een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Alledag Pagina 249 van 309

19 mei: Proud parents!

4 jaar: naar de basisschool!

November 1990.
Dochter Frea wordt 4 jaar en gaat voor het eerst naar de basisschool.
Och, wat vond ze het spannend. Op de eerste dag liep ze gelijk naar de boekenhoek.
“Kijk! Mama, boekjes!”
Mama las een boekje voor en liet haar daarna met een unheimisch gevoel achter bij juf Renny.

Frea vond het leuk op school. Ze leerde gemakkelijk en ze las alles wat los en vast zat.
Ze doorliep de basisschool en het gymnasium. Daarna ging ze in Groningen taalkunde studeren.
Ze behaalde twee masters:  Spaans en Toegepaste taalwetenschappen.
Daarna vertrok ze naar Engeland om te promoveren.

… vraag me naar mijn proefschrift ……

18 mei 2017.
Einde middag gaat de telefoon.
“You are speaking with Doctor Frea Waninge.”
Kind! Gefeliciteerd!
Ze heeft er heel hard voor gewerkt.
En het viel ook beslist niet altijd mee.
Ze is nu Doctor of Philosophy. (Niet ‘letterlijk’ te vertalen als  ‘doctor in de Filosofie’. Het woord Philosophy is hier niet specifiek in de studierichting filosofie, maar omvat de bredere en originele betekenis van het Oudgriekese woord “philosophia” (φιλοσοφία), wat letterlijk betekent “liefde voor wijsheid”. Iemand kan bijvoorbeeld ook aan de scheikundige faculteit promoveren en deze titel krijgen (zie >>>.)  Voor mensen die benieuwd zijn naar wat ze nou heeft gedaan, hierbij een link >>> naar een pagina waarop wordt uitgelegd hoe zo’n promotie traject verloopt. En de verschillen tussen Nederland en andere landen.

In december krijgt ze haar bul.
Daar hopen wij natuurlijk bij te zijn als ‘proud parents’.
Ze is gepromoveerd op het onderwerp “emotie en motivatie bij het aanleren van een nieuwe taal.” Ik mocht lezen wat ze had geschreven.
Onder ons gezegd en geschreven: het ging ruim boven mijn pet.  Engels & moeilijk. Ze heeft het ook niet voor mij geschreven.
Gisteravond schonken Gerard en ik ons een glaasje wijn in en proostten op onze dochter/doctor.
Het liefst hadden we dat persoonlijk met haar gedaan.
Soms is Nottingham wel heel ver weg…..

Reageren

17 mei: Zomer in mei.

Vanmiddag om 16.00 uur zat ik achter ons huis  onder de overkapping uit te blazen van de fietstocht Groningen Roden.
Bij het Hoornse meer lagen mensen heerlijk in het gras aan het water.
Bij de nieuwe wijk Ter Borgh vermaakten hele gezinnen zich met bootjes, zwemmen en vissen.  In de Onlanden zaten dikke kikkers genoeglijk te kwaken in hun boerensloot. Om 16.15 uur zat ik met een groot glas vruchtensap te genieten van onze tuin. Zomer in mei.

Ik had uitzicht op een boom die we ooit als klein kerstboompje in huis haalden Na kerst zetten we hem in de tuin.
Het blijkt een Koreaanse Zilverspar te zijn. Ik wist helemaal niet dat wij zoiets exotisch in onze tuin hadden!

Ieder jaar verbaas ik me weer over zijn (of haar) expansiedrift.
Aan ieder takje groeit een nieuw, lichtgroen bolletje.
En  waar de andere naalden prikken, zijn deze bolletjes babyzacht.
Verder komen er grijsachtige kegels aan, waar verderop in het seizoen wit-achtige, kleverige hars uitdrupt.
Vanmiddag maakte ik deze foto’s, maar ik krijg niet goed in beeld hoe fascinerend deze boom is. Want in de warme meizon hangt er een heerlijke geur van dennengroen omheen.
Klik maar eens op een foto, dan wordt ie wat groter: meer dan 20 tinten groen!
Als ik er aan denk zal ik in de herfst en in winter een up-date plaatsen van deze ‘all-seasons-boom’. Een beetje net als de Noordzee: mooi in ieder jaargetijde.

