een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Koken & bakken Pagina 17 van 19

10 februari: Eten van Google

Gisteren bedacht ik wat ik voor boodschappen voor drie dagen in huis moest halen. Wat zullen we eten. Wat heb ik nog? 200 gram tagliatelle, bakje gerookte spekjes, halve krop ijsbergsla.

Deze ingrediënten toetste ik in op Google en tadaah: een recept voor pasta met spekjes en tomaten.
Het was verrukkelijk en eenvoudig te bereiden:
(ingrediënten voor twee personen)

200 gram tagliatelle
4 flinke tomaten
1 bakje gerookte spekjes
Klein bekertje creme fraiche
2 uien
2 teentjes knoflook
beetje basilicum, beetje oregano, beetje zout.

– tagliatelle koken volgens aanwijzingen op de verpakking
– spekjes lekker uitbakken, gesnipperde uien daardoor heen bakken. Als het gaar is de tomaten in blokjes gesneden toevoegen.
– een sausje maken van de creme fraiche, de knoflook en de basilicum, oregano en het zout.
– dit sausje door het spek-ui-tomaat-prutje roeren.
– Dit alles vermengen met de tagliatelle.

De ijsbergsla heb ik er als ’toespijs’ bijgedaan. Fijn gesneden met stukjes tomaat, komkommer en ui, met een Italiaanse dressing van Calvé.

Reageren

3 februari: Gouden jaren met macaroni en Smac

gouden jarenVan vrienden uit Peize kreeg ik voor mijn verjaardag een boek.
Het heet “Gouden jaren” en de ondertitel is: ‘hoe ons dagelijks leven in een halve eeuw onvoorstelbaar is veranderd.”, geschreven voor Annegreet van Bergen.
Het is een fantastisch boek.
Eén minpuntje: je realiseert je onophoudelijk dat je oud wordt.
Oud bent.
Oma vertelt…..dat gevoel.

Maar dat is het enige minpuntje.
Voor het overige is het een feest van herkenning.
Verhalen over het huishouden, de komst van de wasmachine, de stofzuiger, de verwarming van het huis, eetgewoonten: je beseft door het lezen van dit boek pas hoezeer de maatschappij veranderd is. En dat je zelf bent meeveranderd.
Een klein stukje uit het hoofdstuk ‘buitenlandse keukens’ wil ik graag delen op dit blog. Ik citeer:
SmacWanneer mijn moeder op zaterdag macaroni maakte, liet ze eerst gesnipperde uien op een laag vuur langzaam garen. Een keukentechniek die tegenwoordig ‘slow’ is en bekendstaat als het karamelliseren van uien: ze worden er zo lekker zoet van.
Vervolgens opende ze een blikje Smac, waarbij ze moest uitkijken zich niet te bezeren aan de vlijmscherpe randen, daarna sneed ze het ingeblikte varkensvlees in stukken en deed het, inclusief het drillende strogele vet, bij de uien. Dan strooide ze er de kerrie over en roerde er de gekookte macaroni doorheen. Op tafel stond een flesje Maggi en daarmee brachten we deze onverslaanbare combinatie van zoet, vet en zout verder op smaak.

Vandeweek was ik een dag op stap met een dierbare vriendin. Wij delen alles op boekengebied, dus ik vertelde over dit boek en met name over de macaroni.
“Ja!” zei ze “Dat maak ik nog steeds, in de vakantie. Lekker makkelijk en hartstikke lekker.”
En inderdaad, het is ook vast onderdeel op onze campingtafel. Er gaat altijd een blikje Smac en een pak macaroni mee in de caravan. Sweet memories……!

Reageren

28 januari: Preitaart met gerookte zalm

Iedere maandagmorgen hebben Gerard en ik even ‘werkoverleg’ voor de komende week: wat staat er allemaal in de agenda, wat zullen we eten, wat voor boodschappen hebben we nodig.

We hebben nog verse prei in de tuin (zie 22 januari).
Lekker in een soepie, maar ook lekker in een hartige taart.
Vandaag heb ik een variant met gerookte zalm gemaakt.

