Categorie: Muziek Pagina 29 van 39

23 maart: “Liefeling…..”

Door Ada

Op 23 maart 2016

Vanmorgen hoorde ik op de radio een liedje van het nieuwe album van Frank Boeyen. “Lieveling” heette het lied en het viel me niet mee. Beetje zeurderig.
Bovendien kan een liedje met die titel nooit de onuitwisbare indruk wegnemen van het lied van Wim Sonneveld met dezelfde naam. Alleen dan op z’n Amsterdams uitgesproken. Liefeling.

De man in kwestie zingt ‘lieveling’, maar het lied geeft inzicht in een ellendig huwelijk.
Kijk en luister naar een uitvoering van de meester zelf >>>.
(wel een beetje harder zetten, het is een zachte opname). Sonneveld geeft het woord ‘lieveling’ een geheel andere dimensie.
Frank Boeyen heeft het vast niet zo bedoeld, maar ik kan niet naar zijn ‘Lieveling’ luisteren zonder de intonatie van Sonneveld erbij te denken…..

Spijt dat ik niet heb geluisterd naar me broers die toen al zeie
“Man, je ken veel beter trouwe met een vrachtauto vol keie…”

Reageren

20 maart: Matthäus Passion

Door Ada

Op 20 maart 2016

In Muziek

In deze weken voor Pasen luister ik regelmatig naar stukken uit de Matthäus Passion.
Dit jaar ga ik hem niet ‘life’ ergens zien, maar dat wil niet zeggen dat ik er niet van geniet. Twee weken geleden ben ik op een woensdagavond met een borduurwerkje in de keuken gaan zitten en heb ik de volledige uitvoering van Herreweghe gezien en beluisterd.
Twee uur en drie kwartier. Zolang is Gerard net weg naar zijn koor In Between.
Afgelopen woensdag heb ik mijn partituren erbij gezocht en heb van een aantal stukken de altpartij meegezongen. Er was toch niemand thuis….

Er zijn nogal wat uitvoeringen van dit werk van Bach op internet te vinden. In 2014 onderzocht Radio 4 onder haar luisteraars wat zij de mooiste versie van de aria ‘Erbarme dich’ vonden.
Klik hier >>> voor de uitslag.

Julia Hamari

Zelf ben ik erg gecharmeerd van de alt Julia Hamari. Haar uitvoering uit 1971 is mijn favoriet. Maar die staat er niet bij. Wel die van Aafje Heijnis. Ook prachtig! Wat Aafje en Julia gemeen hebben is dat de uitvoeringen wel twee minuten langer zijn dan de modernere versies. Het wordt tegenwoordig allemaal veel sneller gespeeld.

Op de “Erbarme dich” pagina van Radio 4 vind je alle uitvoeringen, van mij hierbij die van Julia uit 1971 >>>.

Reageren

10 maart: Humor op de vroege morgen

Door Ada

Op 10 maart 2016

In Alledag, Muziek

Vanmorgen aan het ontbijt.
Beschuitje, thee, krantje, radio 5 aan.
Weinig woorden; mensen die mij kennen weten dat ik een avondmens ben.
Als ik ’s morgens voor acht uur hardop moet lachen is dat een uitzondering, maar dat was vanmorgen: om een stripverhaaltje!

In het Dagblad van het Noorden staat dagelijks de strip de Rechter >>>.
Vanmorgen zien we in die strip op het eerste plaatje vier rechters om een tafel zitten: twee vrouwen en twee mannen. De ene vrouw zegt tegen de ander: “Jet Bussemaker zegt tegen vrouwen: onderschat jezelf niet, je hebt ontzettend veel in huis.”
Op het volgende plaatje zegt een mannelijke rechter: “Ja. Kinderen…. een strijkplank…. een stofzuiger…. De vrouw heeft inmiddels rookwolken boven haar hoofd.
Tussen het tweede en derde plaatje staat: BAF! met sterretjes erbij.
Op het laatste plaatje zien we een omgevallen stoel, met iemand uitgeteld met de benen omhoog. Het is de mannelijke rechter. De andere mannelijke rechter staat er bij en zegt “…..een linkse directe…”

Daar kan ik nou zo van genieten. Verder genoot ik van de sudoku (ik doe altijd de bovenste en Gerard de onderste) en van de muziek. Bij Wekker Wakker wordt iedere morgen een bekend lied besproken en Henk en Manuela laten dan verschillende versies hiervan horen.
Je hoort dan hoe oud het lied eigenlijk is en wie het allemaal hebben gezongen.
Vanmorgen was dat ‘Swing low, sweet chariot”, een Amerikaanse gospel.

Het nummer is waarschijnlijk geschreven door Wallis Willis rond 1862.
Hij was geïnspireerd door the Red River, een rivier tussen Oklahoma en Texas, die hem deed denken aan de Jordaan en aan de profeet Elia, die van de aarde werd meegenomen door vurige rijtuigen (chariots). We hoorden vanmorgen een koor-uitvoering, een stukje van Louis Armstrong en een gospelzangeres met Mariah Cary-achtige uithalen.
De uitvoering die ik het allermooiste vind is die van Eric Clapton >>> uit 1975 en die werd vanmorgen helemaal gedraaid.
Sudoku opgelost.
Mooie muziek.
Humor op de vroege morgen.
Wie had het over ochtendhumeur…..?

Reageren

7 maart: ‘Adelante’ & blokfluiten in Roderwolde

Door Ada

Op 7 maart 2016

In Muziek

In de Jacobskerk in Roderwolde was gistermiddag een klein concert waarvoor ik een uitnodiging had gekregen.
Van de Catharinacantorij zitten er een paar dames op vrouwenkoor Adelante, onder leiding van ‘onze cantrix’ Erica Greiner. Dat koor bestaat al tien jaar en gistermiddag traden ze voor de zesde keer op. Niet zo vaak, dus als ze zich laten horen moet je er bij zijn.

Het was een dubbelconcert, want tegelijkertijd konden we luisteren naar het eerste optreden van het blokfluit-ensemble ‘Peizer Hop Kwartet’ o.l.v. Ton Le Coultre.
Het samenwerkingsverband is wat mij betreft voor herhaling vatbaar.
Toen ik binnenkwam zat het kerkje al bijna vol. Een mooie opsteker voor de organisatoren, er waren te weinig programmaboekjes gedrukt.

Het was in meerdere opzichten een verrassend concert. Omdat er een koor én een kwartet was, kon muziek en zang worden afgewisseld, maar het kon ook worden gecombineerd.
Adelante bestaat uit 3 sopranen, 4 mezzo-sopranen en 2 alten. Klein maar fijn.
Maar ook kwetsbaar. Het klonk af en toe wat breekbaar, maar dat was vooral in het tweede gedeelte. Het was alsof de vermoeidheid toen wat op de stembanden sloeg, want in het begin was de zang krachtiger. Maar het was fijn om naar te luisteren.

Het blokfluitkwartet was de grootste verrassing voor mij. Ook hier ging niet alles vlekkeloos, maar wat een mooie muziek.
De blokfluit vind ik altijd het meest ondergewaardeerde instrument in de muziek en wat lieten deze mensen iets moois horen: Vivaldi, maar ook een volksliedje uit Venezuela. Bach, maar ook El Condor Pasa.

Wat een leuk concert, ik heb er van genoten! Maar waar ik het meest van heb genoten was het enthousiasme waarmee er gezongen en gefloten werd; het spatte er zo af en toe af!
Gelukkig kreeg het publiek ook nog een kleine rol: wij mochten meezingen met het laatste gezamenlijke stuk: ‘Summer is acoming in’. Dat had ik net ingestudeerd voor de “Zingen-voor-de-lol”-avond op 19 februari >>>.
Hopelijk wordt ik voor het volgende concert weer uitgenodigd……

Reageren

4 maart; “Een kwartier, hè.”

Door Ada

Op 4 maart 2016

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Met alle positieve punten met betrekking tot zingen nog in m’n hoofd (zie blog gisteren) wandelde ik gisteravond weer naar de cantorij-repetitie.
In deze periode voor Pasen hebben we het er maar druk mee: we werken mee aan de vieringen op Witte donderdag, Goede vrijdag en Paasmorgen. Dat betekent heel veel liederen, een stuk of vijf repetities en hard werken. De meeste liederen hebben we al eens gezongen. Maar dat betekent niet dat we ze zo weer zingen. In bedekte termen probeerde cantrix ons duidelijk te maken dat we thuis ook iets zouden kunnen doen.
Ik zag denkbeeldige tekstballonnetjes boven sommige hoofden. “Huiswerk!?!”

Gisteravond zongen we alle muziek voor de Witte donderdag. Mooie muziek. Alleen het tafelgebed biedt niet veel uitdaging. Eén-stemmig en weinig variatie. Wat cantrix de opmerking ontlokte: “We hebben wel eens een moeilijker tafelgebed gezongen.” Waarop iemand zei: “Ja. En mooier.”

Eén lied ging heel beroerd. Lacherig zongen we het uit, het was echt niet om aan te horen. Cantrix liep ñaar het keyboard, sloeg het akkoord aan en riep opgewekt: ” We zijn wel op toon gebleven!”
Na een uur zingen was het om half negen pauze. Koffie. Dat is ook altijd een zeer genoeglijk deel van de cantorij-avond, dat eigenlijk altijd langer duurt dan de vijftien minuten die er voor staan.
Meestal staat onze cantrix dit oogluikend toe, maar vanavond kregen we vooraf de boodschap mee: “Een kwartier, hè!”

Dat is gelukt. Het tweede kopje werd in recordtempo naar binnen gewerkt en we hebben het hele repertoire voor 24 maart doorgezongen.
Ondertussen had ik nog grote pret met de mensen om mij heen bij het pakken van een begintoon…….toen we zouden inzetten lukte dat even niet.
Het woord ‘klieren’ viel in dit verband. Mea culpa.
Met een collega-alt wandelde ik terug naar huis.
We waren het roerend eens: zingen is goed voor je hart, je longen én je humeur!

Reageren

29 februari: Kedoogie!!

Door Ada

Op 29 februari 2016

In Muziek, Streektaol

Zoaterdagmiddag kwam de postbode met drie enveloppen én een pakkie.
Een brief van de Rabobank, een brief van uutvaortverzekering en een brief van de gemiente. Iets met belasting. Knap ik nooit hiel arg van op.

Maor het pakkie maakte de dag, het weekend, haost de hiele weke hielemaol goed.
Dit zat d’r in:

de neie CD van Daniël Lohues ‘Aosem’. Mét een handtekening van de meester.
Kregen van mien boekenvriendin (zie 2 maart 2015 >>>).

Een hiele biezundere sensatie: vittien neie liedties, waorvan ik allent de eerste al ies heurd had. ’t Is weer prachtig. Ze staot alle vittien al op mien MP3-speuler.
Nao ’t eten gao ik ’s aomds vaak eem op de bank. De komende dagen doe ‘k dat met Daniël.
Dan zingt e in mien oren, met zien gitaar d’r bij. Of de piano.
Op facebook linkte Lohues zölf naor een interview met hum in de Volkskrant. “Het kerkorgel is de eerste liefde in mijn leven >>>”
Een biezundere man. Het laatste nummer op de CD het “Let maor niet op mij“.
Bin ik niet met hum iens.
Ik zol zeggen: “Let veural op Daniël Lohues. Ku’we nog een boel van leer’n.”

Jeannette: bedankt!

Reageren

27 februari: The second walz van André Rieu

Door Ada

Op 27 februari 2016

In Muziek

Op 6 januari >>> plaatste ik het gedicht van Bea Sportel over wat muziek met je kan doen.
Nooit is dat lied meer hetzelfde. het is en blijft voorgoed met jou verbonden
net zoals die mens voorgoed met jou verbonden is. was de laatste regel.
Voor mij is dat bijvoorbeeld met ‘The second waltz’ van André Rieu.
Niet een nummer waar ik warm van werd.
Mijn vader wel. Prachtig vond hij het.
Dochter Harriët speelde saxofoon en opa vroeg op een zeker moment: “Kun jij dat vassie van André Rieu ok speul’n?” Dat kon ze.
En als de gelegenheid zich voordeed speelde ze dat voor hem. Ze kon hem geen groter plezier doen. Op een huwelijksjubileum. Of gewoon, als opa en oma bij ons op bezoek waren.

Toen mijn vader was overleden heeft ze het nog één keer voor hem gespeeld in de rouwdienst.
Af en toe komt het nog wel eens voorbij op de radio.
Na zijn overlijden zette ik de radio dan uit.
Te confronterend.

Vandaag (zie 27 februari 2015 >>>) is het 8 jaar geleden dat hij overleed.
Als ‘The second waltz’ voorbij komt kan ik daar inmiddels met droge ogen naar luisteren.
Het is een mooie herinnering geworden en voor altijd verbonden met mijn vader.
Op you tube staat een mooie versie>>> met foto’s van bloemen.
Rieu hoef ik er eigenlijk niet bij te zien…..

Reageren

25 februari: Swifty fly the years…..

Door Ada

Op 25 februari 2016

In Alledag, Muziek

Vanmorgen ging ik op de koffie bij een vriendin, samen met een andere vriendin.
Onze dochters (nu 22) zaten bij elkaar in de klas op de basisschool.
We hadden elkaar een tijdje niet gezien: er was van alles gebeurd.
Kwamen onze levens 15 jaar geleden redelijk overeen, tegenwoordig zitten we alle drie in een andere fase.

Van de ene vriendin zijn al drie van de vier dochters getrouwd en die hebben ook alle drie een kind. Vriendin en haar man zijn opa en oma en hebben het daar af en toe flink druk mee.
Bij de andere vriendin zijn de twee zonen en twee dochters alle vier nog thuis. “Gezellig, maar ook wel druk” zegt ze daarover.
Wij zitten in de tussenfase: dochters niet meer thuis, niet samenwonend en geen kinderen.

Vanmorgen stond ik bij een foto-wand in het huis van de eerstgenoemde vriendin: trouwfoto’s van de dochters (die nog bij ons op het kinderkoor hebben gezeten), groepsfoto’s en foto’s van de kleinkinderen.
Het deed me denken aan het lied “Sunrise, sunset” uit de musical Fiddler on the roof.
De oudste dochter van Tevje en Golde trouwt en men zingt het lied “Sunrise, sunset”
Dit zijn de woorden van het refrein:
Sunrise, sunset
Swiftly fly the years
One season following another
Laden with happiness and tear
(Zonsopgang, zonsondergang, de jaren vliegen voorbij,
het ene seizoen volgt het andere op, vol van blijdschap en tranen.)
Het gevoel dat ons allemaal wel eens overvalt; waar is de tijd gebleven?
Waren de kinderen maar zo kort klein? Zijn ze nu al getrouwd?
Wanneer is dat dan allemaal gebeurd……

Hierbij een link >>> naar een fragment van vijf minuten uit de musical-film “Fiddler on the roof”.
Bij zonsondergang zien we de families uit hun huizen komen op weg naar de bruiloft.
Mooie beelden van een joods huwelijk met alle bijbehorende rituelen, inclusief een baldakijn. De muziek is prachtig in deze musical. Meeslepend. Ontroerend.
Nog niet gezien? Huur een DVD en ga hem kijken!

Reageren

22 februari: Ie kunt het heuren. Nou en.

Door Ada

Op 22 februari 2016

In Muziek, Streektaol

Zaoterdag stun d’r weer een column van Daniel Lohues in het Dagblad van het Noorden. Hij schreef over de tied dat hij nog in Bussum woonde en te maken kreeg met ‘accent-discriminatie’. Beneid naor zien verhaol? Klik hier >>>

Persoonlijk heb ik daor nooit last van had. Het was eigenlijk wel makkelijk dat ik plat kun praotn toen ik bij Justitie in Assen warkte begun jaren 80. D’r belde iens een oldere man uut Dwingel die muite haar met het hoog – Hollands.
De collega die hum an de lijn haar begreep d’r niks van.
“Volgens mij is dit geen Nederlands, ik kan er geen chocola van maken. Probeer jij het eens. Jij praat soms net zo Chinees als deze man”.

De Dwingelder en ik kwaam d’r prima uut. De man was opgelucht dat er ok ambtenaren bestunn’n die Drents preutn. “Och, wicht, wat wordt het daor ja een stuk makkelijker van…..” Maor ja, dat was in Assen en niet in Bussum.

Twee weken leden kreeg ik op een Ontwikkeldag van mien wark de vraog veurlegd “Wie is jouw held.”
Dat is Daniel Lohues natuurlijk. Want hij hef d’r veur zörgd dat wij Drenten trots bint worden op oonze roots/wortels. Dat wij hier wel eem in de eredivisie van Nederland woont en dat het hebben van een accent niet wat minderwaardigs is.
Ja, ie kunt heuren dat ik uut Drenthe kom. Vanmiddag luusterde ik naor Jan Rietman op Radio 5 en daor belde ene Gerrit Staal uut Beilen. Heb ik bij in de klasse zeetn op de HAVO. Ok bij hum ku’j goed heuren dat e uut Drenthe komp. Gerrit klunk mij weer zo vertrouwd in de oren!
Maor ie kunt ok heuren of iene uut Amsterdam of Maastricht komp.
Niks mis met.

Ofgelopen vrijdag was ik met Carlijn in het Fries museum in Leeuwarden. Daor was een item over de eerste bewoners van Friesland in de bronstied/iezertied. Dat waarn Drenten uut het gebied van Ruune die de overstap maakten naor de kwelders ten westen van Drenthe. Daor stun dit bordtie bij: echte Friezen zijn Drenten. Ik bedoel maor.

Vandaag link ik naor een nummer van Skik, met Daniël Lohues als leadzanger.
Daor mus ik an denken toen ik zaoterdag zien column las.
De heimwee sijpelt tussen de riegels deur.

D’r is van alles wa’k probeert heb,
maor ik vuul me hier niet thuus,
ik heb me daor nou wel bij neerlegd
maor ik wil wel graag naor huus….

Luuster maor ies >>> . Ik krieg d’r aal weer kippevel van.

Reageren

19 februari: Sing, sing a song.

Door Ada

Op 19 februari 2016

In Cantorij Roden, Muziek

Gistermorgen hoorde ik het liedje “Sing, sing a song” van the Carpenters.
De boodschap van dat lied is ZING JE LIED!
“Don’t worry that it’s not good enough for anyone else to hear, just sing, sing a song”
(Maak je geen zorgen of wel goed genoeg is voor een ander om naar te luisteren, gewoon je lied zingen!)

Dat hebben we gisteravond weer naar hartelust gedaan. Onze cantrix is op vakantie, dus we hadden geen cantorij-repetitie. Met een aantal leden van de cantorij hebben we elkaar opgezocht en gezongen. Voor de lol. Vorig jaar op 8 mei >>> vertelde ik al over zo’n avond.
Gisteravond waren we met z’n vieren. Eerst hebben we een canon ingestudeerd en gezongen die één van ons graag wilde zingen. Een engelse canon uit de vroege middeleeuwen: Sumer is acoming in >>>.
Na de koffie hebben we liedjes gezongen uit mijn ‘zangmap’.
Surabaja van Anneke Grönloh.
Streets of London van Ralph McTell
Middellandse zee van Anita Berry.
Wooden hart van Elvis Presley.
Whispering hope. Home on the range.
En nog veel meer. Onder begeleiding van drum & gitaar.

Halverwege de avond ging de deur naar de studeerkamer van de echtgenoot van de alt waar we te gast waren open. Aan het eind van de avond vertelde hij dat hij had genoten en zelfs af en toe had meegeneuried. “Ik dacht zelfs dat ik Nina en Frederik hoorde…..”
Dat was die Middellandse zee.
Niet te verwarren met Listen to the ocean.
Dat gaan we de volgende keer doen!

Reageren