Categorie: Kerk & gemeente Pagina 57 van 58

Kerkdiensten, bijeenkomsten van de PKN-gemeente Roden-Roderwolde

18 februari: Inkeer, versobering en verstilling

Door Ada

Op 18 februari 2015

Vandaag is het aswoensdag. Na het carnaval de eerste dag van de veertig-dagen-tijd, van oudsher een tijd van inkeer en bezinning in de periode voor Pasen.

In de Protestantse kerk kennen we niet zozeer de traditie van het vasten zoals in de Katholieke kerk. Toen wij in Roden kwamen wonen werden wij voor het eerst geconfronteerd met de 40 dagen tijd. In Hoogersmilde was de Hervormde gemeente nog erg traditioneel en hadden we 7 lijdenszondagen voor Pasen. Op die zondagen was er aandacht voor de lijdensweg van Jezus, maar verder niet.

Roden was in vele opzichten veel moderner en ik sloot ik me aan bij een kerkelijke gespreksgroep met leeftijdsgenoten. Zo leerde ik de 40-dagen-periode te gebruiken om me te bezinnen op mijn leven. Eerst als gezin, aan de hand van een kalender. We spaarden geld, deden mee aan projecten en maakten één jaar zelfs een hongerdoek.
Later bekeek ik ieder jaar waar ik dat jaar voor mezelf aandacht aan wilde besteden.
Een paar voorbeelden:
• Wat doe ik met mijn tijd?
• Hoeveel tijd besteed ik aan internet en wat bekijk ik daar?
• Wat eet ik en hoeveel?
• Hoe ga ik om met de alom-aanwezige media: TV, radio, Nu.nl, krant etc.
• Hoeveel alcohol drink ik?
• 40 dagen geen spelletjes op de computer.
• 40 dagen iedere dag een half uur rust zoeken voor de geest

Reageren

16 februari: Disney in de kerk?!?

Door Ada

Op 16 februari 2015

In Kerk & gemeente

Gistermorgen ging ik alleen naar de kerk. Gerard had na de verjaardag van zijn moeder en het concert van InBetween zaterdag behoefte aan een uitslaapmoment.
Als ik mag kiezen is de organist voor mij de doorslaggevende factor. Gistermorgen was dat Arjan Schippers. Hij durft rustig een mooie melodie uit een Disney film tijdens een kerkdienst te spelen. Dat deed hij ook eens toen we met de cantorij in de dienst zongen. Op de achterste rij fluisterde iemand: “Wat is dit!? Dit ken ik! Sneeuwwitje?” Het bleek Pinokkio te zijn. Met kerst speelde hij tot mijn verrassing “We all stand together” van Paul Mc Cartney.

Om 09.15 u zat ik al in m’n eentje in het koor te genieten. Gistermorgen excelleerde hij weer met de begeleiding van Lied 216 “Dit is een morgen….” een vertaling van “Morning has broken”. Wat Cat Stevens op z’n gitaar speelt, speelt Arjan op het orgel.

Organisten krijgen lang niet altijd de aandacht die ze verdienen. Voor het begin van de viering teut de goegemeente naar hartenlust door hun zorgvuldig ingestudeerde muziek heen.

Ook in de begeleiding van de gemeentezang wordt de organist niet altijd goed begrepen (lees: tettert de gemeente te snel of te langzaam door zonder op het aangegeven tempo te letten).
Enkele weken geleden was er een ouderling van dienst die begon met zijn welkomstwoorden, terwijl de organist het stuk nog niet had uitgespeeld! “Een schaande ist!” zou de moeder van Bartje zeggen.

Gelukkig was er gistermorgen na de preek een meditatief moment. Nog even nadenken over wat er is gezegd, terwijl de organist een muziekstuk speelt. En dan op zo’n mooi historisch Hinsz-orgel >>> bij ons in de Catharinakerk. Voor mij één van de fijnste momenten van de dienst. Ik weet niet eens wat voor stuk Arjan speelde, maar ik vond het prachtig. Muziek spoelt het stof van het dagelijks leven van de ziel.

Reageren

8 februari: Willem, Rennie e.v.a.

Door Ada

Op 8 februari 2015

In Kerk & gemeente, Muziek

Vanmorgen werkten Gerard en ik mee aan een aangepaste dienst in de kerk in Westerbork.
Aangepast aan een groep verstandelijk beperkte mensen uit heel Drenthe. De groep bestaat in zijn geheel wel uit zo’n 50 mensen die verspreid over 8 à 10 dorpen rond Beilen/Smilde/Hoogeveen wonen.
Eén keer in de twee maanden wordt voor deze groep een bijzondere dienst georganiseerd, steeds in een andere gemeente. Wij zingen al meer dan 25 jaar als duo en werken ook al meer dan 25 jaar mee aan deze diensten. Eén keer in de twee jaar ongeveer. In de loop van de jaren zijn wij voor deze groep dus ook ‘bekende Drenten’ geworden. Toen we vanmorgen aan het inzingen waren kwam Renny al wijzend de kerk binnen: zij had haar tamboerijn al meegenomen!

We doen altijd ons best om de liedjes die we zingen aan te passen aan het niveau van de groep en ook vanmorgen lukte dat weer prima. Iedereen doet erg zijn best om mee te zingen. Vanmorgen zongen we een vierstemmige canon over de storm!
Voor het dankgebed vroeg de dominee of iemand nog iets wist waar we voor konden bidden.
Rennie vond prinses Caroline van Monaco wel een geschikt onderwerp. Die had toch ook al haar eerste man verloren? Willem vroeg aandacht voor ‘steeds maar die oorlog overal’. Volgens hem mocht het nu wel eens afgelopen zijn. De dominee schreef stoïcijns alle onderwerpen op en benoemde vervolgens alles in het gebed.

Tijdens de koffie mocht ik tussen Dirk en Hennie inzitten, tegenover Willem. Dirk is namelijk ook heel muzikaal, evenals Willem. Dirk is tamboer-maitre bij de drumband in Assen en Willem doet daar de bekkens. Hennie was helemaal blij dat ik naast haar zat, want wij hebben vroeger gezongen bij haar belijdenis. Dat deed ze toen samen met haar vriendin Wilma. Wilma wilde toen eigenlijk ‘de kauwgomballenboom’ als verzoeknummer laten zingen, maar dat paste niet zo goed in de kerkdienst, dus dat hebben we toen later bij de koffie maar gezongen. Wat ik me uit die dienst herinner is dat de dominee vroeg waarom de dames belijdenis deden, waarop één van hen heel triomfantelijk zei: “Dan hoef ik niet meer naar catechesatie!”

Sommige mensen vinden dat je geen aangepaste diensten voor deze groep moet organiseren, maar dat er in iedere viering een moment voor hen zou moeten zijn.
zie website ‘Opkijken’>>>
Maar de groep ouders en begeleiders van deze Drentse groep doet het op deze manier en wij weten van hen hoe belangrijk de aangepaste diensten zijn voor de groep verstandelijk beperkte mensen. Wij vinden het een geweldig initiatief en vinden het een eer dat we al zo lang mogen meewerken aan deze vieringen. Dat doen we met liefde nóg 25 jaar.

Reageren

1 februari: Glimmende oogjes.

Door Ada

Op 1 februari 2015

In Alledag, Kerk & gemeente, Muziek

Zondag. Rustdag. Geniet ik altijd van. Eerst was daar vanmorgen een kerkdienst. Normaal gesproken zijn in onze PKN-gemeente op zondagmorgen 3 kerkdiensten in verschillende gebouwen, maar de eerste zondag van de maand kerken we met elkaar in één gebouw. Wat mij betreft doen we dat vaker.

We gebruiken de zondag ook vaak om even op bezoek te gaan bij onze moeders. Vanmiddag namen we de gitaar mee naar de beschermde woonvorm waarin mijn schoonmoeder woont. Eerst een kopje thee en daarna samen zingen. De bewoners kennen ons al en gaan er echt voor zitten. Meneer B. begint al te glimmen als ik de gitaar uitpak. Mevr. R. wordt van een andere unit gehaald omdat ze dol is op zingen. Het hele bekende repertoire komt voorbij. Daar ruist langs de wolken. Ga niet alleen door ’t leven. In ’t groene dal, in ’t stille dal. Gerard en ik zingen al langer samen, dus wij hebben inmiddels redelijk wat ervaring. Meneer B. vraagt altijd om liederen als Ik heb eerbied voor jouw grijze haren en Mijn Sarie Marijs.

Hij vertelde een vorige keer dat hij vroeger altijd zong. Vooral achter de ploeg. “Wat zong u dan?” vroeg Gerard. De oogjes begonnen al te glimmen bij de herinnering: “Heb medelij, Jet!” Dat lied kenden wij niet. Maar met internet is daar tegenwoordig wat aan te doen. Dus ik zoeken. Eerst op wikipedia en toen op You Tube. Ik vond een opname van Kees Pruis uit 1929. Nu begrijpen wij de guitige blik van meneer B. Het lied gaat over een hele dikke vrouw die bij een hele dunne man in bed ligt. Hij wordt bijna geplet en roept dan “Heb medelij Jet…!” Vanmiddag hebben we het gezongen. Grote pret bij meneer B. “Jij neemt alle dekens, o monstervrouw, ik bibber van de kou!”
Voor de liefhebbers: hierbij een link naar het Youtube filmpje >>>
Toen we waren uitgezongen werd mevrouw R. weer teruggebracht naar haar afdeling. “O, breng mij trug naar die ou Transvaal…!” De stemming zat er nog goed in.

