Categorie: Alledag Pagina 286 van 302

27 augustus: Een optimist die zich vergist….

Door Ada

Op 27 augustus 2015

Van de week hoorde ik weer eens het liedje “zei m’n moeder altijd’ van Robert Long op de radio. Dat zongen we ook met jeugdkoor Hosanna >>> in Hoogersmilde in de jaren ’80.
Dit jeugdkoor bestond uit een groep van 25 jongeren tussen de 15 en 25 jaar. De instrumentale begeleiding bestond uit drie gitaren en een tamboerijn. We werkten mee aan kerkdiensten en één keer per jaar hadden we “Uitvoering” in zalencentrum ‘de Schakel’ samen met kinderkoor ‘de Schakeltjes’.
Tijdens zo’n uitvoering zongen we natuurlijk gospels en andere christelijke muziek, maar dan kon je ook eens wat anders zingen. Eén jaar deden we zelfs een medley van smartlappen waarbij “Manuela” van Jacques Herb nog voorbij kwam. Fantastische jaren.
Op één van die uitvoeringen zongen we bovenstaand lied van Robert Long. Ik vond het een geweldig sterke tekst en was het volledig eens met de inhoud. Het was ik één van de laatste liederen die ik het koor aanleerde voor we verhuisden naar Roden.

Het was toen 1988 en het leven lachte ons toe. Dan zing je zo’n tekst zonder er bij na te denken: ik werd er vrolijk van en vond dat Long groot gelijk had.
Toen ik het lied vorige week na jaren weer hoorde trof me de tekst van het refrein:

Want een mens is mooier als íe lacht
En al is het nog zo’n donk’re nacht
Als je even zoekt dan zie je altijd wel een heel klein puntje licht.
Je kunt de loop der dingen, geen andere kant uit dwingen
Het hele leven is een lange rij veranderingen..…

Toen ik in oktober 2014 voor de vierde keer werd getroffen door een hartinfarct en zo bang was voor een volgend infarct heb ik ervaren dat het helpt om dan te zoeken naar een klein puntje licht. Die zijn er namelijk nog genoeg en daar genieten we van.
Hierbij een link naar het lied op You Tube >>>> en een link naar een pagina met de tekst >>> van dit lied. Het is de moeite waard om de tekst eens aandachtig te beluisteren, al was het alleen maar om het derde couplet:

Een optimist die zich vergist
Die heeft beslist wat minder last van tranen dan een sjacherijn
Zo’n fles azijn, die nooit iets fijn of leuk of mooi kan vinden….

En zo is het maar net.

Reageren

26 augustus: Taal is communicatie

Door Ada

Op 26 augustus 2015

In Alledag

Twee keer hebben we nu een Bed & Breakfast bezocht.
Het was een wereld van verschil.
Bij Ben in Radewijk (zie 20 juli >>>) waren we te gast, in Julianadorp huurden we een kamer.
In de hectiek van een weekend in het hoogseizoen op een boerencamping aan de Noordzee legt de gastvrouw haar oor niet op je zieltje te luisteren.
De kamer was ruim, maar krap aan één kant van het bed.
Onder de schuine zoldering moest Gerard haast met een koprol in bed duiken.
Een gastenboek was er niet en ook foldertjes en kaarten van het gebied waren er niet te vinden, met het argument: “Mense komme toch alleen maar voor de zee”.
Was ook zo. We vonden in Den Helder het visrestaurant ook wel zonder folders en kaarten.
En voor de fietsknooppunten heb je geen kaart nodig.

Maar we genoten ’s morgens van een prima ontbijtje en we hadden ook plezier in onze vrolijke campinghoudster.
Toen wij vrijdagmiddag om 14.00 uur aankwamen stond ze nog verhit de kamers te stofzuigen en de bedden te verschonen.
We kregen een super-snelle rondleiding (hier is de wc, hier de douche), we kregen de sleutel van de voordeur en inschrijven moest de volgende morgen maar even.

Haar administratie bestond uit een klein notitieblokje met twee blokjes gastgegevens per pagina.
“Is het niet heel druk voor u in deze tijd?” vroegen we haar tijdens het inschrijven.
“Nee mens, hartstikke gezellig!” riep ze met een Gerard Joling-accent.
Halverwege ons gesprek kwamen er Duitsers binnen, die wilden afrekenen. Dat kon.
In prachtig Louis van Gaal-Duits vertelde ze hen het volgende:
Sie kunnen rustig weg gehen.
Ich kom gleich hinter sie an.
Sie kunnen die Schlüssel in die Tür lassen sitzen, die finde ich dan wohl.

