24 februari: Kruiswegstaties.

Toen ik als kind op vakantie ging met mijn ouders bezochten we ook altijd de kerk in het dorp waar we op de camping stonden, want mijn vader vond dat je aan een kerk en het bijbehorende kerkhof de geschiedenis van het dorp kon aflezen.
Wij kwamen dan als protestants opgevoede kinderen in een katholieke kerk en keken ons de ogen uit.
Wat een kleuren en geuren, beelden, altaren, schilderijen: zo anders dan het kerkje in Hoogersmilde waar wij ’s zondags zaten.
Mijn vader liet ons dan in zo’n kerk de kruiswegstaties zien (of liet ze ons zelf opzoeken) die in iedere Rooms Katholieke kerk te vinden zijn; soms geschilderd en soms gebeeldhouwd.
Kruiswegstaties zijn 14 of soms 15 afbeeldingen of reliëfs aan de zijmuren in katholieke kerken die de lijdensweg van Christus uitbeelden.
Je ziet hoe het Jezus vergaat vanaf de veroordeling door Pilatus tot de graflegging door Jozef van Arimatea. Die staties zijn bedoeld als ‘devotieoefening’ om in gebed stil te staan bij Jezus’ lijden, sterven en (in de 15e statie) verrijzenis.

De Catharinakerk op de Brink is van oudsher ook een katholieke kerk, maar sinds de reformatie zijn daar geen kruiswegstaties te zien.
Maar Béa Sportel Bolt heeft daar verandering in gebracht: in deze 40-dagen tijd heeft zij in de oude kerk op de Brink de tentoonstelling ‘De kruiswegstaties’ ingericht.
Het zijn 15 door haar geselecteerde zeefdrukken uit het werk van haar partner Peter Gerrits die zij heeft voorzien van een korte beschrijving/gedicht; het is haar impressie van het laatste stukje van de goede/stille week met als rode draad het verhaal vanaf Getsemané tot en met de graflegging.

Gerard en ik brachten gistermiddag tijdens ons dagelijkse ommetje een bezoek aan de Catharinakerk.
Béa was zelf aanwezig om uitleg te geven en er was een kopje thee of koffie voor de liefhebbers.
We zagen werken van Peter waar we zo op het eerste gezicht geen ‘beeld’ van de kruisweg bij hadden, maar we kregen een klein boekje met verklarende teksten.

Deze expositie is vanaf vorige week tot met zaterdag 4 april dagelijks te bezoeken tussen 14.00 – 16.00 uur.
De kerk is alle 40 dagen open: je kunt vrij binnenlopen en je bent van harte welkom!
“Ben je hier dan iedere dag?” vroeg ik Béa gistermiddag.
“Ja. Voor mij is dit de invulling van de 40-dagen-tijd: iedere middag om 13.40 uur trek ik mijn jas aan en ga ik naar de kerk.
Iedere dag ontmoet ik mensen, er zijn fijne gesprekken en ik geef keer op keer uitleg bij de zeefdrukken van Peter.”

In De Krant van vorige week stond een mooi artikel over deze tentoonstelling: hierbij een link naar dat verhaal.
Daarin zegt Bea o.a.:

In 2026 is de gemeente Noordenveld culturele gemeente van Drenthe. Het is passend dat dit nu hier kan worden getoond in de Catharinakerk in Roden in de veertigdagentijd voor Pasen om zo ook uit te kunnen leggen wat kunst betekent voor die periode.
De uitgebeelde statiën met de uitleg erbij in het boekwerkje geven een mooi inzicht, samen met veertien gedichten die de lijdensweg weergeven.