Categorie: Alledag Pagina 260 van 302

3 september: Papa kan alles!

Door Ada

Op 3 september 2016

Drie dochters hebben we. Alle drie wonen ze niet meer thuis en met alle drie hebben we regelmatig contact. Meestal komen ze thuis om bij te praten en een spelletje te doen. Soms moeten ze in Roden zijn en combineren ze dat met een weekend bij ons.
Al vaker heb ik verteld over hoe papa door zijn meiden wordt gewaardeerd.
“Papa kan alles!’ was heel lang hun overtuiging.

Opa en Carlijn aan het verven in 1997

Toen mijn vader overleed in 2008 liet hij een schuur achter die werkelijk bomvol stond met allerlei apparatuur, oud materiaal en gereedschap. Zoveel, dat we bij de verhuizing van mijn moeder een container hebben laten aan rukken om het allemaal af te voeren.
Maar we hebben natuurlijk niet alles weggedaan, er was ook nog heel veel goed spul. Mijn broer en Gerard hebben er uitgezocht wat ze graag wilde hebben

“Papa kan alles!

en daarna heeft Gerard voor alle drie dochters een klein gereedschapskistje gemaakt met oud gereedschap uit mijn vaders schuur.

Een leuk aandenken aan hun opa, die alles zelf kon maken en altijd hielp bij behangen, verbouwingen en verfklussen.
Af en toe bereiken ons leuke verhalen over hoe ze de show stelen op hun studentenkamers: zij hebben een hamer!
Een schroeverdraaier!
“Heb jij dat joh? Hoezo heb jij dat!”

Maar ze kunnen natuurlijk niet alles zelf. Als het te moeilijk wordt wordt papa er bij gehaald. Gisteren heeft hij bij Carlijn haken in het plafond gemaakt waar haar racefiets aan hangen. Want papa kan alles!

Reageren

2 september: Eindelijk weer zingen.

Door Ada

Op 2 september 2016

In Kerk & gemeente

Eindelijk: de Catharinacantorij is weer begonnen! Gisteravond was de eerste repetitie, voorafgegaan door ons jaarlijkse ‘in-stapje’.
We verzamelden ons rond 16.00 u en reden naar Coco Maria >>>, een uitspanning bij Veenhuizen.
We werden welkom geheten door een kleurrijke man: gastheer Hein Moes.
Hij had koffie/thee en wat lekkers en vertelde ons over de geschiedenis van Veenhuizen, de Koloniën van weldadigheid, de gevangenis, maar ook over ‘zijn’ Coco Maria. Wat een plek. Als je naar de website gaat krijg je een indruk van wat het is, maar eigenlijk moet je er gewoon een keer heen.

Om 18.15 u waren we weer terug in Roden voor een heerlijke maaltijd. Soep, broodjes, hartige taarten, salades: er was genoeg!
Tijdens de koffie werd er al weer ouderwets geplaagd en gezeurd. Iemand knoeide ontzettend bij het inschenken van de koffie en iedereen bemoeide zich daar weer mee.
Er werden toespelingen gemaakt op de (koffiemelk) cupjes en de voorzitter wist meer knopjes te zitten dan we dachten. Ietwat giechelig begonnen we met zingen, we hadden per slot van rekening ook al een glas wijn bij het eten gehad.

Het zingen was weer heerlijk; na de zomervakantie kijk ik daar altijd zo naar uit! Niet dat we op heel hoog niveau zingen en heel moeilijk is het ook niet. Ik ben bij dit koor omdat het meer is dan een koor. Het is een kleine kring binnen onze PKN-gemeente waarin ik mij thuis voel. Gisteravond zat ik weer op mijn vertrouwde plekje naast een alt en een bas. Af en toe merkt iemand iets op en af toe grinniken we om iets grappigs. Voor de rest zingen we. Eénstemmig, tweestemmig en vierstemmig. Maar in ieder geval samen. Volgende week weer!

