Vanmorgen zongen we in de viering van onze PKN-gemeente psalm 68, het 7e couplet ‘God zij geprezen met ontzag’; de bijbel in een notendop, zoek het maar eens op.
Het is gezongen in onze trouwdienst en in alle drie de doopdiensten van onze dochters.
Ik ken de 12 regels uit mijn hoofd en in nare situaties (vlak voor een operatie of in spannende situaties) helpt de tekst mij; als een soort mantra laat ik de woorden zin voor zin voorbijkomen in mijn hoofd. Zo’n mantra helpt als je je moet concentreren omdat je bijvoorbeeld stil moet liggen; denk aan die staaroperatie, waarbij ik mijn hoofd een half uur absoluut niet mocht bewegen.
Dit ‘concentreren met een mantra’ leerde ik van dominee Bart Elbert, die vaak vervelende onderzoeken voor zijn oren moest ondergaan.
Het is voor mij waardevol om dit mantra af en toe met de gemeente te zingen.

Voorganger was vanmorgen dominee Harm Jan Meijer.
Hij was tot 2015 voorganger van onze gemeente, hij is nu met emeritaat en gaat af en toe nog voor.
Het was weer als vanouds.
Het thema was ‘die ons in ruimte heeft gezet’, een zin die we hadden gezongen in bovengenoemd couplet.
Daar had Harm Jan in 2021 ook al eens een verhaal over verteld.
Het is interessant om het blog dat ik daarover schreef nog eens terug te lezen: het is een mooie aanvulling op de dienst van vanmorgen.

Hij schetste de huidige situatie in de wereld en wat wij daar als christenen tegenwoordig toch mee aan moeten.
Hij haalde daarbij de godsdienstfilosoof Martin Buber die o.a. dit zei over religie:

Iedere religie vindt zijn oorsprong in een openbaring. 
Geen enkele religie is de absolute waarheid,
geen enkele religie is een op aard afgedaald stukje hemel.
Iedere religie is een huis van de naar god verlangende mensenziel; een huis met vensters en zonder deuren.
Ik behoef slechts een venster te openen om Gods licht te laten binnendringen.

Dit gedeelte sprak mij in het bijzonder aan, omdat ik me de tijd nog goed kan herinneren waarin de afzonderlijke geloofsgemeenschappen elkaar te vuur en te zwaard bevochten, omdat ieder er van overtuigd was ‘het enige ware geloof aan te hangen.’
Als je in de geschiedenis kijkt waar ‘geloven’ vandaan komt, was dat in de pré-historie het zoeken naar een verklaring voor zaken die niet begrepen werden.
Denk daarbij aan beweging van planeten/sterren, vulkaanuitbarstingen en bliksem. Die verschijnselen werden toegeschreven aan hogere machten.
Dit geloof hielp de mensen de wereld te begrijpen.
Als kind heb ik me altijd afgevraagd hoe het dan toch moest met al die mensen die in andere delen van de wereld woonden en een ander geloof aanhingen.
Als je daar toch was geboren, dan wist je toch niet beter?
55 jaar later is het hervormde meisje dat opgroeide in de jaren ’60 blij met zo’n verhaal van iemand die 10 jaar ouder is.

Na afloop van de viering werd ik aangesproken door een gemeentelid dat aan Daniël Lohues had moeten denken.
Ik ook!
Die zingt in het lied ‘Laot mij maor lopen’: “Want a’j niet weten waor a’j weg komt, wee’j ok niet waor a’j hen gaot”.
En zo is’t.

Benieuwd naar de viering?
Kerkomroep.
YouTube