een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Borduren Pagina 2 van 4

21 mei: ‘Stoffie’ van Het Goed

Het GOED in Roden, Ceintuurbaan Noord 119c.

Het GOED in Roden. Ceintuurbaan Noord 119c.

Afgelopen week ging ik even langs bij Het Goed in Roden. Enkele jaren geleden zag je mij nog niet bij winkels met tweedehands spul.
Niks voor mij; dacht ik.
Tot dochter Carlijn er een zaterdagbaantje kreeg. Eerst vond ik het niks. Een uitdragerij vond ik het. “Kom nou eens kijken, mam, het is een hele leuke winkel!”

Ze had groot gelijk. Het was allesbehalve een uitdragerij. Alle spullen goed gesorteerd en mooi uitgestald. Geen vieze dingen.  Het concept is eenvoudig: alles waar je van af wilt kun je daar heen brengen, maar je krijgt er niets voor. Het Goed haalt zelfs een inboedel op als de eigenaar is overleden en de nabestaanden niet in de gelegenheid zijn om het op te ruimen. Ook daar krijg je niets voor en dat is natuurlijk gelijk ook de winst van de keten. Meer weten over de winkel van Het Goed? zie >>>

uiltjesTegenwoordig kom ik er minstens om de veertien dagen. En ik vind vaak de leukste dingen als ik niets zoek. Een mooi kristallen glas. Een boek. Een fotolijstje in een telefoonhoesjebepaalde uitvoering. Een broodtrommeltje.  Een bijzonder kledingstuk. Afgelopen week zocht ik wel iets: een stofje voor de achterkant van mijn geborduurde telefoonhoesje. En kijk nou wat een mooi stukje ik vond: een uit elkaar getornd kussenhoesje met uiltjes. Voor  € 0,95.

Het telefoonhoesje is bijna klaar: de witte gedeelten moeten nog volgeborduurd worden. Op de foto (klik er op voor een vergroting)  rechts zie je hoe het er nu uit ziet. Ik schat nog twee weken.

Reageren

19 april: Kruissteek & Mozart

telefoonhoesjeGisteravond had ik even weer tijd om te  borduren.
Op 9 maart >>> vertelde ik over mijn nieuwe borduurproject.

detail accent zilverdraad

detail accent zilverdraad

Het is de bedoeling dat ik af en toe even een up-date plaats met mijn vorderingen” schreef ik toen.
Inmiddels ben ik al over de helft en het ziet er nu zo uit.
Na ‘Met het mes op tafel’ ging Gerard nog even achter de computer en ik pakte mijn borduurwerk, zocht mijn MP3-speler op en installeerde me op de bank.

Het Requiem van Mozart zette ik aan.
Een ‘o-wat-verheug-ik-mij-moment’.
Want ik heb namelijk een kaart voor een herdenkingsconcert hier in Roden waar dit stuk van Mozart wordt uitgevoerd door de Nederlandse Bach-academie. Dat is op zaterdag 30 april in Op de Helte om 20.00 uur. Het is het eerste concert in een reeks van vier in Drenthe: Assen, Hoogeveen en Coevorden volgen in de dagen daarna. Meer weten? Zie >>>

Mijn broer heeft ook een kaart. Met hem deel ik de liefde voor dit stuk, dit wordt de eerste keer dat we het samen ‘life’ gaan beluisteren. Vandaag als ‘waarde van de dag’ een link naar een stukje uit de film Amadeus >>>. We zien een doodzieke, koortsige Mozart, die de muziek voor het ‘confutatis maledictis’ doorgeeft aan Salieri, die aan zijn bed zit. In dit fragment wordt het stuk per partij opgebouwd. Het is maar zeer de vraag of het zo gebeurd is, maar wat krijg je hier een mooi inkijkje in het complexe muziekstuk.
Als ik het stuk beluister krijg ik bij het ‘voca me’ altijd weer kippenvel.
Nog 11 dagen……!

Reageren

9 maart: Nieuw borduurproject.

Na het tablet-hoesje en de plexiglas onderzetters ben ik begonnen aan een nieuw borduurproject: een hoesje voor mijn telefoon.
Dat maak ik met 3 verschillende kleuren groen en accenten van zilverdraad.
Eerst heb ik de contourtelefoonhoesje 1en van het hoesje geborduurd, daarna ging ik bedenken wat ik daar binnenin zou borduren.

Daarbij ging ik als volgt te werk: ik zocht uit het boek van José Sterrenburg (Randen borduren in kruissteek) een leuk sterretje waarmee ik wilde beginnen.
Dat tekende ik met kruisjes op ruitjespapier en  tekende er daarna een ruit omheen en daaromheen weer een rand.
Die ga nu eerst helemaal borduren en dan bekijk ik hoeveel ik aan weerszijden overhoud en wat daar nog in past.telefoonhoesje 2

Het ziet er nu zo uit ( klik op de foto voor een vergroting).
Het is de bedoeling dat ik af en toe even een up-date plaats met mijn vorderingen.
Voor mezelf is het ook nog een verrassing hoe het eindresultaat zal zijn……

Reageren

11 februari: Tweeling-onderzetters & sokkenwol uit Leek

Op 2 februari schreef ik over plexiglas onderzetters waar je een borduurwerkje in kan doen. ( zie >>>). Inmiddels heb ik de andere die ik van plan was te gaan maken ook klaar.
Dit is het resultaat: tweeling onderzetters. (klik op de foto voor een vergroting).

tweeling onderzetters

Wat bij de één lichtrood is is bij de ander donkerrood en andersom.
Het geeft een leuk effect.
Bij ‘de handwerkboetiek’ >>>  in Roden waren deze onderzetters gewoon te koop en goedkoper dan via internet: 1 plexiglas onderzetter kost € 3,50.
Je kunt zoiets ook weggeven als kadootje.
Als je van borduren houdt snijdt het mes aan twee kanten: je bent er mooi wat uren zoet mee en je geeft een origineel én zelfgemaakt kadootje.

Vanmiddag fietsten Gerard en ik richting Leek: op zoek naar een wolwinkeltje.
Ik zocht een bol sokkenwol om een vestje te maken voor een nieuwe loot aan de Waninge-stam. Sinds ’t Spinnewiel in Roden dicht is ben ik op zoek naar een alternatief. Van verschillende kanten kreeg ik het advies om eens naar Atelier 6a >>>  in Leek te gaan en tot mijn grote genoegen vond ik daar wat ik zocht. Er stond een heel vriendelijke mevrouw achter de toonbank met wie ik al snel gemoedelijk stond te beppen over wolletjes, bolletjes, haken en breien. Met twee bollen van die bijzondere sokkenwol (o.a. Opal, zie >>>) kwam ik weer thuis. Hou je van handwerken, ga dan voor je plezier eens kijken bij Atelier 6a: het oogt piepklein aan de buitenkant, maar je staat versteld van het assortiment. En zegt het voort! Je kunt tegenwoordig namelijk alles op internet bestellen, maar er gaat niets boven het ‘voelen’ van het garen waarmee je gaat breien én het krijgen van een goed advies op handwerkgebied.

Reageren

2 februari: plexiglas onderzetters.

Op 26 juni 2015 >>>. kregen Gerard en ik een ‘verrassingsdoos’ van een bevriend stel uit Roden. Het was bedoeld als ‘hart onder de riem’ in zware tijden.
De levensmiddelen uit dat pakket zijn al lang op, de tijdschriften gelezen en de puzzeltjes gemaakt. Onderzetter 1Onderzetter 2Er zat ook een onderzettertje in met een geborduurd werkje er in, gemaakt door de goede geefster. (zie foto links) Daarnaast zat er nog net zo’n onderzettertje bij zonder inhoud, dus daar kon ik zelf iets in maken. Dat is nu klaar.(foto rechts). Ik heb gekozen voor twee verschillende kleuren rood en daarbij patroontjes gebruikt uit mijn patronenboek ‘Randen borduren in kruissteek’ van José Scherrenburg.

