30 april: 5 jaar al weer.

Gisteravond keek ik op NPO 1 naar het programma ‘5 jaar koning Willem Alexander’.

Ik dompelde mezelf onder in een uur terugblikken en genieten.  De beelden  van de inhuldiging op 30 april 2013 blijven me intrigeren.  Het plechtige moment waarop Willem Alexander en Maxima  naar buiten komen.  Hij met de hermelijnen mantel en zij in die memorabele blauwe jurk.  De achtergrond verhalen.  Het gejuich van de mensen in Amsterdam.  Het applaus voor Beatrix. Ik hield het weer niet droog; wat een mooi programma.

Willem Alexander is een ander staatshoofd dan koningin  Beatrix. Dat is ook logisch; het is ook een ander mens.  Zijn moeder gaf hem bij het aanvaarden van het koningschap deze goede raad: blijf jezelf. Hou je koers vast en probeer niet met alle winden mee te waaien. Zorg ervoor dat je authentiek bent.

Gewoon jezelf blijven. Als mijn dochters een sollicitatiegesprek hebben gebruik ik woorden van dezelfde strekking.  Je kunt je namelijk wel voordoen als een ander,  maar dat hou je niet vol.  Je bent jezelf.  Met je tekortkomingen maar ook met je sterke punten.  What you see is what you get . Blijf dicht bij jezelf: een beter advies kun je iemand niet geven.

Natuurlijk is er commentaar gekomen op de nieuwe koning; we zijn tenslotte wel Nederlanders. We vinden altijd wel iets dat beter kan of anders had gemoeten.  Wat ik de afgelopen 5 jaar heb gezien zijn twee hardwerkende mensen die hun uiterste best doen om ons land op alle fronten goed te vertegenwoordigen en daarbij drie dochters proberen op te voeden.  Daar hebben ze hun handen meer dan vol aan.

Voor Willem Alexander  en Maxima hoop ik dat de komende jaren net zo succesvol verlopen als deze eerste vijf. Ik laat me graag door hen vertegenwoordigen en geniet vanaf de zijlijn van de franje van oranje.

“Met me vlaggetje,  me hoedje en me toeter… …” kon mijn vader dan vroeger meewarig opmerken.
Zie hiervoor het YouTube-filmpje >>> van cabaratiére Corry Vonk/ABC Cabaret uit 1965: “Ik vertolluk, ik vertolluk de gevoelens van het volluk”.
Nee, pa en ik waren het niet altijd eens.

Dit bericht is geplaatst in Alledag met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.