Gisteravond had ik één Granny-square slof af. Als ik ze allebei af heb zet ik een foto op het weblog. Nu is de slof wel goed gelukt en hij zit als gegoten. Het laatste randje om de instap moest met de kreeftsteek gehaakt worden. Die kende ik niet. Moest je dan vroeger iemand bellen die hem wel kende, of een boekje uit de bieb halen, tegenwoordig tik je op Google ‘kreeftsteek’ in en je hele scherm staat vol mogelijkheden.
Tot mijn grote genoegen vond ik een website waar de steek op stond. Ga maar eens kijken op de site ‘Handwerkles’ >>>.
Ik klikte op ‘Haken’, vervolgens op “Haakles” en tadaaah: alle steken en bij de kreeftsteek ook een filmpje. Dus met het haakwerkje zat ik vanmorgen voor de computer de instap van de slof om te zomen. Weer wat geleerd.
Verder zat ik vandaag op de kop in de foto’s. Digitaal dan. Vorige week heb ik mijn laatste Fotoboek gemaakt bij Blokker van het 1e halfjaar van 2014. Het is me te veel werk en het wordt me te duur. Vanaf het 3e kwartaal maak ik een digitaal fotoboek. Dat doe ik gewoon in de vorm van een Power Point Presentatie. Die kan ik zo op mijn tablet zetten en aan mijn moeder (of andere belangstellenden) laten zien.
Verder was er vandaag ook nog een positieve ervaring: ik had een gesprek met een psycholoog. Die heeft me een hart onder de riem gestoken en me geadviseerd: “Ga de angst niet uit de weg, maar vecht er tegen. Ga de confrontatie maar aan.” Ik moet over de angst heen leven. Niet thuis blijven zitten, maar de deur uit. Nou deed ik dat al, maar het kost wel veel moeite. Toch gewoon blijven doen dus, het gaat vanzelf beter. Het helpt me dat ik bevestiging krijg dat ik goed bezig ben.
“Koez’n op mekaar, kop d’r veur” adviseerde mijn vader vroeger als iets tegenzat. Was ik vroeger nog wel eens tegendraads: nu volg ik zijn advies met liefde op.
rfd) en hij deed voor hoe je aan de hand van een patroon het stramien kon vullen. O man wat was dat leuk. Maar er was niet genoeg garen. Toen besloten we dat we ons best gingen doen om het kleed af te maken. Mijn vader heeft stad en land afgezocht naar bijpassende kleuren en het kwam er redelijk dichtbij. Samen hebben we het kleed helemaal afgeknoopt. We zetten het met klemmen vast aan de keukentafel en we hadden er veel voldoening van dat het klaar was. Het heeft eerst een hele tijd bij mijn ouders in de kamer gelegen. In het begin gaf het verschrikkelijk af: er kwamen handen vol wol uit.
l in deze serie gaat over een voordeur-gordijn. Deze had ik zelf ontworpen met het patroon van een sprei als voorbeeld. Het gordijn was helemaal precies op maat gemaakt en zat aan de achterkant van de voordeur vast met van die witte, rekbare, gordijnroedes die je in een metalen rondje vastzette.
