Begin juni schreef ik dat ik tijdens het Buitenkunst-weekend had meegedaan aan een schrijfworkshop waar ik leerde hoe je magisch realistisch kunt schrijven.
Hiermee besloot ik dat blog:
Het is een griezelig en spannend verhaal geworden en het is nog niet klaar, maar de basis ligt al wel vast in 4 volgemaggelde papieren.
Na deze workshop volgden er twee dagen met workshops klassieke muziek die me zo in beslag namen dat er geen ruimte overbleef om aan dit verhaal te werken.
De komende maanden ga ik het verhaal afschrijven en publiceren op dit blog als een feuilleton in meerdere delen.
Het begint met een reünie van een jaarclub van een universiteit; twee van de mannelijke leden zijn onder raadselachtige omstandigheden overleden en wat is er toch gebeurd met Barbara…….
Het verhaal dat me op die workshop zo in beslag had genomen kreeg ik pas weer onder ogen op de schrijfdag met Frea en Harriët.
Toen ik bezig was met het digitaal uitwerken, was ik zelf nieuwsgierig wat ik ook maar weer had bedacht. Toen ik eenmaal weer was begonnen, bleef ik er die week daarna regelmatig aan werken. Van de steekwoorden maakte ik zinnen, zette sommige alinea’s op een andere plaats in het verhaal, keek of het allemaal klopte en las de afzonderlijke delen heel vaak door.
Het verhaal verdeelde ik in 5 delen: ongeveer 500 woorden per deel, de grootte van een gemiddeld blog.
Sommige dingen schrapte ik, ik verzon er dingen bij en op de schrijfdag kreeg van de dochters nog wat fijne tips.
Toen ik dacht dat het verhaal klaar was heb ik het laten lezen aan Gerard en aan de dochters.
“Lees even met me mee: wat is jullie indruk? Is het een magisch realistisch verhaal? Klopt de volgorde? Kortom: kan ik dit als feuilleton op mijn blog publiceren?”
Maar dat is spannend!
In week 30 kregen ze iedere dag één deel. Dan konden ze het verhaal niet in één keer uitlezen; net als bij een feuilleton moesten ze er op wachten.
Van Frea kreeg ik uitgebreide feedback met veel tips en aanwijzingen waar het net even anders zou kunnen, spannender en mysterieuzer zou worden.
“En misschien moet je even uitleggen wie die vrouw is…. ze duikt zomaar op in deel 4.”
Erg bruikbare informatie én heel leerzaam.
Volgende week donderdag 13 augustus publiceer ik het 1e deel van Heksenkring: een zomerfeuilleton in 5 delen.
Dan neem ik je mee in het leven van Bernard van Waardenburg.
En naar zijn verleden.
Waarom gaat hij niet naar die reünie van zijn jaarclub?
Janny
En nu zit ik te twijfelen, zal ik je vervolgverhaal per keer lezen of de blogs overslaan totdat ik de afleveringen achter elkaar kan lezen. Moeilijk, moeilijk. Gelukkig kan ik er nog even over nadenken.