Categorie: Muziek Pagina 34 van 39

3 augustus: De hoge heren van het dorp

Door Ada

Op 3 augustus 2015

Gistermorgen luisterden we in de auto (op weg naar mijn schoonmoeder) naar het radioprogramma ‘de Sandwich’ van Jacques Klöters.
Hij draaide “de hoge heren van het dorp” van Peter Schaap >>>. Het was een hit in de jaren 70 en ik mocht het in 1983 zingen voor mijn dorpsgenoten tijdens de revue ter gelegenheid van het 350 jarig bestaan van Hoogersmilde. Zelden ben ik zo zenuwachtig geweest….

Het lied heeft altijd een speciaal plekje op mijn repertoire gehad en ik heb het heel vaak gezongen. Toen wij in 1989 in Roden kwamen wonen gingen we op zondag naar de kerk van de toenmalige hervormde gemeente, de Catharinakerk >>> op de Brink. Daar zag ik ineens de historische context van het lied. Hier lagen ‘de hoge heren van het dorp’. Hier stonden hun eeuwenoude namen in de tegels van de kerk. Ik weet niet of Peter Schaap (hij woont in Roden) deze omgeving voor ogen had toen hij het lied schreef, maar voor mijn gevoel klopte het precies. Het ‘Heerengestoelte’ in de kerk voor de bewoners van de Mensinge, de oude grafstenen in de kerkvloer en het groteske orgel, geschonken door ‘een hoge dame’, het paste precies bij het lied over de hoge heren.

Het lied kreeg door Roden voor mij een nieuwe dimensie. Toen ik het ooit eens zong

‘Hoge heren-bank’ in Roden

tijdens een middag voor ouderen hier in Roden, vroeg ik na de regel: de hoge heren van het dorp ze zijn er nog “Wie bint dan die neie hoge heren?”
“Sjors van der Heide!” riep iemand uit het publiek. Inderdaad. Maar een heel ander soort ‘hoge heer” dan in het lied wordt beschreven. Ik kan me sterk vergissen, maar ik denk niet dat zijn naam nog in ‘ de tegels van de kerk’ terecht komt.

Reageren

28 juli: Géén liefdesliedje!

Door Ada

Op 28 juli 2015

In Muziek

Vorige week luisterde ik op mijn vrije donderdag naar ‘de Tineke-show’ op Radio 5. Vast onderdeel in die show is “de blijmakers’. Mensen mogen dan een liedje doorgeven waar ze blij van worden. Iemand belde omdat hij graag ‘Dona Dona’ wilde horen van Joan Baez >>>. Nou, daar werd ik ook blij van. Wat een prachtig lied. Zelf zing ik het ook graag. Jan Rietman presenteerde de show, want Tineke was kennelijk op vakantie. Bij de afkondiging riep hij: “Wat een mooi liefdesliedje!” Onnozel vind ik dat dan. Het is helemaal geen liefdesliedje. Het is een levenslied met een levensles.

‘Dona, Dona’ is een lied dat geschreven werd in 1940 voor de muziekproductie ‘Esterke’. In een tijd dat de joden als kalveren naar de slachtbanken in concentratiekampen werden gevoerd. Het lied is de afgelopen eeuw opgenomen door grote internationale artiesten als Joan Báez, Donovan en gezongen in diverse talen, zoals: Duits, Frans, Nederlands, Japans, Hebreeuws, Russisch en Vietnamees.

Zoekend naar informatie over dit lied kwam ik op een pagina waar de geschiedenis, de tekst en de symboliek van ‘Dona Dona’ worden uitgelegd.
Het is beslist de moeite waard om dit artikel >>> in zijn geheel te lezen. Hierbij het laatste stukje van het artikel over de levensles die in dit lied ons wil leren:

‘ Jonge kalveren moet men binden, Vogels zweven door de lucht, Wil jij ook je vrijheid vinden, Wees een zwaluw in volle vlucht.’
Het laatste couplet kunnen we zien als een levensles voor de mensheid. Als je onbewust blijft van de ziel zul je met gemak gebonden worden als een kalf om naar de slacht gevoerd te worden. Je zult jezelf laten slaven door de verlangens van het lichaam en het lichaam zal sterven zonder de bedoeling van jouw leven alhier begrepen te hebben.
Koester je vrijheid. De vrijheid van de ziel en je zult werkelijk leren om boven de beperkingen van het lijf en beperkte geest uit te stijgen. Je zult begrijpen dat jouw leven een hoger perspectief biedt en vrij zijn.

In dit artikel staat ook een link naar een prachtige Klezmer accordeon uitvoering van dit lied.
Kippenvel.

Reageren

15 juli: Una voce particolare

Door Ada

Op 15 juli 2015

In Alledag, Muziek

Zomertelevisie. Is er nog wat op vanavond? Wij hadden ons verheugd op een nieuwe serie “Met het mes op tafel”, maar zelfs dat bleken herhalingen te zijn van een vorig seizoen.
Wat een armoede eigenlijk, herhalingen van een quiz….
Wat ik nou echt leuk zou vinden als herhaling zijn de afleveringen van “Una voce particolare” >>>, tot 2010 uitgezonden door de NCRV. Met Ernst Daniel Smit.
Het was een soort talentenjacht (net als “The Voice” en “Holland ’s got talent”), maar dan gericht op de lichte klassieke muziek. Er kwamen werkelijk pareltjes voorbij.

De mooiste in al die jaren vond ik een bijdrage uit 2004 van Peter Vos, een arts die als hobby tenor zong. Hij zong een stuk uit “Entführung aus dem Serail”>>> van W.A. Mozart.
Hij heeft een mooie, heldere stem en gaf een prachtige uitvoering van het stuk ‘Wenn die Freudetränen fliessen”. Hij kwam in de finale en die opname staat nog op internet, uitgevoerd met een compleet orkest. Kijk en geniet >>>. Peter heeft de finale niet gewonnen, maar via zijn website weet ik dat hij als amateur nog regelmatig optreedt, bij een koor zingt maar vooral: dat hij erg geniet van het zingen en van de muziek. Daar is de meeste muziek per slot van rekening voor bedoeld: genieten!
Meer horen van Peter Vos? Kijk op zijn website >>>

Reageren

30 juni: ‘Silencio’ van Ibrahim Ferrer

Door Ada

Op 30 juni 2015

In Muziek

Er is muziek waarvan ik me de eerste keer dat ik het hoorde nog precies herinner. Ik luisterde naar ‘de Gouden uren’ van Daniel Dekker. Hij draaide een liedje waar ik op slag weg van was. Dus ik met m’n oor aan de radio om te luisteren naar de afkondiging. Hij zei alleen: “Dit komt uit Cuba, mensen!” Verder niks! Twee dagen later draaide hij het weer. Ik weer naar de radio, zou hij nu naam en nummer noemen? Dekker riep: “Dit heet Silencio en het komt uit Cuba!”. Grrr. Diskjockeys vind ik sowieso al ergerlijke wezens, maar als ze dan ook nog niet doen waar ze voor betaald worden wordt ik daar helemaal niet goed van. Nu wist ik nog niet wie het zong!

In Roden zat er destijds een muziekzaakje naast snackbar de Berk. Daar stond een wat oudere meneer achter de toonbank met onnoemelijk veel verstand van muziek en een glazen oog. En geloof het of niet: met ‘Silencio’ en ‘Het komt uit Cuba’ kwam hij uit op de Buena Vista Social club. De zanger heette Ibrahim Ferrer en hij zong een duet met Omara Portuondo.
In 1999 (op 72-jarige leeftijd!) maakte Ferrer zijn solo-debuut met deze CD ‘Buena Vista Social Club Presents Ibrahim Ferrer’
De meneer van de platenzaak bestelde de cd voor mij en 4 dagen later (2000 hè, toen had je nog geen Bol.com) had ik hem.
Het was voor mij een hele nieuwe soort muziek. En niet alles op de CD was zo aangenaam als dit nummer. Maar ‘Silencio’ vind ik tijdloos mooi. Het is een droevig lied. De zanger heeft verdriet, loopt in zijn tuin, maar wil niet dat de bloemen weten van zijn smart, want als ze dat zouden weten, zouden ze sterven. Dit zijn de woorden van het refrein:

