Weet je nog?
Carlijn had een tablethoes gemaakt van een merklap van Jansje*; onderaan het blog dat ik daarover schreef vertelde ik dat er nog twee prachtig geborduurde schilderijen met een historisch onderwerp (nog niet ingelijst) over waren van de erfenis van Jansje. Ik vroeg wie er belang bij had: “Komt er geen reactie, dan breng ik ze na de Holy Stitch van de maand maart naar de kringloop.”
Maar eind maart kon ik het niet, die dingen wegbrengen naar Het Goed.
Met Carlijn kwam ik aan het fantaseren.
“Als we er nou een strandtas van kunnen maken……bij NAIS maken we immers ook van die tassen van die waszakken. Kun je van die twee borduurwerken één tas maken? Of zelf een tas bedenken?”
Ik liet het maar even los en liet Carlijn broeden.

Twee weken geleden kreeg ik de vraag: “Wat voor voering zal ik er in doen? Zeegroen of zandgeel?”
Zeegroen vond ik de beste optie.
Vorige week kwamen er nog wat vragen.
Eén hengsel of twee?
Zijvakje? Binnenvak?
Moet de tas dicht kunnen? Gewone knoop, drukknoop, magneetknoop?

Zaterdagmorgen hoorde ik Gerard bellen met iemand terwijl ik nog boven was.
“Carlijn komt vanmiddag theedrinken!”
Oe, gezellig ja.
Kon ze gelijk het mutsje meenemen dat ik voor haar had gebreid.
Maar zij had een verrassing voor mij: de strandtas was klaar!
En kijk nou hoe mooi!!!!!

De tas is helemaal gevoerd en de borduurwerken ‘versieren’ als het ware de buitenkant.
De onderkant van de tas is breder dan de bovenkant; aan de zijkant loopt het taps toe.
Op afbeelding rechts ligt de tas op het aanrecht, daar kun je dat goed zien.
De bodem is verstevigd zodat de tas goed blijft staan.
En er kan heel veel in!
Om de tas uit te proberen deed ik er 3 badhanddoeken, een zwempak, een zwembroek, een tijdschrift, een laptop en een portemonnee in; meer heb je immers niet nodig op het strand.
Op de afbeelding hiernaast zie je hoe dat er uit ziet.
In de twee zijvakken zie je het tijdschrift en de laptop en in het kleine zijvakje (met ritsje) zit de portemonnee en daar kan de telefoon ook nog bij in. De bovenkant van de tas gaat dicht met een magneetknoop.

De ‘Romeinse’ kant is de voorkant; dat was een ‘horizontaal’ borduurwerk.
Het groen van rondom het hoofd komt mooi terug in het zeegroen van de tas.
Het ‘Griekse’ borduurwerk was verticaal; dat vormt de achterkant van de tas, maar als je dat goed wilt bekijken moet je de tas op zijn kant zetten.
Nu ben ik natuurlijk apetrots op zo’n unieke strandtas die niemand heeft!
En ja: het is borduurwerk, gemaakt om in te lijsten en aan de muur te hangen en niet om te ‘dragen’. We zullen moeten afwachten hoe het werk zich houdt als ik de tas ga gebruiken.
Dit blog sluit ik af met een detail-foto van de rand; zo mooi.
Als je klikt op de foto’s, dan komen ze groter in beeld.

* 3 maart 2026: Merklap wordt tablethoes Daar vind je ook de foto’s van de Romeinse en Griekse borduurwerken.