17 mei: Gemeenzaamheid.

Vandaag is een beetje een ’tussen-wal-en-schip’-zondag, zo tussen Hemelvaartsdag en Pinksteren.
Deze zondag wordt ‘wezenzondag’ genoemd: Jezus heeft met zijn Hemelvaart zijn discipelen verlaten en de Heilige geest is nog niet uitgestort, dat vieren we immers pas volgende week.
Vanmorgen ging Diete Kits uit Bovensmilde voor in de viering.
Zij ging in haar overdenking wat dieper in op het aspect ‘wees’.
Je bent een wees als je geen ouders meer hebt.
Mijn vader zei dat letterlijk toen zijn vader overleed in 1982: “Nu ben ik wees.”
Hij was toen zelf in augustus 50 jaar geworden, ik was 22. Het woord ‘wees’ had ik altijd gekoppeld aan ‘kinderen’, dus aan het beeld van een volwassen man als wees moest ik destijds erg wennen.
Dat kwam vanmorgen weer even in mijn herinnering toen de voorganger dit gegeven ook aanhaalde in haar overdenking: je bent wees als je ouders er niet meer zijn.
En dat je je ‘verweesd’ kunt voelen als iemand waar je heel veel van hebt gehouden en die veel voor jou heeft betekend er niet meer is.

Afbeelding: whatsyourgrief.com

De leerlingen van Jezus voelden zich na die eerste hemelvaartsdag ook zo.
En ze moeten verder, net als wij na een groot verlies.
We hoorden vanmorgen dat verdriet niet kleiner wordt, maar dat jouw leven langzaam om dat verdriet heen groeit.
De dominee liet daarbij een plaatje zien, dat mij bekend voorkwam; ik had er zelfs al eens over geblogd*.
Dat was naar aanleiding van een ontroerend blog van Annemarie van de website ‘Dagelijkse onzindingen’*, die deze afbeelding liet zien bij een blog over haar eigen rouwverwerking. Haar man was toen bijna twee jaar geleden overleden en iemand had gedacht ‘dat het nu toch wel haast over zou zijn….’
Het plaatje zegt alles:
‘Mensen denken dat rouw minder wordt gedurende de tijd.
Wat echt gebeurt is dat we groeien om ons verdriet heen.’

Na zo’n verlies moet je weer op eigen benen proberen te staan.
Daarbij helpt het niet om te blijven staren op wat vroeger was.
De discipelen realiseerden zich: ‘Jezus is niet meer aanwezig, maar dat wil niet zeggen dat alles weg is. We moeten nu leven met wat Hij ons heeft doorgegeven’ en gingen aan de slag.
De predikant wees ons vanmorgen op de liefde in bijbelse zin en introduceerde het woord ‘gemeenzaamheid’: betrokkenheid bij én verantwoordelijkheid voor elkaar en het goede voor andere mensen op het oog hebben.
In kerkdiensten, het gezamenlijk bidden en in onderlinge gesprekken/contacten deel je met elkaar wat je bezig houdt: verdriet, maar ook blijdschap en wat het geloof voor jou betekent.
En in delen ontstaat gemeenzaamheid: aandacht hebben voor mensen, dieren en planten, elkaar respecteren, behoeden en bewaren.
En is dat niet de boodschap van iedere zondag?

Nog even iets heel anders:
Dea vroeg vanmorgen aandacht voor de actie ‘De zwijgende meerderheid – Wij zijn met meer’ van Oxfam Novib.
Als reactie op het geweld van extreem rechts kun je een kaartje sturen naar AZC Loosdrecht, Rading 1, 1231 KB Loosdrecht.
Vanmiddag op de bus gedaan.

Wil je het verhaal van Diete Kits ook horen?
Je kunt de viering terugluisteren op Kerkomroep en het YouTube-kanaal 

* Klik hier om dat blog te lezen. Daarop vind je ook een link naar het verhaal van Annemarie.