Ontwapenend.
Waar wij altijd ons uiterste best doen om het Duits (mét naamvallen) goed uit te spreken, liet deze mevrouw zien dat taal communicatie is.
Dit Bed&Breakfast-adres was geen vier sterren-locatie, maar het had wel wat: wij hebben er prima vakantie kunnen vieren!
We zijn nu al benieuwd naar het volgende adres..

Reageren

23 augustus: De Noordzee (2)

Door Ada

Op 23 augustus 2015

In Alledag

Twee weken vakantie zou ik hebben. Maandag waren de twee weken om en dinsdag ging ik weer aan het werk.
Maar.
1. Het was helemaal niet druk op het werk
2. Mijn manager was er niet.
3. Het werd heel mooi weer en ik had nog vakantieuren genoeg.
Aan het einde van mijn werkdag dinsdag heb ik mijn afwezigheidsmelder op het werk opnieuw ingesteld met de tekst: ‘wegens succes verlengd: mijn vakantie duurt tot 24 augustus.’

Natuurlijk zijn wij ‘wies met Drenthe’ maar als er zulk mooi weer wordt voorspeld dan willen wij het liefst naar de Noordzee. (zie 7 juni >>>).
We vonden nog een Bed & Breakfast-adres bij Julianadorp, pakten het opblaasluchtbed en nog wat andere spullen in togen vrijdag naar de kust.
Heerlijk was het.

Zon, zee en strand. Gebakken vis met patat. Fietsen door de duinen en een lange strandwandeling. Boek uit. Zwemmen in zee. Nou ja…zwemmen, het is meer dobberen. Het opblaasluchtbed speelde nog een onbedoelde hoofdrol in onze strandvakantie. Gerard was met het luchtbed de zee ingegaan en had een poosje onbekommerd liggen dobberen. Ik zat op het strand een boek te lezen. Toen ik opkeek zag ik twee mannen met fel-gele T-shirts aan de kant staan, druk gebarend naar Gerard verderop in zee. Maar Gerard had z’n bril niet op.
Ik vroeg de mannen ( van de reddingsbrigade) of ze Gerard iets wilde vragen. ‘Ja! Hij mag niet in zee met een zo’n opblaasluchtbed. Het is aflandige wind en het wordt eb. Dan drijf je zomaar een eind weg en ben je niet bij machte om terug te komen.’

Wat jammer ja. Want ik had nog niet gedobberd. Maar je kon er ook heerlijk op in het zand liggen, dobberen deed ik dan wel zonder luchtbed.

Vanmorgen dronken we een kop koffie in een strandpaviljoen en namen we met een strandwandeling vooreerst weer afscheid van de Noordzee.
Terug naar Drenthe, ook daar genieten we nog volop van het mooie weer!

Reageren

22 augustus: Handwerken en zingen.

Door Ada

Op 22 augustus 2015

In Alledag, Cantorij Roden, Handwerken

Volgende week begint de cantorij weer. Daar kijk ik al naar uit. Eergisteravond was dus nog een ‘vrije’ -donderdagavond. Het leek mij leuk om cantorij leden die ook graag handwerken bij mij thuis uit te nodigen om eens te laten zien waar we op dit moment mee bezig zijn.

Vorige week had ik het hele koor via de mail een uitnodiging gestuurd voor deze handwerkavond.

De reacties waren zeer divers. Van ‘Leuk, ik ben er bij!’ tot ‘Veel plezier, maar ik kom niet.’ Daarbij kwam een uitleg: ze had voor het laatst iets op de pennen gehad toen ze zwanger was en dat was meer dan twintig jaar geleden. Was kennelijk niet zo’n succes geweest.

Van de mannen kreeg ik helemaal geen reactie. Gek hè?

We waren met z’n vieren donderdag avond. Eentje was aan het breien aan een Zeeuwse blokkendeken >>>, een ander was cupcake’s aan het borduren en de derde had een vestje op de pennen van gehaakte granny squares en gebreide mouwen in de gerstekorrel steek. Ze had het van een antiek Margriet patroon dat van ellende bijna uit elkaar viel.

Van zo’n avond krijg ik energie: je doet nieuwe ideeën op en je wordt geïnspireerd door het enthousiasme van anderen.