Hierbij een link naar een blog met een foto van deze boom in de winter:  4 februari ‘Bah!’>>>

Reageren

15 mei: Olle blèrderd.

Afgelopen weekend was het Songfestival.
Zaterdagavond vierden wij de verjaardag van één van onze vrienden in Beilen.
Eén van de dames veronderstelde dat we toch zeker wel naar het Songfestival gingen kijken? Over het antwoord werd niet eens nagedacht. “Ik dacht het niet”.
Ben je al meer dan dertig jaar lid van onze vriendengroep, stel je zo’n vraag. En ze had het al zo zwaar zaterdagavond: ze komt uit Rotterdam en is hartstochtelijk fan van Feyenoord. Zondagavond na Studio Sport heb ik haar (en zwager Harry) van harte gefeliciteerd met hun overwinning!

Even ‘entre nous’: een avondje songfestival vind ik heel leuk, maar dan in gezelschap van onze dochters. Die hebben zelfgemaakte scoreformulieren waarop de meest idiote criteria staan. Ieder lied wordt uitgebreid van commentaar voorzien, ik zorg voor de catering en we hebben een avond onbekommerde gezinslol. (zie >>> voor het verslag van vorig jaar).

Zaterdagavond hadden we onbekommerde vriendenlol. Onze songfestival-fan volgde het af en toe een beetje op haar telefoon en toen O’G3NE aan de beurt was hebben we het life gekeken. Toen de uitslag bekend was, waren wij allang  weer thuis. We appten nog wat met de dochters. Die vonden Portugal een terechte winnaar. De kroegbaas in Engeland had gewed op Portugal (dat doen ze daar…) en won volslagen onverwacht £ 2.000,=.
Wat een gekte rondom zo’n liedjesfestival.

Zondagmiddag zat ik bij mijn moeder. Zij bracht alles even weer terug in de juiste proporties.
“He’j nog wat van t songfestival zien?” vroeg ik haar.
” Ja, stukkies. Nao die mooie film op de Duutse keek ik eem en toen was d’r een olle blèrderd veur en later keek ik weer eem en toen was d’r een aandere olle blèrderd veur.”

Mijn moeder kan de dingen soms zo treffend zeggen…..

Reageren

14 mei: Levensweg.

In de viering van vanmorgen stond de levensweg centraal. Eén avond had ik meegepraat in het voorbereidingsgroepje; ik was benieuwd hoe wat we bedacht hadden zou uitpakken.

Voorganger Bart beeldde in mime de levensweg van de mens uit. Verrassend om te zien wat je zonder woorden allemaal kunt uitbeelden. Inclusief fietsen met een mobieltje. De kinderen op de eerste rij deden hun best om te raden welke levensfases voorbij kwamen. Vooral het ‘vissen’ na het ‘uitvliegen’ van de kinderen bracht herkenning bij de ouderen….
Kiezen we op onze levensweg voor geld en bezit? Of macht? Of kennis? Of roem en eer? De plaatjes van popsterren en sporthelden leverden bij de kinderen de meeste vingers op.
Maar gelukkig koos de gemeente bijna unaniem voor de weg van de liefde.

De kinderen kregen op weg naar hun eigen ruimte een plattegrondje met een uitgestippelde weg door de kerk mee. Het leverde een hilarisch tafereel op. De één wilde links, de andere wilde rechts. Ze stonden druk te wijzen en werden het niet eens. Eén jongetje wist welke deur hij moest hebben en riep gedecideerd: “Daar moeten we heen!” en stiefelde rechtstreeks richting uitgang. Je zag hem denken: wat een gedoe allemaal…! In zijn kielzog nam hij een paar kinderen mee. De rest volgde de ‘weg’ die op het kaartje was uitgestippeld en kreeg daarvoor applaus van de gemeente.
“Zo zie je maar weer: het valt niet mee om in harmonie keuzes te maken op je levensweg!’ haakte de predikant er ad-rem op in.

