‘Gelukkig is het land dat God de Heer beschermt’.
Een lied dat wij als kinderen vroeger veel zongen: op de zondagsschool, op de basisschool en in de kerk. Het werd altijd gezongen in de meidagen als het einde van de 2e wereldoorlog werd herdacht. Het lied heeft een mooie melodie die gemakkelijk mee wordt gezongen.
Het komt uit de bundel ‘Nederlantsche Gedenck Clanck’* van Adriaan Valerius. Het kwam uit in 1626 en je zingt zinnen waar woorden als ’t Spaanse boos gebroed en gekwels in voorkomen.
Dan gaat het natuurlijk over de 80-jarige oorlog tegen de Spanjaarden.
In de kerkdienst gistermorgen zongen we het lied weer eens; de komende week herdenken we de gebeurtenissen van 1940-1945.

Voorganger Sybrand van Dijk vertelde ons in zijn overdenking gistermorgen twee verhalen uit die oorlog.
Verhalen van gewone burgers uit Noordenveld die oorlogsslachtoffer werden: Tiem van Bergen en Evert Reinder Aukema.
Over Tiem van Bergen vond ik een artikel op de website ‘Oorlogsgravenstichting‘, het verhaal van Aukema is vastgelegd in een YouTube-filmpje, hierbij een link.
Daarin vertelt de zoon van Aukema wat er is gebeurd met zijn vader, wat dat voor hen als gezin heeft betekend en over het briefje dat zijn vader had geschreven toen hij al in het Huis van Bewaring in Assen zat. Daarin schrijft hij o.a. “God heeft het leven van ons allen in zijn hand en dus kan ons zonder zijn wil niets overkomen”
‘Als je dat op zo’n moment kunt schrijven, dan ben je echt vrij’ zei de dominee daar vanmorgen over.
Want vrijheid betekent niet dat alles van jou is, dat je alles kan en mag doen wat je wilt.

Hij gaf daarbij als voorbeeld een baby, die in eerste instantie denkt dat de wereld om hem draait, maar die na een aantal maanden ontdekt dat er anderen zijn waar je rekening mee moet houden.
“Hoeveel oudste kinderen zijn er niet, die na een paar dagen na de geboorte van het 2e kind in het gezin vragen wanneer dat nieuwe kind weer weg gaat?”
Gegniffel in de kerkzaal.
Herkenbaar voor velen.

Hoe meer je schreeuwt….
afb: Alexa/Pixaby

De voorganger ging verder: “En veel moeders zullen tegen hun oudste gezegd hebben: je moet je leven delen, dan is er plek voor jullie allebei. Als je deelt dan krijg je veel meer terug. En dat is gelijk het geheim van het leven, want als je alles voor jezelf wilt houden, dan wordt het leven steeds kleiner, angstiger en bozer. ‘Ik harnas mijzelf en ik draag wapens en ik schreeuw alles van mij af.’
Maar hoe meer je schreeuwt, hoe meer je verliest, terwijl als je durft te geven en te delen dan is er ruimte genoeg.
Niet: alles is voor mij, maar: ik kan mij geven voor alles.”

Wat ontroerde mij?
Sonate nr. 3 Andante tranquillo** van Mendelssohn, voor de overdenking gespeeld door Arjan Schippers.
Terugkijken/terugluisteren?
Ka via Kerkomroep en via het You Tube-kanaal van onze kerk.

* Meer weten over dit stukje literatuurgeschiedenis? Hierbij een link naar artikel daarover. 
** Hierbij een link naar het stuk op Spotify