Op mijn afscheidsfeestje bij Lentis waren alleen mijn toenmalige collega’s aanwezig. De oud-collega’s van daarvoor had ik daarbij niet uitgenodigd, die wilde ik graag een keer apart zien.
Dan spreek je elkaar tenminste: op zo’n afscheidsfeestje komt het daar vaak niet van.
Ik had de dames van het ‘vroege’ secretariaat van Team290  gistermiddag bij mij thuis uitgenodigd voor een gezellige lunch en een ‘bijpraatsessie’. Moest nodig weer.
Rond twaalven stonden er al twee voor de voordeur met een enorme hangplant.
“Van ons allemaal!”
Voor mij als gastvrouw. Leuk ja!
Later zocht ik op hoe de plant heet: het is een Lantana; hangt nu al op een mooi plekje op Waninge Plaza bij ons achter in de tuin.

Voor de lunch had ik twee soorten soep gemaakt en een hartige taart gebakken.
Een warm broodje er bij, wat dipjes: lekker.
Het was erg leuk om elkaar weer even te spreken. Jammer was dat Margreet er niet bij was, die was ziek geworden en moest zich afmelden.
Van ons clubje werkt alleen Renny nog bij Team290 en die wordt natuurlijk uitgehoord over de huidige situatie.
“Werkt die arts er nog? O, en die teamleider is weg? Gerda ook? Joh!”
Het boek dat ik had gekregen bij mijn afscheid met bijdrages van alle collega’s door de jaren heen ging van hand tot hand, waarna er natuurlijk weer herinneringen werden opgehaald.

We wandelden na het eten naar het centrum van Roden.
“O, we kunnen zo door de HEMA heen!”
Altijd weer leuk om je eigen dorp te bekijken door de ogen van een ander.
Een zoon van een van dames was op zoek naar een woning; zij vertelde dat het stel zocht in een straal van zo’n 25 kilometer rondom Groningen. Hij vond Roden ‘eigenlijk best een leuk dorpje’, maar de huizen zijn tegenwoordig zo duur. Ja, ook in Roden….. we kwamen op onze wandeling nog twee huizen tegen met een ‘Te koop’ bord in de tuin, maar toen we op Funda hadden gekeken wat die moesten opbrengen lagen die prijzen inderdaad boven de begroting.
‘En dan te bedenken’ memoreerde ze ‘dat wij ons huis destijds hebben gekocht voor 175.000.
GULDEN hè? Vonden wij toen ook heeeel erg veel geld.”
Ja. Wij ook. Mijn ouders moesten überhaupt erg wennen aan het idee dat wij een huis gingen kopen.
Hoe oud waren we nou helemaal. 25! En huizen kopen dat deed OSM* niet.
Heerlijk, zulke gesprekken over herkenbare situaties..

Ze gingen naar huis met een klein afscheidscadeautje: een petunia-plantje met het briefje er aan dat ik in oktober aan de collega’s had gegeven bij het Lentis-afscheid. 
Gisteravond appten we nog wat heen en weer zoals dat gaat als je elkaar weer uitgebreid hebt gesproken.
Renny stuurde ons een filmpje dat alle oude mensen (zoals wij) zouden moeten zien.
Erg grappig.
Ook even lachen? Klik hier
Vooral afkijken tot het laatst.

* OSM = ons soort mensen.