Benodigdheden :
7 plakjes bladerdeeg
200 gram gerookte zalm
450 gram prei
1 ui
200 cl kookroom
4 eieren
150 gram geraspte kaas.
kruiden: zout, peper, nootmuskaat.

kaas rasp

Even over de geraspte kaas: ik koop nooit meer een zakje bij de Jumbo. Als onze kaas hard wordt en er is nog maar een klein stuk over, dan rasp ik het laatste stukje. “Een kontie” noemen we dat. Ik heb een heel handige rasp van de Ikea (zie plaatje hiernaast). Er zit een opvang-doosje bij, zo kun je het ook nog even bewaren.
Bereiding van de hartige taart:
Bekleed een springvorm met bladerdeeg en verwarm de oven voor op 200 graden.

Maak de prei schoon en snijd hem in grove ringen.
Ui snipperen en met de prei smoren in een koekepan met deksel.
Beetje zout, peper en nootmuskaat toevoegen.
Prei-uimengsel over de bladerdeeg bodem verdelen en de laag prei bedekken met een laag gerookte zalm.
Eieren klutsen, room toevoegen en met de mixer even goed mixen tot het mengsel een beetje gaat schuimen.
Dit mengsel over de zalm schenken en vervolgens de geraspte kaas erover strooien. Dan 30 minuten in de oven. Eet smakelijk!

Reageren

22 januari: Boer’nkool uut de tuun

De woorden ‘uut de tuun’ slaan in dit geval op onze moestuin achter het huis.

Gerard heeft vanaf het begin van ons huwelijk een groentetuin bijgehouden en inmiddels hebben we achter ons huis een derde van onze grond in gebruik als moestuin. We eten er eigenlijk het hele jaar door uit. In mei/juni oogsten we aardbeien en de eerste nieuwe aardappelen eten we ook uit eigen tuin.
Verder staat er een stoofperenboom en we verbouwen bonen, andijvie, rode bieten, sla, spinazie, prei én boerenkool >> dus.

Jongste dochter Carlijn had vorig najaar gesneden boerenkool gekocht in de supermarkt.
“Dat was vies man, er zaten harde stukken in!”
Nou is vies wel een groot woord, maar het smaakte in ieder geval niet zoals thuis. Dat komt omdat wij de boerenkool ‘streup’n’, terwijl  bij de supermarktboerenkool de hele boerenkoolbladen door de hakselaar gaan.

Bij dit stropen haal je alleen de buitenste krullende randen van de boerenkoolbladen af, de nerven en het resterende harde groen van de bladen gooi je weg. Daarna alles goed wassen en dan fijn snijden.
Carlijn houdt het eerst nog maar bij ‘studentenbakjes uit de diepvries’ van thuis. Ook goed.

Gerard heeft dit jaar prei in rijen tussen de boerenkool gezet om overlast van rupsen tegen te gaan. Dat heeft goed geholpen: dit jaar eten wij meer boerenkool dan de rupsen. En dat is wel eens anders geweest.

Als de kinderen bij ons komen eten dan eten we natuurlijk stamppot boerenkool.
Er staat nog zat ‘in de tuun’!

Reageren

19 januari: Kabeljauw-schotel uit de oven

Over kabeljauw kun je van alles vinden op het internet, maar ik vind het verhaaltje van mijn schoonmoeder altijd nog het leukst. Zij kwam als dienstmeisje in de kost bij een deftige doktersfamilie in Beilen. Zelf kwam ze uit een arm boerengezin en op het gebied van aanspreekvormen had ze niet veel geleerd. ‘Mevrouw’ had haar geleerd dat ze niet maar tegen iedereen ‘je en jouw’, mocht zeggen, maar dat de algemene aanspreekvorm “U en uw” was. Mijn schoonmoeder vond het lastig. Ze brak zich zelfs het hoofd over de vraag of ze nu ook ‘kabel U’ bij de visboer moest bestellen….

