In juli 2025 bezochten we in Roderwolde een kerkdienst waarin Hotske Postma voorging. Zij preekte over over de vraag ‘Helpt bidden‘?
Toen ik in 2026 haar boek ‘Toegift‘ las, herkende ik stukjes uit die preek.
De Taakgroep Vorming & Toerusting heeft Hotske uitgenodigd om te vertellen over haar boek.
Hoe kwam ze er toe het boek te schrijven? Hoe was het schrijfproces? Wat heeft het haar gebracht?
Daar wilde ik natuurlijk bij zijn, dus gistermiddag bevond ik mij onder haar gehoor.
In het eerste gedeelte vertelde Hotske over het schrijfproces.
Dat ze er veel plezier aan beleefde, ook omdat ze er over sprak met de mensen die deel uit hebben gemaakt van haar leven.
Die stelde ze de vraag: “Hoe was het voor jou? Hoe heb jij het beleefd?”
Haar jeugd was ‘doordrenkt en doordesemd’ van godsdienst.
Het was overal: in de thuissituatie, aan tafel, bij het naar bed brengen, op school en in de kerk.
“Het was er als een vanzelfsprekend iets, maar er werd ons niet gevraagd wat we er van vonden of wat het met ons deed. Ons werd op dat gebied helemaal niets gevraagd.”
Verder liet het schrijven haar van een afstandje kijken naar wat er met haar was gebeurd en dat zorgde voor een stuk verwerking.
Dat vond ik wel herkenbaar; dat je iets ‘van je af kunt schrijven’.
“In mijn boek lees je het verhaal van mijn geloofsbeleving door de jaren heen” vertelde Hotske.
Zij stelde zichzelf daarbij de vraag: “Wie ben ik in dat verhaal?”
Je wordt beïnvloed door zoveel mensen: er zijn verwachtingen waaraan je wilt voldoen en op een gegeven moment kwam Hotske tot de conclusie dat ze zichzelf was kwijtgeraakt.
Ze kon geen dominee meer zijn: ze was zelf uitgeput.
“Mijn geloof was opgebruikt, versleten aan geloven”.
Dat kan dus.
Ze gaf aan dat ze tegenwoordig haar geloof beleeft als ‘fragmentarisch’.
Puzzelstukjes die soms in elkaar vallen, maar soms ook niet.
In het 2e gedeelte van de middag bespraken we in kleine groepjes over mensen die als voorbeeld hebben gefungeerd voor onze eigen geloofsbeleving.
Wie of wat heeft jou gevormd? En is er qua geloof veel veranderd in de loop van de jaren?
Ouders, het dorp waar je in bent opgegroeid, vrienden/vriendinnen, het dorp/de stad waar je later ging wonen, collega’s, dominees, andere kerkgangers, mede koorleden: allemaal mensen die kleine stukjes met je meewandelen op je levensweg. En waarmee je dus ook het geloof ‘deelt’.
Wat heb ik uit deze middag gehaald?
Hoe je geloof gevormd wordt in je leven is beslist niet alleen afhankelijk van welke dominees je hebt gehad in je gemeente.
Hotske noemde het geloof voor haarzelf inmiddels ‘fragmentarisch’ en dat herken ik wel.
Zingend in de cantorij, luisterend naar een preek, een goed gesprek, een bemoedigende opmerking/kaart, een ontroerende religieuze ervaring waar iemand over vertelt of verwondering bij iets prachtigs in de natuur: zomaar wat dagelijkse voorbeelden van geloofsfragmenten, waarbij wel duidelijk wordt dat je als mens anderen nodig hebt.
Geef een reactie