Eind april ging ik met Gerard mee naar een ledenvergadering van de VVE van Het Timmerholt.
Meestal kan ik daar onderuit, maar die zaterdag kwam het qua logistiek beter uit dat ik meeging.
Gerard had het in de pauze druk met netwerken, maar ik zat op de 2e rij naast een man die alleen maar op zijn telefoon keek. Aan de andere kant was een rij lege stoelen. Na een minuut of 10 kwam er een mevrouw naast mij zitten. Toen dacht ik nog dat ze even wilde kennismaken, maar ze ging met haar rug naar mij toe zitten om te praten met een mevrouw achter haar.
Dat voelde zo niet goed, dat ik mijn tas pakte en helemaal achterin de zaal ging zitten.
Daar stond een ‘zitje’ ingericht met lage stoelen en een tafeltje waar wat tijdschriften en boeken op lagen.
Als ik dan toch alleen moet zitten, doe ik dat liever op een voor mij aangename manier.

Toen de vergadering na de pauze weer begon ging ik niet meer terug naar de 2e rij, maar bleef lekker met mijn breiwerkje helemaal achter in de zaal zitten. Van daaruit kon ik alles voor zover nodig ook prima volgen en Gerard begreep het wel.
Op de tafel lag het boek ’99+ – Geheim of geluk?’
Het boek bevatte 10 portretten van mensen die 100 jaar of ouder waren.
De schrijvers, huisartsen Hans van Hateren en Nanno Kleefstra hadden zich gebogen over de vraag waarom sommige mensen zo oud worden.
Dit staat er o.a. over op de website Medisch Contact

Ze interviewden vijf mannen en vijf vrouwen en namen fotograaf Ben Vulkers mee, die mooie portretten van hen maakte.

Er is een man bij die een groot deel van zijn leven veel melk en veel wijn heeft gedronken, veel roomboter en vlees heeft gegeten en tot dertig jaar geleden een matige roker was. Een ander blijkt een ‘uitschieter’ in haar familie: niemand werd zo oud als zij; ze was bovendien vaak ziek (depressies, tbc, struma). Het beeld is, zoals verwacht, nogal divers. Beide huisartsen concluderen dan ook dat oud worden vooral een kwestie van geluk is. Maar ze merken ook op dat geen van de eeuwelingen te dik is, en dat ze niet (meer) roken. En dat ze allemaal een jaloersmakende staat van ‘rust en tevredenheid’ hebben bereikt.

Er is dus geen geheim, maar ‘rust en tevredenheid’ is een factor die bij alle tien wordt benoemd. En wat mij opviel: ze praten allemaal met liefde over hun partner en hun ouders.

Ik kreeg niks mee van het financiële overzicht van de VVE.
En ook niet over hoe vaak de waterleidingen gespoeld moeten worden om te voorkomen dat het legionella-virus zich ontwikkelt.
Ik had de rust om een boek te lezen en was tevreden over mijn beslissing om ergens anders te gaan zitten.
Zo word ik wel 100…