Halverwege januari zocht ik een lied van Daniël Lohues.
Je kent het wel: er speelt een zinnetje door je hoofd dat je kent van een liedje, maar je weet niet welk liedje het ook maar weer was.
“…..ok mien vertrouwen in het lot, het veul mij allemaol kapot…”
Van Lohues, dat wist ik, maar welke?
Ik typte bovenstaande woorden in op Google met als toevoeging Daniël Lohues en tadaaaah….. daar was het: ik kwam op een artikel in het Nederlands Dagblad onder de titel ‘Woest en ledig, mild en overvloedig.
Hierbij een klein stukje uit dat artikel waar de woorden die ik zocht in staan:

In het liedje ‘Herinnerings’ zingt hij:
‘Zölfs ’t geleuf dat ik geleufde, ok mien vertrouwen in het lot, het veul mij allemaal kapot, niks meer van over as herinnerings…..’

Je bent ‘klaar met religie’, meldde je. Maar in drie van de twaalf liedjes op ‘Hout Moet’ gaat het over geloof. Hoezo klaar?

‘Ja, ik besef heel goed dat je er nooit los van komt, dat geloof. Ik ben ermee opgegroeid. Het was nooit een dwangbuis; het zit zo in je systeem. Ook veel niet-gelovigen zijn bezig met religie en veel gelovigen kennen hun twijfels. Ik ben gewoon van het geloof afgeraakt doordat ik veel las over de evolutie en zo. Maar het gekke is dat iets waar je niet in gelooft, best kan bestaan. Jezus heeft bestaan, de kruisiging is echt gebeurd. God bestaat niet, maar ik wou dat het wel zo was. Het is fijn om ergens in te geloven, ook al is het verzonnen. Het is zoals Willem Wilmink een keer zei: de liedjes van Jacques Brel en de veertigste van Mozart zijn ooit verzonnen, maar ze bestaan wel. Zo is het ook met de hemel; die is ooit verzonnen en bestaat dus.’

Lohues heeft voor een ex-gelovige veel heimwee en daarbij een voorliefde voor koppige doorbijters. Op Allennig II gaat ‘Hij wul de klokken laoten luuden’ over pastoor Harm Schilder uit Tilburg. In ‘Bij de hemel in de rij’ schetst Lohues louter personen die zich hebben ingezet voor anderen:

‘Bij de hemel in de rij, Staon zulken vaok ok nog achteran  Ze wullen zich weer niet opdringen Maor dan begunt de hiele rij Te wiezen en te wenken en te zingen…’

Niks wrok of mildheid. Je bent je geloof verloren, maar je zou er zomaar tussen willen staan.
‘Ja. Ik was onlangs eens bij het geboortehuis van Franciscus van Assisi. Dat vind ik inspirerend. Zo iemand zou ik graag willen zijn. Een weldoener.’

Hierbij een link naar het hele artikel.

Afbeelding: Theatertournee 2022/2023

Het is een interview uit 2011, het jaar dat Lohues 40 werd. Inmiddels is hij 55 en ik vind het mooi om te lezen dat hij nog steeds dezelfde dingen zegt.
En welk liedje was het nou?
‘Herinnerings’.
Ik had er zelfs al eens blog over geschreven, hierbij een link naar dat verhaal: Een klank, een smaak, een kleur…
Wil je het lied ook even beluisteren? Klik dan hier.
Ken je het lied ‘Bij de hemel in de rij’ nog niet?
Hierbij een link naar een YouTube video van dat nummer.

En vandaag?! Was er een podcast over zijn nieuwe album ‘Jager’. Klik hier om die te beluisteren.