Categorie: Alledag Pagina 237 van 309

11 november: Her-gebruik

Door Ada

Op 11 november 2017

Vanaf begin november zijn we bezig het huis van mijn moeder leeg te halen.
Het doet me meer dan ik op voorhand had gedacht.

Er zijn heel wat instanties waar je terecht kunt met je oude spullen.
De kleding bijvoorbeeld verdeelde ik in drie stapeltjes.
1. mooie kleding, die gaat naar het Heymanscentrum (waar mijn kantoor is) voor de tweede hands kledingmarkt
2. Goede kleding, die gaat naar het Leger des Heils en
3. Oude afgedragen spullen, die kunnen gewoon weg.
Woensdagavond had ik alle kleren door mijn handen gehad, donderdag bekeek ik met mijn tante Trijn een fotoboekje van de laatste 15 jaar van mijn moeder.
Zag ik al die kleren weer voorbijkomen. Bloesjes in Oostenrijk. Shirtjes in Frankrijk.
Jassen, truien……..emoties komen op momenten dat je het niet verwacht.

Voor boeken is het nu een goede tijd. Die breng ik allemaal naar de inzameling voor de Roder boekenmarkt. Die wordt dit jaar gehouden op donderdag 28 en vrijdag 29 december. Vorige week bracht ik een aantal dozen naar het gebouw waar men al druk bezig is met sorteren: leuk sfeertje! Dan zie je pas hoeveel vrijwilligers al maanden van te voren druk bezig zijn met uitzoeken en prijzen. Voor meer informatie over de Roder Boekenmarkt zie >>> .
Er staat trouwens een erg origineel uithangbord voor het gebouw, zie foto links.

Wat wij niet willen houden aan huisraad breng ik naar Het Goed of ik zoek er een liefhebber voor. Het theeservies bijvoorbeeld dat op 7 november op ‘Aaltjes marktplaats’ stond ging naar de zus van nicht Janny en mijn moeders CD’s gaan naar de dagbesteding op een afdeling van mijn werk.
Zaterdag bracht ik weer een paar tassen met spullen naar de vestiging van Het Goed in Roden . Dan loop ik ook altijd even binnen in de winkel; dit keer viel mijn oog op een blauwe schaal. Leuk! Kon ik goed gebruiken.
Waarvoor? Lees je morgen in het blog: ‘Herfst. En een beetje lente…!’

Reageren

8 november: Wa-ha-ha-ha-ha-chet auf! (3)

Door Ada

Op 8 november 2017

In Kerk & gemeente

Vandaag deel 3 in de serie blogs die ik schrijf over het projectkoor dat een cantate van J.F.C. Bach gaat uitvoeren. (zie >>> voor deel 2 en 1)
Afgelopen zondagmorgen ging het in de viering in Roden over de vijf wijze en de vijf dwaze meisjes.
De tekst van het eerste deel: ‘Wachet auf ruft uns die Stimme’ is geïnspireerd op dit verhaal uit Mattheus 25. We zingen zinnen als: “Wo seid ihr, klugen Jungfrauen? Steht auf, der Bräutgam komt! Stehet auf, die Lampen nehmt!

Zondagavond was de één na laatste repetitie. Volgende week nog een keer oefenen en zondag 19 november wordt het uitgevoerd.
Het zingen gaat goed. De noten en de tekst zitten er goed in, we hebben al een keer met het orkest geoefend en we zitten nu in de fase van de afwerking.
Wim slaat geregeld af. Bijna iedereen stopt dan met zingen, alleen de bassen zien Wim niet goed en zitten er vaak zo lekker in, dat ze nog vrolijk één of twee maten doorhummen. Wim trekt alleen maar met z’n wenkbrauwen.
Ik denk dat hij veel denkt en heel weinig zegt……

Wachet auf!

Met engelengeduld legt hij voor de zoveelste keer uit dat we het laatste ‘mahl’ van Abendmahl niet moeten aanhouden, maar sommigen onder ons praktiseren het spreekwoord “de aanhouder wint”.
“Dat wil ik kort. Niet nagalmen.”

De sopranen moeten in een bepaalde regel steeds ‘Wachet auf’ zingen met steeds rusten er tussen. “Wakker worden dames! Of moet die wekker soms op snooze!”

De alten hebben moeite met een bepaalde inzet. “Kijk naar mij, ik geef aan” stelt Wim ons gerust. Een alt geeft aan dat ze voor die inzet luistert naar de sopranen.
“Kijken naar mij en luisteren naar de sopranen hoeft elkaar niet in de weg te staan…..”

