Categorie: Muziek Pagina 37 van 39

8 februari: Willem, Rennie e.v.a.

Door Ada

Op 8 februari 2015

Vanmorgen werkten Gerard en ik mee aan een aangepaste dienst in de kerk in Westerbork.
Aangepast aan een groep verstandelijk beperkte mensen uit heel Drenthe. De groep bestaat in zijn geheel wel uit zo’n 50 mensen die verspreid over 8 à 10 dorpen rond Beilen/Smilde/Hoogeveen wonen.
Eén keer in de twee maanden wordt voor deze groep een bijzondere dienst georganiseerd, steeds in een andere gemeente. Wij zingen al meer dan 25 jaar als duo en werken ook al meer dan 25 jaar mee aan deze diensten. Eén keer in de twee jaar ongeveer. In de loop van de jaren zijn wij voor deze groep dus ook ‘bekende Drenten’ geworden. Toen we vanmorgen aan het inzingen waren kwam Renny al wijzend de kerk binnen: zij had haar tamboerijn al meegenomen!

We doen altijd ons best om de liedjes die we zingen aan te passen aan het niveau van de groep en ook vanmorgen lukte dat weer prima. Iedereen doet erg zijn best om mee te zingen. Vanmorgen zongen we een vierstemmige canon over de storm!
Voor het dankgebed vroeg de dominee of iemand nog iets wist waar we voor konden bidden.
Rennie vond prinses Caroline van Monaco wel een geschikt onderwerp. Die had toch ook al haar eerste man verloren? Willem vroeg aandacht voor ‘steeds maar die oorlog overal’. Volgens hem mocht het nu wel eens afgelopen zijn. De dominee schreef stoïcijns alle onderwerpen op en benoemde vervolgens alles in het gebed.

Tijdens de koffie mocht ik tussen Dirk en Hennie inzitten, tegenover Willem. Dirk is namelijk ook heel muzikaal, evenals Willem. Dirk is tamboer-maitre bij de drumband in Assen en Willem doet daar de bekkens. Hennie was helemaal blij dat ik naast haar zat, want wij hebben vroeger gezongen bij haar belijdenis. Dat deed ze toen samen met haar vriendin Wilma. Wilma wilde toen eigenlijk ‘de kauwgomballenboom’ als verzoeknummer laten zingen, maar dat paste niet zo goed in de kerkdienst, dus dat hebben we toen later bij de koffie maar gezongen. Wat ik me uit die dienst herinner is dat de dominee vroeg waarom de dames belijdenis deden, waarop één van hen heel triomfantelijk zei: “Dan hoef ik niet meer naar catechesatie!”

Sommige mensen vinden dat je geen aangepaste diensten voor deze groep moet organiseren, maar dat er in iedere viering een moment voor hen zou moeten zijn.
zie website ‘Opkijken’>>>
Maar de groep ouders en begeleiders van deze Drentse groep doet het op deze manier en wij weten van hen hoe belangrijk de aangepaste diensten zijn voor de groep verstandelijk beperkte mensen. Wij vinden het een geweldig initiatief en vinden het een eer dat we al zo lang mogen meewerken aan deze vieringen. Dat doen we met liefde nóg 25 jaar.

Reageren

5 februari: InBetween zingt géén Daniël Lohues

Door Ada

Op 5 februari 2015

In Muziek

Echtgenoot Gerard is ook een groot liefhebber van zingen. Hij zingt tenor bij ‘InBetween’, een algemeen gemengd zangkoor uit Leek. Het koor zingt heel gevarieerde stukken: mooie evergreens, musical stukken, geliefde popsongs en licht klassieke werken. Maar tot mijn grote spijt geen muziek Daniël Lohues.
Op zaterdagavond 14 februari is het jaarlijkse concert van InBetween met als thema “Viva la musica” >>>. Als voorzitter wordt Gerard geacht een voorwoord te schrijven voor het programmaboekje. Verrassend genoeg refereert hij in zijn stukje aan een lied van Daniël Lohues, we hebben allemaol baat bij muziek >>>

Even een klein stukje uit de tekst voor in het programmaboekje:

Welkom op het jaarlijks concert van ons algemeen gemengd koor “InBetween” dat als thema heeft gekregen “Viva la Musica”. Veel van onze koorleden beleven het ook zo: “LEVE DE MUZIEK”, zingen geeft hun leven meer kleur en het doet wat met ze. Daniël Lohues zingt er ook over in het lied, Baat bij muziek, dat als volgt begint:

De iene hef baat bij ‘n borrel of twee
De ander hef baat bij mooi weer
Mar ien ding is bij elk mens geliek
We hebben allemaol baat bij muziek

Het lied gaat uiteraard nog verder, het is als het ware een ode aan de muziek. Je kunt er alleen van genieten of met een zaal vol liefhebbers zoals vanavond. Hoe verschillend we ook zijn en op welke muziekzender we dan ook maar afstemmen, muziek doet iets met mensen. Ten slotte eindigt hij het lied met

We lachen en wiezen
‘moe’j hunnie ‘s zien!’
Verschil is der altied al west
Mar ien ding maakt ons allemaol geliek
We hebben allemaol baat bij muziek

Muziek kan verbinden, kan kippenvel bezorgen, kan je vrolijk maken, kan je helpen om verdriet te verwerken en het kan je kracht geven. Kortom “Viva la Musica”!!!
Tot zover de tekst van Gerard.

Bravo voorzitter!
Daniël wordt niet gezongen maar wél gehoord.
Wil je ook graag komen? Gerard heeft nog kaarten.

Reageren

4 februari: Kind maakt muziek

Door Ada

Op 4 februari 2015

In Muziek

Middelste dochter Harriët is saxofoniste. Ze is in 2013 afgestudeerd aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen. Ze geeft les aan verschillende muziekscholen in Drenthe, heeft een aantal leerlingen en speelt in verschillende bands. Ze woont in Groningen en heeft het naar haar zin.
Zaten wij er in het prille begin van haar carrière bovenop, (zie blog Kind maakt muziek 4 & 5 oktober 2014) tegenwoordig krijgen we er niet meer zoveel van mee.

Maar gelukkig heb ik facebook. Daarop heb ik heel weinig ‘vrienden’. Alleen mijn dochters en hun aanhang. En de liefde komt ook bijna altijd van hun kant, want ik zet er haast nooit wat op. Maar zo kan ik een beetje volgen wat de dames en heren bezig houdt en af en toe vind ik daar een filmpje of een foto waar ik erg blij mee ben.

Ook het volgende filmpje vond ik daar. in het kader van de Bus Sessions 2015 speelt de band “Oes” het nummer ‘Stalken’ in lijn 15 richting het Zernike in de stad Groningen.
Q-link Bus Sessions is een initiatief van OV-bureau Groningen Drenthe en Qbuzz, in samenwerking met Grunnsonic en vond plaats in de bussen van Q-link tijdens Eurosonic Noorderslag in Groningen. Klik hier voor het filmpje >>>

Aan het begin van het filmpje stelt de band zich voor: zangeres Oes, gitarist Domingus en saxofonist Harriët. Het is erg leuk gefilmd en ik vind het prachtig om Harriët eens zo life en akoestisch bezig te zien.

Reageren

1 februari: Glimmende oogjes.

Door Ada

Op 1 februari 2015

In Alledag, Kerk & gemeente, Muziek

Zondag. Rustdag. Geniet ik altijd van. Eerst was daar vanmorgen een kerkdienst. Normaal gesproken zijn in onze PKN-gemeente op zondagmorgen 3 kerkdiensten in verschillende gebouwen, maar de eerste zondag van de maand kerken we met elkaar in één gebouw. Wat mij betreft doen we dat vaker.

We gebruiken de zondag ook vaak om even op bezoek te gaan bij onze moeders. Vanmiddag namen we de gitaar mee naar de beschermde woonvorm waarin mijn schoonmoeder woont. Eerst een kopje thee en daarna samen zingen. De bewoners kennen ons al en gaan er echt voor zitten. Meneer B. begint al te glimmen als ik de gitaar uitpak. Mevr. R. wordt van een andere unit gehaald omdat ze dol is op zingen. Het hele bekende repertoire komt voorbij. Daar ruist langs de wolken. Ga niet alleen door ’t leven. In ’t groene dal, in ’t stille dal. Gerard en ik zingen al langer samen, dus wij hebben inmiddels redelijk wat ervaring. Meneer B. vraagt altijd om liederen als Ik heb eerbied voor jouw grijze haren en Mijn Sarie Marijs.

