14 februari: Een achterneefje als Valentijn.

Op dit blog lees je eigenlijk nooit iets over Valentijnsdag; toen ik met de zoekfunctie van deze website het woord ‘Valentijn’ intypte kreeg ik 4 blogs. Er was o.a. een verhaal over een spelletjesavond* met de vrienden, waar Valentijn nog even om de hoek kwam kijken en één blog** dat specifiek over deze 14e februari ging.
Wij doen niet aan Valentijnsdag.
In onze jeugd was er geen speciale aandacht voor. Ja, mijn schoonmoeder was jarig op de 14e februari, dus wij vierden sowieso al feest op die dag.
Gerard en ik sturen elkaar geen kaartjes, geven elkaar ook niets. Niet zo romantisch, nee.
Als ik er eens niet op mijn voordeligst uitzie roep ik wel eens schertsend: “Gelukkig heb ik al verkering…”; mijn verkering en ik weten inmiddels al dat je geluk niet afhangt van Valentijnsdag.

Gisteravond kregen we een app van Lianne, dochter van Gerards broer Jan die in 2019 is overleden.
‘Zijn jullie thuis? Danyan (10) wil graag iets komen brengen.”
Even later zaten ze met z’n tweeën bij ons op de bank.
Een beetje schuchter zat Danyan met een papiertje in zijn hand.
“Wij hebben op school iets gemaakt omdat het Valentijnsdag is en ik heb het voor jou gemaakt.”
Het was een papieren hart dat je kon openvouwen.
In het hart zat een brief verborgen.

Gerard las het hardop voor en schoot vol.
Wat een ontroerend, lief gebaar. Lees even mee:

Lieve ome gerard
Ik geef je deze brief omdat ik je veel beterschap Jammer genoeg mag je niet naar buiten want anders wordt je ziek en je mag dan nog niet meer ziek worden. ik hoop dat God je helpt. Zorg goed voor jezelf.
Ik hou van je.
Liefs, Danyan. ♥

Er zijn veel verschillende soorten liefde.
Op Valentijnsdag gaat het vaak over je geliefde, degene met wie je je leven deelt of graag wil delen.
Bij dit papieren, zelfgemaakte hart gaat het om de liefde van een achterneefje voor de broer van zijn opa Jan die hij al zo lang moet missen.
Voor ons de waarde van de dag.

Voor de liefhebbers nog wat informatie over de heilige Valentijn waar het allemaal mee begon: dat was de priester Sint Valentijn uit Rome, die leefde in de 3e eeuw na Christus.
In die tijd was er een keizerlijke wet die het soldaten verbood om te trouwen; vrijgezellen waren volgens de toenmalige wetgevers eerder bereid om te sterven op het slagveld.
Maar Valentijn zou  in het geheim toch soldaten hebben gehuwd, omdat hij van mening was dat liefde alles overwon.
Keizer Claudius II (268-270) ontdekte deze priesterlijke ongehoorzaamheid en hij liet hij de geestelijke op 14 februari 269 executeren.
Zo werd Valentijn een martelaar voor de liefde.  We vieren Valentijnsdag dus niet op zijn geboortedag, maar op zijn sterfdag.
Vandaag 1757 jaar geleden.

* Ik hou van Holland. En van de vrienden.
** ‘Liefde & cadeau’s’.