Het is heerlijk om met z’n allen dit stuk in te studeren.
Wij genieten en Wim geniet. Een paar weken geleden zei hij na de repetitie: “Ik voel mij als een spinnende kater op dit moment!” Dat zegt genoeg. We kijken allemaal uit naar de uitvoering.

Dit gaat plaats vinden in een viering van PKN-gemeente in Zuidlaren.
Het stuk is helemaal geïntegreerd in de liturgie van die zondagmorgen.
“Omdat de preek zo centraal staat in een viering lijkt het of dat het belangrijkste is, maar dat is niet altijd zo” legde de dirigent zondagavond uit. Op 19 november staat dit koraalmotet centraal en de predikant/liturg, Ds. R.J. ten Have, zal steeds voorafgaand aan het uit te voeren deel een korte inhoudelijke toelichting geven. Dat heet een Liedpredigt. Het is een vorm van een Christelijke preek, die in plaats van een tekst uit de bijbel de tekst en de melodie van een geestelijk lied in het middelpunt zet en aan de gemeente uitlegt.

Ook benieuwd? Je bent van harte welkom!
19 november, 10.00 uur in de Dorpskerk in Zuidlaren.

Reageren

7 november: Aaltje’s markplaats.

Door Ada

Op 7 november 2017

In Alledag

Zo heel af en toe zetten we wel eens wat op Marktplaats.
Gerard vindt dat leuk om te doen en weggeven kan altijd nog.

De afgelopen dagen zijn we bezig om de woning van mijn moeder op te ruimen.
Een tijdrovende, soms emotionele, maar vooral ook leuke klus.
We komen van alles tegen en alles vindt eigenlijk zijn weg wel.
Mijn moeder was erg zuinig op haar spullen en we kunnen veel mensen blij maken met haar huisraad. Ook voor haar kleren hebben we een goede bestemming gevonden.

Voor één onderdeel heb ik nog geen liefhebber kunnen vinden.
Mijn moeder had een mooi theeservies.
10 kopjes en schoteltjes, een melkkannetje, suikerpotje en een theepot.
Nog helemaal gaaf, nog helemaal compleet.
Maar in tegenstelling tot mijn moeder heb ik helemaal niets met serviesgoed etc.
Zelf heb ik vanaf het begin van ons huwelijk een boerenbontservies; sterk, decoratief en altijd te verkrijgen.
Soms heel geliefd als servies, een decennium later weer vreselijk uit de tijd, maar altijd lekker praktisch.

Even terug naar het theeservies.
Mijn schoonzus, mijn kinderen: geen belang bij.
“Ouderwets, neemt veel ruimte in, wat moet ik er mee?”
Naar Het Goed dan?
Eigenlijk gaat me dat aan het hart.

Daarom vandaag op mijn website een oproep op Aaltje’s marktplaats:
Wie doe ik een plezier met dit servies?
Je mag het gratis hebben: voor mij is het voldoende als iemand het krijgt die het mooi vindt, het gebruikt en er goed voor zorgt.
Je kunt reageren via de reactiemogelijkheid hieronder.

Reageren

6 november: De olie komt uit jezelf…!

Door Ada

Op 6 november 2017

In Kerk & gemeente

Hoofd-koster Didy Weistra nam gistermorgen afscheid in een viering in Op de Helte.
In de dienst voorafgaand aan dit afscheid stond de gelijkenis van de 5 wijze meisjes en 5 dwaze meisjes centraal. (zie >>> voor het verhaal uit de basisbijbel).
Een lastig verhaal. De vijf meisjes die niet voor reserve-olie hadden gezorgd konden geen olie lenen van de wijze meisjes en mochten aan het eind van het verhaal niet naar binnen voor het feest; de bruidegom kende ze niet eens.
Maar is ons vanuit de bijbel niet altijd geleerd dat je moet delen wat je hebt? En als je niet mee kunt komen in de maatschappij omdat je niet snel of slim bent kun je toch in de kerk je eigen plekje verwerven? Als kind vond ik dat de domme meisjes oneerlijk werden behandeld; ik vergat nogal eens wat (boeken, gymkleren, blokfluit). Als ik bruidsmeisje zou zijn in dit verhaal was ik vast zo’n oliebol die geen olie bij zich had.

Vanmorgen vertelde voorganger Meijles dat de olie in het verhaal uit jezelf komt.
Dat je ‘olie/brandstof verzamelt’ in je leven door hoe je in het leven staat, door je manier van leven.
Dat als je je laat leiden door de wijsheid en de liefde van God, dat je dan de juiste beslissingen neemt en niet alleen voor jezelf leeft. Als je zo je licht laat schijnen bij alles wat je doet, geef je de liefde, de goedheid en de wijsheid van God door. Die ‘verzamelde olie’ komt uit jezelf en kun je dus niet delen.
Wat een eye-opener.

Het afscheid van Didy was erg leuk. Er werd geacteerd, gezongen, er was een mooi bloemstuk gemaakt en er waren warme toespraken met o.a. een hilarische verwijzing naar de stofzuiger-slang die Eva was beloofd in het paradijs (“op uw buik zult gij gaan en stof zult gij eten…!”). Het leukst vond ik de powerpoint gemaakt door mijn website-collega Zwanny. Wat een humorvol overzicht van de carrière van deze top-koster!
Na afloop sprak ik Didy nog even. Natuurlijk namen we geen afscheid, ze blijft nog
hulp-koster voor 8 uren in de week, dus we komen elkaar nog regelmatig tegen. Ze zei: “Dit werk kun je alleen maar doen met medewerking van heel veel andere gemeenteleden en door jullie allemaal heb ik het altijd met heel veel plezier gedaan!”
Bedankt Didy.

Reageren

3 november: Een spelletje met werkwoorden.

Door Ada

Op 3 november 2017

In Alledag

Dinsdagavond was alweer de vijfde Franse les van dit seizoen.
De laatste keer was ik er niet en die keren daarvoor was ik er niet helemaal bij vanwege de drukte rondom mijn moeders gezondheid.
Inmiddels is er iets kleins veranderd.
Toen we begonnen met deze groep (meer dan tien jaar geleden) mochten we aan het begin van de lessen allemaal een ‘petite histoire’ vertellen over onze belevenissen van de afgelopen week. Maar het Frans gaat natuurlijk na al die jaren Franse les al wat beter en de verhalen werden steeds uitgebreider. Van ‘petite histoires’ waren het van lieverlee ‘longues histoires’ geworden; soms ging de helft van de les al op aan onze belevenissen.

Juf stelde paal en perk. ‘Cinq phrases!’ zei ze streng. Vijf zinnen.
En in die zinnen moeten we drie tijden gebruiken: tegenwoordige tijd, verleden tijd en toekomstige tijd. Gisteravond waren de verhalen verrassend kort. Er moet namelijk flink worden nagedacht over die tijden en dan kun je niet meer oeverloos vertellen.
Toen we het huiswerk allemaal hadden nagekeken en besproken was er zowaar nog tijd over.
“Laten we nog even het werkwoordenspel gaan doen”.

Het werkwoordenspel bestaat uit een dobbelsteen met zes persoonsvormen en speelkaarten met een werkwoord er op.
Degene die aan de beurt is gooit de dobbelsteen en bepaalt op die manier de persoonsvorm, bijvoorbeeld ‘nous’ (wij).
Degene die na hem komt bepaalt dan in welke tijd het werkwoord vervoegd moet worden, bijvoorbeeld de verleden tijd.
Als je dan de kaart ’travailler’ (werken) hebt getrokken, dan wordt het dus ‘nous avons travaillé’ (we hebben gewerkt).
Als je het werkwoord goed hebt vervoegd, mag je de kaart houden; wie de meeste kaarten heeft verzameld is de winnaar.
Moeilijk spelletje.
Ik won niet.
Maar ik had tenminste nog twee kaarten….. er was ook iemand die géén kaarten had verzameld. Maar we klappen niet uit de Franse school.

Reageren

1 november: Kerken in Elst: een spirituele tuin!

Door Ada

Op 1 november 2017

In Alledag

“Wordt vervolgd” schreef ik maandag ik mijn blog over de kerk van Elst.
Zaterdagmiddag hadden we de geschiedenis van de kerk van Elst al uitgebreid bekeken en beluisterd, zondagmorgen gingen we er ter kerke.
Het is altijd bijzonder om in een andere gemeente een viering bij te wonen. Na de emotionele periode die achter ons ligt was het een waardevol uur van bezinning.
We vierden het heilig avondmaal, zongen bekende en onbekende liederen en hoorden vertrouwde teksten.

