een alternatief voor 'de waan van de dag'

21 februari: Duo gastblog – Frits, Sam en Tobi.

Vandaag een gezamenlijk gastblog van Frea en Carlijn over hun katten:

Jon vertelde vorig jaar heel subtiel dat er een scandinavische traditie bestaat waarin een stel op hun trouwdag een kat krijgt. Had vast iets te maken met muizen vangen en een huishouden runnen, maar dat zijn details. Het was een nieuw streven: als we na de bruiloft een nieuw huis konden huren zouden we een kat adopteren. Vriendin Makenzi stelde direct voor om het bruidsboeket gewoon te vervangen door een arm vol kittens op onze bruiloft.

Dingen gaan anders, de bruiloft werd uitgesteld, en we kregen geen armvol kittens maar twee bejaarde heren: Tobi (12) en Sam (14). Carlijn en Wim hebben Frits, ook 14. Bij oude katten uit het asiel (want dat zijn het) zit altijd een verhaal. Je weet helaas niet alle details: hoe hebben ze het hiervoor dan gehad? Wat voor baasje hadden ze? In wat voor huis woonden ze? Wat is hun lievelingssnack? Wat voor mandje willen ze? Kittens leer je dat aan, maar oude katten zijn al wat meer set in their ways.

Van de dierenarts of het asiel hoor je de basis informatie dan: Frits zou worden ingeslapen omdat zijn baasje niet meer voor hem kon zorgen. Sam en Tobi werden gevonden in een doos, verwaarloosd en veel te mager. Sam’s lange vacht was een grote knoop geworden, dus toen we hem voor het eerst zagen was hij half kaalgeschoren. Hoe langer je de kat dan in huis hebt hoe vreemder het lijkt: wie wil deze kat nou niet meer?

Tobi, die als een worst op de stoel ligt.

De details leer je vervolgens langzaam als je ze in huis hebt. Sam en Tobi hadden in hun oude huis een klimpaal: we kochten er namelijk een via Marktplaats, en ze hadden de nagels er al in voor we hem goed en wel in elkaar hadden geschroefd. Willen ze mandjes? Slapen ze op de bank? We denken dat Tobi vroeger in de slaapkamer sliep, want zodra het licht uit gaat en de deur dicht gaat de sirene af. “yeOOOOWwwl!”

Wat eten ze graag? Frits kreeg in zijn vorige huis vlees als er gekookt werd, want hij rent alleen naar de keuken als er een verpakking kip of gehakt wordt opengesneden… Tobi kreeg waarschijnlijk een spuitje slagroom af en toe, want het geluid van een slagroomspuit brengt hem al blèrend naar de keuken. Frits mocht waarschijnlijk niet op de bank in zijn oude huis: het heeft ongeveer een maand geduurd voor hij zich heel voorzichtig daarop waagde (ondertussen zat hij wel gewoon op de eettafel, dat mag dan weer niet…)

Sam op de kop op de stoel

Zouden de katten naar buiten willen? Of bleven ze altijd binnen? Sam en Tobi hebben nog geen interesse getoond, maar Frits bleek een buiten-zitten kat te zijn. Toen hij eenmaal op het balkon was geweest werd een Balkon Tripje zijn ultieme doel. Zodra iemand zich richting studeerkamer begeeft zet Frits een galop functie aan en rent hij – staart omhoog – al miauwend naar de balkondeur, want daar was je toch zeker naar onderweg? Ja toch? “EEEEWL!”. Van het balkon af springen bleek wel heel eng, dus nu beperkt hij zich tot zonnebaden en drinken uit plasjes water (veel beter natuurlijk dan de kommetjes binnen).

Frits, de balkonprins.

Een kitten weet niet beter dan dat Jij eten geeft, en aait, en vertrouwt je dus ook al snel. Met oudere katten moet je dat eerst verdienen, die moeten langzaam ontdooien. Bij Tobi en Sam viel dat nog mee, die zaten de eerste avond al bij ons op de bank. Wel zien we dat Sam nog steeds verder relaxed raakt: Tobi lag direct op dag één al languit op de vloer, pootjes alle kanten op, maar Sam bleef altijd wat op zijn hoede, en bleef waakzaam rechtop zitten. Hij gaat nu – na drie maanden – op de kop naast mij op de stoel liggen als ik aan het vergaderen ben, om dan even een klauw in mij been te zetten met een duidelijke “mrrRRT” – dat is Sam voor ‘hoi, aandacht?’. Frits had vooral in het begin wat meer tijd nodig: hij bracht de eerste paar dagen onder de bank door, kwam na een maand op de bank zitten, liet zich al snel uitgebreid op zijn buik aaien, en een jaar later kwam hij op schoot liggen.

Alle koppies op een rij….. ZE ZIJN ZO LEUK!

Dat laatste doet hij eigenlijk alleen bij hoge uitzondering: als er iemand verdrietig is, of gestrest, dan komt Frits ‘helpen’, door op schoot te zitten en aan je te ruiken. Ze zeggen wel vaker dat katten goed zijn voor je mentale gezondheid, en dat kopt! Let me tell you, als je een spinnende kat tegen je gezicht aan hebt (Tobi’s ochtendritueel) is het gewoon makkelijker om je dag goed te beginnen. Er is altijd wel iemand die blij is om jou te zien met je verkreukelde hoofd, want jij geeft eten, en je harige benen zijn perfect om kopjes tegenaan te geven. Spelen? Aaien? En als je gaar uit je werk komt om zes uur, is er altijd een kat die nodig even aan je hand moet ruiken, en dan als het even kan op je schoot gaat zitten, want je bent lekker zacht.

We zitten nu op bijna 900 woorden, en kunnen nog wel drie keer zoveel schrijven over Frits, Sam en Tobi. Misschien in een vervolgblog ooit, over de Kattenspam app, katten die de dierenarts bijna openhalen, en van allerlei kattenkwaad (ha) uithalen als je even niet oplet.

In conclusie: katten <3

 

Vorige

20 februari: Lezer van de maand – Béa Sportel Bolt

Volgende

22 februari: #Doeslief.

  1. Sinet

    Meiden, wat een ontzettend leuk kattenblog. En zo herkenbaar. Hier krijgen ze na het vlees eten als toetje een dotje slagroom. Niet te versmaden😺😺

Laat een reactie achter aan Sinet Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén