Vandaag neem ik je mee naar mijn kindertijd.
Locatie: Servatiusstraat 13, Hoogersmilde.
Situatie: mijn ouders hebben een verjaardag en er komt een oppas om op mijn broer en mij te passen; die oppas is mevrouw Meijering.
Het is een oudere mevrouw en ze woont in de rij bejaardenhuisjes achter ons; ze was de zus van Roelof Hoeks, van de onvergetelijke kerstverhalen tijdens het zondagschoolkerstfeest.
Er was geen meneer Meijering meer. Mijn vader vertelde destijds dat mevrouw Meijering getrouwd was, maar dat haar man al jong was overleden.
Toen ik ouder werd begreep ik dat haar man was gesneuveld begin mei 1940 bij de gevechten tegen de Duitsers.
Zij waren toen nog niet zo lang getrouwd en zij was zwanger van haar eerste kind.

Woensdag 1 april keken Gerard en ik naar ‘Het verhaal van Nederland – de Tweede Wereldoorlog’. Verteller Daan Schuurmans bezoekt historische locaties en hij belicht via dramatisering de morele dilemma’s van gewone Nederlanders. In die aflevering werd het verhaal van het begin van de oorlog verteld: hoe generaal Winkelman bevelhebber van de strijdkrachten werd, welke afwegingen werden gemaakt en er waren beelden van de soldaten in de loopgraven op de Grebbeberg.
Jonge jongens.
Bang en niet voorbereid op wat er zou komen.

Toen dacht ik weer aan mevrouw Meijering.
Zij had één dochter en volgens mijn vader was ze daar wel heel erg op gericht.
“Maor ja, ze hef ok maor ien kiend, daor is ze altied slim zunig op west.”
Die dochter woonde destijds in Westerbork en daar ging ze regelmatig heen.

Zou meneer Meijering ook hebben gevochten op de Grebbeberg?
Zou daar nog iets van te vinden zijn?
Op de website ‘Oorlogsbronnen.nl’ vond ik zijn naam.
Hij heette Willem Meijering en was geboren op 1 november 1911.
Hij was tijdens de meidagen van 1940 dienstplichtig soldaat bij de Mitrailleurcompagnie van het Ie Bataljon van het 1e Regiment Infanterie Koninklijke Landmacht en hij is op 11 mei 1940 omgekomen in de Wassenaarse slag.
Op die pagina stond ook een foto van zijn graf met daarop de naam van zijn vrouw D. Meijering-Hoeks. Dina was haar voornaam en haar dochter heette dus Jantje.

Onderaan op de grafsteen staat de bijbeltekst Spreuken 22: 11
“Wie een zuiver hart heeft en beminnelijk spreekt, heeft de koning als vriend.”

Wat een verdriet.
En dit is nog maar één van die jongens van de bijna 2300 die in de meidagen van 1940 zijn overleden.
Het beeld van die jonge jongens in de loopgraven op de Grebbeberg hield mij ’s nachts uit de slaap.
Oorlog ontstaat door complexe conflicten over territorium, grondstoffen, ideologieën, religie of macht, gedreven door angst en vijandbeelden.
En het houdt nooit op.

Wat zou ik nu nog graag eens een gesprek voeren met mevrouw Meijering.
Want zoals het vroeger ging werd er waarschijnlijk nergens over gepraat.
Stel je eens voor…..