Op 29 september 1968 was de eerste uitzending van de Fabeltjeskrant.
Wim Kok was geboren op 29 september 1938 en Sylvio Berlusconi ook op die datum in 1936.
Voor mij is de 29e september voor altijd verbonden met tante Trijn: in 1945 werd ze op deze dag geboren. Die 1e aflevering van de Fabeltjeskrant zagen wij bij opa en oma Vrieswijk in huis waar wij toen waren voor de 23e verjaardag van tante Trijn.
Vorig jaar vierden we het ‘Tachtig is prachtig’-feest met de familie: het was achteraf haar laatste verjaardag.
Het was afgelopen dinsdag de eerste verjaardag van tante Trijn waarvoor ik geen kaart meer hoefde te schrijven en ik haar niet meer hoefde te bellen.
“Bel maor eem een dag later heur, dan hebt wij eem tied um bij te praoten, op de dag zölf is mij dat veuls te drok.”
Wat zou ik nog graag dat uur naar Klazienaveen rijden om haar te knuffelen en vervolgens de hele dag met elkaar door te brengen.
Lief en leed delen. Praten over vroeger. Genieten van elkaar gezelschap.
“Wat fijn da’j der weer bint, wicht.”
81 zou ze anders zijn geworden dinsdag.
Het gaat er niet zoveel meer over.
Vorig jaar was ze nog op mijn 65e verjaardag en ik kreeg een envelop met een geldbedrag.
“Moe’j wat moois veur kopen veur jezölf”
Over wat mooi was, daarover liepen onze meningen sterk uiteen.
Zij was gek op vazen, karafjes, serviesgoed, kannetjes en Swarovski-kristal, ik kocht liever CD’s en boeken.
Het envelopje nam ik gisteren mee naar Groningen.
Het was prachtig weer en ik wilde nog graag eens door de Onlanden naar de stad fietsen; het werk mis ik niet, maar de secundaire arbeidsomstandigheden wel……
De foto van de Onlanden hiernaast maakte ik gistermiddag.
Het was heerlijk om er weer door te fietsen.
Ik rook ook gelijk toen ik het fietspad opreed na Peize de ondefinieerbare Onlanden-geur: soms een beetje schimmelig, een beetje broeierig, gedroogd riet, het laat zich moeilijk omschrijven. Zoals verwacht waren er flink wat plassen opgedroogd en de vogels die er waren groepten bij elkaar in de plassen die er nog wel waren.
Mooie fietstocht gemaakt en van de gelegenheid gebruik gemaakt om oud-collega Gineke op te zoeken.
We hadden elkaar al een tijdje niet gesproken, moest nodig weer.
We dronken samen een kop thee en genoten van heerlijk appelkruimelgebak!
Daarna wilde ik nog naar ’t Oortje, om te kijken of ik daar een paar mooie oorbellen kon scoren voor het huwelijk van Carlijn en Wim.
Mooie oorbellen vond ik.
Ze zijn van zilver en hebben een dun gouden laagje.
Ze zijn het laatste cadeau dat ik van tante Trijn heb gekregen en ze vormen voor mij een blijvende herinnering aan haar.
frea
Tip van de redactie (van mij): volgende keer in de wasstraat heel hard muziek als Oh Fortuna aanzetten voor een nog meer dramatische belevenis 😛
Sinet
Gisteren waren de Onlanden bij Vroege Vogels