Twee quotes uit de viering van vanmorgen die mij blijven bleven haken:
– Je kunt niet altijd kiezen hoe je levensweg gaat. De weg kiest jou. Soms overkomen je dingen waar je niet omheen kunt, dan is er geen keuze. Maar dan kun je wel kiezen hoe je die weg gaat.
– God geeft ons geen routeplanner voor het leven. We moeten zelf kiezen, levenskeuzes maken en gaandeweg blijkt dan of we een goede keuze hebben gemaakt. Je kunt altijd onderweg nog andere keuzes maken en een andere afslag kiezen.

De tien woorden die Mozes van God kreeg op de heilige berg mogen we beschouwen als richtingaanwijzers:  je bent vrij om zelf keuzes te maken. Zo hoorden we vanmorgen de geboden voorgelezen als vrijheden; bijvoorbeeld het negende gebod: “Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste” werd omgevormd tot: “Je bent vrij om eerlijk en vol vreugde te zeggen: “Ik weet iets goeds van hem/over haar” en anders liever je mond te houden.” Daarmee komt nadruk minder te liggen op wat moet en niet mag en wat meer op de vrije keus die ieder mens heeft om dingen te doen en te laten.
Wil je alle geboden en vrijheden op een rijtje? Klik hier 10 vrijheden voor een PDF met de tekst.
Richtingaanwijzer Jezus vatte het voor ons samen: “Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf.

We sloten de dienst af met een nieuwe canon, “Vrede wens ik je toe” die voor de dienst was aangeleerd.  Altijd spannend, want canons gaan lang niet altijd goed……. ook nu niet.
Zelfs niet á capella mét orgel.

Reageren

12 mei: Prachtige wandeling

Soms is de waarde van de dag iets heel simpels: gisteren was dat een avondwandeling.
Gerard wilde na het eten graag wandelen in het Sterrenbos.
Het was nog heerlijk warm toen we het bos in liepen.
Om deze tijd van het jaar valt er ontzettend veel te zien en te horen.
De wandeling van gisteren bood ons een aantal verschillende landschappen.

Vistrap Sterrebos foto: P. Zomer, Roden

We begonnen dus in het bos; veel lichtgroene tinten en heel veel zingende vogels.
Bij het riviertje (het Diep)  aangekomen bleven we even staan op de brug boven de vistrappen. (foto: Website gemeente Noordenveld, Album Noordenveld).
We kozen ervoor om vervolgens een heel eind langs het Diep te lopen.
Weilanden, stukken ‘onland’, houtwallen, het landschap is heel divers.
We zagen van alles; twee reeën, twee boerenzwaluwen die heel eigenwijs op het prikkeldraad zaten en bleven zitten toen wij er langs kwamen, reigers, ooievaars, schapen & lammetjes, pony’s & veulentjes en heeeeel veel kleine zwarte vliegjes.
Na een heel stuk langs het riviertje namen we weer een afslag naar links en liepen langs de waterlossing weer naar voren. Op het laatst van de wandeling liepen we op een zandpad tussen twee houtwallen in en vervolgens kwamen we bij de ijsbaan uit.

Wat prachtig. We hebben geen foto’s gemaakt, we hebben geluisterd en gekeken.
Voor foto’s van dit prachtige gebied verwijs ik vandaag naar “Fred’s site”. Hij woont in Roden, is geboren in Norg en maakt prachtige foto’s.
Als je hier >>>> klikt kom je op een pagina met foto’s van het Sterrenbos. Links en rechts van de foto’s zijn pijltjes waarmee je verder kunt klikken naar een volgende foto.
Neem ook eens een kijkje op andere pagina’s: Fred maakt mooie foto’s!
Fred houdt zijn site niet erg actueel, ik kan geen evenementen na 2010 vinden…..maar wat er op staat is beslist de moeite waard.

Wil je meer informatie over wandelen in het Sterrenbos?
Klik dan hier hier >>>, dan kom je op de site ‘Wandelen rond Roden’.
Daar vind je heel veel informatie over wandelroutes.
Je kunt bijvoorbeeld ‘het ommetje Sterrenbos 2,5 km’ downloaden.
Rond acht uur waren we weer thuis.
Ajax moest immers voetballen.

Reageren

11 mei: Donderdagavond.

Sinds 2007 is de donderdagavond voor mij Cantorijavond.
Als ik werd uitgenodigd voor iets anders op donderdagavond dan ging ik daar niet heen.
Als er een verjaardag was ging ik eerst een uur zingen en daarna gingen we naar de koffie met gebak: het feest begon ook wel zonder mij.
Vanavond komen we niet bij elkaar, want cantrix Erica heeft een weekje vakantie.
Dat is best gek, kennelijk ook voor Gerard.
Gisteravond vroeg hij: “Ben je morgenavond thuis dan?”
Hij had gerekend op een avond alleen: Ajax speelt vanavond namelijk een wedstrijd.
“Geen zorgen, ik stoor je niet en ik verveel me niet” verzekerde ik hem.

Volgende week donderdag is de laatste repetitie-avond.

….. paginagroot artikel…..

Langzaam zijn we gewend aan de gedachte, dit is het laatste seizoen (zie 28 maart >>>).
Vanmorgen bij de koffie viel Kerknieuws in de brievenbus.
In het midden staat een paginagroot artikel over het einde van de Catharinacantorij.
Van de hand van onze onvolprezen voorzitter Jaap.

Hij beschrijft de geschiedenis van onze cantorij, het is een mooi verhaal geworden.
Een prachtige foto van ons koor in rode tinten (ter gelegenheid van Pinksteren) staat onder het artikel.
Jaap besluit zijn verhaal met deze woorden:

Zondag 21 mei zingen wij voor de laatste keer in de Catharinakerk. Het stemt ons met weemoed maar

2008: Catharinacantorij 25 jaar

het is onvermijdelijk. Er is geen aanwas van jongeren die graag zingen, maar we kijken terug op een heel mooie periode waarin we met z’n allen de lofzang hebben mogen laten klinken in de gemeente van Roden – Roderwolde en wij hopen dat u allen er ook van genoten hebt. Een groet namens de Catharinacantorij! 

Hiernaast een foto van de cantorij zoals we altijd stonden te zingen in de Catharinakerk. (klik er op voor een vergroting). Nog één keer zal dat dus gebeuren: zondag 21 mei nemen we afscheid van cantrix Erica en van de cantorij.

Op de volgende donderdagavond zonder koorrepetitie zal ik me ongetwijfeld ook niet vervelen.
Maar ik zal het wel missen!

Reageren

10 mei: In mei…..

Zondagmiddag zaten wij in onze kapschuur achter in de tuin.
Lekker beschut, uit de wind in de zon.
Het viel ons op dat twee merels onrustig om ons heen scharrelden; luid kwetterend stonden ze in de groentetuin tegen ons te keer te gaan. Alsof wij in hun tuin zaten.
We lachten en wat om.

Gisteravond zei Gerard na het eten: er zitten vogels in de schuur.
Merels. Vlogen de schuur in en er ook weer uit.
Zou er een nest zitten?
We ontdekten geen nest, maar wel een los ei.

Het ligt boven in de schuur op een dwarsbalk, op ongeveer 3 meter hoogte.
De merels weten volgens ons zelf ook niet goed wat ze er mee moeten.
Af en toe gaan ze kijken, maar ze zitten er niet op.
Dat wordt zo geen merel-kuiken…… dat wordt zo helemaal niks.
We gaan het zien.
Vooreerst hebben we voor de schuur heel veel vogelpoep.

