een alternatief voor 'de waan van de dag'

8 april: Dat gaat naar Den Bosch toe (1) – Een Meierijse boerin.

Stonden we zaterdagmorgen zomaar oog in oog met Zoete lieve Gerritje!
En die woont niet in Drenthe, dus we waren een eind van huis.
Hoe kwam dat zo?
In oktober vierde ik mijn verjaardag; toen Gerard vroeg wat ik van hem op mijn verjaardag wou zei ik: “Een weekendje oude stad.”
’s Hertogenbosch stond al een aantal jaren op ons ‘daar-willen-we-nog-eens-heen’-lijstje, dus we maakten plannen voor zo’n weekend in het voorjaar van 2024.

Afgelopen weekend was het zover.
En wie had kunnen denken dat we zóveel geluk met het weer zouden hebben!
Voordat we vrijdagmorgen vertrokken hadden we al wel een paar dingen benoemd die we graag zouden willen doen in Den Bosch.
– Een stadswandeling
– De kathedraal Sint Jan bekijken
– Bossche bol eten
– Terrasje-ijsje-borrelplank
– Met een fluisterbootje en een gids de Historische vaarroute doen op de Binnendieze.
“En verder kijken we wel even…..”
Alsof er na al die dingen nog tijd over is.

Al onze wensen werden vervuld en zelfs meer dan dat.
Wát een geweldig verjaardagscadeau!
Het bracht Gerard zelfs op een idee.
“Ik weet ook al wat ik van jou op mijn verjaardag wil: een weekendje Noordzeestrand!”
Gistermiddag hebben we al een weekend een Bed&Breakfast gereserveerd in de zomer in Egmond aan Zee.
En het grote voordeel van zo’n verjaardagscadeau: je mag als gever zelf ook mee!

Maar hoe zit het nou met die Gerritje die we zaterdag zagen?
Het is een boerin die omhoog kijkt naar de toeristen en Bosschenaren die vanaf de brug naar haar kijken. Naast haar op het bankje staat een korf/mand, met daarop een haan.
Die korf en haan zijn symbolen voor de goederen waarmee boerinnen uit de Meierij naar de markt in ’s Hertogenbosch kwamen om ze daar te verkopen.

Dit is deel 1 van de nieuwe blogserie over ons weekendje oude stad.
Over onze belevenissen in Den Bosch zal ik de komende weken af en toe een verhaal schrijven.
Over waarom Gerard zijn ID moest laten zien.
En die mop van die timmerman.
En ontbijten in een 14e eeuws onderaards gewelf.
Over een draak, lange rijen bij een bakker en het leggen van een loodje.
Wordt vervolgd.

Benieuwd naar wat we nog meer hebben gedaan?

10 april: 2. ontbijten in een gevangenis….. Een eeuwenoud gebouw
12 april: 3. een historische boottocht over de Binnendieze: Varen ónder de stad
16 april: 4. Een Bossche bol
….. dat is toch gewoon een Moorkop?
25 april 5. Waarom heeft Den Bosch eigenlijk de bijnaam Moerasdraak?
10 mei 6. Een kerk, een mop en een spreekwoord: De Sint Jan, het alziend oog en het loodje.

Wat in het vat zit:
7. Een stadswandeling op zaterdagmiddag.

Vorige

7 april: Gastblog – Rudi Touw over zijn ‘Mooie Rooie’.

Volgende

9 april: Geluk.

  1. Janny

    Mijn eerste echte Bossche bol proefde ik toen wij vanwege een ziekenhuis bezoek in die mooie stad vertoefden.
    Gelukkig zijn er daarna meerdere proeverijen in betere omstandigheden geweest.
    Wij zouden zeggen: de echte Bossche bollen zijn het omrijden waard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén