Categorie: Kerk & gemeente Pagina 38 van 57

Kerkdiensten, bijeenkomsten van de PKN-gemeente Roden-Roderwolde

4 juni: Een koor!

Door Ada

Op 4 juni 2018

Voicemail

Gistermorgen was er iets bijzonders in de viering van de PKN-gemeente in Op de Helte.
Er zong een koor! Nou zingt er wel vaker een koor, maar een koor zoals dit zien we niet vaak bij ons in de vieringen. Het ging om ‘Voicemail’>>> uit Veenhuizen.
Een aantal van de zangers/zangeressen kenden wij al van onze medewerking aan de IKR-tentdiensten in Norg, dus vanmorgen was het andersom: zij zongen voor ons.

Voicemail zong een aantal Engelstalige liederen en één Russisch gebed.
We hebben er van genoten; ze zongen o.a. een mooie bewerking van het lied ‘Another day in paradise’ van Phil Collins. Het is altijd bijzonder hoe zo’n lied, dat meestal als geluidsbehang aan je voorbij trekt, ineens een andere betekenis krijgt als de tekst vertaald wordt.

We hoorden vanmorgen dat Jezus en zijn discipelen aren plukken op sabbat en daarop worden aangesproken door de Farizeeën. Wat mag wel en wat mag niet op zondag?
Voor de kinderen vertelde de voorganger een toepasselijk verhaaltje van Winnie de Poeh en Knorretje die op bezoek gaan bij Konijn en niet alleen de kinderen moesten lachen om de stemmetjes die de dominee opzette.

De zondag in vroegere tijden werd bepaald door regeltjes en wetjes voor van alles en nog wat. Niet fietsen, niet zwemmen, geen ijsjes kopen….. iedereen kan zich dit nog wel herinneren. Even stipte de predikant nog aan dat dat vooral een Gereformeerde aangelegenheid was, de Hervormden stonden er van oudsher wat liberaler in.
Gegniffel alom; ja, daar herkenden we ons wel in.
Wij maakten daar in onze jeugd al grappen over “Kan dit wel door de N.C.R.V.-beugel?”
De strekking van de overdenking was dat we vaak heel goed zelf wel weten wat wel en niet kan. Soms moet je kunnen afwijken van de wetten en regels. Als voorbeeld noemde de voorganger een echtpaar dat een uitgeprocedeerde Afghaanse asielzoeker in huis had opgenomen en zich had ingespannen om alsnog een verblijfsvergunning voor hem te verkrijgen. Het tonen van Gods liefde in deze wereld overstijgt alle regels en beperkingen; er is maar 1 gebod waar wij ons aan moeten houden: God liefhebben met heel ons hart, onze kracht, ons verstand en onze ziel en onze naaste liefhebben als onszelf.

Ben je benieuwd naar het koor, het verhaal van Winnie de Poeh en het verhaal over de zondagsrust? Luister dan de viering terug op Kerkomroep >>> (3 juni, Op de Helte, 09.30 uur.)

Reageren

27 mei: Spirituele wisselwerking.

Door Ada

Op 27 mei 2018

In Kerk & gemeente

Op de website van onze PKN -gemeente plaatste ik voor deze zondag een plaatje van een brandende braamstruik; dat hoorde bij het verhaal van Mozes uit Exodus. Die informatie over de vieringen haal ik uit Kerknieuws. Maar de lezing van vanmorgen ging over de koperen slang, het verhaal van Mozes uit Nummeri. Er had dus een plaatje van een esculaap-teken bij gemoeten. Verder was er koffiedrinken na de viering en ook dat stond niet op de site. Dan zit ik aan het begin van de viering al te twijfelen of ik wel de gegevens van de goede zondag heb vermeld. Mijn vader zou in zo’n geval ruimhartig zeggen: “Ach, een kniesoor die daor op let, het mieste giet ja goed.. ..”