“Silencio, que estan durmiendo
Los nardos y las azucenas
No quiero que sepan mis penas
Porque si me ven llorando moriran”
Luister hoe mooi >>>>

Reageren

29 juni: Merel zingt Kermisklanten

Door Ada

Op 29 juni 2015

In Muziek

Bij ons in de tuin zitten veel vogels, o.a. merels.
Vooral ’s avonds even voor zonsondergang kunnen ze boven in een boom zo mooi zitten te fluiten.
Toen ik ooit eens lyrisch was over het feit dat de vogels zo mooi voor ons zongen zei iemand: “Ze zingen helemaal niet voor ons. Ze zijn bezig hun territorium af te bakenen”.
O. Daar wordt het wel een stuk minder romantisch van.

Maar desalniettemin geniet ik van de vogels.
Waar ik wel achter kwam, is dat merels heel vaak hetzelfde riedeltje zingen.
In onze tuin is nu een merel die steeds de eerste regel fluit van een nummer van de Kermisklanten.
Voor wie niet weet wie de Kermisklanten zijn: dat was een accordeonduo dat heel erg populair was in de jaren 70 en 80. Kijk maar eens op You Tube.
Gisteren, tijdens de verjaardag van Gerard, had ik het er met iemand over. “Weet je wel, tu tu tu tu doe doe…” O ja! Samen neurieden we even het melodietje. “De kermisklanten!” zei hij. “Die waren altijd in “Op losse groeven” met Chiel Montage!” Ja, die.

Ondanks het feit dat ik zelf accordeon speel vond en vind ik de Kermisklanten niet leuk.
Maar zodra ik buiten ben registreert mijn brein de merel met zijn riedeltje ‘tu tu tu tu doe doe’ en daar staan de Kermisklanten alweer in mijn hoofd met hun opgeplakte glimlach accordeon te spelen.
Brr. Niets aan te doen. Er zijn ergere dingen. Bouwvakkers in het huis naast je die de hele dag loeihard nederlandstalige piratenmuziek uit hun meegebrachte transistor laten schallen. En meezingen. Dan toch maar liever de merel.
Tu tu tu tu doe doe…..

Reageren

24 juni: Mozart in de Onlanden

Door Ada

Op 24 juni 2015

In Alledag, Muziek

Vandaag op de fiets naar Groningen. Midden in ‘de Onlanden’ tussen Peize en Groningen kwam “Romanze” van Mozart voorbij op de oortjes van mijn MP-3. Nog steeds krijg ik kippenvel als het nummer begint.

Klassieke muziek was bij ons thuis niet echt een ding. We keken naar programma’s als het Schlagerfestival op de ARD, Op volle toeren van de Tros en Avro’s TopPop. Toen ik een jaar of 15 was, was ik één van de oudste leden van Kinderkoor ‘de Schakeltjes’ in Hoogersmilde. Ik speelde gitaar en zong vaak een tegenstem met de oudste kinderen. Voor het koor stond meneer Mosselaar en er was een vaste organist als we gingen optreden. Op een avond, na een generale repetitie in de kerk bleven Mosselaar en de organist nog na om te oefenen voor een stuk dat ze dat weekend daarna samen gingen spelen. Mosselaar speelde hoorn. Ik ruimde ondertussen mijn gitaar en de standers op. Wat ik hoorde was prachtig. Hoorn en orgel. Een hele mooie melodie waar ik stil van werd. Ik ging op een stoel voor in de kerk zitten en heb geluisterd. “Wat spelen jullie daar?” vroeg ik? “Romanze van Mozart” was het antwoord.
Het bleef in mijn hoofd verankerd. Het woord Romanze onthield ik, maar de melodie zakte in de loop van de jaren weg.

Een aantal jaren geleden ontdekte ik You Tube. Ook ontdekte ik hoe je van een You Tube filmpje een MP3 document kunt maken. Op goed geluk typte ik ‘Romanze Mozart’ in. En daar klonk ineens de hoorn, deze keer met een heel orkest eronder. De tranen kwamen spontaan, de melodie was nog net zo mooi als toen en ik bevond me weer als 15-jarig meisje in onze toenmalige kerk in Hoogersmilde.