Reageren

1 september: Memento Mori

Door Ada

Op 1 september 2016

In Alledag

Wij kijken graag naar de quiz De Slimste Mens, deze week is de finale week. We nemen het meestal op en kijken later op de avond.
Gisteravond was één van de vragen: “Wat betekent lux et libertas”?
Licht en vrijheid was het antwoord. Freriks merkte op dat dat het motto van de NRC is.

Deelnemer George van Houts kreeg vervolgens de vraag “Heb jij ook een levensmotto?” Het antwoord kwam zonder hapering: “Ja. Memento mori.” Philip Freriks vroeg wat dat betekende. “Gedenk te sterven” zei George.
“Wat een pessimistisch motto” vond Freriks.
“Nee, juist niet!” antwoordde Van Houts. “Je moet blij zijn dat je mag leven, want we gaan allemaal dood. Geniet van het feit dat je er bent en dat je mag leven!`
Dat was de waarde van de dag voor mij.
Mijn levensmotto is ´vier het leven´; het komt in grote lijnen overeen met dat van Georg.

Dinsdagmorgen was een collega van mij betrokken bij een verkeersongeval. Hij was de motorrijder die inreed op een file op de A28 en werd opgenomen in het ziekenhuis.
Gistermiddag zaten we met collega’s aan de lunch en we hoorden dat het relatief goed was afgelopen.
“Hij heeft geluk gehad. Voor hetzelfde geld hadden er nu boeketjes op de vangrail gezeten…..” merkte een collega op.

Memento mori. Die zin uit ‘de Slimste mens’ raakte mij gisteravond omdat de dood even rakelings nabij was.
En eigenlijk altijd rakelings nabij is.
Gedenk te sterven, vier het leven.

Reageren

29 augustus: Respect en ontzag

Door Ada

Op 29 augustus 2016

In Kerk & gemeente

Met schitterend weer vertrokken wij gistermorgen op de fiets naar Op de Helte om daar, zoals ds. Elbert het zo mooi zei “het geloof met elkaar te vieren”.
De diaken die ons welkom heette wees alvast vooruit naar de komende vieringen, o.a. 11 september, wanneer Ds. Meijles wordt bevestigd “als presi…eeh predikant van onze gemeente”. Zijn verspreking zegt denk ik iets over hoe we met elkaar uitkijken naar deze nieuwe dominee.

Maar ook de predikant die gistermorgen voorging wordt zeer gewaardeerd; hij nam ons mee naar het gedeelte in Lucas waarin Jezus zegt dat je op een feest waar je voor bent uitgenodigd niet zelf op de beste plaats moet gaan zitten. Als er namelijk na jou een gast komt die voornamer is dan jij, dan moet je je plaats af staan. Het is beter om eerst een bescheiden plaats in te nemen en dat de gastheer jou naar voren haalt als hij vindt dat jou dat toekomt. Vrij vertaald door Ada. Wil je weten hoe het in de bijbel staat? Klik hier voor het bijbelgedeelte in de basisbijbel Lucas 14: 1-14 >>>).

De uitleg van Elbert viel in drie delen uiteen: barmhartigheid, gastvrijheid en nederigheid. We kregen vanmorgen de opdracht om vooral te leven vanuit die drie waarden. Met respect voor de ander en ontzag voor God.
Respect is iets anders dan ontzag.
Frank de Boer zei ooit in 2012 voor een belangrijke wedstrijd: “Je mag wel respect hebben voor je tegenstander maar geen ontzag.”
Daarmee drukte hij precies het verschil tussen die woorden uit.

Na de preek zongen we één van mijn lievelingsliederen uit het liedboek, nr. 1001.
De tekst is van Huub Oosterhuis.

De wijze woorden en het groot vertoon,
de goede sier van goede werken,
de ijdelheden op hun pauwentroon,
de luchtkastelen van de sterken:
al wat hoog staat aangeschreven
zal Gods woord niet overleven;
hij wiens kracht in onze zwakheid woont
beschaamt de ogen van de sterken.
“Deze wereld omgekeerd” staat er bij dit lied.
De preek in een notendop.

Na de viering onweerde het en waren er dikke regenbuien. In de stromende regen fietsten we naar huis. Naast deze wereld was ook het weer compleet omgekeerd……

Reageren

27 augustus: De sky-line van Groningen

Door Ada

Op 27 augustus 2016

In Alledag, Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Dit voorjaar kregen we een bon van familie voor bewezen diensten. De bon heette: Borrel Deluxe. We mochten ergens samen een aangeklede borrel gaan drinken, in casu een flesje wijn naar keuze met iets lekkers.
Gisteravond hebben wij de bon ‘geconsumeerd’ op het terras van Cnossen >>> aan het Leekstermeer.

Het flesje wijn werd een zoete witte Duitse riesling en het lekkers werd een schaaltje bitterballen.
Toen wij aan kwamen fietsen voer er net een bootje tjokvol mensen weg. Gerard merkte op dat het wel bootvluchtelingen leken. Toen wij zaten te wachten op de wijn kwam het bootje weer terug en eenmaal dichterbij bleken het de koorleden van de Op de Helte-cantorij’. Die hadden een gezellig uitje als start van het seizoen. We groetten elkaar (ouwe jongens krentenbrood) . De groep streek binnen neer en liet ons alleen met de bitterballen.
By the way: volgende week vrijdag ga ik samen met de Op de Helte cantorij zingen! Voor de viering waarin onze nieuwe predikant wordt bevestigd worden gastzangers gevraagd. Op de PKN-website staat daarvoor de volgende oproep:
Om een steentje bij te dragen aan de feestvreugde nodigt de “Op de Helte” cantorij, in samenspraak met de Catharinacantorij, een ieder die van zingen houdt uit om die zondagmiddag een feestelijk koor te vormen. We beginnen te oefenen op vrijdag 2 september om 19.00 uur in Op de Helte. Wees van harte welkom!
Ook zin om mee te zingen? Kom dan ook a.s. vrijdag, hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

Terug naar het Leekstermeer.
Heel langzaam werd het donker en heel langzaam lichtte de skyline van Groningen op. Op de voorgrond een steiger met bootjes, daarachter het Leekstermeer met op de achtergrond de lichtjes van de stad.
Toen het bijna helemaal donker was fietsten we in de laatste schemering weer naar Roden.
Donkerrode slierten vermengd met grijs- en zwarttinten aan de horizon, waar de zon net was ondergegaan, over de uitlopers van de Onlanden.
“And I think to myself, what a wonderfull world…..”

Reageren

26 augustus: Te warm.

Door Ada

Op 26 augustus 2016

In Alledag

“Het weer voor de komende dagen: overwegend zonnig, temperaturen boven de dertig graden” klonk het dinsdag na het nieuws. Als ik heel eerlijk ben: dat is niet echt mijn weer. Dat komt door de problemen met met mijn hart; zulke temperaturen vragen van je lichaam dat het de lichaamstemperatuur op een aanvaardbaar niveau houdt. Daar moet je hart hard voor werken. Veel extra’s moet je dan niet van je hart vragen.

Na al die jaren (en heel vaak m’n neus stoten) heb ik inmiddels de goede modus gevonden om met zulke weersomstandigheden om te gaan: ik geef mij er volledig aan over. Als ik op zo’n dag moet werken neem ik vrij. Ik ben dan namelijk niet van toegevoegde waarde voor mijn werkgever.
’s Morgens als het nog koel is doe ik wat nodig is en vanaf het middaguur hou ik me gedeisd. Lezen, uitgebreid bellen met tante Trijn, borduren, computeren, ik geef toe, er zijn vervelender dingen om te doen.

Onze voeten in de avondzon aan het Ronostrand.

Gisteravond na het eten was het nog 30 graden. “Zullen we nog even gaan zwemmen?” vroeg Gerard. Dus wij om 18.30 uur naar het Ronostrand >>>. Heerlijk. Een paar keer het meer overgezwommen en langs het strand gewandeld. We zochten het laatste stukje zon op en genoten van een klein jongetje dat heerlijk in het zand en in het ondiepe water omdobberde. Wat een sfeertje. We gingen pas weg toen de zon achter de bosjes verdween.
Op weg naar huis reden we een stukje om langs Alida’s smulpaleis. Daar verkopen ze de allerlekkerste softijsjes in onze omgeving. Ik geef toe, er zijn vervelender dingen om te doen.

Helemaal niet verkeerd zo’n dag. Sinds ik me er aan overgeef zijn het ‘geniet-dagen’,
De bonus van zo’n tropische dag is altijd de avond. Een wijntje onder de sterrenhemel bij kaarslicht bij ons achter in de tuin. Ik geef toe……

Reageren

24 augustus: Supermarktgesprekken.

Door Ada

Op 24 augustus 2016

In Alledag

Supermarktgesprekken; ik voer ze regelmatig. Iemand die ik ken van de kerk, een ex-leerkracht van de kinderen, een buurtgenoot: “Hé, lang niet gezien! Hoe is ’t bij jullie? Ben je al met pensioen? Hoe bevalt het in de nieuwe woning?”
Meestal heb ik wel tijd voor dit soort gesprekjes, als ik wel op tijd sta zeg ik dat ook maar gelijk.

Vorige week stond ik mijn wekelijkse boodschappen van de kassaband te halen en weer terug in de kar te zetten. Achter mij voerden twee voor mij onbekende mensen een supermarktgesprek. Een hij en een zij die elkaar tegenkwamen.
Hij: “Ben je al terug van vakantie? Je zou toch drie weken weg….!
Zij: “We zijn weggeregend in Zuid-Duitsland.”
Hij: “Kon je niet verder naar het zuiden?”
Zij: “Nee, we hadden noodweer gehad met dikke wind en de luifel was kapot, we hadden het helemaal gehad.”
Hij: “Nou, dan heb je hier ook niet veel geluk met het weer…..”

Toen verwachtte ik een klaagzang. Zoals wij Nederlanders dat zo goed kunnen. “Dat het nou altijd tegenvalt. En dat het nou net tijdens onze vakantie bla bla…..” vul zelf maar in. We kennen die jeremiades maar al te goed. Maar het gesprek nam een verrassende wending.

Zij: “We hebben de knop omgezet en tegen elkaar gezegd: we willen al zo lang ons huis eens opruimen, daar komt nooit wat van, we hebben nu nog twee weken vakantie, laten we dat nou eens rigoureus aanpakken.”
Er volgde een prachtig verhaal. Ze waren begonnen met de kamer, hadden kast voor kast uitgepakt, spullen uitgezocht en dozen gevuld met spul wat weg kon .

Het GOED in Roden

Zij: “Ik had gehoord dat je dat soort rommel naar Het Goed kon brengen, dat hebben we gedaan. Toen gingen we daar ook even binnen kijken. LEUKE WINKEL! Daar heb ik gelijk even wat nieuwe dingetjes gekocht voor ons interieur. Hartstikke goedkoop!”
Ze hadden de smaak helemaal te pakken gekregen, de keuken opgeruimd, boven kasten uitgepakt, dingen teruggevonden, oude herinneringen opgehaald en fotoalbums bekeken. Ze gingen af en toe uit eten, dat deden ze op vakantie per slot van rekening ook; ze hadden een top-vakantie en een opgeruimd huis als bonus.

Bij de andere kassa achter mij gaf een klant haar mening gaf over het weer (heule dag regen), Yuri van Gelder (dat zukk’n zuch ok niet beter in de hand hebben) en de gemiste medailles van Ranomi (blaozen hoog van de toren, maor bakk’n d’r niks van). Zulke supermarktgesprekken heb je namelijk ook…….soms meer dan me lief is!

Reageren

21 augustus: Opademen

Door Ada

Op 21 augustus 2016

In Kerk & gemeente

Op weg naar de kerk vanmorgen fietsten we onze nieuwe dominee en zijn vrouw achterop. Ze stonden lichtelijk zoekend op een kruispunt. Wij gingen er van uit dat ze de kerk zochten en wezen hen de weg. Meestal wijzen dominees zelf de weg….. maar fijn dat ze al in Roden zijn! Vanmorgen gingen Gerard en ik voor het eerst sinds een paar weken weer naar ‘onze eigen’ kerk. Vertrouwde gezichten. Ik sprak wat medezangers van de cantorij. Over anderhalve week beginnen de repetities weer; zin in!

Voorganger vanmorgen was Eelkje de Vries uit Burgum. Klinkt ‘ver weg’, maar ook zij is voor ons een vertrouwd gezicht; jaren maakte zij deel uit van de Gespreksgroep ’93 en zij is als pastoraal werker actief geweest in onze PKN gemeente. In het begin van de viering noemde ze het woord ‘ opademen’. Het past bij mijn zondagmorgen gevoel. Het woord opademen heeft iets van op adem komen, even diep adem halen en tot jezelf komen. Meestal is dat opademen na een drukke werkweek met allerlei nevenactiviteiten, maar nu was het meer na vele omzwervingen weer in de warmte van de eigen kerk.

Het lezingenrooster had het de voorganger niet gemakkelijk gemaakt, Lucas 13: 22-30. (Lezen? klik hier voor het gedeelte in de basisbijbel >>>)
Met o.a. de heel bekende woorden die nog vaak worden gebezigd: vele laatsten zullen de eersten zijn. Meestal schertsend bedoeld uitgesproken als iemand ergens te laat binnenkomt. Vanmorgen hoorden we wat Jezus nu werkelijk bedoelde met de woorden die we vinden in Lucas 13.
Wat ik voor mezelf uit de overdenking haalde: kom eens uit de comfortzone van de kerk. De mooie muziek, de ondersteunende liturgie, de mooie verhalen, het sociale vangnet, allemaal fijn en veilig, maar er is meer nodig dan alleen vrome devotie. Wat dat betreft kunnen we een voorbeeld nemen aan de huidige paus, die in tegenstelling tot zijn meeste voorgangers vooral oog heeft voor mensen en die barmhartigheid en mededogen uitstraalt. Wij dienen meer gebruik te maken van de eigenschappen, die worden bedoeld met “de vrucht van de Geest”: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw en tederheid om er maar eens een paar te noemen. Daar moeten we mee aan het werk.

Ze sloot haar verhaal af met het indrukwekkende statement van Mohamed al Bachiri.
Hij verloor bij de aanslagen in Brussel zijn vrouw. Hierbij een link >>> naar het verhaal van Mohamed in het AD. Hieronder de tekst van het gedicht dat Mohamed direct na het overlijden van Loubna schreef:

God is groot als ik glimlach.

Ik geef je mijn hand, jood, atheïst of christen.
God is groot als we geweld veroordelen en werken aan vrede en vriendschap.
God is groot voor alle culturen en geloven.
Voor alle mensen die accepteren dat iedereen zijn eigen waarheid heeft in een broederlijke sfeer.
God is groot voor jou, Loubna, mijn grote liefde en voor alle slachtoffers die voor altijd voortleven in ons hart.

Reageren

19 augustus: Groene beverratten?

Door Ada

Op 19 augustus 2016

In Alledag

Toen de kinderen nog klein waren bezochten we regelmatig een pretpark of een dierenpark. Met z’n tweeën doen we dat eigenlijk niet (waarom eigenlijk niet…?!).
Vanaf woensdag logeert ons neefje van 12 bij ons, een goede reden om dat weer eens te doen. Dochter Carlijn adviseerde ons om naar Aquazoo >>> in Leeuwarden te gaan.

Ik activeerde een aantal ‘Dagje uit’ munten van de Jumbo, we namen kadetjes, pakjes drinken en bananen mee en reden naar de Friese hoofdstad.
“Het is niet zo’n groot park, hoor” had Carlijn gezegd, maar wij hebben er toch ruim 5 uur doorgebracht. Het was erg leuk! We liepen langs een grote verscheidenheid aan dieren in en om het water; otters, zeehonden, beverratten, vissen, apen, pelikanen, wel 31 diersoorten zijn vertegenwoordigd in deze waterdierentuin. Zelfs twee ijsberen!

Sinds dit weekend loop ik wat moeilijk door een spierblessure, dus sommige dingen deden ‘de mannen’ samen, o.a. de zeehondensafari. Dapper klommen ze op een vlot met 18 andere durfals, zagen om het vlot de zeehonden zwemmen (die gevoerd werden) en hoorden allerlei interessante weetjes over de zeehond.

“Hé! Een baby-chinese-kraanvogel!

Ondertussen zat ik op een bankje bij de Chinese kraanvogels. Twee zwart-witte volwassen exemplaren en een bruin-beige puber kuiken. Daar heb ik een half uur gezeten en me geen minuut verveeld. Er kwamen namelijk regelmatig groepjes mensen langs, die allemaal verrast constateerden “dat er een baby-vogel” bij was. In het Nederlands, in het Duits en in het Fries. Genieten. (om de baby goed te zien: klik op de foto voor een vergroting).

Bij het vijvertje met beverratten zagen we een compleet groene beverrat uit het water komen. Zat helemaal onder de eendekroos. Hij wreef z’n oogjes uit, veegde het kroos van z’n kop en schudde zich

…..groene staart…..

vervolgens uit als een hondje; alleen de staart bleef groen….
Wat hadden wij een heerlijke dag.
De mannen maakten een vaartochtje met een roeibootje en aan het einde van de middag was er nog een leuke zeeleeuwen-presentatie.

Zoek je nog eens een leuk ongecompliceerd uitje in het Noorden van het land, denk dan eens aan Aquazoo. Een dagje met de (klein)kinderen, familiedag, kinderfeestje: vanuit Roden is het maar 45 minuten!

Reageren

18 augustus: Een vakantiekaartje….? (2)

Door Ada

Op 18 augustus 2016

In Alledag

Dit blog schrijf ik als vervolg op de digitale vakantie kaartjes in de vorm van een app (zie 15 augustus). De vrienden die ons de foto van het ‘meezing fietspad’ stuurden, wilde ik vanaf Vlieland een originele foto terugsturen. Dat werd deze met de tekst: Vakantiegroet!

Toen wij op de terugweg op de boot naar Harlingen zaten kreeg ik antwoord met deze foto:
en de tekst : Vlieland groet u terug vanaf de boot.

Huh? Grote verwarring in mijn hoofd. Die zat toch in de Biesbosch? Welke boot dan?
Hieronder het vervolg van de app – conversatie :
“Wanneer heb je die foto dan genomen, wij zitten nu op de boot terug”.
“Wij ook! Waar zit je?”
“Bovendek.”
“Wij hebben net de patat op. Ik kom naar boven.”
En daar kwamen ze, we riepen van alles door elkaar en sloten elkaar in de armen.
It’s a small world after all. ….!

Zij hadden één dagje Vlieland gedaan met Schotse familie. Die haalden ze er ook bij en toen werd het nog even erg gezellig.
In het gesprek schoot ik nog een behoorlijke bok: ik zei tegen de Schot dat ik een schoonzoon had die ook in Engeland woonde. Fout.
Maar het was een aimabele Schot. Hij wees mij omfloerst op het feit dat ‘ook’ in dit geval geen goede woordkeuze was. Och, wat ja dom. Ze moeten mij ook geen Fries noemen.
En al helemaal geen Belg….!

By the way: als we ze dit kaartje hadden gestuurd, hadden we elkaar niet ontmoet!

Reageren