Categorie: Muziek Pagina 29 van 39

14 april: You’re my best friend.

Door Ada

Op 14 april 2016

Dinsdagavond sloten we het seizoen Franse les af. Met de gebruikelijke borrel & lekkers.
Het laatste huiswerk werd nagekeken en daarna was het tijd voor de bijzondere opdracht voor de laatste les. Die opdracht luidde: neem iets mee wat heel waardevol voor je is en vertel ons in het Frans waarom het zo waardevol voor jou is.
Eén leerlinge vertelde dat haar man had gezegd: “Dan neem je mij toch mee!”
“Ja!” riep een mede-cursiste “dat zei die van mij ook…!”
Deze mannen hebben kennelijk geen last van een minderwaardigheidscomplex.

Het was een leuk grapje, maar het had een diepere laag: deze vrouwen hebben een fijn huwelijk. Heb ik ook.
In deze tijd van scheidingen en lossere relaties zijn wij de uitzondering.
Van die ene cursiste weet ik dat ze deze week 44 jaar getrouwd is. Wij vierden eind maart onze 33e trouwdag.
Je bent gezegend als je over je levenspartner kunt zeggen dat hij of zij je beste vriend is.
Er is een liedje dat hierover gaat: ‘You’re my best friend” van Don Williams.
klik hier>>> om het liedje te beluisteren.
Eigenlijk is het een ontzettende smartlap. Maar wat een mooi liedje.
Dit is de tekst van het refrein:

You’re my bread when I’m hungry
You’re my shelter from troubled winds
You’re my anchor in life’s ocean
But most of all you’re my best friend.
(klik hier voor een PDF met een Vertaling van het lied)

Over waardevol gesproken. Of om in het Frans te spreken: précieux.

Reageren

13 april: Voor wat het waard is.

Door Ada

Op 13 april 2016

In Muziek

Gisteren was ik nog een dag vrij na de enerverende gebeurtenissen van voorgaande dagen, maar vanmorgen werd ik weer om 08.00 uur op mijn werk verwacht.
Lekker gefietst.
Volle mailbox.
Om 11.00 uur was het tijd voor de tweede kop koffie.

Klein gebaar, groot genoegen

Net toen ik die wilde gaan halen kwam ‘mijn manager’ binnen met een bos bloemen.
Om mij wat op te vrolijken.
Nou, dat gebeurde inderdaad.
Klein gebaar, groot genoegen.

Het gebaar deed mij denken aan een nummer van Daniël Lohues.
Het liedje heet ‘Veur wat het weerd is’ van het album ‘Gunder’.

Hij bezingt wat mensen zoal doen om anderen een hart onder de riem te steken of mentaal te ondersteunen. Maar wat dat waard is ligt aan de degene die het ontvangt.
Wat is de waarde van een goed bedoeld gebaar? Een bloemetje? Een kaartje?
Hij zingt “As alle goed verkeerd is, hoe wee’j dan nog wat wat weerd is”.
Luister via deze link >>> naar het nummer van Lohues.
Wil je de gezongen woorden er bij lezen? Klik dan hier Veur wat het weerd is voor een PDF met de Drentse tekst.

Reageren

8 april: Klompendans op de cantorij?

Door Ada

Op 8 april 2016

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Gisteravond zaten er zo maar 7 extra mensen bij de repetitie van de Catharinacantorij.
Op 24 april is namelijk de Kerkendag, dan is er ’s morgens één viering met de gezamenlijke kerken van Roden: katholiek, doopsgezind en protestants. Oecumenisch met een duur woord. Gasten waren daarom welkom om mee te zingen!

Met zoveel nieuwe mensen was er in het begin sprake van rommelige ongewoonte. De leden van het koor moesten voor de repetitie hun muziek van de drie diensten rondom Pasen inleveren. Langs tafels vol met stapeltjes bladmuziek draaide iedereen zoekend om elkaar heen, ondertussen elkaar bevragend: Waar ligt dit? Waar ligt dat? Het moet er voor de gasten uitgezien hebben als volksdansen.
Zonder klompen, met papieren.

Bas naast mij was niet helemaal goed bij stem. In de pauze ging hij naar huis. Bas daar weer naast omschreef beeldend wat er met zijn buurman aan de hand was: ” haals vol snöt en sliem…” Soms heb je niet zoveel behoefte aan details.

Op de muziekbladen die wij krijgen staan altijd aantekeningen van vorige keren dat we het lied zongen.
“Om de beurt ademhalen staat hier!” zei iemand bij ons in de rij.
Het bleek te gaan om een heleboel noten op het woord slaaf.
“Je begint met slaaa…..” zei cantrix “en je eindigt met …aaf”.
En om de beurt ademhalen dus.
Wij zagen onszelf op de achterste rij al een estafettestokje doorgeven. Met onderdrukte pret als gevolg.

Het zingen ging erg goed.
De gasten waren voornamelijk sopranen en het klonk als een klok.
Eigenlijk had ik gisteren een rotdag.
Ik kreeg een mailtje over het overlijden van een relatief jong familielid. Beroerd was ik er van, pakte er de hele middag mee om en kreeg het niet uit m’n hoofd.
Dan is de cantorij een goede afleiding. Zingen verzet de zinnen, de mooie teksten doen de rest.

Reageren

3 april: In between the seasons.

Door Ada

Op 3 april 2016

In Alledag, Muziek

Tussen de seizoenen in, betekent bovenstaande titel. We hebben de winter afgesloten (alhoewel….vrijdagmorgen moest menigeen nog autoruiten krabben) en we staan aan het begin van het voorjaar. Voor mijn gevoel barstte de lente gisteren (zaterdag) ineens los. Ik liep door het dorp om een boek terug te brengen naar iemand en het was heerlijk: de vogels zongen, overal bloeiden narcissen en krookjes, ik zag lammetjes en er waren heel veel mensen in de tuin bezig. Gerard ook. Die haalde paardenmest bij zijn broer en die hadden jonge geitjes. Mooi spul.

Bij ons in de tuin staat een tastbare herinnering aan de moeilijke tijd waar we vorig jaar om deze tijd midden in zaten: de eerste chemokuur werd toen toegediend. We kregen destijds heel veel ‘voorjaarsbakjes’. Toen die waren uitgebloeid heb ik de bolletjes eruit gehaald en in het najaar heb ik ze in de grond gestopt. En kiek es eem: een rijtje narcisjes, krokussen en een verdwaalde hyacint!

Volgende week zaterdag, 9 april, geeft InBetween, het koor waar Gerard in zingt, een concert in Leek onder dezelfde titel als dit blog: InBetween The Seasons. Ze zingen o. a Autumnleaves (Prevert), Eine kleine Frühlingsweise (Dvorak) en Summernights (uit Grease). Een avond met muziek over de seizoenen. Of, zoals ze zelf zeggen: een muzikale wandeling door de jaargetijden.
Als Gerard op woensdagavond thuis komt van de koorrepetitie krijg ik altijd even een verslag van ‘ hoe het ging’: de spanning liep de afgelopen weken langzaam op!
Vrijdagavond is de generale.
Voor ons is het concert a.s. zaterdag extra bijzonder, omdat dochter Harriët met een Gronings jazz-combo haar medewerking verleent aan dit concert.
Ook het combo verrast ons met muziek uit de seizoenen: ik kijk er al naar uit!
Voor meer info over dit concert zie dit PDF: A4 poster The Seasons…
Wil je meer weten over InBetween? Klik hier >>>

Reageren

1 april: Een liedje met een geschiedenis.

Door Ada

Op 1 april 2016

In Muziek

Op 29 november schreef ik over ‘Hijack’, het bandje waar Carlijn in zingt.
Af en toe stuurt ze me eens een liedje dat ze hebben opgenomen.
Meestal is dat iets in het Engels en het is ook vaak een cover van een bekend nummer.
Maar er is één liedje dat niet onder die criteria valt.
Het is Nederlandstalig, het heet ‘Hand in hand’ en het heeft niets met Feyenoord te maken.

Het is een liedje met een geschiedenis. Het is geschreven door de vader van Sip Visser (één van de bandleden) in 1952.
Sip heeft dit nummer al eens eerder opgenomen, ik dacht begin jaren ’80.
Die vader was toen hij dit liedje schreef nog niet zo lang getrouwd met een hele mooie vrouw. Ze was kunstenares en zeer getalenteerd.
Hij vroeg zich af of hij in staat zou zijn om haar bij zich te houden: er waren kennelijk kapers op de kust. In het lied gebruikt hij zijn fantasie: hoe zou het zijn als ze mij zou verlaten? Hoe zou ik me dan voelen? Eerst beschrijft hij hoe mooi het was met haar en vervolgens vertelt hij hoe hij denkt dat het zou zijn als ze niet meer bij elkaar zouden zijn.

Het blijft ontzettend in je hoofd zitten, vooral het melancholische refrein (zonder woorden, Carlijn zingt alleen maar “La la la la lada…..”).
Hierbij een link naar het nummer >>> op Soundcloud.
(Om te luisteren naar Hand in hand: klik op het witte pijltje in het oranje rondje).
Mooi dat zo’n lied dat eigenlijk al was vergeten nu weer in een afgestofte, moderne versie te horen is!

Reageren

27 maart: De steppe zal bloeien

Door Ada

Op 27 maart 2016

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Vanmorgen, op de morgen van Paaszondag, sloten we in onze gemeente de Paascyclus af met een wonderschone dienst.

Gisteravond hadden Gerard en ik de Paaswake gemist, want Gerard’s jongste broer werd vijftig en dat werd uitbundig gevierd. Met familie, vrienden, een borrel en een chinees buffet. De vriendengroep van het stel kennen wij ook uit Hoogersmilde en we hadden hen een tijdje niet gezien. Met mijn schoonzusjes besprak ik dat ze allemaal zo oud geworden waren……. even verderop zeiden de vrienden waarschijnlijk hetzelfde over ons!

Terug naar de viering van vanmorgen. We werkten met de Catharinacantorij mee en moesten dus al om 09.00 uur in de kerk zijn. Na zo’n feest én met een uur minder vanwege de zomertijd was dat best vroeg. Maar beslist de moeite waard.
In de viering werden het scheppingsverhaal, een tekst uit Jesaja 51 en het opstandingsverhaal (deze morgen uit het Johannes-evangelie) door elkaar heen gevlochten en de cantorij omzong het met bijpassende muziek. De bloemen die vrijdagavond bij het kruis waren gelegd stonden nu her en der verspreid in de kerk.
Heel verrassend was het lied “De steppe zal bloeien”, lied 608 uit het nieuwe Liedboek. Meestal sterft dit in schoonheid omdat de gemeente nooit zo goed weet waar de rusten zitten en waar moet worden doorgezongen. Zo niet vanmorgen. Cantrix Erica dirigeerde en gaf duidelijk aan hoe het gezongen moest worden. Erwin Wiersinga zat achter het orgel en begeleide het met een

Mee naar huis

waterval aan noten op het historische Hinzs-orgel. En toen werd het zomaar een spirituele belevenis die mij tot tranen toe ontroerde.

Aan het einde van de dienst sprak de voorganger de wens uit dat we zouden opstaan net als Jezus.

Opstaan uit onze onverschilligheid, opstaan tegen onrecht en liefdeloosheid.
Bij de uitgang kregen we een narcis, zodat we iets van de viering mee naar huis zouden nemen.
‘De steppe’ nam ik in ieder geval mee naar huis, dat zong nog lang door in mijn hoofd.
Hierbij een link naar een pagina van de website kerkliedwiki >>> met meer informatie over het lied.

Reageren

23 maart: “Liefeling…..”

Door Ada

Op 23 maart 2016

In Muziek

Vanmorgen hoorde ik op de radio een liedje van het nieuwe album van Frank Boeyen. “Lieveling” heette het lied en het viel me niet mee. Beetje zeurderig.
Bovendien kan een liedje met die titel nooit de onuitwisbare indruk wegnemen van het lied van Wim Sonneveld met dezelfde naam. Alleen dan op z’n Amsterdams uitgesproken. Liefeling.

De man in kwestie zingt ‘lieveling’, maar het lied geeft inzicht in een ellendig huwelijk.
Kijk en luister naar een uitvoering van de meester zelf >>>.
(wel een beetje harder zetten, het is een zachte opname). Sonneveld geeft het woord ‘lieveling’ een geheel andere dimensie.
Frank Boeyen heeft het vast niet zo bedoeld, maar ik kan niet naar zijn ‘Lieveling’ luisteren zonder de intonatie van Sonneveld erbij te denken…..

Spijt dat ik niet heb geluisterd naar me broers die toen al zeie
“Man, je ken veel beter trouwe met een vrachtauto vol keie…”

Reageren

20 maart: Matthäus Passion

Door Ada

Op 20 maart 2016

In Muziek

In deze weken voor Pasen luister ik regelmatig naar stukken uit de Matthäus Passion.
Dit jaar ga ik hem niet ‘life’ ergens zien, maar dat wil niet zeggen dat ik er niet van geniet. Twee weken geleden ben ik op een woensdagavond met een borduurwerkje in de keuken gaan zitten en heb ik de volledige uitvoering van Herreweghe gezien en beluisterd.
Twee uur en drie kwartier. Zolang is Gerard net weg naar zijn koor In Between.
Afgelopen woensdag heb ik mijn partituren erbij gezocht en heb van een aantal stukken de altpartij meegezongen. Er was toch niemand thuis….

Er zijn nogal wat uitvoeringen van dit werk van Bach op internet te vinden. In 2014 onderzocht Radio 4 onder haar luisteraars wat zij de mooiste versie van de aria ‘Erbarme dich’ vonden.
Klik hier >>> voor de uitslag.

Julia Hamari

Zelf ben ik erg gecharmeerd van de alt Julia Hamari. Haar uitvoering uit 1971 is mijn favoriet. Maar die staat er niet bij. Wel die van Aafje Heijnis. Ook prachtig! Wat Aafje en Julia gemeen hebben is dat de uitvoeringen wel twee minuten langer zijn dan de modernere versies. Het wordt tegenwoordig allemaal veel sneller gespeeld.

Op de “Erbarme dich” pagina van Radio 4 vind je alle uitvoeringen, van mij hierbij die van Julia uit 1971 >>>.

Reageren

10 maart: Humor op de vroege morgen

Door Ada

Op 10 maart 2016

In Alledag, Muziek

Vanmorgen aan het ontbijt.
Beschuitje, thee, krantje, radio 5 aan.
Weinig woorden; mensen die mij kennen weten dat ik een avondmens ben.
Als ik ’s morgens voor acht uur hardop moet lachen is dat een uitzondering, maar dat was vanmorgen: om een stripverhaaltje!

In het Dagblad van het Noorden staat dagelijks de strip de Rechter >>>.
Vanmorgen zien we in die strip op het eerste plaatje vier rechters om een tafel zitten: twee vrouwen en twee mannen. De ene vrouw zegt tegen de ander: “Jet Bussemaker zegt tegen vrouwen: onderschat jezelf niet, je hebt ontzettend veel in huis.”
Op het volgende plaatje zegt een mannelijke rechter: “Ja. Kinderen…. een strijkplank…. een stofzuiger…. De vrouw heeft inmiddels rookwolken boven haar hoofd.
Tussen het tweede en derde plaatje staat: BAF! met sterretjes erbij.
Op het laatste plaatje zien we een omgevallen stoel, met iemand uitgeteld met de benen omhoog. Het is de mannelijke rechter. De andere mannelijke rechter staat er bij en zegt “…..een linkse directe…”

Daar kan ik nou zo van genieten. Verder genoot ik van de sudoku (ik doe altijd de bovenste en Gerard de onderste) en van de muziek. Bij Wekker Wakker wordt iedere morgen een bekend lied besproken en Henk en Manuela laten dan verschillende versies hiervan horen.
Je hoort dan hoe oud het lied eigenlijk is en wie het allemaal hebben gezongen.
Vanmorgen was dat ‘Swing low, sweet chariot”, een Amerikaanse gospel.

Het nummer is waarschijnlijk geschreven door Wallis Willis rond 1862.
Hij was geïnspireerd door the Red River, een rivier tussen Oklahoma en Texas, die hem deed denken aan de Jordaan en aan de profeet Elia, die van de aarde werd meegenomen door vurige rijtuigen (chariots). We hoorden vanmorgen een koor-uitvoering, een stukje van Louis Armstrong en een gospelzangeres met Mariah Cary-achtige uithalen.
De uitvoering die ik het allermooiste vind is die van Eric Clapton >>> uit 1975 en die werd vanmorgen helemaal gedraaid.
Sudoku opgelost.
Mooie muziek.
Humor op de vroege morgen.
Wie had het over ochtendhumeur…..?

Reageren

7 maart: ‘Adelante’ & blokfluiten in Roderwolde

Door Ada

Op 7 maart 2016

In Muziek

In de Jacobskerk in Roderwolde was gistermiddag een klein concert waarvoor ik een uitnodiging had gekregen.
Van de Catharinacantorij zitten er een paar dames op vrouwenkoor Adelante, onder leiding van ‘onze cantrix’ Erica Greiner. Dat koor bestaat al tien jaar en gistermiddag traden ze voor de zesde keer op. Niet zo vaak, dus als ze zich laten horen moet je er bij zijn.

Het was een dubbelconcert, want tegelijkertijd konden we luisteren naar het eerste optreden van het blokfluit-ensemble ‘Peizer Hop Kwartet’ o.l.v. Ton Le Coultre.
Het samenwerkingsverband is wat mij betreft voor herhaling vatbaar.
Toen ik binnenkwam zat het kerkje al bijna vol. Een mooie opsteker voor de organisatoren, er waren te weinig programmaboekjes gedrukt.

Het was in meerdere opzichten een verrassend concert. Omdat er een koor én een kwartet was, kon muziek en zang worden afgewisseld, maar het kon ook worden gecombineerd.
Adelante bestaat uit 3 sopranen, 4 mezzo-sopranen en 2 alten. Klein maar fijn.
Maar ook kwetsbaar. Het klonk af en toe wat breekbaar, maar dat was vooral in het tweede gedeelte. Het was alsof de vermoeidheid toen wat op de stembanden sloeg, want in het begin was de zang krachtiger. Maar het was fijn om naar te luisteren.

Het blokfluitkwartet was de grootste verrassing voor mij. Ook hier ging niet alles vlekkeloos, maar wat een mooie muziek.
De blokfluit vind ik altijd het meest ondergewaardeerde instrument in de muziek en wat lieten deze mensen iets moois horen: Vivaldi, maar ook een volksliedje uit Venezuela. Bach, maar ook El Condor Pasa.

Wat een leuk concert, ik heb er van genoten! Maar waar ik het meest van heb genoten was het enthousiasme waarmee er gezongen en gefloten werd; het spatte er zo af en toe af!
Gelukkig kreeg het publiek ook nog een kleine rol: wij mochten meezingen met het laatste gezamenlijke stuk: ‘Summer is acoming in’. Dat had ik net ingestudeerd voor de “Zingen-voor-de-lol”-avond op 19 februari >>>.
Hopelijk wordt ik voor het volgende concert weer uitgenodigd……

Reageren