Reageren

9 mei: De uil in de olmen. In canon!

Maandagmiddag had ik afgesproken in verzorgingshuis Vredewold in Leek; ik ging op bezoek bij mijn ex-buurvrouw Zwanny. Bij dergelijke bezoekjes neem ik altijd de gitaar mee en ga ik met haar en de andere bewoners een uurtje zingen.
Op zulke middagen zing ik altijd liedjes in de trant van Sarie Marijs, In’t groene dal en Kleine Greetje uit de polder.
De vorige keer (zie 28 februari >>>) zong Zwanny vrolijk mee, maar aan het einde vroeg ze: kunnen we ook een christelijk lied zingen?
“De volgende keer neem ik mijn andere map mee” beloofde ik haar.

Toen ik kwam zaten er al een paar bewoners rond de tafel. Er was ook bezoek; twee echtgenoten van dames in een rolstoel en een zoon die thee kwam drinken bij z’n moeder.
Geert kwam ook binnen; immer vrolijk en opgewekt en een met kwinkslag voor het verzorgend personeel.
Ik vertelde de groep dat ik op verzoek van Zwanny deze keer zou beginnen met een paar christelijke liederen; of daar ook bezwaren tegen waren? Nou niet echt bezwaren. Van Geert hoefde het niet beslist, maar hij verzoende zich er mee.

Liederen als “Ga niet alleen alleen door ’t leven” en “de Heer is mijn Herder” kwamen voorbij. De eerste coupletten werden nog meegezongen (want nog wel een beetje bekend), bij de rest van de liederen zong ik alleen.
Doodstil was het toen het laatste akkoord klonk.
Geert zat in tranen en de meeste anderen waren ook aangedaan.
“Dit zingen we hier nooit” zei één van de echtgenoten, die de hand van zijn vrouw had gestreeld toen ze het te kwaad kreeg.
“Zou eigenlijk vaker moeten” zei een verzorgster.

We zongen nog wat andere bekende liederen en toen vond ik het wel weer tijd voor enkele seculiere liederen.
In een tekstboekje van het huis stond de canon : De uil zat in de olmen. Koekoek.
“We kunnen dit wel in canon zingen, mensen” stelde ik voor.
Meestal lukt dat niet met zo’n groep kwetsbare ouderen, want iedereen is gelijk in de war als anderen iets anders gaan zingen, maar met de gasten erbij lukte het prima.
We zongen mooi zachtjes de canon met elkaar en bij het ‘Koekoek” zong Zwanny naast mij een bovenstem.

Een etmaal eerder was ik nerveus voor het zingen met het kwintet op 7 mei.
Moeilijk. Veel gerepeteerd.
Nog geen 24 uur later zing ik een simpele canon en voel me trots en gelukkig omdat het lukt. Omdat de mensen er zo van genieten.
Het hoeft niet altijd heel ingewikkeld te zijn.
Ben je ook wel eens in zo’n verzorgingshuis?
Vraag eens naar zo’n boekje met liedteksten en zoek een liedje op dat je kent.
Zing dat maar eens met de bewoners;  zingen hoeft echt niet altijd met een gitaar of een orgel. Toen ik mijn gitaar al had ingepakt zat Zwanny nog met de liedboekjes voor zich.
“Oh kijk: Daar bij die molen!” en daar ging het weer. Daar woont het meisje……

Reageren

8 mei: Sterk en dapper.

Bijna iedere zondag gaan wij ’ter kerke’. Lezers die mijn blog een beetje volgen weten dat zo’n viering altijd weer anders is. Soms ben ik luisterend gemeentelid, soms heb ik een dienst mee voorbereid en soms ben ik koorlid. Gisteravond om 19.00 u was de vesper (zie 25 april >>>) waar ons kwintet (Piety, Nienke, Joop, Gerard en ik) aan meewerkte.
“Spannend” is dan een understatement; als alt in de cantorij zing ik ontspannen mijn partijtje mee, maar als enige alt in een klein groepje komt het er op aan.
Gistermorgen stond ik al met Gabriëla onder de douche: meezingend met een opname van dat lied gemaakt op de laatste repetitie. Die ene inzet…….het duurde lang voordat ik die erin kreeg. Maar herhaling is de kracht van de reclame: gisteravond ging het goed.