Het lijkt me leuk om nóg één te maken, maar dan de kleuren rood om te draaien.
Dus wat nu lichtrood is dan donkerrood borduren en andersom. Op internet vond ik deze onderzettertjes (zie >>>)  maar voor ik ze ga bestellen wil ik eerst even kijken bij ‘de Handwerkboetiek’ >>> in Roden. Misschien liggen ze daar wel gewoon in de winkel.
Wordt vervolgd.

Reageren

24 december: Viel bastelspass!

tekstVorig jaar kreeg ik een doosje met kerst-knutselspullen van mijn buurvrouw.
Ze waren in de kerstvakantie in een huisje van Landal Greenpark geweest en hadden als welkomstgeschenk dit doosje gekregen.
Buurvrouw zelf wordt niet heel gelukkig van naaien en borduren, buurman ook niet geloof ik, dus ze hadden aan mij gedacht.
Ik kreeg het na kerst, toen had ik geen zin doosjemeer om met kerstmannen en rendieren te prutsen. Het doosje verdween in de doos ‘Kerstkaarten maken’ en dit jaar kwam ik het dus weer tegen.

Het geborduurde tablet-hoesje was klaar, dus ik heb mij de afgelopen dagen gewijd aan Kerst-attributen fröbelen.
Het was inderdaad net iets voor mij. Er zaten drie kleuren viltvellen in, waarin de figuurtjes al waren uitgestansd. Verder drie kleuren borduurgaren, een naald, fiberfill en een werkbeschrijving. ‘Viel bastelspass!’ stond er boven.

Op de figkerstslingeruurtjes moest je dingen naaien, dan moest je twee delen op elkaar leggen en met een festonsteek aan elkaar borduren. Als het bijna dicht was moest je met fiberfill de dingetjes vullen. Het heeft me ongeveer 9 uren gekost om alles in elkaar te zetten. Het was leuk. En het ziet er net zo uit als op het plaatje! (klik op de foto voor een vergroting)

Inmiddels hangt het bij de buren voor het zijraam aan onze kant.
Kunnen wij er ook nog naar kijken!

Reageren

22 juni: Wild, bont en spannend (2)

Op 8 november >>> schreef ik dat ik begon met een ‘luxe, geborduurd tablethoesje’. Dat is nu inmiddels 7 maanden geleden en ik heb de helft af. Het is inderdaad niet geworden zoals het in het boek stond, ik heb verschillende patronen gecombineerd. Het ziet er nu zo uit.
luxe tablet hoesje

Dit is de voorkant, de achterkant wordt iets langer, zodat er een soort flapje aan de voorkant overheen gaat vallen.
De grote, opvallende “A” is van een Margriet patronenblad van een alfabet met bloemen. De A is van Anemoon. En van Ada natuurlijk. Sommige randen heb ik uit het boek van Sterrenburg en sommige stukjes heb ik zelf bedacht.

Tot nu toe heb ik alles nog kunnen borduren met de grote berg restjes die ik in de loop van de jaren heb verzameld. Het is een heel getel en gepuzzel om alle stukjes op elkaar aan te laten sluiten, maar ik heb er veel plezier in. Bij breien en haken kan ik heel goed televisiekijken of een gesprek voren, maar borduren is mijn manier van ‘mediteren’. Meestal trek ik er ongeveer een uur voor uit en geniet van het vullen van het witte stramien met de verschillende kleuren en patronen. Het is erg rustgevend. Soms zet ik er een muziekje bij op, soms ook niet. Na een uur ben ik dan helemaal bijgekomen en uitgerust. Dan moet ik ook nodig weer bewegen, want een uur achter elkaar zitten in dezelfde houding is niet best voor je lichaam.

Het tablet hoesje heeft immers ook geen haast: ik gebruik al sinds 5 november de gehaakte versie. zie >>

Reageren

11 april: Heksie

Onze dochters hielden toen ze jong waren erg veel van lezen. Al van kinds af aan waren ze dol op voorlezen. Ze waren ook allemaal vanaf hun eerste jaar lid van de bibliotheek, die vroeger letterlijk bij ons op de hoek zat. Elk van hen is wel eens in de ban geweest van een boekenreeks. Voor Frea was dat “In de ban van de ring’, voor Harriët de ‘Harry Potter’-serie en Carlijn is een poosje helemaal gek geweest van het tijdschrift “Witch” >>>. Ze kocht zelfs oude exemplaren van het blad via internet.

