Categorie: Muziek Pagina 38 van 39

7 december: Van Sinterklaas naar Kerst.

Door Ada

Op 7 december 2014

Vandaag hadden we zo’n typische ‘tussen-in’-dag.
Gisteravond het traditionele Sinterklaasfeest gevierd. Met veel hilarische, cynische, humoristische en ouderwetse gedichten & kadootjes. Wat een lol. En wat een rotzooi.
Vanmorgen sliep iedereen uit, behalve ik. De Catharina-cantorij werkte mee aan de kerkdienst/viering in het Martiniziekenhuis. Om half negen werd ik opgehaald van huis, toen waren de overige bewoners van de Boskamp 30 nog in diepe rust. Toen ik om kwart voor twaalf thuis kwam waren ze nog niet eens allemaal gedouched…!
Eerst maar eens soep met broodjes. En vervolgens opruimen: iedereen zoekt z’n kadootjes en gedichten bij elkaar, alle overige troep wordt opgeveegd, alle glazen afgewassen en de Sinterklaasversieringen weer in de tas voor volgend jaar gedaan. Wij hebben namelijk nog wat oude Sinterklaaswerkjes van de kinderen bewaard en die zetten we op Sinterklaasavond nog weer even in de kast…..pure nostalgie.

Nu richten we ons op kerst. Vanmorgen al twee kaarsen van het Adventsstuk aangestoken. Gerard heeft gisteren de lichtjes in de buitenkerstboom opgehangen. We zijn al een poosje aan het oefenen met de Christmascarols voor de scratchdag (zie 13 november) en met de cantorij hebben we de muziek voor eerste kerstdag gekregen en afgelopen donderdag voor het eerst doorgezongen. Morgen ga ik alvast wat kerstversieringen ophangen, volgende weekend komt de boom er in.

Ook mogen er in deze periode onbelemmerd kerstliedjes gedraaid worden. O, wat geniet ik daar altijd van. Op mijn computer heb ik een bestand ‘Kerstmuziek’ en daar staat van alles in. Vandaag op mijn webblog een noors kerstliedje waar ik altijd een beetje ontroerd van raak. Het is van de Noorse meidengroep Katzenjammer. ‘Vi tenner vare lykter’ zingen ze. Het is een oud noors kerstliedje. ‘Als we onze lichten ontsteken’ betekent het. Als je goed op dit you tube-filmpje >>> kijkt zie je dat kroonprins Hakon op het laatst ook meespeelt op zijn gitaar. Dat zie ik Willem Alexander nog niet zo snel doen. Met Nick en Simon of zo.

Vanmiddag vertrokken de kinderen met aanhang weer één voor één, behalve Frea. Zij gaat morgen en overmorgen nog onderzoek doen op een school hier in de buurt en blijft nog een paar dagen bij ons.
Wij schenken ons vanavond een glaasje in en we gaan spelletjes doen. Ticket to ride. Machiavelli. Triviant. We hebben nog drie dagen.

Reageren

4 december: Quand tu chantes ca va!

Door Ada

Op 4 december 2014

In Cantorij Roden, Muziek

Vandaag de laatste hobbel in het revalidatieproces genomen: alleen in de auto. Mijn moeder moest voor onderzoek naar het ziekenhuis en ik heb haar begeleid. Toen ik de auto startte ging de radio ook aan. “Quand tu chantes ca va” >>> van Nana Mouskouri was erop. Dat kan geen toeval zijn. Mijn lijflied deze weken is “I shall sing” (zie 31 oktober) en nu stak Nana mij een hart onder de riem: “Als je zingt gaat het goed…!” De tranen zaten hoog, maar het alleen rijden ging goed. Onderweg nog luidkeels meegeblèrd met Pussycat en met Tom Jones.
Quand tu chantes ca va.

De uitslagen van mijn moeder waren goed, dus we hebben er gelijk maar een gezellige dag van gemaakt. We togen naar Beilen, aten lekker patat met kroketten, ma kocht een broek, een trui, een tas, sokken, schoenen, boterhambordjes en van alles bij de Kruidvat. Van te voren had ik gevraagd: neem je de boodschappentas niet mee uit de auto? “Nee, zoveul koop ik toch nie…!”