Na de viering bekeek ik nog even de vitrines met overblijfselen van de Romeinse tijd, maar er stond al iemand op ons te wachten: we werden uitgenodigd voor een kop koffie in ‘de Ruimte’, een multifunctioneel gebouw dat bij de kerk hoort. Al snel werden we aangesproken door gemeenteleden; we kregen koffie, men wilde weten waar we vandaan kwamen en hoe we zo bij hen in Elst terecht kwamen.
In Gelderland is men net zo nieuwsgierig als in Drenthe.
Men was trots op ‘de Ruimte’, dat werd ons wel duidelijk. We werden uitgenodigd om de zalen, de werkruimtes, de stilteruimte en de bijbehorende tuin, ‘de Sint Maartenshof’ te bekijken. Arjen was één van de mensen die daar druk mee was geweest en hij nam ons mee naar buiten. Het was namelijk niet zo maar een tuin, het was een spirituele tuin.

Daar had ik nou nog nooit van gehoord; wat moet je je daar nou bij voorstellen?
De tuin bestaat uit drie gebieden: Ontmoeting, Inkeer en Wandeling.
Arjen vertelde ons over de totstandkoming van de tuin, over de bijzondere bloemen en planten die er in staan, over de klaterende kleine fonteintjes in de vijver en over de kleine beeldjes van de monniken die er in staan.
Natuurlijk kan ik heel erg uitweiden over de tuin en de betekenis van de verschillende onderdelen, maar op de website van de PKN Elst staat een pagina met uitleg (zie PKN Elst >>>) , daarop is heel veel informatie over deze tuin te vinden.

Arjen sprak met heel veel liefde en enthousiasme over de tuin; hij is de beste ambassadeur die de spirituele tuin zich kan wensen.
Net als de man (wiens naam ik niet heb onthouden) die ons alle ruimte’s liet zien.
En de man die ons zaterdagmiddag zo veel vertelde over de Romeinse tempel.
Allemaal vrijwilligers.
En alle drie straalden ze uit dat ze genoten van waar ze zo druk mee waren.

Vrijwilligers worden niet betaald.
Niet omdat ze waardeloos zijn, maar omdat ze onbetaalbaar zijn.

Reageren

31 oktober: Halloween. Enge dochter…..

Door Ada

Op 31 oktober 2017

In Alledag

Vandaag is het Halloween.
Een feest dat in Nederland van oudsher niet gevierd wordt, maar dat vanuit het buitenland is overgewaaid. Dochter Carlijn had dit weekend een Halloween-feestje en ze hield ons in de loop van de week met foto’s op de hoogte van haar vermomming.
Eerst stuurde ze een foto van hele speciale wimpers: spinnenwebwimpers. (foto links).

Daarna werd er aandacht besteed aan de make-up. (rechts)
Donderdag kwam ze thuis en moest de oude verkleedklerenzak op de kop.
“Hebben wij niet ergens een heksenhoed?”
De hoed ging mee naar Groningen.

Zaterdag- avond kregen we de foto’s van hoe het was geworden.
Blauw haar, een rat op de schouder en een heel eng oog… wat een metamorfose!
Vriendin Suus ging als zobie-elf.
Lekker stel.
Wij zaten gelukkig ver weg in Gelderland.

Reageren

28 oktober: Deelneming in vele verschijningsvormen.

Door Ada

Op 28 oktober 2017

In Alledag

Rondom het overlijden van mijn moeder kwamen er veel ‘Met oprechte deelneming’- kaarten binnen. Voor de familie Vrieswijk heel veel in mijn moeders brievenbus, maar ook op de deurmat in onze woning viel heel wat lieve post.
Zelf zit ik altijd heel lang te dubben over wat ik nou op zo’n kaart moet zetten. Vooral als het een relatief jong iemand is; wat is dan een goede tekst waar mensen wat aan hebben?

Als ik als ontvanger zo’n kaart krijg ben ik ineens een stuk minder kritisch.
Sterkte.
We denken aan jullie.
Moeilijke dagen, jullie zijn in onze gedachten.
Zelfs bij een kaart met alleen een naam vond ik het nog fijn dat iemand de moeite had genomen om een condoleance op de post te doen.

Het maakt dus niet zoveel uit of je hele verhalen op zo’n kaart zet of één woord, het gaat om het gebaar.
Een app, een mail, een telefoontje, een reactie op dit weblog, een kaartje, een warme handdruk of even een arm om een schouder: er zijn tegenwoordig zoveel mogelijkheden om medeleven te tonen.
Wij hebben het ervaren als een warme deken: bedankt voor alle lieve reacties in welke vorm dan ook.

Reageren

27 oktober: Heilzame Disneyfilm

Door Ada

Op 27 oktober 2017

In Alledag

Het is geen geheim dat ik als volwassene een zwak heb voor Donald Duck en Disney.
Wij hebben een kast vol Disney-speelfilms; denk aan Sneeuwwitje, Assepoester, Alladin, Bambi, Dombo en wat er in de loop van de jaren nog meer is uitgekomen aan avondvullende speelfilms.