Voor alle drie de dochters heb ik destijds een persoonlijke bladwijzer geborduurd. Ik maakte een kopie van de titel van het boek, vergrootte het op het kopieerapparaat en maakte dan vervolgens op ruitjespapier het kruissteekpatroon. Die van Carlijn ligt hier nog thuis.

Witch
In die tijdschriftserie kwam ook een heks voor die Cornelia heette, dat kon ik ook nog mooi even in de bladwijzer verwerken. Een klein heksie. Want dat kon ze soms ook zijn.

Reageren

17 januari: Combi van oud (1969) en nieuw (2014)

Vande week, op 13 januari, vertelde ik van de Lagere School borduurwerkjes die ik terugvond.
In mijn boekenkast bewaarde ik nog mijn eerste bladwijzertje dat ik heel veel heb gebruikt maar nu als een verfrommeld vodje achterin de kast lag.
Inmiddels heb ik bedacht wat ik er mee gaan doen, sterker nog: ik heb het al gedaan.
Op 30 augustus schreef ik over de ‘regenboogtas’ waar ik een groot borduurwerk op had gemaakt. De achterkant van die tas was nog helemaal leeg, daar heb ik nu alle werkjes die ik had opgeborduurd.

Het blauwe werkje met de zwarte giraf heb ik met een randje oranje kruissteekjes op de tas vastgemaakt. Bij het witte lapje heb ik van de halve kruissteekjes hele gemaakt door met dezelfde kleur (nog restjes zat…) het steekje af te maken. Daarbij prik je dan steeds door de tas heen. Bij het bladwijzertje was het buitenste zwarte stekenrandje al zo getormenteerd door het jarenlange gebruik dat een stiksteekje daarover helemaal niet opvalt.

Wat deze tas voor mij zo bijzonder maakt is de combinatie van mijn eerste gepruts op borduurgebied aan de ene kant van de tas en aan de andere kant van diezelfde tas een ingewikkeld, zelf bedacht en ontworpen borduurpatroon met de in elkaar overlopende kleuren van de regenboog. Het is dus wel wat geworden met de ‘Nuttige handwerken’ en de gefrustreerde ‘Ada 1969′.

Reageren

13 januari: Jaren ’60 frustraties

Toen ik mijn oude agenda’s zocht voor de plaatjes van André van Duin, vond ik in de doos ‘Ada tot 1983′ ook mijn oude borduurwerkjes terug die ik op de lagere school had gemaakt.

De zwarte giraf op het blauwe stramien kwam tevoorschijn en in gedachten stond ik weer bij de juf. Het zoompje was namelijk vastgezet met een hele stomme steek. Dat vond ik toen al in 1969. Aan de juf vroeg ik of ik het zoompje met gelijke steekjes vast mocht zetten en niet met een hele en een halve naast elkaar. Het was immers mijn borduurwerkje. Maar dat was niet geheel bedoeling (lees: in het geheel niet). Het ging om het leren van de steek en niet om hoe het er uit zag.
De frustratie hierover heeft zich kennelijk vastgezet in mijn brein, want op het moment dat ik het uit de doos haalde dacht ik: “O ja, met die achterlijke steekjes aan de zijkant…..!”

Er zat nog een merklapje in de doos, met huisjes. De werkjes zagen er niet uit. Onder het stof, met vlekken er op en een beetje verschenen. Ik heb ze met de hand uitgewassen, de vlekken er uit gepoetst met een tandenborstel en een beetje wasmiddel, gedroogd en gestreken. Eigenlijk zou ik er iets mee moeten doen, maar ik weet nog niet wat. Het is in ieder geval wel een mooi tijdsbeeld. De tijd dat ‘nuttige handwerken’ nog op ons rapport stond.

Reageren

Pagina 2 van 4

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén