Wel eens gehoord van Fraamklap?
Of Boerdam?
Het zijn twee dorpjes in de provincie Groningen waar wij gistermiddag doorheen fietsten. 
Gistermorgen smeerden we broodjes, bakten een ei, vulden ons fiets-koeltasje met blikjes drinken en zetten de fietsen op de auto.
We hadden met de fietsknooppunten-app een mooie route uitgezet die begon in Middelstum. 
Toen we in de buurt van het eerste knooppunt de auto parkeerden had ik al drie dingen gezien waar ik nog even heen wilde: de poort van de Asingaborg, de kerk en het borgterrein van de Ewsums.
Maar dat bewaarde ik voor het einde van de middag, dan hadden we daar vast nog wel even tijd voor: we gingen eerst fietsen.

We fietsten door oud landschap: alle dorpen liggen op een wierde/terp en bijna alle dorpen hebben een middeleeuwse kerk. 
Vanuit Middelstum kwamen we eerst door Westerwijtwerd, waar we zowaar de  kerk ook van binnen konden bekijken.
Vervolgens kwamen we dus door bovengenoemd dorpje Fraamklap. 
“Vanwaar die bijzondere naam?” komt dan gelijk bij mij op.
Het eerste deel is genoemd naar de verdwenen borg Fraam bij Huizinge, het tweede deel is genoemd naar de ophaalbrug, ook wel ‘klap’ genoemd, die daar over het Boterdiep ligt. Op de foto hiernaast zie je die brug, met op de achtergrond Middelstum. 
Niet dat die Fraamborg daar in de buurt lag of zo, maar je moest bij die brug afslaan om bij Huizinge te komen waar die borg destijds stond. 
Even later fietsten we door Boerdam: had ik ook nog nooit van gehoord. 

Na een aantal kilometer fietsen langs het Winsumerdiep (het oude jaagpad) kwamen we in Onderdendam.
We genoten van ons broodje ei op een bankje tegenover het oude kantongerecht, een monumentaal pand dat aan het water staat. 
Aan de andere kant van de brug staat het kunstwerk ‘Het jagertje‘: een monument voor jagende scheepsvrouwen. Mijn oma Vrieswijk was zo’n vrouw: daar vertelde ik al eens over in het blog ‘Schipperskind’ in augustus 2022. 

De 500 woorden komen al weer in zicht en ik heb nog niet de helft van onze fietstocht door Wierdenland beschreven.
Daarom ga ik dit verhaal verdelen over meerdere blogs, waarin ik zal vertellen over Warffum, Noordpolderzijl, Usquert en Kantens.
Toen we weer in Middelstum waren was het al over vieren*. Van de dingen ‘waar we vast nog wel even tijd voor hadden’ hebben we alleen het borgterrein van de Ewsums opgezocht.
Dat viel me eigenlijk wat tegen: van de borg is alleen nog de onderbouw van de zware geschutstoren over; verder zagen we de dubbele gracht én het eiland waar de borg ooit op stond, omlijst door een rij lindebomen. De boerderij die bij de borg Ewsum hoorde,  staat er nog wel: die is nu ingericht als horeca-gelegenheid. 

* Wij stonden op tijd….. we hadden namelijk een tafeltje gereserveerd.  
Een grote vakantie zit er dit jaar niet in, dus we doen af en toe iets leuks met z’n tweeën; op mijn verzoek gingen we naar Monte Giove in Norg. 
Daar hebben ze namelijk de pizza ‘Paesana Gorgonzola’.
De lekkerste. 
Echt waar.