31 augustus: De waarde van vriendelijkheid.

Geen blog gisteren. De dag werd heel anders ingevuld dan ik had gedacht. Met mijn moeders gezondheid gaat het al een tijdje niet zo goed en gisteren nam ik een dag vrij om ‘dingen’ te regelen voor haar.
Alarmering, hulp in de huishouding, tafeltje dekje en hulp bij persoonlijke verzorging.
Daarmee begaf ik me in een wereld die ik nog niet van dichtbij had meegemaakt. Ja, zijdelings, via mijn schoonmoeder. Wat ik daarvan heb geleerd is dat er altijd iemand bij een indicatie-gesprek moet zijn. Schoonmoeder kwam in eerste instantie niet in aanmerking voor hulp, omdat ze zelf in de veronderstelling verkeerde dat ze alles nog best zelf kon….

Een greep uit de terminologie waar ik gisteren mee om de oren werd geslagen:
“Dit service nummer kost 10 cent per minuut.”
“Toets 1 voor het maken van een afspraak, toets 2….etc.”
Ik belde met Ouderenwelzijn Smilde om 13.45 uur.
“Helaas kunnen wij u op dit moment niet te woord staan. Wij zijn bereikbaar op maandag, dinsdag, woensdag en donderdag van 09.00 tot 13.30 uur.”
‘Al onze medewerkers zijn in gesprek, een ogenblik geduld alstublieft.’
‘Houdt uw burgerservice nummer en uw klantnummer bij de hand.’
Moeizaam. Heel veel, lange ogenblikken geduld.
De persoonlijke hulp van Icare en tafeltje dekje kreeg ik voor elkaar.

Daarna moesten we nog voor een naar onderzoek naar het Wilhelminaziekenhuis in Assen.
Wachten. Stress bij mijn moeder. Niks gevonden, toch maar weer naar huis.
Rond 21.00 u was ik thuis.

Wat is nou de waarde van zo’n dag?
Natuurlijk het ‘ontzorgen’ van mijn moeder: alleen zou ze het niet meer kunnen.
Maar voor mij was het de ontzettend lieve verpleegkundige bij de huisartsenpost die mijn moeder geruststelde. Die voorzichtig deed met bloedprikken, die luisterde naar haar verhaal en die net zo lang schikte met bed en kussens tot ze goed lag.
Die haar met een vriendelijke glimlach op de wc hielp en haar even over haar wang aaide.
“Niet te snel terugkomen, hoor!”┬á zei ze toen we weggingen.
Onbetaalbaar.
En onvoorstelbaar belangrijk: handen aan het bed met een luisterend oor.

Dit bericht is geplaatst in Alledag met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.