Toen ik om vier uur thuis kwam was de energie helemaal op. Toen ben ik lekker even met Mozart op bed gaan liggen. Helemaal ontspannen. Moest ook wel even, want vanavond was er weer Cantorij. A.s. zondag werken we mee aan een viering in het Martiniziekenhuis, daar hebben we het eerste uur aan besteed. In de pauze hadden we koffie met pepernoten en het tweede uur hebben we de liederen gezongen voor eerste kerstdag. O.a. een 14e eeuws kerstlied : In dulci jubilo (met zoete jubel….).
Ik ben toch zo blij dat ik de cantorij-repetities weer kon oppakken na het infarct. Want het is namelijk echt zo : Quand tu chantes ca va!

Reageren

25 november: Top 2000

Door Ada

Op 25 november 2014

In Muziek

Vandaag heb ik gestemd. Voor de Top 2000. Tussen Kerst en Oud&Nieuw wordt ie uitgezonden op Radio 2. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik eigenlijk altijd naar Radio 5 luister. ‘s Morgens. ’s Middags kunnen de programma’s en presentatoren me nog niet genoeg boeien. Ik ben ook nog niet zo lang 50+.

Onze wekkerradio staat aan Gerard’s kant van het bed. Die staat standaard op Radio 2. Deze week is het de Top 2000-stemweek en dat kan de oplettende luisteraar niet ontgaan: in het halve uur dat ik ’s morgens naar Radio 2 luister heeft men mij goed ingepeperd dat het deze week stemweek is!. Pfff, alsof je slechthorend bent.

In 2011 had ik voor het laatst gestemd. Soms gun ik mij er geen tijd voor. Maar in deze periode heb ik tijd zat, dus ik ben er eens voor gaan zitten.
In de vooraankondiging wordt luidkeels geroepen: : “DE BESTE MUZIEK OOIT GEMAAKT!”
Het liefst zou ik dus een stuk van Bach kiezen, maar dat is niet de bedoeling. Past niet bij het zenderprofiel. Daar hebben we Radio 4 voor. Verder ben ik helemaal weg van een triest, jazzy stuk van Frank Sinatra “Just friends”. (luister en geniet, klik voor You Tube >>>) Staat ook niet in de lijst. Daar hebben ze dan waarschijnlijk Radio 6, de jazz-zender voor. Van Charles Aznavour wilde ik ‘Sur ma vie…” in de lijst hebben. De eerste keer dat ik dat hoorde (Arbeidsvitaminen/Jan Steeman) kreeg ik tranen in de ogen. Dat is voor mij de beste muziek: het moet iets met je doen. Maar “Sur ma vie” hoor je alleen op Radio 5. Kennelijk is mijn smaak niet in één zender te vangen.

Maar….. we doen niet kinderachtig. Ik stem gewoon zonder commentaar. Er staan nog genoeg pareltjes op de lijst. Daniël Lohues, Boudewijn de Groot, Stef Bos, Herbert Grönemeyer, ze hebben allemaal mijn steun weer gekregen. En natuurlijk staat er weer een nummer van The Beatles op mijn lijst. Vanaf 1e Kerstdag gaan we weer genieten! En die andere muziek zet ik wel op m’n MP-3: voor als ik straks weer door de Onlanden naar Groningen fiets.

Reageren

21 november: Theresiënmesse

Door Ada

Op 21 november 2014

In Muziek

Vandaag heb ik zelf ‘het sanitair’ weer gedaan.
Het is een vreemde gewaarwording om te genieten van een klus waar ik zo’n hekel aan heb….. ik had de Theresiënmesse van Joseph Haydn op de oortjes en heb luidkeels de altpartij meegegalmd. Weer een stap in het revalidatieproces.

Toen wij in Roden gingen wonen (1989) ging ik op het Rodens Christelijk Gemengd Koor, een koor dat klassieke werken zong. Tot die tijd had ik nog nooit klassiek gezongen; de Theresiënmesse was het eerste stuk in dat genre dat ik instudeerde. Het werd uitgevoerd met vier solisten en een groot orkest. Fantastisch vond ik het. Het was moeilijk. De alten moesten zo hoog, dat ik één noot niet mee kon zingen. Maar wat een fantastisch stuk! Mooie aria’s. Geweldige koorpartijen. Het ‘Benedictus’ kan me nog steeds ontroeren.

RCGK was een beetje een chique koor. Daar paste ik niet echt bij, maar ik heb er wel vijf jaar bij gezongen.
Mannen in een donker pak, dames allemaal in een lange, zwarte jurk met een blauwe satijnen blouse. Bij de uitvoering had ik mijn lange haar in een keurige knot.
Ik zag er zo onherkenbaar uit, dat Frea (destijds 5 jaar) tegen Harriët (3 jaar) zei toen ze een foto van het koor zag: “Kijk Harriët, die mevrouw, dat is mama.”
Toen Carlijn is geboren ben ik gestopt met het koor.

Toen mijn vader overleed was dit klassieke werk mijn ’troost-stuk’. Ik trok me er mee terug (oortjes in) en liet de muziek het werk doen.
Zo werd het een soort privé-requiem: als ik de muziek hoor brengt het mij in gedachten terug naar de heen- en terugweg van en naar Hoogersmilde.
Alleen in de auto die gevuld is met klassieke muziek; gedachten laten gaan en tranen laten stromen.

In 2012 bestond het RCGK 100 jaar en gaven ze een groot jubileumconcert. Mét gastzangers. En ik mocht ook meedoen!
De Franse les heb ik dat jaar opgegeven en me voor één jaar nog eens gestort op ingewikkelde muziek. Genoten heb ik.
Maar een mens kan niet alles. En dit mens al helemaal niet. Er moeten keuzes gemaakt worden en de keuze viel na één jaar toch weer op de Franse les.

Zo af en toe dompel ik mezelf weer even onder in de Theresiënmesse en onderga ik de muziek als een warm bad.
Voor de liefhebbers: hierbij een link >>> naar de Wikipedia-pagina met informatie over de mis.
Op YouTube en Spotify kun je verschillende uitvoeringen van de Theresiënmesse van Joseph Haydn vinden.
Luister vooral eens naar het Benedictus….. om stil van te worden.

Reageren

13 november: Nu al Christmas-carols?

Door Ada

Op 13 november 2014

In Muziek

Het is half november en ik heb vanmiddag de eerste Christmas carol alweer gezongen.
Op zaterdag 13 december ga ik namelijk meedoen aan de “Christmas-carol-Scratch’-dag van In Between >>> , een gemengd zangkoor uit Leek. Gisteravond kreeg ik een mapje met de vierstemmige muziek en een CD waar de alt-partij op staat. Komt het nu even goed uit dat ik tijd genoeg heb om te oefenen?

Vanmiddag het eerste liedje eerst maar eens beluisterd: Sussex Carol. Kende ik niet eens…..
Dan ga ik als volgt te werk. Eerst zoek ik het lied op op You Tube. Dan luister ik naar de melodie en probeer alvast de woorden wat mee te zingen. Als de melodie een beetje in m’n hoofd zit zet ik de alt-cd aan en probeer mee te zingen. Verder ben ik nog niet gekomen. De vermoeidheid slaat op de gekste momenten toe en ook nu heb ik de Sussex Carol maar even aan zijn/haar lot moeten overlaten. Morgen verder.

Reageren

4 november: Alladin & z’n collega’s

Door Ada

Op 4 november 2014

In Alledag, Muziek

Gisteren vertelde ik over mijn grote liefde voor sprookjes.
Wij lazen vroeger thuis de Donald Duck. Volgens mijn vader hoorde dat gewoon bij de opvoeding. Het was gewoon kostelijk om te zien dat hij op z’n zeventigste bij ons thuis nog met de Donald Duck voor z’n neus zat. Maar dit terzijde.
Omdat de tekenfilm Sneeuwwitje in de jaren ’60 in Nederland draaide, kreeg je bij de Donald Duck een boek met het verhaal van Sneeuwwitje en bij iedere Donald Duck zat dan een zakje met plaatjes om in dat boek te plakken.
Geweldig vond ik dat! Wat een mooie plaatjes! De film heb ik destijds nooit gezien. Wij gingen niet naar de bioscoop. Maar ik had de film ‘in plaatjes’ in mijn hoofd.
Als er weer een nieuwe Disney-film uitkwam dan stonden de verhalen daarvan in de Donald Duck en ik smulde van Assepoester, Doornroosje en noem alle klassiekers maar op.

In de jaren ’90 deed de video-recorder zijn intrede. Wij kochten ook zo’n ding. Ik kon mijn geluk niet op toen de Disneyklassiekers op video uitkwamen. De eerste film die we kochten was Assepoester. Eén van de kinderen kreeg hem als verjaardagskado. Samen met de kinderen zat ik op de bank te genieten van het sprookje: wat prachtig en wat mooi getekend. Toen Sneeuwwitje uitkwam heb ik hem eerst alleen gekeken. Het plaatjesboek van de Donald Duck heb ik niet meer, maar de ‘plaatjes’ herkende ik allemaal:

7 dwergen op boomstam

de dwergen op een boomstam, Sneeuwwitje in haar glazen kistje, wat een jeugdsentiment.
Jaren achtereen heb ik samen met de meiden op zaterdagavond op de bank gezeten om een film te zien. De kleine Zeemeermin, Belle & het beest, de Leeuwenkoning: ik kan ze wel dromen. Ons gezin communiceert soms in Disneyquote’s. “Weet je zeker dat dit water hygiënisch is? Stel me niet teleur! Als je niets aardigs weet te zeggen, zeg dan niets niemendal… Ik jubel! Oohh….áls. We leven wel in de 14e eeuw, vader!” Zo kan ik uren doorgaan.

Nu ben ik 54 en inmiddels weet ik dat de Disneyliefde nooit over gaat. Afgelopen vrijdag had ik een off-day. Huilen, piekeren, bluuuh! Toen heb ik samen met Carlijn naar Alladin gekeken. Met die idiote geest, ingesproken door Pierre Bokma. Meegezongen met “Prins Ali, o dat is die… ”
Het helpt.
Echt.

Reageren

31 oktober: I shall sing!

Door Ada

Op 31 oktober 2014

In Muziek

Vandaag is de spreekwoordelijke ’terugvaldag’: moe en emotioneel. Ik geef er maar aan toe. Kort blogje dus vandaag in de rubriek Muziek. Dat helpt mij werkelijk door de moeilijkste momenten heen. Gisteren hoorde ik op radio 5 een nummer waar ik altijd een enorme kick van krijg: “I shall sing” van Art Garfunkel >>> De tekst is briljant door eenvoud en helpt mij door deze dagen heen.

I shall sing, sing my song, be it right, be it wrong
In the night, in the day, anyhow, anyway.
La-La-La-…

With my heart, with my soul, for the young, for the old
When I’m high, when I’m low. when I’m fast, when I’m slow.
La-la-la …..

Het schalt regelmatig door ons huis en ik heb hem nu ook als wekker-ringtone. Zo begint de dag met een positief geluid: I shall sing!

Reageren

9 oktober: Smartlappen, heerlijk

Door Ada

Op 9 oktober 2014

In Muziek

Muziek, ik schreef het al op 5 oktober, is een belangrijk onderdeel van mijn leven.

De muziek waar ik graag naar luister varieert behoorlijk. Er is één muziekstijl die mensen niet van mij verwachten, maar waar ik dan toch maar gewoon voor uitkom: ouderwetse smartlappen. “Droomland” van Willy Albert en Johnny Jordaan, “De winter was lang” van Willeke Alberti, “Blauwe korenbloemen” van de Zusjes de Roo, ze staan allemaal op mijn MP-3 speler. Vanmiddag moest ik de wc’s en de badkamer soppen, een klus waar ik een grondige hekel aan heb. Zo’n klus wordt een stuk leuker met mooie muziek op de oortjes en vanmiddag koos ik voor de smartlappen. Luidkeels zing ik alles mee. Voorwaarde is dan wel dat er niemand thuis is, want het is niet echt om aan te horen. Ik knap er altijd ontzettend van op! Na een uur gebroken harten, liefdesverdriet en smartelijke verhalen heb ik het sanitair weer schoon, heb ik aardig wat calorieën verbrand en ben ik mentaal even weer in de jaren ’60 geweest.

Voor de liefhebbers hierbij twee links naar twee toppers uit die tijd.
De eerste is “Stil verdriet” van Rob de Nijs >>> en de tweede is “Lass mein Herz nicht weinen” van Imca Marina >>>>.

Voor de broodnodige smartelijke uithalen!

Reageren

6 oktober: Kind maakt muziek (2)

Door Ada

Op 6 oktober 2014

In Muziek

Gisteren vertelde ik over onze muziekmakende kinderen. Vandaag deel 2 van ‘the continuing story’. Door de jaren heen hebben we genoten van alle uitingen op muzikaal gebied van onze kinderen. Maar soms was het wel eens wat te veel van het goede. Drie korte anecdotes.

Frea kon nog maar net fietsen op haar fiets met zijwieltjes toen ze een heel toepasselijk liedje op haar fietsje kon zingen:

“Maak een vrolijk geluid voor de Heer,
Of je thuis bent of buiten op straat.
Maak een vrolijk geluid voor de Heer,
met de bel van je fiets op de maat!”

Luid evangeliserend tetterde ze door de buurt, ondertussen druk bellend met de nieuwe fietsbel. De buren dachten er het hunne van.

Harriët oefende hééél veel op haar saxofoon, uren achteréén. Niet altijd even melodieuze jazz-muziek. Het ontlokte onze toenmalige buurvrouw de uitspraak: “As ze laoter beroemd is, wil ik minstens ien keer gratis kaorten op de eerste rij! Dat heb ik dan wel verdiend……”

Carlijn hield als klein meisje helemaal niet van zingen. Van haar hoefde het niet. Als ze jarig was en wij zongen voor haar, dan zat ze het liefst achter de bank. Maar toen ze naar de basisschool ging leerde ze zingen en dat ging haar goed af. Op een dag zong ze keer op keer een liedje dat wij al genoeg gehoord hadden, dus ik zei: “Carlijn, zing je voor ons? Want dan hoeft het niet.” Hoogst beledigd was ze. “Nou, dan zing ik wel voor God” en ze zong gewoon door.

Vandaag link ik naar een lied dat Frea zingt met haar groep ‘Babelfish’, namelijk Vincent >>>.

Er komt in deze categorie nog een deel drie en dat zal zijn als ik een opname krijg van dochter Harriët. Zij heeft namelijk ook zangles genomen en hoopt binnenkort met een opname daarvan te komen. Wordt vervolgd dus.

Reageren

5 oktober: Kind maakt muziek (1)

Door Ada

Op 5 oktober 2014

In Muziek

Muziek is voor mij een hele grote bron van plezier en ontspanning. Zelf zingen (in een koor of met Gerard), muziek maken met gitaar of accordeon, muziek luisteren op de fiets of tijdens handwerken, even bijkomen en volledig ontspannen met een cantate van Bach: muziek is genieten. Dat hebben we onze kinderen dan ook met de paplepel ingegoten.
Ze hebben alledrie twee jaar Algemene Muzikale Vorming gedaan. Daarna mochten ze op muziekles met het instrument van hun keuze: viool, saxofoon en dwarsfluit.
Middelste dochter Harriët heeft van haar hobby haar werk gemaakt. Zij is afgestudeerd aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen en is ‘uitvoerend musicus’: ze treedt op en geeft les. Bij de andere twee is muziek een hele belangrijke hobby. Carlijn stuurde me deze week een link naar een opname van haar band Hijack. Het is een uitvoering van Eleanor Rigby >>>

Deze uitvoering schalde door ons huis op zaterdagmorgen en ik zei tegen Gerard (aan het ontbijt met thee, beschuit & Sudoku): “Dit is je dochter!”

Hij keek verbaasd op. “Huh?” Luister en oordeel zelf.

Reageren