Meneer Mosselaar is al overleden. Maar als Romanze voorbijkomt op m’n MP3-speler dan zie ik hem weer met z’n hoorn bij het orgel staan.
Luister hier >>>> naar een prachtige uitvoering van ‘Romanze’

Reageren

16 juni: ’s Nachts van Skik

Door Ada

Op 16 juni 2015

In Muziek

Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik een aanhanger ben van Daniël Lohues.
De eerste keer dat ik Skik hoorde met ‘Op fietse’ hadden wij nog speakertjes in het keukenplafond. De radio stond destijds standaard op Radio 2 en ik hoorde een zin in mijn eigen dialect “Wie döt mij wat vandage..” Huh? Je had vanaf de jaren ’70 Normaal, maar die zongen geen Drents. Maar dit was dus Drentse popmuziek. Maar ik vond destijds ook heel veel muziek van Skik ‘gerag’, dus ik volgde het eigenlijk niet zo.

Toen Lohues solo ging met Allennig 1 liet mijn broer mij op een verjaardag van mijn moeder het lied ‘Karke’ horen. “Moe’j ies luustern. Vin jij vast ok mooi.”
Nou en of. Vanaf Allennig 2 hebben we alle shows van hem bezocht en er intens van genoten.

Dit jaar treedt hij helaas niet op, maar ik hoorde van een collega/Daniëlfan dat hij volgend jaar weer met een optreden gepland staat in de Stadsschouwburg. Van onze vrienden in Peize hoorde ik dit weekend dat zij al kaarten hebben. Ook voor ons! Ik verheug me d’r al weer op.

Van één van onze predikanten kreeg ik twee jaar geleden een CD van Skik met de titel “Best Tof”. En die was best tof. Skik is al lang ter ziele, maar ik ontdekte dat ze toch wel erg mooie muziek hadden gemaakt. Het mooiste lied van die CD vind ik ’s Nachts. Het is zo typisch Daniël Lohues en ook zo typisch Drents. Het lied beschrijft iemand die eigenlijk wel van alles wil zeggen tegen een meisje, ’s nachts de mooiste dingen bedenkt en op het moment supréme er niets van terecht brengt.
Lohues zingt zinnen als: “Ie kunt pas weten wa’k bedoel as ik ’t hardop tegen joe zeg, maor veurdat ik dat doe bin’k al weer weg.” “ Ik maak mij drok om woorden die ik toch nooit tegen joe zeg, maor vaak is dan de maone net weer weg….”
Een lied dat iemands worsteling heel prachtig omschrijft, de ietwat schuchtere Drent die het moeilijk vindt om wat er in zijn hart leeft onder woorden te brengen. ’s Nachts van Skik >>> Luister en geniet.

Reageren

12 juni: Mijn kant van het bed

Door Ada

Op 12 juni 2015

In Muziek

Op Radio 5 hoor ik soms muziek vanuit de tijd dat ik al wel geboren was, maar nog geen benul van muziek had. Zo hoorde ik een opname van “The Brothers Four’, een Amerikaanse Folkgroep uit de jaren ’60. Het klonk mij letterlijk ‘als muziek in de oren’. De groep bestond uit vier mannen. ‘Zoetgevooisd’ is het woord dat hun zang het best omschrijft. Iemand anders zou ‘kwijlmuziek’ misschien een betere omschrijving vinden, maar ik vind het prachtig.
Luister bijvoorbeeld maar eens naar “Come to my bedside my darling’.
Klik hier >>> voor een video op YouTube.

Je kent de melodie vast, want Egbert Douwes heeft er in de jaren ’70 en grote hit mee gehad met de titel: “Kom uit de bedstee, mijn liefste”. Wat ik dan weer zonde vind van zo’n mooi nummer.
Als je naar dit nummer luistert met een koptelefoon, hoor je muziekinstrumenten en stemmen van verschillende kanten komen.

Dit liedje heb ik een tijdje op mijn telefoon als wekker ingesteld. Werd ik ’s morgens wakker gezongen door 4 mannen die vonden dat ik aan hun kant van het bed moest komen liggen. Op een gegeven moment werd ik er niet meer wakker van. Ik droomde de muziek er gewoon bij in mijn droom en sliep gewoon verder…….

Reageren

29 mei: Samen

Door Ada

Op 29 mei 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Samen! Dat riep het tweehoofdige monster uit Sesamstraat altijd. Onze kinderen hebben hem nog op hun netvlies en roepen dan in koor: “Samuh werrekuh!”
Klik hier voor een you tube filmpje >>> van het monster dat naar muziek luistert.
Gisteravond moest ik aan het monster denken. We hadden cantorij repetitie.

Voordat ik verder ga is het misschien goed om even een stukje Rodense kerkgeschiedenis te vertellen. Voordat de Gereformeerde en de Hervormde kerk in Roden samen opgingen in de ‘PKN- gemeente Roden-Roderwolde’, hadden beide kerken een eigen cantorij. De namen werden veranderd in ‘Op de Helte-cantorij’ en ‘Catharina-cantorij’ maar het bleven twee aparte koren. Samenwerking was wel vaak de bedoeling, maar kwam nooit echt van de grond. Tot gisteravond.

Over twee weken neemt één van de predikanten afscheid en zullen we als één koor aan die dienst meewerken. Tot mijn grote genoegen was er gisteravond een invasie van gastzangers. Genieten! We zongen met 12 sopranen, 8 alten, 6 bassen. Helaas waren de tenoren zwaar ondervertegenwoordigd: welgeteld één was er, onze voorzitter. Maar hij zong wel voor twee!
Onze cantrix, eerst wat overdonderd door de grote opkomst, was weer goed op dreef.

De bassen zongen hun partij even door, maar dat klonk vierstemmig. “Volgens mij staat er maar één baspartij” merkte ze fijntjes op.
Later bedacht een stemgroep zelf een melodielijn, daarvan zei ze: “Had gekund. Maar dat staat er niet.”
In het lied “Leven als de bomen” komt de regel voor: ‘ademnood te boven, onverdeeld geluk‘.
De mannen gaven aan dat het lied voor hen nog geen onverdeeld geluk was.

Voor mij was deze avond er wel één van onverdeeld geluk.
Ik heb nooit onder stoelen of banken gestoken dat ik erg voor samenwerking ben.
Het begin is er!
Samen met het tweehoofdige monster roep ik dan ook “SAMEN!” en hoop op meer van dit soort samenwerkingsprojecten in de toekomst.

Reageren

24 mei: Pinksteren

Door Ada

Op 24 mei 2015

In Kerk & gemeente, Muziek

Wat we vieren met Kerst is bekend: de geboorte van Christus. Door de hype rondom The Passion is voor veel mensen nu ook wel bekend wat met Pasen vieren.
Maar wat vieren we met Pinksteren? Vanmorgen in de kerk begon de dominee met deze vraag.
Hij beklom vanmorgen niet de kansel, want zijn zak-microfoontje deed het niet. Hij bleef dus bij de microfoonstander beneden staan. “Dan kunt u mij tenminste goed horen. Misschien niet zo goed zien, maar daar mist u niet zo veel aan.” Het waren zijn eigen woorden. De meningen waren daarover verdeeld, zo leerde het geroezemoes om ons heen.

Met Pinksteren herdenken we de uitstorting van de heilige geest. (Benieuwd naar het verhaal? Klik op deze link >>>)
Wij lieten onze kinderen vroeger aan tafel wel eens een gedeelte uit de bijbel voorlezen.
Maar ze lazen zelf heel andere boeken.
Dat verklaarde waarom Frea, toen ze met Pinksteren uit de bijbel ging lezen las: “Zijn dit niet allen Galliërs die daar spreken?” Te veel Asterix en Obelix invloeden…..

De dominee vertelde vanmorgen dat we de geest hebben gekregen. Hij zei: “Dat is een gave én een opgave, een opdracht’. We hebben de geest gekregen, maar we moeten er wel iets mee doen. Leven ‘in de geest van Jezus’. Voor mij hoort daar een liedje van Elly en Rikkert Zuiderveld bij dat Gerard en ik heel veel in diensten hebben gezongen. Het heet ‘de vrucht van de heilige geest’ >>> en het beschrijft wat de gaven van de heilige geest zijn: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid goedheid, trouw zachtmoedigheid, en zelfbeheersing.
Hebben we gekregen.
Maar daar moeten we wel mee aan de slag!

Reageren