Naast de zenuwen hebben we er met z’n vijven ook erg van genoten. We zongen allerlei stijlen: vierstemmige liedboek liederen, een negrospiritual, een Taizé-lied, een gebed van Elly en Rikkert en het Zuid-Afrikaanse lied ‘Sanna’.

Malala Yousafzai

Wij vinden dit een fijne combinatie: de ZWO bereidt de viering voor en ons gelegenheidskoor verleent haar medewerking. Het thema van de vesper was ‘Sterk en dapper’. We hoorden het verhaal van Mozes en ook hoorden we hoe de leerlingen van Jezus na zijn dood de draad weer oppakten: van discipel werden zij apostel. Sterk en dapper waren ze, evenals Malala >>>, die aangehaald werd in de overdenking.
De boodschap van deze viering was wel duidelijk: “Sta op, kom in beweging, wees sterk en dapper!”

De viering is te beluisteren op Kerkomroep >>>: plaatsnaam Roden, Kerkelijk Centrum Op de Helte, 7 mei, 19.00 uur. De opname is niet helemaal gelukt, de eerste vijf minuten staan er niet op.
Na afloop van de vesper waren de reacties hartverwarmend.
We kregen lieve complimenten en we werden gevraagd om dit vaker te doen. Als het qua tijd en energie kan zullen we zeker aan dit verzoek voldoen!

Reageren

6 mei: Drents? Of Wanings?

Gusteraomnd kwam dochter Harriet bij oons kovviedrinken.
Uutgebreid bijpraoten en een spellegie doen. Kolonisten van Catan, de versie met steden en ridders. Glassie, happie en mooie muziek op de achtergrond.
Toen ik dattien punten haar (ik wun!) was het spel uut, de happies waren op en de muziek die ik op haar zet was net oflopen.
“Het heui op en de geite dood” zee Gerard.

Die uutdrukking haar ik al vaker heurd. In de femilie Waninge is dit een gezegde waor met uutdrukt wordt: het eten  is net allemaal op en het feest is oflopen.
Veurbeeld: op de leste aomnd van de vekaansie  op de camping alle veurraod drinken, koekies, slikkerij en chips opeten en de volgende morgen bij ’t ontbijt nao de leste beschuut tegen mekaar zeggen: “Zo! ’t Heui op en de geite dood!”

Harriët wus niet goed wat d’r met het gezegde bedoeld weu.
Die kan dan zo heerlijk nuchter zeggen: “Misschien ging die geit wel dood omdàt het hooi op was…..”.
Wij legden de betiekenis an heur uut en ik zocht nog eem op internet. “Het stiet vast wel argens bij een streektaol website” dacht ik.  Maor nee dus, ik kan het nargens vinden.

Het zal dus wel een ‘Waninge-gezegde’ wezen.
Net as “Jans lig awweer achter de batterij”. Daormet bedoelt ze dat het echtpaar Jans en Griet al in berre lig.
Of “allemaol jonkheid” as excuus veur het feit dat ze wat vergeten  bint.
Zo hef elke femilie zien eigen taolgebruuk.

Eigenlijk bin ik wel beneid of d’r streektaol-sprekers bint bij wie ‘de geite en het heui’ ok wel ies veurbij komt; reacties bint welkom. Klik op ‘een reactie plaatsen’ onder dit blog.
(ie moet nao joen reactie nog een rekensommegie oplossen, dit is om te veurkommen dat ik allemaol ‘spam-reacties’ krieg van robotcomputers).

Reageren

Pagina 249 van 309

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén