ontvingen we ze in Roden.
“Welkom in B&B Waninge Plaza!” heetten we ze welkom op zaterdagmorgen.
Koffie, lunch en uitgebreid bijkleppen; er was immers weer genoeg gebeurd!

We gingen naar Groningen waar we een wandeling door de stad maakten.
Vrijdag had ik een plattegrondje uitgeprint en 11 dingen bedacht die ik ze graag wilde laten zien.
Geen stadswandeling met droge geschiedenis, maar een ontdekkingsreis.
Die reis begon in de parkeergarage van het UMCG. “Kijk, hier komen we tegenwoordig bijna twee keer in de week door de oogproblemen…”
We waren al blij dat deze 24-uur door konden gaan, het is de laatste tijd nogal eens voorgekomen dat we dingen moesten afblazen.
De Stadsschouwburg, de Martinikerk (waar we helaas niet in konden) en het Pepergasthuis waren de eerste plekjes die we bezochten.
Het Pepergasthuis is één van de mooiste hofjes in Stad. In de middeleeuwen verbleven hier de pelgrims, die van heinde en verre kwamen om de arm van Johannes de Doper te aanschouwen. Die arm werd als relikwie bewaard in de Martinikerk. Meer weten? Lees dan dit artikel. waarin je meer leest over dit prachtige stukje ‘verstopte stad’.

Daarna lieten we ze het Forum zien: wat is het toch altijd een feest om daar te zijn!
We hadden prachtig weer, dus we konden bovenop het gebouw ‘Stad & ommelanden’ goed bekijken.
Gerard probeerde een selfie te maken van ons vieren.
“Beetje naar links…. nee, zo staat Jan voor de toren… o, zo staat de toren er wel op maar Janny niet….”
Een groepje jonge mannen zag het aan en schoot te hulp.
“Zal ik anders even een foto maken van jullie vieren met de toren?”
We konden de gedachten van de man in kwestie haast lezen; iets met boomers.
Maar de foto is prachtig geworden!
Op het dakterras genoten we van een grote beker thee en vervolgden onze weg over de Grote Markt en de Vismarkt, waarbij ik af en toe iets vertelde over de geschiedenis van de stad en hier en daar een bijzonder gebouw aanwees.

In één blog heb ik nog niet een derde van de 24 uur met Jan en Janny beschreven: wordt vervolgd dus!