Het was ontzettend gezellig. Zelf heb ik geen toer gebreid. We hebben het gehad over restverwerking, borduurpatronen, ’t Spinnewiel, patronen zoeken op internet en dingen bestellen via internet.

De avond vloog voorbij en ik heb er van genoten.

Breien, haken en borduren: samen handwerken.

En volgende week donderdag, sopraan en alt: samen zingen.

Reageren

20 augustus: Geen internet

Door Ada

Op 20 augustus 2015

In Alledag

Nou ja zeg! Hadden we toch gisteravond geen internet.
Ziggo had wederom te kampen met een grote storing.
Dus toen ik gisteravond iets op mijn blog wilde zetten lukte dat niet.

Op zo’n moment kom je erachter hoezeer ons leven al verweven is met het World Wide Web.
Mijn eerste ingeving was: even zoeken of Ziggo een storing heeft. O nee, ik kan niet op internet.
O. Maar dan kan ik dus ook niet alvast zoeken naar een ‘Bed&Breakfast’-adres aan de kust.
En ook niet met m’n HEMA-on-line foto-album aan de gang.
Dan kan ik hem net zo goed uitzetten.

Op de bank in de kamer pak ik m’n tablet. Even de Fitness-pal >>> van vandaag invullen.
Pakt ie niet?!? O nee, geen internet.
Vervolgens bedacht ik dat ik dan mooi even naar ‘Kijken in de ziel’ van maandagavond kon kijken met ‘TV on demand’.
Het stomme is dat ik me dan afvraag waarom dat niet lukt.
Een ezel stoot zich in ’t gemeen….

Vervolgens probeer ik op m’n telefoon m’n mail te openen.
Zucht.
Confronterend vond ik het. We zijn helemaal afhankelijk van dat internet geworden.

Vanmorgen was het er weer.
Opgelucht open ik Nu.nl voor het laatste nieuws, ga even langs de Buienradar en zoek verder naar Bed&Breakfast-adressen.
Waar zal ik op m’n blog over schrijven…?

Reageren

19 augustus: Ticket to ride

Door Ada

Op 19 augustus 2015

In Alledag

Vandaag hadden we in het Martiniziekenhuis een gesprek met de hematoloog. We hebben er nu één volledige kuur opzitten: drie weken pillen, één week rust. Morgen begint Gerard aan de tweede kuur. De eiwitwaarden laten een langzaam dalende lijn zien, we hopen dat deze ontwikkeling zich voortzet. We constateerden samen dat het nieuwe medicijn de lichamelijke toestand van Gerard niet verergert, we gaan rustig op dezelfde voet voort. Iedere maand krijgt Gerard ook een infuus met botversterker, dat kunnen we dan mooi combineren met het bezoek aan de hematoloog.

Vanmiddag ging Frea, onze oudste dochter, met hem mee. Zij vierde een weekje vakantie bij ons. Toen ik in het ziekenhuis aankwam zaten ze samen een spelletje te doen. Niet haar

favoriete spelletje, want dat is Ticket to ride. Maar dat is niet handig bij het ziekenhuisbed: te weinig ruimte.
Maar in de afgelopen week hebben we veelvuldig Ticket to ride gespeeld, ze is ruimschoots aan haar trekken gekomen.
Het is een bordspel waarmee je treinreizen maakt dwars door Europa. Spelers verzamelen kaarten met verschillende types treinwagons, waarmee je treintjes kunt plaatsen op het bord tussen bepaalde steden in Europa. Hoe langer de routes, hoe meer punten je krijgt. Ze kreeg er de afgelopen week geen genoeg van.

Verder hebben we natuurlijk uitgebreid bijgepraat, heeft ze met haar zussen heel wat afgeknuffeld, vriendinnen opgezocht en oma’s bezocht. En ondertussen werd er ook flink ge-appt met Engeland, want ze mist ‘ons’ daar, maar ‘hen’ mist ze hier.
Het vervoermiddel was meestal Papa’s fiets: ze was zooo blij dat ze hier geen helm op hoeft! Natuurlijk werd mijn restjes-garen-zak op de kop gezet en werd er gehaakt en ‘gemutst’: heerlijk om haar even om ons heen te hebben.

