In oktober 2025 besteedde ik aandacht aan de nieuwe website van Sarah ‘Slak en Post’ – Een liefhebber van langzaam leven met als doel om een glinstering in elke dag te zoeken.
Op die site houdt ze een blog bij en sinds oktober 2025 volg ik haar.
Ze blogt niet iedere dag, maar wel regelmatig.
Ze produceert mooie zinnen, zoals ‘de meeste mensen zijn chronisch te serieus’; dat schreef ze in een blog waarin ze een pleidooi houdt voor meer speelsheid.
Of ‘We leven in een maatschappij waar het heel normaal is om constant te kijken hoe creativiteit gebruikt kan worden voor het genereren van inkomsten, maar zodra het gaat over investeren in creativiteit.. dan is het ineens taboe‘ in een verhaal onder de titel: ‘Wat is creativiteit waard?’
Een interessante en actuele vraag met de opkomst van AI.
Haar laatste inval vind ik ook weer prachtig: ze kreeg inspiratie voor ‘Een zomerkamp voor thuisblijvers’ en creëert haar eigen ‘Kamp Slakkengang’.
Daarover schrijft ze zo aanstekelijk dat je denkt: “Waarom organiseer ik eigenlijk geen zomerkamp voor mezelf?”
Ik ga haar kamp-strapatsen in ieder geval volgen,
Of ik inderdaad zomerkampactiviteiten ga ontplooien is nog maar zeer de vraag; mijn dagen zitten ondanks het vervroegde pensioen nog vol zat…..
Ook benieuwd? Hierbij een link naar haar website ‘Slak-en-post.nl’
Vorige week schreef ze over een workshop ‘Dichten’ die ze had gedaan.
Naar aanleiding daarvan had ze zich aangemeld bij ‘Het schrijfcafé in Leek’ en had zich na een paar maanden ook maar gelijk opgegeven om mee te helpen met opzetten van de expositie ‘Schrijfkunst (aan de Muur)’ in de bibliotheek in Leek.
Dat ligt maar 5 km van Roden af, dus daar ging ik heen.
Aan de kant van de kinderboeken, achterin de bieb, is een studie/stilteruimte en daar vond ik de expositie.
Klein, maar fijn.
Op mijn dooie akkertje liep ik langs de wanden, las alles wat er hing/stond en genoot van de letters, de woorden en de zinnen.
De kleine verhaaltjes, al dan niet gezamenlijk geschreven.
De gedichtjes.
En van de manier waarop het allemaal was tentoongesteld.
Nee, ik bracht er geen uren door, maar deed wel inspiratie op.
Tip van Aaltje: je kunt er nog heen!
De schrijfkunst expositie is te zien tot en met vrijdag 3 juli 2026, deze week dus nog.
Sarah laat zien dat je niet hoeft te wachten tot de creativiteit in jezelf begint op te borrelen: je kunt ook zelf actief op zoek gaan naar je creativiteit door maar gewoon te beginnen.
Het doet me denken aan mijn schoonmoeder.
Die kon bij een stampvol aanrecht met afwas van een maaltijd met 23 personen nuchter zeggen: ‘Wij moet gewoon argens begunnen; dan komp der vanzölf ruumte’.
Moe creëerde ruimte op haar aanrecht, Sarah creëert ruimte in haar geest en ontdekt dat je je ook buiten je comfortzone op je gemak kunt voelen.
Eén van de schrijvers had een mooi elfje* gemaakt.
Eens.
*Weet je niet wat een elfje is?
Klik hier voor uitleg op de website ‘Schrijvers online‘.
Sarah
Ach Ada, wat een ontzettend leuk stuk heb je weer geschreven! Ik heb hem even gedeeld met mijn mededeelnemers van het schrijfcafé en voor wie het leuk vindt: de expositie is verlengd tot 1 september, dus hij kan nog bezocht worden. En wees welkom om een keer mee te doen 😄!