Toen de kinderen nog thuis woonden zat ik regelmatig met de dames op de bank mee te kijken naar de avonturen van bijvoorbeeld de kleine Zeemeermin of naar Belle. Die met dat Beest.
Onbekommerd kon ik daar van genieten, natuurlijk altijd met een brei- of haakwerkje in m’n handen.

Mijn favoriete Disneykarakter…..

De laatste jaren komt het er niet meer van. De kinderen zijn al jaren de deur uit en ik kom aan de detectives die ik heb opgenomen al niet toe, laat staan dat ik in m’n eentje een Disney-film aanzet.

Maar afgelopen weekend gebeurde het toch weer eens een keer.
Frea en Jon logeerden bij ons. Zaterdag hadden we de begrafenis van mijn moeder en zondagmorgen zat ik wat uitgeblust aan de koffie. “Zullen we een ouwe film gaan kijken?” Ze kozen voor ‘Het zwaard in de steen’, het verhaal van de jonge koning Arthur en de oude tovenaar Merlijn.

Anderhalf uur genoot ik van het verhaal dat zich afspeelt in de vroege Middeleeuwen in het oude Engeland. Ik genoot van de idote bijfiguren (de wolf, de uil Archimedes, de eekhoorndames) en natuurlijk van mijn favoriete Disney-karakter madame Mik Mak. Zij speelt een heerlijke slechte rol in deze film. Ze raakt zelfs verwikkeld in een toverduel met Merlijn.

Altijd weer laat ik me meeslepen in het verhaal van zo’n film.
En altijd weer ben ik weer blij over de goede afloop.
Anderhalf uur heilzame, kinderlijke ontspanning.
Knapte ik van op.

Reageren

26 oktober: Spaghettimix. In onze gemeente

Door Ada

Op 26 oktober 2017

In Kerk & gemeente

Zondagmorgen ging Gerard naar de kerk; ik niet. Moe, hoofd vol, even pas op de plaats.
Maar ik luisterde wel naar de viering via Kerkomroep.
Het was een ‘Ik zie jou-viering” en er werd gedoopt.

Met mijn beschuitje en kop thee zat ik te werken aan mijn website.
De gemeentezang is nooit erg fijn om naar te luisteren; ik zing, zittend tussen de andere gemeenteleden, liever zelf mee, maar dat doe je niet in je eentje.
Voor de preek werd er een kinderliedje gezongen.
‘Een parel in Gods hand’ van Elly en Rikkert Zuiderveld.

De tranen zaten al los na een week van rouw en afscheid en dit lied ontroerde me.
Niet dat het mooi werd gezongen. Helemaal niet. Je moet dit lied eigenlijk niet met de hele gemeente zingen, het mooist is met een klein groepje kinderen.
Maar het was prachtig dat dit lied een plaats kreeg in een viering in onze gemeente.
In de jaren negentig zongen wij dit liedje ook al met het kinderkoor, maar dat was voor de toenmalige gemeente geen onverdeeld genoeg.
Een lied over knoeien met spaghettimix werd als enigszins oneerbiedig ervaren.

Maar het lied gaat helemaal niet over spaghettimix.
Het lied zegt dat je van waarde bent.
Dat je een parel in Gods hand bent.
Klik hier >>> voor een video op YouTube.

Het staat op de CD ‘Bellen Blazen”
Hieronder de volledige tekst.

Een Parel In Gods Hand
Tekst & Muziek: Elly & Rikkert Zuiderveld

Weet je dat de Vader je kent
Weet je dat je van waarde bent
Weet je dat je een parel bent
Een parel in Gods hand
Een parel in Gods hand

Ze zeggen allemaal: je kan niks doen, je bent een oen
Ze trekken altijd aan m’n paardenstaart, ik ben niks waard
Nou heb ik weer de ranja omgegooid, ik leer het nooit
M’n moeder luistert nooit als ik wat zeg, ‘k heb altijd pech, ik ga maar weg

Weet je dat de Vader je kent…

Ik snap alweer niks van die rare som, ik ben zo dom
M’n bloes zit onder de spaghettimix, ik kan ook niks
Al noemt de hele klas me chagrijn ik mag er zijn
Al zegt m’n broertje steeds “wat stout ben jij”: God houd van mij, God houdt van mij

Ik weet dat de Vader mij kent
Ik weet dat ik van waarde ben
Ik weet dat ik een parel ben
Een parel in Gods hand
Een parel in Gods hand

Reageren