Reageren

30 januari: Breaking news!

Door Ada

Op 30 januari 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

De cantorij-repetitie verliep gisteravond in eerste instantie zoals gewoonlijk. Sinds twee weken hebben we een nieuwe alt die links naast mij zit. Die praat ik af en toe even bij over de gang van zaken. Ze moet wel erg wennen aan de drie koorboeken, het gewone liedboek en losse kopieën waar we uit zingen. Welk nummer? Welke bladzijde? De bas die rechts naast mij zit en ik waren al aan het fantaseren over een bijzettafeltje voor ‘de administratie’. Aan het eind van de avond was het in onze gedachten al een winkelwagentje geworden.

Na de koffie zaten we net allemaal weer op onze plek toen de koster binnenkwam met ‘Breaking news’: het NOS-Journaal op Nederland 1 was onderbroken, er was een man met een geweer in de studio en de zender stond op zwart.

Dat klonk niet best. Met de aanslagen in Parijs op Charlie Hebdo nog op mijn netvlies wilde ik me eigenlijk niet voorstellen wat er aan de hand zou kunnen zijn.
Zouden er doden zijn gevallen? Zouden mijn favoriete journaallezers Herman (van der Zandt) en Jeroen (Overbeek) daar ook bij zijn?
Verder was er geen tijd om te piekeren want we moesten een nieuw lied aanleren “Voor kleine mensen is Hij bereikbaar”. Iemand in mijn omgeving wees nog even naar twee dames op de eerste rij in verband met hun geringe lichaamslengte, maar daar ging het lied niet over. Het instuderen ging prima en na een half uur zat het refrein er al vierstemmig in.

Vlak voor het eind van repetitie kwam de koster even weer binnen met deel twee van het ‘Breaking news’; het was allemaal heel goed afgelopen, de indringer was overmeesterd en er waren geen slachtoffers gevallen. Opluchting alom. We kunnen dus gewoon blijven kijken naar Herman en Jeroen. Het journaal wordt gewoon een stuk leuker als zij het presenteren….!

Wat gisteravond opviel aan het nieuws was dat er opeens geen ander nieuws meer was. Eindeloos werd herkauwd wat er gebeurd was en er waren veel nietszeggende interviews met woordvoerders die nog niets konden zeggen.
Het was natuurlijk wél in Hilversum gebeurd. Stiekum denk ik dat als hetzelfde in Maastricht of in Assen was gebeurd dat de media-aandacht dan een stuk minder zou zijn geweest.

Vandaag constateerde een collega dat ‘de Mol’ niet was uitgezonden.
Vanavond gaat dat alsnog gebeuren en kunnen we daar weer van genieten.
En genieten van het feit dát het wordt uitgezonden.
Je moet er toch niet aan denken wat er ook had kunnen gebeuren.

Reageren

18 januari: Water & Wijn

Door Ada

Op 18 januari 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Zondag vandaag. De cantorij werkte vanmorgen mee aan de kerkdienst in de Catharinakerk. Daar zijn we een groot deel van de ochtend zoet mee. Half 8 wekker, half 9 verzamelen en inzingen, 9 uur koffie, (breipatroon besproken) half 10 aanvang van de viering. ‘ De bruiloft te Kana’ (lezen: zie >>> voor dit gedeelte uit de basisbijbel) was vanmorgen het onderwerp: Jezus verandert water in wijn. Wij zongen o.a. het lied ‘Wij willen de bruiloftsgasten zijn’. (zie 9 januari). Het lied ging vanmorgen helemaal goed!

Midden onder de preek werd een gemeentelid onwel. De koster belde een ambulance en andere omstanders legden haar op een rij stoelen en er werd een flesje water gebracht. Gelukkig kwam ze na een minuut of vijf weer bij en kon ze zelf naar de ambulance lopen.

Maar dan ben je echt even uit het verhaal ….. waar ging het ook maar weer over? O ja. De wijn was op. De dominee deed een manmoedige poging om de draad weer op te pakken, maar gaf na twee zinnen toe dat dat niet echt meer wilde lukken. Hij sloot af met de essentie van zijn verhaal: Jezus veranderde water in wijn, maar de dienaren zorgden dat er water in de kruiken kwam. Wij als dienaren hoeven dus geen wonderen te verrichten, we hoeven alleen maar te zorgen dat er voldoende water voorhanden is: omzien naar elkaar, luisterende oren bieden en je handen laten wapperen.