Op mijn aanrecht staat een blauwe map met allerlei recepten die ik in de loop van de jaren heb verzameld. Vorige week heb ik een ovenschotel gemaakt met kabeljauw van een recept waarvan ik niet meer weet hoe ik er aan kom. Ik heb het ooit uitgeknipt uit zo’n supermarkt-tijdschrift, maar ik had het nog nooit gemaakt.
Onbegrijpelijk. Het was namelijk overheerlijk. En er komt geen ‘pakje of zakje’ aan te pas.

Voor dit recept heb je nodig (voor 2 personen):
400 gram aardappels
2 stuks kabeljauwfilet ( 100 gram per stuk)
Bakje champignons
Twee uien
125 gr. gerookte spekdobbeltjes
50 gram geraspte kaas
Bieslook
Kookroom (200cc)

Aardappels half gaar koken en in schijfjes snijden.
Vis kruiden met peper en zout en aan weerzijden beetje aanbakken.
Spekjes in een pan licht krokant aanbakken, champignons en uien daarbij, dan nog 5 minuten bakken.
Vis op de bodem van een ingevette ovenschaal leggen.
Daaroverheen het mengsel champignons/ui/spek verdelen.
Nu de aardappelschijfjes dakpansgewijs over de ovenschotel verdelen.
1 eetlepel bieslook door de kookroom mengen en mengsel over het aardappeldak schenken.
Geraspte kaas er overheen strooien.

Bak de visschotel in het midden van een voorverwarmde oven van 200 graden in ca. 25 minuten goudbruin.

Reageren

10 januari: Niet koken!

In de categorie koken deze keer een soort recensie. Wij hadden ‘ Avondje uit’-vouchers van de Jumbo en wilden ergens uit eten. De locaties in ons dorp waren al vol en zo kwamen wij terecht bij Perron 3 in Tynaarlo. Hermus & Zandstra van het Dagblad vh Noorden hadden hier heerlijk gegeten en dit zeer positief beschreven. Hun column hing levensgroot in de ontvangstruimte.

Wij zijn verwend gisteravond. Het was allemaal heerlijk! Als amuse kregen we een gamba-kroketje (van het huis), er was een lekkere salade met gerookte zalm, Drentse mosterdsoep met spekjes en ons hoofdgerecht (Gerard varkenshaas en ik zalm) ging vergezeld van veel soorten groente en eigengemaakte rabarber. Heel verrassend: in de rabarber zaten veel lekkere vruchten (kersen, ananas) en was heerlijk fris. Gaan we thuis ook een keer doen.

 

Voor mij was het toen wel genoeg. Ik nam nog een kop koffie, waar ik dan weer een luxe chocolaatje bij kreeg. Gerard nam vanilleijs met warme kersen en slagroom. Let wel: ECHTE SLAGROOM. Dus niet uit een spuitbus.
“Van mij kreg e een 10!” verzuchtte Gerard.

De eigenaar was uiterst voorkomend en bijzonder vriendelijk. Die gaan wij nog wel eens weer opzoeken. Hoef ik niet te koken….!

Reageren

6 januari: Spekbonen met shoarma-vlees en rösti

Eigenlijk hou ik niet zo van bonen.
Wij hebben zelf een moestuin en Gerard verbouwt sinds jaar en dag ‘spekbonen’.
Niet te verwarren met ‘snijbonen’. Voor meer informatie over deze boon zie >>>> op Wikipedia.
Zoals het een echte boer betaamt klaagt Gerard de hele zomer over de bonen die zo slecht opkomen, te veel regen, te veel zon, het wordt vast niks.
Is het eenmaal augustus dan gaat het plotseling heeeeel goed met de bonen, waarop een enorme opbrengst volgt.
En eigenlijk hou ik niet zo van bonen.
Dus bedenk ik allerlei dingen die de bonen een beetje lekkerder maken. (zie 15 december: bonen met krieltjes, gehakt en saté).

