Ik heb een raaf gezien.
Twee zelfs, tijdens een wandeling die ik maakte bij de Börkerstroom in de omgeving van Casa Grada.
Tijdens die wandeling had ik mijn vogel-app Merlin Bird aangezet om te kijken of er nog bijzondere vogels te horen waren.
De app detecteerde een kraai en een raaf; toen ik langs een stuk stoppelig land liep waar mais had gestaan waren er twee groepjes zwarte vogels.
Toen er van het ene groepje twee exemplaren wegvlogen krasten ze en lichtte het plaatje van de raaf op de app op. Wat bijzonder! En ze maken echt een ander geluid dan de kraaien.

Een raaf! Daar kan ik nou helemaal blij van worden.
Toen ik kind was, waren er geen raven meer in Nederland; dat vertelde mijn vader  bij de eerste aflevering van ‘De Fabeltjeskrant’, dat was in september 1968, in dat jaar zou ik in oktober 8 worden.
In die eerste aflevering zat Meneer de Raaf in een boom met een dik stuk kaas in zijn snavel.
Onder de boom stond Lowieke de Vos, die wel zin had aan dat stuk kaas.
Het verhaal was gebaseerd op één van de fabels van Jean de la Fontaine; op internet vond ik een mooie prentenboek-uitvoering van dat verhaal: hierbij een link naar het YouTube-filmpje 
Het eind van het liedje was dat Lowieke er met het stuk kaas vandoor ging: “Hatsjikidee….smikkelen en smullen!”
Maar de raven zijn dus niet meer uitgestorven: in Westerbork zitten er een paar!
Op de website van Vogelbescherming Nederland vond ik en mooi artikel, waarin je alles leest over de raaf.
Wil jij juist meer weten over de Fabeltjeskrant? Klik dan hier voor een artikel daarover op Historiek.

Maar er was meer te zien in Westerbork.
Het was lenteachtig zacht de afgelopen dagen en op mijn wandeling zag (en hoorde) ik niet alleen vogels, maar ook bomen en struiken die heel voorzichtig hun blaadjes ontvouwden.
Op onderstaande afbeelding zie je een braamstruik waar nog een paar oude blaadjes aanzitten, maar de nieuwe lichting staat al weer in de startblokken! Op de achtergrond zie je (vaag) de Börkerstroom.

Een dag of 5 brachten we door in Casa Grada, er moesten nog wat klusjes gedaan worden.
Aan de voorkant van het huis zit een heel lang en smal raam, waar een heel lang en smal gordijn voor hing. Dat vond ik al niet mooi toen we het huis kochten in 2021, maar het hing en we wisten niet zo goed wat we dan wel wilden. Maar inmiddels zijn we er uit: wij zochten decoratie-folie met een mooi motiefje en dat heeft Gerard er deze week opgeplakt.
Best een lastig klusje, want achter dat raam zit een trap en hoe kom je dan bovenin bij dat raam?
Maar, zoals onze dochters al jaren zeggen: ‘Papa kan alles’: Gerard pakte de klus op zijn manier aan en het is prachtig geworden!
Klik op de afbeeldingen voor een vergroting.