Aan het eind van de viering kwam de koster even zeggen dat mevrouw S. niet naar het ziekenhuis was gegaan, maar dat ze gewoon naar huis mocht.

Na afloop zei iemand daarover: “Die kan dus vandaag gewoon een glaasje wijn drinken. Want we moeten het leven ook vooral vieren!”

Vanmiddag was er een nieuwjaarsbijeenkomst voor leden van de wijk Noord van onze PKN-gemeente. En blijft het in de kerk vaak bij één slokje wijn, vanmiddag dronken we een heel glas.
Twee zelfs.
Op het leven!

Reageren

12 januari: Indrukwekkend: breekbaar en toch krachtig!

Door Ada

Op 12 januari 2015

In Kerk & gemeente

Gisteravond ging ik naar een viering in de Catharinakerk van onze PKN-gemeente Roden-Roderwolde. Het thema was: jij bent waardevol. Aan deze viering werd meegewerkt door Marieke van Lingen. Zij zong een aantal liederen en ze begeleidde zichzelf op gitaar. Ademloos heb ik zitten luisteren: wat een mooie stem. Breekbaar en toch krachtig.
Marieke had zelf gedichten geschreven en die op muziek gezet. De aanleiding daarvoor was haar bezoek aan Rwanda vorig jaar. Zij was te gast bij Mwana Ukundwa, een partnerorganisatie van Kerk in Actie, die kinderen en jongeren in de Rwandese samenleving een kans geeft om zichzelf te ontwikkelen. Haar gastmoeder in Rwanda was Solange, die Marieke recht in het hart raakte. Solange verloor als 10-jarig meisje bijna haar hele familie aan de genocide van 1994. Tien jaar lang leefde ze zonder hoop. Tot ze op een dag iemand vergaf. Ze begon weer te leven en lief te hebben. Dankzij de kracht die ze vond in haar geloof, kon zij uiteindelijk iedereen die haar onrecht gedaan had vergeven. Solange’s liefde en kracht inspireerden Marieke om muziek te schrijven. Ze heeft 10 liedjes op een CD gezet. De opbrengst daarvan komt volledig ten goede aan Mwana Ukundwa >>>. Met deze liedjes wil Marieke ook Solange’s levenshouding onder de aandacht brengen: “Wij zijn waardevol en wij zijn één.”
Na de afgelopen week met de afschuwelijke aanslagen in Parijs deed deze dienst de balans weer even de andere kant op slaan.

Voor wie het heeft gemist: de viering is in zijn geheel terug te beluisteren via Kerkomroep >>>. Daar vul je als plaatsnaam Roden in en kies je voor ‘Catharinakerk’ en dan op 11-01-2015, 18:43 uur.

Marieke heeft ook twee liedjes van de CD op You Tube gezet , klik hier >>>> om “Geloof’ te beluisteren, één van de liedjes van haar CD ‘Verbonden door liefde’.

Reageren

17 december: Kerstfeest ‘oude stijl’

Door Ada

Op 17 december 2014

In Kerk & gemeente, Muziek

In deze periode zijn Gerard en ik vaak druk met zingen.
Gisteravond hebben we samen gezongen op een kerstviering van de vrouwenvereniging CPB in Bakkeveen. Zulke avonden verlopen altijd volgens een vast stramien. Er is een ‘liturgie’, er worden kaarsen aangestoken, teksten voorgelezen en liederen gezongen. Verder is er in de pauze koffie met een kerstkrans en na de pauze een vrij verhaal. Waar we ook zingen (Joure, Emmer-Compascuum, Zuidwolde): het is kennelijk een vaststaand ritueel.
Wij zijn op zo’n avond vaak ter opluistering van het geheel en wij proberen dan ook van toegevoegde waarde te zijn. We zingen liederen van Elly & Rikkert, uit het Liedboek van de Kerken, uit de Evangelische liedbundel en Johannes de Heer. Een mix van oud en nieuw.
Het is altijd ontroerend om te zien hoe de mensen reageren. Soms wordt er een traantje weggepinkt, soms wordt er uit volle borst meegezongen. Oude liederen, zoals “O kindeke klein” worden in de moderne vieringen in onze kerken niet meer gezongen. “Die kunnen eigenlijk niet meer” wordt er dan gezegd.
Maar ze kunnen nog best. Het is vertrouwd en het brengt even iets terug van vroeger.
Niks mis mee.
In Bakkeveen was het weer fijn gisteravond.
En vanavond zong ik met een drie andere zangers uit onze PKN-gemeente op de kerstviering van verzorgingshuis ‘de Noorderkroon’ in Roden. Tweestemmig onder begeleiding van mijn gitaar.
We lezen in onze gemeente al een paar jaar uit de nieuwe bijbelvertaling, maar vanavond klonken de oude woorden weer: “En het geschiedde in die dagen dat er een bevel uitging vanwege keizer Augustus…..”
Het zingen van de ‘gemeente’ laat te wensen over: het zijn immers bijna allemaal oude stemmen.
Maar het zit hem niet in perfecte en vlekkeloze uitvoering van kerstliederen.
Het gaat om het samen beleven van het zingen, het luisteren naar de lezingen, de meditatie: voor mij zijn het de mooiste kerstfeesten.

Reageren

14 december: Bach zoals het hoort.

Door Ada

Op 14 december 2014

In Kerk & gemeente

Vanavond ben ik naar een heel bijzondere kerkdienst geweest: een cantatedienst die in het teken stond van een adventscantate van J.S. Bach. Dit stond er over in de aankondiging:
Het Bachensemble Vries o.l.v. Luuk Tuinder is bij ons te gast om een adventscantate te zingen: “Nun komm der Heiden Heiland” (BWV 62). Daarnaast zal het openingskoor van Cantate “Argere dich, o Seele nicht” (BWV 186) klinken. Het is geen concert, maar de cantate zal een inbedding vinden in een dienst – zoals Bach ook in Leipzig zijn cantates liet klinken als functionele muziek, als vertolking en doordenking van de bijbeltekst die op die zondag aan de orde is. De cantate wordt uitgevoerd door een koor en orkest en enkele solisten.

Toen Harriët in Leipzig woonde zijn wij daar een weekend geweest en hebben wij de Thomaskirche bezocht. Daar ligt Bach begraven en daar heeft zijn muziek destijds geklonken. Toen wij in de kerk waren, speelde er iemand een stuk van Bach op het orgel, een bijzondere ervaring.

Ook vanavond was het een prachtige muziekbelevenis. Voor wie het heeft gemist: je kunt de dienst terugluisteren via Kerkomroep >>> Daar vul je als plaatsnaam Roden in en kies je voor Kerkelijk centrum ‘Op de Helte’ en dan op 14-12-2014, 18:48 uur. Ik heb de dienst ervaren als een groot cadeau. Koor en orkest, prachtige muziek, zelfs de gemeentezang was fantastisch door de begeleiding van de organist Kees Steketee.
Bach zoals het hoort.
Balsem voor de ziel.

Reageren

30 november: 1e Advent

Door Ada

Op 30 november 2014

In Bloemen, Kerk & gemeente

Vanmorgen ben ik weer voor het eerst naar de kerk geweest na het infarct. De Adventsperiode is het begin van het kerkelijk jaar, dus voor mij ook een nieuw begin. Ervaring leert dat de eerste keer na zo’n periode altijd emotioneel is. Ook vanmorgen hield ik het weer niet droog. We zongen tijdens het dankgebed: “Zuivere vlam, verdrijf met je licht, de angsten van mijn hart.”
Gelukkig zijn er anderen die dan zingen, ik kon het niet.
“Al is mijn stem gebroken, mijn adem zonder kracht,
het lied op and’re lippen
draagt mij dan door de nacht.”
Dit is een gedeelte uit het lied Zolang wij ademhalen van Sytze de Vries.
Na dienst sloeg iemand een arm om me heen en iemand anders gaf me een knuffel.
In het ziekenhuis stelde iemand mij de vraag waarom ik nog naar de kerk ging.
Hierom.

In de adventsperiode staat op de avondmaalstafel in de kerk een prachtig bloemstuk met vier kaarsen. Iedere zondag wordt er een kaars meer aangestoken. Het begint met één klein lichtje in de donkere dagen en het licht wordt steeds groter tot Kerst.
Ook thuis heb ik zo’n Adventsstuk staan. In 2012 ben ik met twee vriendinnen naar een workshop van Flowers & Lifestyle geweest en hebben we onderstaand stuk (rechts) gemaakt. In 2013 heb ik hetzelfde basis-idee gebruikt, maar toen met blauwe hortentia’s en kleurige accenten. (links)

Adventsstuk 2012

Adventsstuk 2013

Dit jaar heb ik een rond stuk gemaakt met iets kleinere kaarsen:

Adventsstuk 2014

Vanmorgen na de kerk hebben we één kaars aangestoken. Zuivere vlam, verdrijf met je licht, de angsten van mijn hart.

Reageren