3 februari: Taizé in Niekerk.

Een aantal weken geleden was ik bij Piety om een uurtje samen accordeon te spelen.
Op piano-muziekstander lag Taizé-muziek en ze vertelde dat ze binnenkort meezong in een projectkoor in Niekerk in een speciale Taizé-viering.
“Waar ligt dat eigenlijk, Niekerk?” vroeg ik aan Gerard.
Hij dacht dat het bij Enumatil lag. Was ook zo. Gisteravond slingerde ik over landweggetjes in een omgeving die nog geen 15 kilometer bij Roden vandaan ligt en die voor mij volslagen onbekend is.

De viering was in de Liudgerkerk, een eeuwenoude kerk uit de 12e eeuw.
Het pad er naar toe was helemaal afgezet met glazen potten waar waxinelichtjes in brandden; wat een sfeervolle aanblik!
Eenmaal binnen werd duidelijk dat men z’n best had gedaan om de Taizé-sfeer zo goed mogelijk te treffen. Overal in de kerk stonden kaarsjes, het liturgisch centrum was met een groot, oranje doek aangekleed (zie foto) en de medewerkers (koor en sprekers) waren gekleed in stemmig geel/rood/oranje.

Van Piety had ik begrepen dat het koor al vanaf september aan het oefenen was en dat was goed te horen.
Meerstemmige Taizémuziek is sowieso al prachtig en als het wordt uitgevoerd door een goed koor, dan voegt het echt iets toe. De begeleiding bestond o.a. uit een keyboard, maar dan wel één die orgel, piano én gitaar kon laten horen. Ik heb echt rond zitten kijken waar die gitarist nou toch zat…… later begreep ik pas dat die er niet was. Verder was er begeleiding van een hobo, een viool, een klarinet en een dwarsfluit, die prachtige tegenmelodieën speelden; bij sommige liederen werden er zelfs tegenmelodiën gezongen!
Er was één ding dat ik erg jammer vond: het koor nam heel veel van de liederen voor haar rekening en als de gemeente al mee mocht zingen dan was het maar één of twee coupletten. Onderdeel van de Taizé-beleving is juist ook veel samen zingen en dat heb ik gisteravond gemist.  Zelfs bij de gebedsresponsie ‘O Lord hear my prayer’ bleef de dirigent maar met de rug naar ons toestaan. Op deze manier neem je niet echt deel aan het gebed en dat vond ik een gemiste kans.

Voor het overige was het een mooie, ingetogen Taizé-bijeenkomst..
Zitten in een historische kerk (wel ouderwetse, harde banken trouwens), luisteren naar vertrouwde teksten, bidden, zingen en stilte: een geschenk voor mezelf.
Even stilstaan bij wat me bezig houdt.
Bij de ingang hadden we een kaarsje gekregen.
Tijdens het zingen van het lied ‘C’est toi, ma lampe, Seigneur’ (U bent mijn licht, Heer) werd het licht vanaf de paaskaars door de hele kerk doorgegeven. Dat doen we in Roden alleen in de paasnacht; ik vond het een plechtig moment.

We sloten de viering af met ‘Blijf met Uw genade bij ons’.’
Met mijn brandende kaarsje heb ik tot het eind meegezongen.
Wat je dan voelt kan ik niet goed onder woorden brengen.
Ik had het niet willen missen.

Overigens: ik moet nog eens op de fiets naar Niekerk.
Het is daar erg mooi, maar in het donker in de auto zie je daar weinig van!

Dit bericht is geplaatst in Kerk & gemeente met de tags , , . Bookmark de permalink.

3 Responses to 3 februari: Taizé in Niekerk.

  1. Jikky grashuis schreef:

    Beste Ada,
    Wat een aardige reactie op de Taizeviering in Niekerk.
    Mocht je een keer de Liudgerkerk bij daglicht willen bezichtigen en een kopje koffie willen drinken in de Zaaier( het gebouwtje naast de kerk) dan ben je iedere woensdagochtend tussen 10 en 12 welkom . Een wekelijkse koffieochtend waar iedereen van harte welkom is.
    Een vriendelijke groet, jikky grashuis

  2. Gerard Klamer schreef:

    Dag Ada,
    Wat fijn dat je genoten hebt van de Taizéviering in Niekerk.
    Ik als initiatiefnemer, organisator en dirigent van het projectkoor Niekerk – Oldekerk ben afgelopen zomer samen met mijn vrouw Sjoukje naar het plaatsje Taizé in Frankrijk geweest om daar een ‘Taizéviering’ bij te wonen. Voor ons was dat een prachtige ervaring om live een viering mee te maken.
    De liederen werden door een koor gezongen en begeleid door een keyboard met gitaarinstelling. Ieder lied werd via een numeriek scherm aangekondigd en kon door de aanwezigen worden meegezongen, wat meestal ook gebeurde. De dirigent van het koor aldaar gaf geen teken aan het publiek om mee te zingen maar had alle aandacht bij het koor.
    Die ervaring heb ik mee naar Niekerk – Oldekerk genomen en de viering zoals in Niekerk van afgelopen zondag was dan ook in overeenstemming met een viering als die in Taizé.
    Om de liederen toegankelijker te maken voor de toehoorders heb ik van de meeste liederen een Nederlandse vertaling gezocht. Door middel van een teken wilde ik aangeven dat de Nederlandse tekst gezongen kon worden.

    In het voorwoord van de liturgie heb ik als afsluiting het volgende geplaatst: ‘Voel je vrij om de liederen mee te zingen’. Deze uitnodiging was voor iedere toehoorder bedoeld.
    Hartelijke groet,
    Gerard Klamer

    • Ada schreef:

      Gerard, bedankt voor je uitgebreide reactie! Je hebt helemaal gelijk; ik voelde me als gast in jullie gemeente gewoon niet zo ‘vrij’ om mee te zingen, maar de viering was geheel in de traditie van Taize. Een volgende keer zing ik mee. Uit volle borst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.