“Heb je belangstelling voor een schilderij van Schiermonnikoog?” vroeg Frank mij.
“Dat heb ik zeker!” was mijn reactie. “Dan kom ik er mee bij jou!” was zijn antwoord.
Frank kende ik al jaren. Hij was ook een liefhebber en verzamelaar van schilderijen.
Hij was een prettig mens en een verfijnd liefhebber van kunst; de schilderijen van de Groninger Ploeg hadden vooral zijn belangstelling.
Als ik een Ploegschilderij op Marktplaats te koop had belde Frank mij direct: dat hij belangstelling had en binnenkort langs zou komen.
Dan haalde ik het schilderij van Marktplaats en werd het later door Frank gekocht.
Vaak belde hij of hij even langs kon komen; hij liet dan trots zijn jongste aankopen zien en vertelde (wat nog belangrijker was..) de bijbehorende verhalen.
Dat waren aangename middagen: om zo de liefde voor de kunst en schilderijen met elkaar te delen.
Het gaat om mensen en hun verhalen die het schilderijen verzamelen zo boeiend maken.
En je weet nooit wat je elke dag weer tegenkomt, dat maakt het zo spannend.
Wij kwamen elkaar vaak tegen op rommel- en boekenmarkten.
Op de boekenmarkt in Roden vertelde hij mij: “Ik heb een schitterend schilderij gekocht van Jan Toorop. Een topper, een schilderij van hoog niveau. Het komt uit een collectie van een verzamelaar uit Surhuisterveen. Ik zal je straks het hele verhaal vertellen. De collectie staat daar te koop in een grote hal. Daar zitten voor jou zeker ook een aantal prachtige schilderijen tussen. Ik zal de verkoper bellen en vragen of jij ook langs kunt komen.”
Een tijdje later kreeg ik het telefoonnummer van de verkoper en het adres.
Zo heb ik via Frank daar een aantal schilderijen kunnen kopen; hij gunde een ander zijn geluk.
Op een morgen kwam Frank met dit schilderij van Schiermonnikoog bij mij langs. Na wat gesproken te hebben over allerlei zaken kwam de afhandeling.
Het is een schitterend aquarel met een voor Schiermonnikoog zo kenmerkend huisje met het opengeklapte hekje. Het is volop zomer. De schaduwen van de bomen geven het huisje een veelheid van rode kleuren, evenals de groene kleuren van de tuin en de beplanting rondom de tuin.
De Drentse kunstenaar Erasmus Herman van Dulmen Krumpelman* (Vries 1925 – 2000 Rolde) heeft er een kleurig schilderij van gemaakt.
Frank vroeg voor dit schilderij een symbolisch bedrag.
“Maar Frank, dat kan niet” zei ik.
“Vind je het schilderij mooi?” vroeg Frank.
“Prachtig!” zei ik. “Dan doen wij het zo” zei Frank.
Dat ontroerde mij; maar ik begreep het niet.
Het antwoord kwam een paar weken later.
Telefoon van Frank: “Remmelt, ik heb slecht nieuws. Je zult mij niet weer tegenkomen. Ik heb een week in het ziekenhuis gelegen en ik ben terminaal. Dit wil ik je zelf vertellen. Wij hebben jaren zakengedaan met onze schilderijen hobby en ik was erg op jou gesteld”.
Dan wordt het stil en rest het om elkaar sterkte toe te wensen.
Frank overleed kort daarna op 2 april 2026.
Wat een verdriet voor zijn levensgezel, zijn kinderen en familie leden.
Maar ook voor ons, zijn ‘schilderijen’-vrienden; we hebben een vriend verloren.
Meer weten over deze schilder? Hierbij een link naar ‘Het geheugen van Drenthe‘
Remmelt heeft een eigen pagina op deze website onder de titel ‘Remmelts liefde voor de schilderkunst.’
Op die pagina vind je een overzicht van alle blogs van zijn hand tot nu toe.

Geef een reactie