Het zwaartepunt van de viering lag op de lezing uit het nieuwe testament over Nicodemus die in de nacht in gesprek gaat met Jezus. Dat moeilijke gesprek over opnieuw geboren worden en hoe dat dan moet. Wanneer word je opnieuw geboren? De voorganger zei er het volgende over: “Dat is voor ieder mens verschillend, je kunt dat vergelijken met de vraag ‘Wanneer is iemand volwassen?’ Bij de een is dat als je gaat trouwen/uit huis gaat, bij de ander is dat als er een kind geboren wordt en weer iemand anders voelde zich volwassen bij de eerste baan”.
Wat wel duidelijk was vanmorgen is dat ‘opnieuw geboren worden’ iets is wat je van boven gegeven wordt, een ‘spirituele wisselwerking’.

Eenmaal thuis was ik natuurlijk nieuwsgierig of ik nou zo niet goed had opgelet bij het invullen van de gegevens van de zondag. Toen bleek dat ik alleen het koffiedrinken had gemist. De dominee had gekozen voor een andere lezing; toen het verhaal over Nicodemus werd voorgelezen kwamen we daar in Jezus’ woorden Mozes en de slang tegen. Vandaar. Op mijn werk noemen we het ‘voortschrijdend inzicht’ als dingen anders gaan dan vooraf was afgesproken; daar ben ik wel van. Zie het plaatje van de brandende braamstruik dan maar als een voorbeeld van ‘spirituele wisselwerking’: past het toch nog bij de viering!

Als je al een tijdje niet op de PKN-site hebt gekeken, dan adviseer ik je om dat nu wel even te doen: PKN Roden/Roderwolde >>>. Er staat een mooi artikel op over de laatste avond van de maandagavondclub (waar ik wel eens ga zingen, zie ‘Hoeden met een liedje >>>). Kijk eens naar de foto’s: het plezier spat er af.
Hartverwarmend.

Reageren

20 mei: Té toevallig.

Door Ada

Op 20 mei 2018

In Kerk & gemeente

Een viering in Hoogersmilde (zie 1e Pinksterdag >>>); voor ons altijd a trip down memory-lane.
Toen we vanmorgen om 08.30 uur aankwamen bij de kerk stond er al een klein comité op ons te wachten. “Mooi da j’ d’r bint. Hoe ist?’
Alle gezichten zijn bekend en met iedereen zijn er wel kleine lijntjes. De moeder van een vriend van mijn broer. De vroegere buren van mijn schoonouders. Familie. Daar weer familie van. Schoolgenoten van vroeger. De mensen die we niet kennen zijn vakantiegangers die op de omliggende campings in het Drents-Friese Wold staan.
In onze gemeente heetten die vroeger ‘vrömden’, maar één van de predikanten uit de jaren ’80 vond dat geen goede benaming. We moesten ‘gasten’ zeggen.
Dat was trouwens ook die dominee die vond dat we het tijdens de collecte wat minder moesten laten rinkelen en wat meer laten ritselen…….

De dominee van vanmorgen was ook wel weer origineel: aan het begin van de preek laste ze even een minuutje ‘pepermuntjes-tijd’ in. Anders is iedereen in het begin zo afgeleid.
Het was een fijne, feestelijke viering vanmorgen. Uit de preek onthield ik wat de predikant zei over de Heilige Geest die we op Pinksteren hebben ontvangen. “En het is maar goed dat God niet dezelfde bepalingen hanteert over leeftijden als onze overheid. Dan bereik je op een gegeven moment de pensioengerechtigde leeftijd. Maar als christen blijf je altijd actief, totdat je bij God thuiskomt. Of je nou kind bent, of puber, volwassene, 50-plusser of 80-er: je kunt altijd iets van de Heilige Geest laten zien. Straal het uit, wees vriendelijk, geduldig, blij en trouw.” Ze vertelde daarbij het verhaal dat ze afgelopen week bij iemand op bezoek was geweest die net te horen had gekregen dat ze ernstig ziek was. “Het is té toevallig dat u nou net hier op bezoek komt’. Inderdaad. Té toevallig. De voorganger wenste dat wij, geïnspireerd door de Heilige Geest, nog vaak getuige en onderdeel zouden zijn van zulke té toevallige momenten.

