6 mei: Hoe gaat het?

kankerDeze week is weer een ‘rustweek’ in het chemo-schema van Gerard.
Gisteren hoefden we dus niet naar het ziekenhuis, het geeft een aangenaam soort rust dat het even niet hoeft.
Het gaat, zoals de Engelsen zeggen, met ‘ups en downs’.
Afgelopen weekend ging het eigenlijk best goed, Gerard had voldoende energie en kon het gewone leven goed volhouden.
Maar maandag kwam hij rond kwart over vijf thuis na een dag werken en toen viel het even niet mee.
Moe en hangerig zoekt hij op zulke dagen even na tienen al z’n bed op.

Gerard heeft nu twee/derde van de chemokuur gehad. Dinsdag 12 mei starten we met het derde en laatste deel, daarna zit het eerste deel van de behandeling van de ziekte van Kahler erop. We zijn wel benieuwd wat er dan verder gaat gebeuren: er is gesproken over een ‘stamceltherapie’ als vervolg, maar daarover is nog helemaal geen duidelijkheid.
Op 20 mei hebben we pas de volgende afspraak met de hematoloog, dus het duurt ook nog even voor we meer zekerheid hierover krijgen.
We maken ondertussen vrolijk afspraken over verjaardagen, familiedagen en andere leuke dingen, maar we hebben geen idee of het allemaal door kan gaan. Ook vakantieplannen hebben we nog niet, de komende maanden zijn wat onze agenda betreft dus nog in nevelen gehuld…

Het wekt bij de buitenwereld soms verbazing dat het dagelijkse leven gewoon doorgaat. Gerard is namelijk ‘gewoon’ aan het werk en heeft het druk . Af en toe geeft hij toe aan de vermoeidheid en blijft hij thuis, maar ook vanuit zijn kantoor bij ons thuis kan hij werken.
Toch is dit wat men in het ziekenhuis adviseert: probeer je leven zo goed en zo kwaad als dat gaat zoveel mogelijk door te leven. Blijf in beweging.
Onze kast hier thuis staat inmiddels helemaal vól met kaarten. Allemaal blijken van medeleven van mensen uit ons netwerk. En daar komen dan de telefoontjes, kadootjes, bloemen, emails, app’jes, en gesprekjes in het dorp ook nog bij. Het is een cliché, maar het doet ons ontzettend goed dat er op zoveel verschillende manieren met ons meegeleefd wordt. Dank daarvoor: het helpt om de moed er in te houden.

Dit bericht is geplaatst in Alledag met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.