Ieder jaar organiseer ik met schoonzus Ali een Aaltje-dag. We bezoeken een oude stad, of een museum: onderaan dit blog vind je een overzicht van wat we zoal deden.
Dit jaar leek het ons leuk om Ali en broer Roelof een etmaal uit te nodigen voor 24 uur Casa Grada. Aaltje-dag mét de mannen.
Deze midweek was ons huis in Westerbork nog vrij, het weer leek heel mooi te worden en zij hadden wel ruimte in hun agenda: welkom!
We begonnen dinsdagavond rond de koffie en eindigden gisteravond na de koffie: toen hadden we met z’n vieren genoten van het afsluitende etentje bij ‘De Ar’ in Westerbork.
Het mooie van zo’n 24-uurs-sessie is dat je alle tijd hebt om eens uitgebreid bij te praten.
Niet dat we elkaar niet gezien hadden de laatste maanden: bruiloften, verjaardagen, familiedag en Canada-reünie, maar dan zit je in groepen en heb je heel andere praat.
Willen we op Aaltje-dag nog wel eens een eind rijden en iets bijzonders bezoeken: deze keer hebben we vooral genoten van de rust. Lekker aan het water gezeten, meerkoeten en eendjes gespot, vissers aan de overkant bespied en uitgebreid ontbeten met z’n vieren met lekkere broodjes. Maar we hebben natuurlijk ook wel iets gedaan: zij hadden ook hun fietsen mee, dus we hebben zo’n 35 kilometer gefietst.
Drenten als toerist in hun eigen provincie.
Picknicken bij de Zwiggeltersluis aan het Oranjekanaal.
Even van de fiets af in Orvelte: het is hoogseizoen dus het was druk!
Op woensdag organiseren ze daar ‘Toes in Örvelte’: overal staan dan kraampjes en kun je kennismaken met oude ambachten, klederdracht, spelletjes en verhalen. Je kunt op verschillende plekken in het dorp zien hoe vroeger gewerkt werd. Van stoelenmatten en houtbranden tot knieperties bakken en wolverwerking.
Je kon bijvoorbeeld ook zien hoe vroeger touw werd gedraaid. Maar dat hoef je Roelof niet te vertellen, want die kan dat zelf. “En beter ok” vond hij lichtelijk eigenwijs.
Ali en ik bleven ook niet staan bij het knieperties bakken: dat doen we immers rond de jaarwisseling zelf ook.
En ook lichtelijk eigenwijs vonden wij “Die van ons zijn natuurlijk het lekkerst!”
Je kon ook sjoelen, maar ook dat doen we nog regelmatig bij ons thuis. Op een Homas-wedstrijdbak en bloedfanatiek.
Zo’n markt is natuurlijk hartstikke leuk, maar wij zijn niet de doelgroep…… er stond een kinderwagen uit 1957 buiten, die mocht je niet aanraken. Zo’n exemplaar uit 1959 in veel betere staat bij ons op zolder. Mij bekroop het gevoel dat wij zelf inmiddels het vintage-stadium hebben bereikt: in een curiosa-winkeltje stonden blikjes in de vitrine die bij mij in de kast staan!
De Aaltjes hadden ook mét hun mannen een geweldige Aaltje-dag.
Van het overvloedige ‘scharrelmenu’ dat Ali en ik met z’n tweeën bestelden bleef niets over, want als er Waninge-mannen meegaan…….
Benieuwd wat we deden op voorgaande Aaltje-dagen?
2025 Wat is een kaper (Verhildersum)
2024 Aaltjes en deuzie keersies (Klazienaveen)
2023 Aaltjes in Kampen
2022 Aaltje-pad in Smeerling & klooster Ter Apel
2021 Appingedam
2020 Zoutkamp & Peasens-Moddergat
2019 Groningen
2018 Harderwijk – Marius van Dokkum
2017 Amsterdam – Hermitage
2016 Deventer stadswandeling
2015 Zwolle stadswandeling
Geef een reactie