13 februari: Voeg leven toe aan de dagen (1)

Dit jaar hoop ik 60 te worden.
Toen ik nog in het Heijmanscentrum in Groningen werkte zag ik in een tijdschrift een heel lezenswaardig artikel met de titel: “Voeg leven toe aan de dagen in plaats van dagen aan het leven.” In die periode was de eerste serie over Hendrik Groen op de televisie en ik zag de feestende Omanido-club voor mij.

In het artikel werden allerlei aspecten van het dagelijkse leven benoemd en men gaf adviezen en tips over wat je zelf kunt doen om je leven te veraangenamen als je ouder wordt. Dat wil ik graag op deze website delen, maar dat past allemaal niet in één blog, vandaar dat ik vandaag begin met de nieuwe serie: “Voeg leven toe aan je dagen”. Vandaag deel 1 met als onderwerp leeftijd.

Wat zegt leeftijd? Dat wil ik graag illustreren aan de hand van een gebeurtenis in mijn eigen leven. In 2011 (na een aantal hartinfarcten) , kwam er een collega mijn kantoor binnenlopen. Nou ja, lopen…. hij hing tegen de deurpost.
“Morgen ben ik jarig. Ik word 60. ZESTIG! Verschrikkelijk. Dan ben ik oud en afgeschreven. Ik weet nog precies hoe ik vroeger over ouderen dacht en nu ben ik het zelf!”
Ik heb hem destijds vriendelijk doch dringend verzocht op te hoepelen met z’n gezeur.
Heb hem uitgelegd dat hij de vlag uit moest steken, want als je niet ouder wordt ben je dood. “Vanavond schenk ik een glas port in, dan denk ik even aan je. Zum Wohl.”

Hij droop somber af; het had kennelijk niet geholpen.
Hij zou over een half jaar pensioen, maar voor die datum werd hij getroffen door een ziekte; ik weet niet meer precies wat het was, maar ik hoorde dat het kantje boord was geweest. Men had hem een been moeten afzetten, maar hij had het overleefd.
Twee jaar later, in 2013, stond hij ineens voor mijn bureau en ik riep: “Hé, hoe is met jou? Ik hoorde hele nare berichten!”

Hij was speciaal gekomen om mij te bedanken voor mijn gemopper vlak voor zijn zestigste verjaardag. Hij had een hele nare periode gehad, had heel hard moeten werken aan zijn revalidatie, maar hij was nu zover dat hij zich goed kon redden met zijn prothese. Hij had zelfs een aangepaste auto en was die dag voor het eerst alleen op pad.
Hij had nog heel vaak aan ons gesprek moeten denken en zei: “Ik heb nu, ondanks mijn handicap, een beter leven dan toen, omdat ik me nu realiseer hoe kwetsbaar je bent als mens en dat je maar één leven hebt. Ik haal er nu uit wat er nog in zit.”

Levens-quote 1: Leeftijd is maar een getal en het is volledig irrelevant tenzij je een fles wijn bent. (Joan Collins).

Dit bericht is geplaatst in Alledag met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.