We zongen veel vanmorgen, dat kwam natuurlijk ook omdat wij onze medewerking verleenden. Een lied van Ds. Troost, Elly en Rikkert, maar óók Johannes de Heer: met de hele gemeente zongen we in wisselzang “Stromen van zegen”.
Verder zongen we nog een melodie van Johann Sebastian Bach vanmorgen.
Lied 672 Komt laat ons deze dag. Een deel van de tekst van het derde couplet viel samen met wat we in de preek gehoord hadden:

Deel van uw gaven uit
wees met uw kracht nabij
dat ieder op zijn plaats
een levend lidmaat zij.

Na de viering gingen we koffiedrinken bij mijn zwager en schoonzus, maar we konden ook nog met de moeder van mijn vriendin mee naar huis voor de koffie.
Hoogersmilde.
Ook nu onze ouders er niet meer wonen zal het altijd vertrouwd blijven.

Reageren

7 mei: Drentse herder naar Friesland?

Door Ada

Op 7 mei 2018

In Kerk & gemeente

Hoe fijn het ook is om weer naar de kerk te kunnen: gistermorgen lukte het even niet.
Na vijf en halve week ben ik er al helemaal aan gewend dat dingen soms anders lopen dan ik bedacht had. Met een kopje thee luisterde ik naar de viering vanuit Op de Helte en hoorde het verhaal van Noach die met de ark op de berg Ararat blijft steken. Het verhaal werd mooi vervlochten met de herdenkingen van 4 en 5 mei; we leerden dat alle slachtoffers die vallen tijdens een conflict in de eerste plaats mensen zijn. Schuldig of onschuldig; het is niet aan ons om dat te bepalen. Gelukkig hebben wij een genadig God.
Wat me trof in het verhaal van Ds. Krug was de opmerking: “Wat een geluk dat Tutu en Mandela destijds in Zuid-Afrika de mensen waren die hun invloed op de massa niet gebruikten om aan te zetten tot haat, wrok en vergelding, maar dat ze inzetten op verzoening en verbinding.”
Dat had ook heel anders kunnen aflopen.
Zo kunnen we, zonder grote houten boot, een ark zijn voor elkaar.
Drenkelingen hoeven niet altijd mensen te zijn die letterlijk verdrinken.

Er werden mooie liederen gezongen. Liederen die we met de Catharinacantorij meerstemmig zongen en waarvan ik nu nog graag de altpartij meezing. Bij lied 163b (Noach, de ark en de dieren) zei de dominee dat alleen couplet 1 en 4 gezongen werden. Dit op verzoek van de organist die vond dat het te warm was voor alle coupletten.
Het was inderdaad een goede keuze om alleen die beide coupletten te zingen.
Maar niet omdat het zo warm was……. het was een onbekend lied en het zingen was brandhout. Dit prachtige lied moet een paar keer met de cantorij gezongen worden (is al een keer gebeurd), want nu stierf het in schoonheid en dat is jammer van zo’n mooi lied.

Voor de dienst hoorden we bij de afkondigingen dat Ds. Elbert een beroep heeft gekregen vanuit Beetsterzwaag.
Nou ja zeg.
Een Drent, Bartje nog wel, die misschien wel de voorkeur geeft aan Friesland.
Ik moet op z’n minst erg wennen aan het idee; maar ik hou dan ook niet erg van veranderingen. Voor mijn gevoel zijn Harm Jan en Theo nog maar net weg.
Maar alle gekheid op een stokje: we wensen Bart en Elisabeth natuurlijk alle goeds en veel wijsheid bij het nadenken over deze stap.

Reageren

2 mei: Webmaster. Ja, ja…

Door Ada

Op 2 mei 2018

In Kerk & gemeente

Al jaren ben ik webmaster van de website van onze gemeente PKN Roden-Roderwolde. We zijn met groepje van vijf vrijwilligers en we hebben de taken onderling verdeeld. Mijn taak is het elke week invullen van de informatie rond de vieringen van a. s. zondag en elke maand het verversen van de afbeelding van de ZWO-kalender. Soms plaats ik een artikel op de voorpagina, maar meestal neemt Zwanny deze klussen voor haar rekening.

Op de laatste vergadering constateerden we dat de informatie die over de historie van de Catharina kerk op de site stond niet up-to-date was. Er stond nog niets op over de bevindingen van de archeologen die tijdens de restauratie de bodem onder de vloer hadden onderzocht. Als vrijwilligers hadden wij wel al een lezing met beelden daarover gehad (zie Eeuwen zien op u neer >>>) In de Drentse Volksamanak 2017 was een heel artikel opgenomen met alle informatie die de archeologen boven water hadden gekregen met de bijbehorende foto’s. Wij hadden dit artikel destijds gekregen; vrijwilliger zijn heeft zo zijn voordelen.

“Die informatie moet eigenlijk ook op de website” constateerde Frits, onze voorzitter. We spraken af dat ik dat zou doen. Tijd zat immers! Daarvoor moest ik het PDF uploaden in ons systeem en linken aan de pagina ‘Historie Catharina kerk’. O ja en het moest ook nog iets kleiner gemaakt worden. Maandagmorgen ging ik er voor zitten.
Prutsen. Uitproberen. Zucht; waar staat dat document nou?
Veel te lange naam, moet korter. Dat oude dan maar even verwijderen.

Huh ?! Map PDF-doc weg? Had ik in mijn ijver de hele map met pdf’s van de hele website verwijderd. Webmaster; ja,ja…

Het enige wat deze webmaster dan kan bedenken is ‘Theeeeoooo! Help!’
Theo is onze rots in de branding. Hij maakt regelmatig een back-up van de hele site en hij stuurde na een paar uur een mail met de geruststellende woorden: ‘Vanuit de back-up heb ik de map PDF-doc weer teruggezet!”

Daarna probeerde ik het nog een keer en tadaaaaah: het staat er op. Wel in een grote uitvoering trouwens; dat kleiner maken lukte me niet. Ben je ook benieuwd naar wat de archeologen hebben gevonden?
Hierbij een link naar de pagina Historie Catharina kerk >>>, met daarop een link naar een Pdf met het interessante artikel.

PS Theo heeft ook het formaat inmiddels aangepast.
Je hebt masters en Masters…….

Reageren

29 april: Zondag Cantate – Zingt!

Door Ada

Op 29 april 2018

In Kerk & gemeente, Muziek

Vanmorgen zat ik weer voor het eerst in de ochtenddienst in de kerk, de Catharinakerk deze keer. De vijfde zondag na Pasen heeft de naam Cantate, dat ‘Zingt’ betekent; en zingen hebben we gedaan. Dominee Elbert had prachtige muziek uitgezocht bij het verhaal over Noach en Jezus’ uitspraak ‘Ik ben de wijnstok jullie zijn de ranken’.
Aan het begin van de viering merkte de voorganger op dat we eigenlijk de hele dienst wel zingend konden doen: had van mij gemogen!
Het aanvangslied was psalm 98 “Zingt een nieuw lied voor God de Here!”
De predikant las daarbij een korte tekst van Karel Eykman.

Bergen kunnen het:
door het ruisen van 1000 bomen in bossen, roepen en zingen ter ere van de Here.
Zeeën kunnen het:
door het bruisend geluid van golven in de branding, juichen en swingen ter ere van de Here.
Mensen kunnen het: tot het uiterste einde van heel deze aarde dansen en springen ter ere van de Here.
Wij zijn de echo van Gods naam op aarde.

U zij de glorie, Zolang wij ademhalen, ja zelfs het Wilhelmus: het zingen verbond ons vanmorgen. Het voelde zoals de dominee zei in het gebed: U wilt wonen in ons lied en wij mogen de lofzang gaande houden.

Voor goed zingen zijn wij als gemeente wel afhankelijk van de instrumentale begeleider en vanmorgen was Arjan Schippers onze organist. Tijdens de collecte speelde hij het thema van de film ‘Schindlers list’ wat bij mij onverwacht tranen veroorzaakte. Wat een goede keuze met het oog op de herdenkingen aan het eind van deze week.
Soms heb je van die vieringen waar je helemaal blij en warm van wordt van binnen. Via Kerkomroep had ik deze viering thuis ook kunnen volgen, maar wat was ik blij dat ik er vanmorgen weer bij kon zijn. Zingen is toch het fijnst als je het samen doet.

Weet je niet meer hoe de muziek bij Schindlers list klonk? Klik hier >>> voor de originele soundtrack.

Reageren

23 april: Weer zelf zingen.

Door Ada

Op 23 april 2018

In Kerk & gemeente

Eigenlijk zou ik gistermorgen weer naar de kerk, maar in de avonddienst/vesper om 19.00 zong de Cantorij Roden, dus ik koos voor die viering. Gerard ging wel naar de morgendienst (want voetbal zondagavond) en zo kwam het dat we ochtendviering in de Catharinakerk weer gescheiden van elkaar meemaakten: hij in de kerk, ik via Kerkomroep. Aan de koffie in de zon hadden we het samen nog even over de preek. Walter Meijles hield een indrukwekkend verhaal over het thema ‘de goede herder’ en had ons allebei geraakt met zijn woorden. (Ook terugluisteren? Zie Kerkomroep, Roden, Catharinakerk, 23 april 10.00 uur).

Rond 18.30 uur wandelde ik naar de Brink. Toen ik binnenkwam was de cantorij nog aan het oefenen/inzingen; fijn om al die vertrouwde gezichten weer te zien en hun koorzang te horen.
Het was überhaupt goed om weer in de kerk te zijn; na zoveel kerkdiensten via internet was het een verademing (letterlijk en figuurlijk) om zelf weer in de gemeente mee te zingen. Dat is wel een nadeel van het volgen van een kerkdienst op afstand: het zingen klinkt niet mooi en je neemt er zelf geen deel aan.

In de vesper werden liederen gezongen uit de bundel ‘Zangen van zoeken en zien’.
In de orde van dienst stonden de liederen mét bladmuziek afgedrukt en in wisselzang met de cantorij zongen we liederen van de hand van o.a. Huub Oosterhuis, Antoine Oomen, Peter Rippen, Michaël Steehouder en Chris van Bruggen.

De Catharinakerk.
Cantorij Roden.
De liefdevolle reacties van gemeenteleden dat ik er weer was.
Het voelde als thuiskomen.

Graag vestig ik ook nog de aandacht op een ander stukje PKN-gemeentewerk dat ik een warm hart toedraag.
De gehaakte Rodermarktrondjes kregen een tweede leven, daar schreef ik al over in het blog ‘Van rondjes naar vierkantjes‘.
Inmiddels zijn de dekens klaar. Op 18 april kwamen de dames bij elkaar en werden er foto’s gemaakt van het eindresultaat. Hierbij een link naar de website van de PKN-website met meer foto’s en een kort verslagje van Hetty Veerman.

Reageren

16 april: Psalm 139 “Ken je mij?”

Door Ada

Op 16 april 2018

In Alledag, Kerk & gemeente

Voor de vierde zondag op rij luisterde ik gistermorgen thuis via Kerkomroep naar de viering van onze PKN-gemeente vanuit Op de Helte.
Kaïn en Abel stonden centraal in deze viering en naast dit verhaal uit Genesis hoorden we de gelijkenis van de barmhartige samaritaan.
Er was nog een lezing die centraal stond vanmorgen: Psalm 139. “Heer die mij ziet zoals ik ben”; voor mij voor altijd verbonden met de begrafenis van mijn vader, waarvoor we deze Psalm als thema uitkozen.

Psalm 139 werd niet gelezen maar gezongen. Het was een vertaling van Huub Oosterhuis, gezongen door zijn dochter Trijntje. Hierbij een link naar een pagina op de website van de Protestantse Gemeente in Didam; hierop vind je een link naar het You Tube-fimpje van de uitvoering van “Ken je mij?” door Trijntje Oosterhuis, de tekst van het lied én daarnaast de tekst van Psalm 139. Ontroerend vond ik het.

Verrassend was voor mij het lied dat na de preek werd gezongen met de titel “De druk van alledaagse dingen”. Het voordeel van thuis achter je PC zitten is, dat je zo’n titel dan gelijk kunt googelen en drie seconden later de tekst voor je neus hebt.
Het werd gezongen op de melodie van ‘U kennen, uit en tot u leven’, lied 75 uit het Liedboek uit 1973.
Een hedendaagse tekst, die opvalt omdat hij nogal afwijkt van de teksten die we zo dikwijls zingen in onze gemeente. Vertrouwd hoor, niks mis mee, maar dit is een lied in de taal van nu en dan komt het toch anders over.
Oordeel zelf:

1. De druk van alledaagse dingen
waar is het eind en het begin?
Ergens weerklinkt een oud verlangen:
Leven met hart en ziel en zin.
Breng ons dan in herinnering
uw adem, geest van het begin.

2. Omringd door sporen van agressie:
wereld waarin de angst regeert,
waarin onze wens te zijn geborgen,
andermans leven torpedeert.
Breng ons dan in herinnering,
compassie voor de vreemdeling.

3. Leer ons vanuit jouw woord te leven.
Liefde die niemand tot iets dwingt,
zorg die ons dichter bij elkaar brengt,
vreugde die ons voor altijd bindt.
Breng ons dan in herinnering,
uw zachtheid die de dood bedwingt.

4. Liefhebben, houden van mijn naaste,
wees ons nabij, geen mijn en dijn.
Ogen die vragen: Maak Jij mij vrij
om kwetsbaar mens te kunnen zijn?
Breng mij toch in herinnering,
blijf en spreek van dat ene ding.

tekst: Barbara Leijnse

Reageren

12 maart: Om al uw tekens te verstaan.

Door Ada

Op 12 maart 2018

In Kerk & gemeente

Hinsz-orgel in de Catharinakerk Roden

De wekelijkse viering op de zondagmorgen was gistermorgen weer in de Catharinakerk op de Brink. Sinds een paar weken verschijnt er op de beamer een paar minuten voor aanvang van de dienst deze tekst: Onder orgelspel bereiden we ons in stilte voor op deze viering. Dit wordt gedaan om de gemeenteleden tegemoet te komen die vonden dat daar helemaal geen gelegenheid voor was. Daar valt wat voor te zeggen.

Het is namelijk meestal erg gezellig in de kerk voordat de viering begint.
Mensen ontmoeten elkaar en beginnen te praten: “Wat een weer hè? Hoe ist met de kinder? ” en/of woorden van gelijke strekking. Geanimeerd kleppen we heel wat af met elkaar.
Soms kwam de voorganger al binnen met de kerkenraad en dan hadden we nog helemaal niet door dat ‘het’ al was begonnen.
Onze gemeente moet nog wel een beetje wennen aan deze nieuwe gang van zaken.
Zit je namelijk helemaal vooraan, dan kun je de beamer niet goed zien en weet je dus niet dan het grote zwijgen is begonnen. Gistermorgen zaten er nog enkele dames heerlijk met elkaar te kwekken toen iedereen verder al zijn mond hield. Dat gaat op den duur toch ongemakkelijk voelen; uiteindelijk werd het stil en luisterden we met elkaar naar het ingetogen orgelspel van Arjan Schippers.
Een prima nieuwe maatregel. Wil je nog even met deze en gene bijpraten dan kan dat (kom dan op tijd, dan heb je nog even) en het voelt heel goed om je mond even te houden om ruimte te maken voor wat er komen gaat.

In de viering ging het over het teken van de 12 stenen in de Jordaan (Jozua 4) en het teken van de vijf broden en twee vissen (Johannes 6). Na de overdenking vierden we het Heilig Avondmaal en werden we bepaald bij de tekens die Jezus ons gaf: het brood als teken van zijn lichaam en de wijn als teken van zijn bloed. Tijdens het avondmaal speelde Arjan ‘Pie Jesu’ uit het Requiem van Fauré. Ken je het niet? Luister hier >>>naar de uitvoering van Kathleen Battle.

Het slotlied was Lied 978 ‘Aan u behoort o Heer der heren’.
In het laatste couplet kwamen de tekens nog weer voorbij.
Laat dan mijn hart U toebehoren en laat mij door de wereld gaan
met open ogen, open oren om al uw tekens te verstaan.
Dan is het aardse leven goed, omdat de hemel mij begroet.
Een waardevolle viering.

Na de viering was er koffiedrinken in De Deel.
Konden we naar hartenlust bijpraten.

Reageren

26 februari: Storm, aardbeving en vuur.

Door Ada

Op 26 februari 2018

In Kerk & gemeente

De profeet Elia ontmoet God in het gefluister van een zachte bries (Oude Testament, Koningen) en Jezus ontmoet Mozes en Elia op een berg (Nieuwe Testament, Marcus).
Deze beiden verhalen stonden gistermorgen op het leesrooster voor de viering in de Catharinakerk. We hoorden vanaf de kansel dat Mozes en Elia (toch twee grote namen uit de geschiedenis van Israël) het in hun leven beslist niet gemakkelijk hebben gehad.
Zij verschenen op dat moment aan Jezus om hem een hart onder de riem te steken.

De predikant maakte in zijn overdenking een mooie vergelijking. Je hebt in je leven allemaal wel moeilijke momenten; het leven kan als een storm om je heen razen, je leven kan op zijn grondvesten schudden als bij een aardbeving en je kunt het gevoel hebben dat je leven in brand staat omdat er veel te veel tegelijk aan de hand is.

Maar God zit niet ín die elementen; Hij is er in het gefluister van een zachte bries.

Wij kregen vanmorgen had advies om te laten zien wat ontmoetingen met God met ons doen. Als je een Goddelijke aanwezigheid hebt ervaren, deel het met anderen. Wat heeft het met je gedaan? Net als de verhalen uit de bijbel kunnen ze andere mensen helpen.
Net als Mozes en Elia bij Jezus deden: er zijn. Steunen.

Het kerkelijk jaar is een cyclus en in die cyclus komen vaak dezelfde verhalen voorbij.
Vorig jaar stonden deze verhalen centraal op 13 maart. Omdat ik ook schrijf over de waarde van de vieringen op de zondag kan ik gemakkelijk terugkijken en teruglezen.
Het is interessant om te lezen wat ik vorig jaar over deze tweede zondag in de Veertigdagentijd (Reminiscere) op dit weblog deelde. Zie Mozes en Elia.

Bij deze verhalen zongen we vanmorgen o.a. lied 545 met een heel toepasselijke tekst.
Jezus staat in majesteit door een stralenkrans omgeven,
op de berg der heerlijkheid, licht uit licht en eeuwig leven.
Mozes en Elia zijn zijn getuigen, want zij weten:
Hij voltooit de lange lijn van de wet en de profeten.
Daarom spreken zij met Hem van zijn uitgang en zijn lijden
later te Jeruzalem in de volheid van de tijden.

Dat de tekst zo goed bij de viering paste zag ik pas ná het zingen; tijdens het zingen was ik zo druk met de noten en de melodie dat de betekenis van wat ik zong helemaal niet tot me doordrong.
Jammer! En wat missen we op dit soort momenten een cantorij…..
Zo’n nieuw lied zou eigenlijk voor de viering aangeleerd moeten worden (net als in de jaren ’70 bij het toenmalige nieuwe liedboek), maar dat vergt natuurlijk weer organisatie en energie. Maar het zou de gemeentezang wel erg ten goede komen en de betekenis van de tekst beter uit laten komen.
Ik gooi maar even een balletje op, misschien wordt het opgevangen.

Reageren