Vrienden uit Peize gaven mij het recept van deze shoarmaschotel met rösti en bonen.
We gaan hierbij uit van twee personen.
Benodigdheden:
200 gram shoarmavlees, gekruid en in reepjes.
(wil je een vegetarische schotel, neem dan rul gehakt van de vegetarische slager en kruid dat met shoarmakruiden)
400 gram spekbonen
400 gram Zwitserse Rösti (met ham en kaas) van Aviko.
(voor een vegetarische versie neem je naturel Rösti)
100 gram geraspte kaas.
beetje nootmuskaat
1 ovenschaal

Ovenschaal invetten met een beetje olie, shoarmavlees bakken en de bodem van de ovenschaal ermee bedekken.
Bonen 15 minuten koken, laten uitlekken, op het shoarmalaagje leggen, beetje nootmuskaat erover.
Rösti lekker aanbakken, op het bonenlaagje leggen.
Bestrooien met de geraspte kaas.
30 minuten in de oven op 180 graden.
Grote yum. (uitdrukking van de dochters).

Reageren

4 januari: Antiek netwerk & gevulde eieren

Op dit weblog zijn al verscheidene van mijn ‘netwerken’ benoemd o.a. familie, koor, franse les, collega’s en kerk. Eén van de meest dierbare groepen (naast de familie natuurlijk) is onze vriendengroep. Gerard en ik kregen op 2 mei 1980 verkering en de Hemelvaartsdag in die maand besloten we met onze toenmalige vriendengroep een dagje uit te gaan. Die groep bestond uit een paar leden van de Inter Kerkelijke Jeugdclub en met een aantal van hen gaf ik ook nog samen leiding aan de zondagschool.
We begonnen die Hemelvaartsdag met een kerkdienst en een kop koffie bij mijn ouders achter het huis, daarna togen we op de fiets naar Appelscha. In de bossen hebben we gepicknickt en in Appelscha gingen we naar de kermis. Op de terugweg kochten we patat en ijs en dat was (achteraf bezien) de eerste vriendendag. Vanaf 1980 hebben we elk jaar op Hemelvaartsdag ‘Vriendendag’ gevierd en we kwamen ook bij elkaar op de verjaardagen. Op den duur bleven er 8 personen (4 stellen) over. Er werd getrouwd, er werden kinderen geboren en de groep werd steeds groter. Af en toe huurden we met elkaar een paar plekken af op een camping en dan was het geen vriendenDAG maar vriendenWEEKEND. In 2015 gaan we naar een camping in de Noord Oost Polder en vieren we dat we al 35 jaar vriendendag hebben.

De vriendengroep voelt als familie. We kennen elkaar van haver tot gort, we genieten van elkaars gezelschap en omdat we allemaal uit Hoogersmilde komen hoef je maar een naam of een gebeurtenis te noemen en iedereen begrijpt wat je bedoelt. We delen lief en leed. Soms voeren we indringende gesprekken en lastige discussies en soms doen we een avond ‘Ik hou van Holland’ of ‘Hints’ en rollen we van de bank van het lachen.

Gisteravond waren ze er weer. Voor mijn verjaardag. Die was al in oktober, maar we verdelen de verjaardagen over het jaar omdat we anders in één week 3x bij elkaar zouden zitten. Zo ben ik het ene jaar in oktober jarig, het volgende jaar in november en dit jaar dus in januari.
Als ik voldoende tijd heb maak ik voor zo’n avond altijd zelf gevulde eieren.
Recept:

6 eieren hard koken, pellen en doormidden snijden.
De dooiers voorzichtig scheiden, in een kom doen en de witte holle helften op een schaal leggen.
De dooiers prakken en mengen met 2 eetlepels mayonaise, een kwart heel fijn gesneden ui,
beetje curry, scheutje maggi, scheutje ketjap, kerriepoeder en paprikapoeder. Goed door elkaar roeren, zodat een crèmige massa ontstaat. Spuitzak met de crème vullen en in de holle helften spuiten. Garneren met een beetje peterselie of bieslook.
Op dezelfde manier maak ik ook eiersalade, alleen dan prak je ook het eiwit er doorheen.

Soms kan iemand zich niet beheersen en wordt het schaaltje met de vingers uitgeslikt. Dat mag, we zijn immers al 35 jaar vrienden. Dan mag je doen alsof je thuis bent.

Reageren

31 december: Drentse knieperties en rollegies

Oud en Nieuw. Daar worden we altijd een beetje melancholiek van. Meestal zitten we in deze periode met een glas wijn nog even te memoreren wat voor jaar het was. Gelukkig ging er een heleboel goed, maar niet alles. We zetten een sterretje bij 1 januari 2015 en gaan er van uit dat het in het nieuwe jaar qua gezondheid en werk weer ‘crescendo’ zal gaan.

In Drenthe bakken we aan het eind van het jaar altijd knieperties en rollegies. Dat zijn dunne wafeltjes van 10 – 12 cm doorsnee die gebakken worden in een ‘knieperties-iezer’ (wafelijzer). Gerard’s moeder leerde me hoe het moest en gaf mij aan het begin van ons huwelijk zo’n apparaat op mijn verjaardag. Als de wafel net uit het ijzer komt is hij nog soepel en kun je hem (rond het uiteinde van een pollepel) oprollen, zo wordt het een ‘rollegie’. Een platte wafel heet een ‘kniepertie’ en staat symbool voor het oude jaar, dat al helemaal uitgerold achter ons ligt. Het ‘rollegie’ staat voor het nieuwe jaar dat zich nog niet ontvouwd heeft. Gisteren heeft Gerard het ijzer en een pan beslag meegenomen naar de woonvorm waar zijn moeder woont en heeft in het bijzijn van de bewoners knieperties gebakken. De geur alleen al brengt tal van herinneringen boven.
Vanmorgen heb ik een kom beslag gemaakt en een uur staan bakken.Knieperties bakken
Hierbij het recept voor ‘Knieperties á la Ada’, hier bak je ongeveer 50 knieperties van.
300 gram kristalbloem
100 gram roomboter
200 gram suiker
2 eieren
2 zakjes vanillesuiker
Beetje kaneel
250 cc water
Steeds een lepel beslag in het ijzer doen, ijzer lichtjes aandrukken en als het lampje uitgaat kniepertie er uit halen en eventueel oprollen.
Allemaal een gezond 2015!

Reageren

28 december: Kliekjes & Dr. Denker

Tussen Kerst en Oud&Nieuw heb ik altijd vakantie. Er zijn collega’s die in deze weken graag werken, omdat het dan zo lekker rustig is. Lekker rustig thuis vind ik ook fijn.

Gisteren was het zaterdag 27 december: derde kerstdag. 1e Kerstdag hadden we met Harriët gegourmet en 2e Kerstdag aten we met ons gezin en mijn moeder tomatensoep, zalm of kaasschnitzel, bloemkool, bonen, peren, aardappels en ijs na.
Niet verwonderlijk dus dat we op 3e Kerstdag kliekjes eten. De aardappels bakten we op en alles wat er verder van de gourmet en het diner was overgebleven sneed ik in kleine stukjes.
Eerst bak ik dan een gesnipperde ui en dan doe ik alle kleine stukjes er in. Het is altijd lekker. Je krijgt een soort ratatouille van vlees en groente. Beetje kerrie- en paprikapoeder erover: klaar. En als toetje aten we de overgebleven peren.

Na de kerstdagen is er ook altijd nog de Dr. Denker puzzel uit het Dagblad van het Noorden. Tijdens de kerstdagen ligt hij standaard op tafel en buigt iedereen zich er af en toe over. De oogst was na twee dagen 23 plaatjes. “Wat is die kronkel T dan!” O, wacht es, zonder NL…..
“Ander woord voor VET”. “Reuzel. Omgedraaid. Lezuer. Nee, dat is niks….”
Op derde kerstdag zoeken we op internet op Jaspers- Cryptogrammen-site naar tips. We willen namelijk geen antwoorden, we willen er zelf achter komen.
Gisteravond hadden we negenendertig plaatjes gevonden. Het laatste plaatje vonden we onder het eten. Het onderwerp van de puzzel was ‘Typisch Nederlands’.
“Wat is nou typisch Nederlands en wat hebt we nog niet” vroeg Gerard.
“Nou, hagelslag stiet d’r nog niet bij” merkte ik op. Huh? Krant erbij. Hoge L, S laag. O=A met een kruis door de A. Ja hoor!

Reageren

Pagina 17 van 19

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén