Categorie: Muziek Pagina 30 van 39

13 februari: Junge, komm bald wieder

Door Ada

Op 13 februari 2016

Zaterdagmorgen; koffie rond een uur of elf.
Krantje, breiwerkje, radio op Grand Café Kranenbarg.
Hoofdgast was vanmorgen Cees Geel, acteur.
Die hoofdgast mag zijn muziekkeuze doorgeven.
Zijn smaak bleek heel divers: AC/DC kwam er in voor, maar ook Cindy und Bert met “Immer wieder Sonntag”.
“Hoe kan zo’n liedje nou op jouw lijst voorkomen!” vroeg de presentator
Geel vertelde dat ze daar vroeger thuis een plaatje van hadden en dat hij dat toen een leuk, vrolijk liedje vond. Het deed hem aan vroeger denken, hij werd er blij van. Herkenbaar!
Hij vertelde verder: “Mijn zus was helemaal gek van Freddy Quinn. Junge komm bald wieder en zo, het schalde regelmatig door ons huis.”

Gerard en ik keken elkaar aan en hij wist al wat ik ging zeggen. Junge komm bald wieder. Dat lied is voor mij voor eeuwig verbonden met de herinneringen aan mijn vader. Vakanties met mijn ouders in de jaren zestig. In de kantine van de camping of in een café met een flesje Sprudel en Freddy Quinn of Heino uit de juke-box.
Junge komm bald wieder werd vanmorgen niet gedraaid, maar het zat voor de rest van de dag in mijn hoofd. Hierbij een link naar de YouTube video>>> van het nummer. Op de foto zie je een fragment uit de film Heimweh nach Sankt Pauli uit 1963 waarin Quinn het lied ten gehore brengt.

Und immer schrieb sie, bleib nicht so lange fort……

Reageren

9 februari: We gaan weer zingen!

Door Ada

Op 9 februari 2016

In Kerk & gemeente, Muziek

Al meer dan dertig jaar vormen Gerard en ik een zang-duo. We zongen in kerkdiensten, kerst- en paasvieringen in zalencentra, in streektaalbijeenkomsten: gemiddeld één keer in de maand werkten wij mee met duo-zang met gitaarbegeleiding.
Toen Gerard vorig jaar de diagnose Ziekte van Kahler kreeg, zijn we even gestopt met optreden. Het was een zware periode en we waren niet in staat om voor publiek te zingen. Het kon even niet.

Nu alles weer in een rustiger vaarwater is gekomen willen we het zingen eigenlijk wel weer oppakken. Maar hoe begin je dan weer? Het antwoord op die vraag kwam vorige maand. De commissie die de Vespervieringen voorbereidt vroeg of we met een gelegenheidskwartet wilden meewerken aan de Vesperviering van 20 maart.
Nou……. graag eigenlijk!
We benaderden Jaap (bas) en Nienke (sopraan): zin om mee te doen? Jaap zei direct toe, maar Nienke moest deze keer verstek laten gaan, ze krijgt eind februari haar tweede kindje. Andere prioriteiten, zullen we maar zeggen.
Gelukkig vonden wij Piety bereid om Nienke’s plaats in te nemen en was het kwartet compleet.

Gisteravond hadden we onze eerste bijeenkomst. Wat heerlijk om weer met muziek en zingen bezig te zijn. Gistermiddag had ik al een tafel vol muziekboeken en mappen liggen, Gerard haalde het key-boardje uit de Bijkeuken, de gitaar weer gestemd, blokfluit afgestoft, we waren er helemaal klaar voor.

We hebben nog niet eens zoveel gezongen gisteravond. Liedjes uitgezocht bij het thema, even wat doorgeneuried, wat opgezocht op You Tube; maar wat heb ik er al weer van genoten.
Volgende week maandag gaan we echt beginnen!

Reageren

8 februari: Ook met u…..

Door Ada

Op 8 februari 2016

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Met de cantorij werkten we gistermorgen mee aan de viering in de Catharinakerk. Het was de laatste zondag voor de veertig dagen tijd (zie 18 februari >>>). Vier weken voor de uitvoeringszondag krijgen we als koor de muziek en in een maand tijd wordt het allemaal ingestudeerd. Het ging deze keer wat moeizamer dan andere keren: onbekende stukken, niet gemakkelijk in het gehoor liggende muziek, lastige partijen….. we hebben hard moeten werken. Maar gistermorgen kwam alles goed: Arjan Schippers was de organist en met zijn begeleiding werd de muziek toegankelijker en de uitvoering mooier.

Er is altijd wel iets in zo’n viering wat me raakt. Gisteren waren dat zinnen die we iedere zondag (soms gedachteloos) uitspreken.
De predikant zegt:”De Heer zij met u” en de gemeente zegt dan: “Ook met u zij de Heer.” Gistermorgen stond het ook weer in de orde van dienst en voordat hij het uitsprak zei de voorganger ineens: “Dat ìs wat! Dat we dat elkaar mogen toewensen!”
Door die ’trigger’ is het ineens minder vanzelfsprekend.

De schriftlezing was uit Jesaja en ook nu maakte de predikant een onverwachte move. Jesaja ontmoet God en krijgt een opdracht. De dominee las voor: “En Jesaja zei: O, God! O nee, dat zei hij niet. Hij zei: “Wee mij, want ik kan het niet….”. De rest van de schriftlezing ging aan mij voorbij, want ik moest denken aan het Engelse “O, my God!” dat iedereen tegenwoordig maar te pas en te onpas roept. Als er een carnavals-praalwagen in het publiek valt. Als er een bekende Nederlander is overleden. Als de mascara is uitgelopen. “Oh, my God!” is heel hip & trendy tegenwoordig bij de jongere generaties. Er is zelfs een OMG emoticon (zie afbeelding rechts).

Ik ben wel benieuwd wat de reactie zou zijn als je dan zou zeggen: “Ook met u zij de Heer” of “de Heer zal met je zijn”.
Vroeger stond dat op de rand van onze muntstukken……

Het slotlied eindigde vanmorgen met de zin: “Hij zal onze voeten richten op de weg van de vrede”.
Daarna kregen we de zegen mee; ook met u zij de Heer!

Reageren

6 februari: Ringtone van Bach

Door Ada

Op 6 februari 2016

In Muziek

Tegenwoordig kun je kiezen wat voor ringtone je wilt horen als je telefoon overgaat.
Je hoort om je heen de gekste dingen. Loeiende koeien. Kirrende baby’s. Nokia melodietjes. Ouderwets telefoongerinkel. Irritante piepjes.

Al vanaf dat ik een eigen mobiele telefoon heb is mijn ringtone er één van Johann Sebastiaan Bach.
Het is een gedeelte uit de Cantate BWV 188 “Ich habe meine Zuversicht” : Sinfonia.
Meestal schrikken mensen in mijn omgeving omdat er in mijn broekzak violen beginnen te spelen, maar zo heel af en toe is er iemand die het stuk kent.
Toen ik in 2014 in het ziekenhuis lag, ging mijn telefoon nog laat op de avond over.
De twee kamergenoten tegenover mij gingen rechtop zitten en keken verbaasd om zich heen.
Mijn buurvrouw bleef liggen en constateerde droogjes: “Dat is Bach.”
Ze vond het jammer dat het ophield…….

Hierbij een link naar het muziekstuk op You Tube: Bach Cantate BWV 188.
Het is een uitvoering door een symfonieorkest en een orgel.
En zoals Bach de menselijke stem en het orkest door elkaar heen vlecht, zo doet hij dat in dit stuk ook met orkest en orgel.

J.S. Bach
(Standbeeld in Leipzig)

Het is een fantastisch muziekstuk. Als ik naar Franse les loop en ik heb dit op de oortjes, dan kan ik precies in dit tempo wandelen: heerlijk!
Halverwege het stuk krijgt het orgel een prominentere rol. Het is erg ritmisch en je ziet aan de gezichten van de muzikanten hoe moeilijk het is om de muziek ‘onder elkaar’ te houden.

Het hele filmpje duurt 8 minuten. Neem eens de tijd en geniet van dit prachtige stuk muziek. Kijk naar de violisten en de andere instrumentalisten, verbaas je over de virtuositeit van de organist, volg de spanning als het even heel moeilijk is en constateer de ontspanning als men weer het vertrouwde hoofdthema van het stuk gaat spelen.
Waan je even 8 minuten op de eerste rij tijdens een klassiek concert en geniet van wat Bach vermag!

Reageren

29 januari: Zeur niet!

Door Ada

Op 29 januari 2016

In Muziek

Het was jukebox week op radio 5.
De hele dag aanvragen van luisteraars.
Genieten.
Jammer dat m’n werk zoveel vrije tijd kost……
Maar gisteren had ik m’n vrije donderdag. Aan de koffie met Gerard kwam er een verzoekje voorbij voor “Zeur niet!” van Conny Stuart.
Een lied met een ijzersterke tekst van Annie M.G. Schmidt uit de musical ‘Heerlijk duurt het langst” uit 1965.

Onze kinderen hebben die tijd niet bewust meegemaakt.
Zij kunnen ook niet weten wie ‘Luns’ was.
Maar als in ons gezin iemand zegt : ‘Breek in bij Luns!’ vult de rest onmiddellijk aan: ‘Steel al z’n lintjes!’ De achterliggende boodschap is dan ZEUR NIET!

De tekst is, behalve een paar dingen zoals Luns, nog erg actueel en kan in deze tijd ook prima gezongen worden.
Het eerste couplet begint zo:
Als je moe bent, als je oud bent
als je rillerig en miezerig en koud bent…. voor de hele tekst klik hier Zeur niet
Hierbij een kink naar het liedje op You tube >>>

Lees de tekst, luister naar het liedje….. maar ZEUR NIET!

Reageren

19 januari: Muziek & de ziel.

Door Ada

Op 19 januari 2016

In Kerk & gemeente, Muziek

Gisteravond kwamen we bij elkaar voor de maandelijkse bijeenkomst van de Gespreksgroep ’93 van onze PKN-gemeente. Met leeftijdsgenoten bespreken we verschillende onderwerpen, gisteravond ging het over de ziel.
Ons was gevraagd een lievelingslied te noemen dat onze ziel raakte.

Mensen die mijn blog volgen weten al: muziek is voor mij en mijn ziel erg belangrijk.
Op een zondagmorgen in de kerk kan ik geraakt worden door een voor mij onbekend stuk dat gespeeld wordt tijdens de collecte, waardoor ik onverhoeds moet huilen.
Dan wordt in mijn beleving ‘mijn ziel’ geraakt. Waarom doet zo’n stuk mij iets? Ik kan het niet uitleggen aan een ander. Ook gisteravond merkte ik weer: niet iedereen heeft iets met muziek. Muziek kan ook irriteren. Liederen, gezongen in een viering, kunnen voor de één betekenisvol zijn, maar kunnen door een ander als ‘geneuzel’ worden ervaren.

Muziek kan ook helend zijn. Het helpt mij bij het tot rust komen in turbulente periodes.
Middelste dochter Harriët was dit weekend bij ons. Zij is musicus / saxofonist, ze geeft les, speelt in een band en treedt af en toe op. “Muziek maken is heel belangrijk voor de ontwikkeling van een kind.” is haar stellige overtuiging.
Daarover is ook genoeg te vinden op internet.
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar dit artikel Muziek maakt slim >>>.

Het is natuurlijk niet gek dat Harriët (als musicus) dit zegt. Maar samen met haar heb ik bewezen dat muziek écht van belang kan zijn.
Toen ik zwanger was van haar heb ik een klein experiment gedaan.
Er werd namelijk beweerd dat ongeboren kinderen in de buik van de moeder al geluiden waarnemen en dat je door regelmatig hetzelfde lied te zingen zo’n kindje voor de geboorte al een liedje kunt aanleren.
Iedere avond bracht ik oudste dochter Frea, toen 2, naar bed met een heel ritueel: pyama aan, tanden poetsen, verhaaltje, gebedje zingen. Aan dat ritueel voegde ik één ding toe: slaapliedje zingen.

Van mijn moeder had ik het Groningse wiegelied: “Suze naanje, ik waige die….” geleerd.
(Klik hier >>> voor de melodie, klik op de afbeelding voor een vergroting).
Tot aan de bevalling heb ik het bijna dagelijks met Frea gezongen. Toen Harriët was geboren was ik natuurlijk benieuwd of het ook zo zou zijn.
Als ze huilde pakte ik haar op en zong het Suze naanje.
En ze herkende het inderdaad: altijd werd ze dan stil en na een paar regels ook rustig. Ook toen ze ouder werd kon ik haar bij groot verdriet of enorme driftbuien kalmeren door haar op schoot te pakken en het Groningse slaapliedje te zingen. Experiment geslaagd.

Ooit last ik ergens de quote ‘Muziek spoelt het stof van het dagelijks leven van de ziel’.
Zo ervaar ik het. En velen met mij.

Reageren

18 januari: Jullie zijn het zout der aarde.

Door Ada

Op 18 januari 2016

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Vorige week donderdag (7 januari) ging de Cantorij repetitie niet door in verband met de ijzel. Jammer vind ik dat altijd. Cantrix vond het ook jammer, temeer omdat we voor ons volgende optreden (gisteravond in de Vesperviering) maar twee repetities hadden. Waarvan er dus één uitviel!

Afgelopen donderdagavond was die ene repetitie en we moesten hard werken. Cantrix had van te voren al gewaarschuwd ‘dat het misschien wel 22.00 uur kon worden’, dus één van de oudere leden had de VOR-bus die haar altijd terugbrengt een half uur later besteld.
We hadden de kerstmuziek nog in de mappen, dus het duurde even voordat iedereen de goede stukken had. Alt naast mij had van één lied niet alle bladen gekregen. “Ik heb alleen maar een achterkant”. Alt voor haar zei: “Ach, ein schöner Rücken….’, waarop bas naast mij aanvulde “kann auch entzücken!”
Soms heeft het allemaal niets met muziek te maken.

Voortvarend jasten we door het programma heen en de repetitie verliep boven verwachting. Cantrix komt niet uit Drenthe, maar geeft wel Drentse complimenten. “Het valt me nog niet tegen!” is dan zo’n beetje het hoogst haalbare: we moeten wel scherp blijven. Dat we om 21.30 uur toch al klaar waren was eigenlijk het grootste compliment. Het oudere lid moest toen alleen wel een half uur op de VOR-bus wachten…..

Gisteravond was dus de vesper. De cantorij heeft prima gezongen. In zo’n dienst vallen de puzzelstukjes altijd op hun plaats. Wij zingen liederen en in de vesper blijkt dat ze precies passen bij de inhoud van de viering. In één van de lezingen uit Mattheus zei Jezus: “Jullie zijn het zout der aarde.” Naar aanleiding daarvan las iemand een Tsjechisch sprookje voor dat ging over zout. Nou ben ik erg van de sprookjes, dus dit vergeet ik nooit meer.
Benieuwd naar het sprookje? Klik hier ( zout ) voor mijn eigen interpretatie van het verhaal over de koning die drie dochters had.

Ennuh….over vandaag>>>: ik heb het er niet over.

Reageren

14 januari: Wat heeft de angst met ons gedaan?

Door Ada

Op 14 januari 2016

In Muziek

Gerard en ik kijken graag naar ‘de slimste mens’.
Gisteravond keken we naar de aflevering van dinsdag via ‘Uitzending gemist’.
Maarten van Rossem zit daarbij als enig en onafhankelijk jurylid. Hij zegt soms hele nare dingen (over Drenthe bijvoorbeeld), maar soms ben ik het ook roerend met hem eens.
Gisteravond ging het over een uitspraak van president Roosevelt tijdens zijn inauguratie-rede in maart 1934: “The only fear we have to fear is fear itself.” (De enige angst waar we bang voor moeten zijn is de angst zelf.)
Van Rossem zei hier over: “Deze uitspraak is zeer passend bij de angstmachine die we in deze tijd hebben aangezet.”

Vandaag kwam het lied “Alles wat ademt” van Rob de Nijs op de radio.
In 1985 had De Nijs een hit met dit lied, ik had het al een tijd niet gehoord.
Tot vandaag dus.
Mij trof de zin: bang voor elkaar, dreigen ze met de hel, wat heeft de angst met ons gedaan, laat alles wat ademt in vrede bestaan.
Dertig jaar geleden. En nog steeds actueel. Ik moest gelijk weer aan de ‘angstmachine’ van Van Rossem denken.

Hierbij een link >>> naar een YouTube versie van het lied.
Bij dit filmpje wordt de tekst afgebeeld naast mooie foto’s van bloemen, dieren, kerken, kaarsen en mensen. Het rare is dat die beelden mij meer raken dan de beelden van oorlog, terrorisme en haatzaaierij die we bijna dagelijks zien in het journaal.

Reageren

9 januari: Adèle versus Dylan.

Door Ada

Op 9 januari 2016

In Muziek

Gisteravond 20.35 uur.
Breiwerkje: check.
Koffie met notenkoek: check.
Endeavour: ….kwam er niet op!
Het stond in de gids, het stond in de krant, het stond zelfs op de Belgische teletekst.
Jammer. We keken daarom maar naar de eerste aflevering van Flikken Rotterdam.
Spannend. Maar Rotterdam is geen Oxford.
Over de muziek wil ik het helemaal niet hebben.

Over muziek gesproken: vanmorgen zaten we samen aan de zaterdagmorgen-koffie.
Frank Boeyen was hoofdgast bij Grand Café Kranenberg (Radio 2) en één van zijn favoriete liedjes was Adèle met “Make you feel my love”.
Mooi, mooi, mooi.
Boeyen vertelde dat het een cover was, het nummer was oorspronkelijk van Bob Dylan.

O?!?

Wist ik niet. Dus ik zoeken op You tube. Ik vond een uitvoering van Dylan >>> , gekoppeld aan een zwart-wit filmpje van Charlie Chaplin.
Het is altijd leuk om het origineel en de cover naast elkaar te zetten.
Luister en vergelijk. Mijn voorkeur gaat uit naar Adèle >>>.
En naar Endeavour.

Reageren

5 januari: Schaatsen op de snelweg.

Door Ada

Op 5 januari 2016

In Muziek

Wel een wekker gezet vanmorgen voor de eerste werkdag na de kerstvakantie.
Maar met in het achterhoofd al het idee: “Als het ijzelt en het niet vertrouwd is ga ik niet”.
Ik ging niet.
De mens wikt, het weer beschikt.

Maar wat nou als je kerstvakantie in Nederland om is en je vliegtuig vertrekt om 12.30 uur vanaf Schiphol om je naar Londen te brengen?
En in Londen om 15.30 uur een (reeds betaalde) trein klaar staat om je naar Nottingham te vervoeren?
“Papa…”
Smekende blik.
“Er rijden geen bussen. En alle treinen hebben vertraging.”
Papa was een held vandaag.
Om 07.30 uur vertrokken ze, hij bracht Frea naar Lelystad waar (qua weer) niets aan de hand was.
Het kind was eerder op Schiphol dan papa weer bij mama aan de koffie zat.
Papa kan alles. Zelfs met CODE ROOD van het KNMI voor het hele Noorden door Drenthe, Groningen en Friesland rijden.

Kind uit Leeuwarden nodigde uit ons om ergens aan mee te doen: “It giet oan: Elfstedentocht op de snelweg in Friesland!” Lolbroek.

Wat heb ik gedaan met mijn onverwachte vrije dag? Van de zenuwen en de onrust over de ‘reis vol gevaren’ van man en dochter ben ik hard aan het werk gegaan. Kamers opgeruimd, bedden verschoond, stof gezogen en voor twee dagen eten voorbereid.
Vanmiddag heb ik een digitaal foto-album klaargemaakt, bijgewerkt tot 4 januari 2016!
Tijdens het werk kwam op mijn MP-3 speler Aafje Heynis voorbij met “Bist du bei mir”.
Daar kan ik niet bij doorwerken, ben even gaan zitten. Luister via deze link >>> naar deze prachtige uitvoering, dan begrijp je wat ik bedoel.
Einde middag kregen we een appje van Frea: Thuis!

Reageren