Vanmiddag heb ik haar naar het station in Groningen gebracht. Daar kocht ze een ‘Ticket to ride’ naar Schiphol.
Voor mij maakte ze een A-viertje met tekeningen van haar avonturen in Nederland. Kijk en geniet:

Reageren

17 augustus: Klaverjassen (2)

Door Ada

Op 17 augustus 2015

In Alledag

Al eerder schreef ik over ons favoriete familiespel klaverjassen. (2 december >>>) Onze oudste twee dochters kunnen het wel, onze jongste niet. Haar vriend (waar ze al op haar 15e verkering mee kreeg) kan het namelijk ook niet, dus vindt ze het niet nodig om het te leren. Mijn vader noemde dat altijd ‘gebrek aan opvoeding’ . Klaverjassen hoorde er voor hem net zo bij als zindelijk worden en met mes en vork eten.

In de familie Waninge is het een algemeen ingeburgerd spel. Bijna alle zwagers en schoonzussen kunnen het. Als we een keer niet op een verjaardag kunnen komen, dan spreken we een andere avond af en dan gooien we altijd de kaarten op tafel. Ondertussen worden nieuwtjes uitgewisseld en wordt de toestand in de wereld besproken. Familiedag, een verjaardag van oma, halverwege is er altijd wel iemand die vraagt: “Wie hef d’r een spel kaorten bij zich?”

Deze week logeert dochter Frea een paar dagen bij ons. Een nichtje dat in Roden woont constateerde blij dat er dan misschien nog wel ‘een boompje’ in zou zitten.
En ja hoor: woensdagavond zaten we met z’n vieren om de tafel.
“Wie zit d’r veur? Klaover is troef.”
Frea, die al bijna Engels denkt omdat ze al vier jaar in Nottingham woont, gooit er van pure opwinding soms een Drentse zin tussendoor.
Van zo’n simpel spelletje kan ik intens genieten.
Gelukkig spelen we het nog regelmatig. Dochter Harriet en haar vriend komen af en toe ook gezellig een kaartje leggen en hij voorziet ons klaverjas-jargon van geheel nieuwe termen: “Effen good kiekn”, “Ie bunt mèèkn” (jij bent, meisje) en “Wat kriegt wie noe?” Hij komt namelijk oet Twente.

Reageren

16 augustus: Cornelis Clan

Door Ada

Op 16 augustus 2015

In Alledag, Geschiedenis, Kerk & gemeente

Vanmorgen begon de viering in de Catharinakerk met het eerste vers van Psalm 139. “Heer die mij ziet zoals ik ben.” Deze tekst stond op de rouwkaart van mijn vader en stond ook centraal in de rouwdienst in maart 2008. Vandaag is ook de geboortedag van mijn vader: hij zou 83 geworden zijn.
Sommige dingen zijn geen toeval.

Zo begon de kerkdienst vanmorgen al met ontroering. Zoals wel vaker leek ook de preek voor ons geschreven, maar gesprekken met gemeenteleden hebben mij geleerd dat bijna iedereen dat zo ervaart. Iedereen zit in de kerk met zijn eigen rugzak vol levenservaringen, vreugde afgewisseld met verdriet.
Organist vanmorgen was Erwin Wiersinga. Als hij speelt kijk ik uit naar de collecte: ook vanmorgen was het weer genieten. Met het bemoedigende slotlied 418 (tekst zie >>>) sloten we deze bewogen viering af.

Sinds mijn vader is overleden ontmoeten wij als “Cornelis-Clan” (zo noemde hij zelf zijn kinderen en kleinkinderen) elkaar rond zijn verjaardag. Dit jaar valt 16 augustus op een zondag. Het leek mijn moeder een goed idee om nu eens niet te barbecuen. Zij wilde graag een keer ouderwets kegelen bij Schortinghuis in Spier en daarna lekker eten met de clan bij het Wokrestaurant in Pesse. En wat waren we op deze regenachtige dag blij met dit idee! We kegelden heel gezellig binnen, we hebben heerlijk gegeten, uiteraard met iedereen bijgepraat en we hieven het glas op 16 augustus.
Opdat wij niet vergeten.

Reageren

14 augustus: Arrestantencellen voor hoge nood…

Door Ada

Op 14 augustus 2015

In Alledag, Geschiedenis

Dochter Carlijn is student en woont in Leeuwarden op loopafstand van de binnenstad.
Al zolang ze er woont hadden we elkaar beloofd dat we eens een stadswandeling zouden doen en we zouden een bezoek brengen aan het Fries museum.
Afgelopen maandag bracht ik haar met tassen en spullen naar haar studentenhuis en dat wilden we deze keer combineren met een museumbezoek. Ware het niet dat het Fries museum op maandag gesloten is, ook in juli en augustus. Midden in het hoogseizoen. Friezen…..

Maar de VVV organiseerde wel een stadswandeling. Wat een geluk! We hadden prachtig weer en we genoten met een groep van 16 mensen van een mooie wandeling. Een heel andere stad dan Zwolle, waar ik die week daarvoor was. Leeuwarden is ontstaan rond het begin van onze jaartelling op drie terpen. Het lag aan een zeearm van de vroegere Middelzee, die later verzandde, zodat de zeehavenfunctie in de Middeleeuwen verloren ging.
De wandeling voerde o.a. langs de scheve toren Oldehove, de voormalige paleizen van Marie Louise, mooie appartementen van het St. Anthony gasthuis >>>, mooie hofjes en smalle oude straatjes. Heel bijzonder vond ik dat Leeuwarden probeert om de oude huisnamen weer voor het voetlicht te brengen, bijvoorbeeld ‘de Swarte Bock’. Vóór Napoleon waren er nog geen huisnummers werd de adressering vaak aangegeven met een familienaam of het beroep dat in dat huis werd uitgeoefend.
Daarover vond ik op de site van “Historisch centrum Leeuwarden” een pagina met nog veel meer informatie >>>>.

Fire Café

Na afloop pikten we een terrasje voor een malt pilsje & appelsap bij Fire Café, een van de grootste eta- blissementen van Leeuwarden. Tijdens de wandeling hadden we gehoord dat dit enorme ‘Catshuus’ was gebouwd door een ‘nieuwe rijke’ uit het begin van de 19e eeuw, die een huis wilde zoals in Amsterdam stond. Later was het een politiebureau geworden met daarnaast de brandweerkazerne. Als je naar de wc moet bij Fire Café doe je dat in de oude arrestantencellen. ‘Creepy’ vond Carlijn. Dus daar moesten we na dat pilsje natuurlijk wel even naar toe: de sloten en de kijkgaatjes zitten er nog in!
Gelukkig wel dichtgesoldeerd.
Plassen willen we graag zonder pottenkijkers….

Reageren

13 augustus: Schilderijen in Zevenhuizen

Door Ada

Op 13 augustus 2015

In Alledag

Drie weken heeft Gerard het nieuwe medicijn nu gebruikt, nu even een week rust.
We kunnen rustig stellen dat dit medicijn beter te doen is dan de chemokuren van de eerste drie maanden van de behandeling. Toen kon het de ene dag prima gaan en was hij de volgende dag ‘zo brak als pudding’. Het is nu wat stabieler.
Gisteren was er even telefonisch contact met de hematoloog: de eiwitwaarden zijn al weer gezakt ten opzichte van de start van de medicijnkuur. Bemoedigend nieuws dus.
Volgende week dinsdag staat er weer een gesprek in het ziekenhuis gepland, waarbij we hopen dat we dan de resultaten van het bloedonderzoek van vanmorgen kunnen bespreken.

In het kader van ‘de beweging’ bracht een fietstocht ons gisteravond naar Zevenhuizen. In het witte kerkje aan het Hoofddiep was een ééndagsexpositie te zien van Geke Buist. Geke ken ik al zolang wij in Roden wonen. Wij waren jaren lid van hetzelfde wijkteam. Haar creatieve talenten kwamen goed van pas bij het maken van kaarten die wij bezorgden namens het wijkteam. Ook toen schilderde zij al. Met kerst kregen (en krijgen) we van haar en haar man altijd mooie kerstkaarten met een prachtige foto, soms van één van haar schilderijen.

Inmiddels is het talent van Geke wijd en zijd bekend. Ze exposeerde al vaak in de omgeving van Noordenveld. Gisteravond dus in Zevenhuizen. We moesten eerst wel de hobbel ‘Jaarmarkt’ nemen: marktkramen, een draaimolen, oliebollen, hamburgers en bier. Maar wij hadden geen portemonnee mee.

Sommige werken had ik al eens gezien, maar er was ook veel nieuw werk bij. Gerard en ik vonden het mooi. Geke was zelf aanwezig en gaf uitleg bij de verschillende werken.
Nieuwsgierig geworden? Geke heeft een eigen website >>>
Hieronder een foto van de expositie van gisteravond.
Expositie Zevenhuizen

Natuurlijk kwamen we ook in Zevenhuizen wel weer bekenden tegen. Heb je zo maar weer hele gesprekken over dingen die helemaal niets met schilderen te maken hebben…. maar dat is de charme van een expositie ‘ in de buurt’.

Reageren