Hij vertelde een vorige keer dat hij vroeger altijd zong. Vooral achter de ploeg. “Wat zong u dan?” vroeg Gerard. De oogjes begonnen al te glimmen bij de herinnering: “Heb medelij, Jet!” Dat lied kenden wij niet. Maar met internet is daar tegenwoordig wat aan te doen. Dus ik zoeken. Eerst op wikipedia en toen op You Tube. Ik vond een opname van Kees Pruis uit 1929. Nu begrijpen wij de guitige blik van meneer B. Het lied gaat over een hele dikke vrouw die bij een hele dunne man in bed ligt. Hij wordt bijna geplet en roept dan “Heb medelij Jet…!” Vanmiddag hebben we het gezongen. Grote pret bij meneer B. “Jij neemt alle dekens, o monstervrouw, ik bibber van de kou!”
Voor de liefhebbers: hierbij een link naar het Youtube filmpje >>>
Toen we waren uitgezongen werd mevrouw R. weer teruggebracht naar haar afdeling. “O, breng mij trug naar die ou Transvaal…!” De stemming zat er nog goed in.

Reageren

30 januari: Breaking news!

Door Ada

Op 30 januari 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

De cantorij-repetitie verliep gisteravond in eerste instantie zoals gewoonlijk. Sinds twee weken hebben we een nieuwe alt die links naast mij zit. Die praat ik af en toe even bij over de gang van zaken. Ze moet wel erg wennen aan de drie koorboeken, het gewone liedboek en losse kopieën waar we uit zingen. Welk nummer? Welke bladzijde? De bas die rechts naast mij zit en ik waren al aan het fantaseren over een bijzettafeltje voor ‘de administratie’. Aan het eind van de avond was het in onze gedachten al een winkelwagentje geworden.

Na de koffie zaten we net allemaal weer op onze plek toen de koster binnenkwam met ‘Breaking news’: het NOS-Journaal op Nederland 1 was onderbroken, er was een man met een geweer in de studio en de zender stond op zwart.

Dat klonk niet best. Met de aanslagen in Parijs op Charlie Hebdo nog op mijn netvlies wilde ik me eigenlijk niet voorstellen wat er aan de hand zou kunnen zijn.
Zouden er doden zijn gevallen? Zouden mijn favoriete journaallezers Herman (van der Zandt) en Jeroen (Overbeek) daar ook bij zijn?
Verder was er geen tijd om te piekeren want we moesten een nieuw lied aanleren “Voor kleine mensen is Hij bereikbaar”. Iemand in mijn omgeving wees nog even naar twee dames op de eerste rij in verband met hun geringe lichaamslengte, maar daar ging het lied niet over. Het instuderen ging prima en na een half uur zat het refrein er al vierstemmig in.

Vlak voor het eind van repetitie kwam de koster even weer binnen met deel twee van het ‘Breaking news’; het was allemaal heel goed afgelopen, de indringer was overmeesterd en er waren geen slachtoffers gevallen. Opluchting alom. We kunnen dus gewoon blijven kijken naar Herman en Jeroen. Het journaal wordt gewoon een stuk leuker als zij het presenteren….!

Wat gisteravond opviel aan het nieuws was dat er opeens geen ander nieuws meer was. Eindeloos werd herkauwd wat er gebeurd was en er waren veel nietszeggende interviews met woordvoerders die nog niets konden zeggen.
Het was natuurlijk wél in Hilversum gebeurd. Stiekum denk ik dat als hetzelfde in Maastricht of in Assen was gebeurd dat de media-aandacht dan een stuk minder zou zijn geweest.

Vandaag constateerde een collega dat ‘de Mol’ niet was uitgezonden.
Vanavond gaat dat alsnog gebeuren en kunnen we daar weer van genieten.
En genieten van het feit dát het wordt uitgezonden.
Je moet er toch niet aan denken wat er ook had kunnen gebeuren.

Reageren

26 januari: Kind maakt muziek (3)

Door Ada

Op 26 januari 2015

In Muziek

Op 5 >>> en 6 >>>> oktober vertelde ik over mijn muziek-makende dochters. Vandaag deel 3 in de ‘continuing story’.

Onze kinderen zijn opgevoed met Disneyfilms.
“A youth with Disney is a joy forever”.
Af en toe plannen onze meiden een ouderwetse Disneyavond en gaan ze klassieke Disneyfilms kijken.
Wij hebben hier thuis zelfs een Disney-variant van het spel Triviant.

Eén van de leukste liedjes uit de verzameling filmklassiekers vind ik “I want to be like you”, dat gezongen wordt door apenkoning Louis in de film Junglebook. Het gaat over een aap die een mens wil zijn.

Tot mijn grote genoegen heeft de band waar dochter Carlijn bij zingt, Hijack, dit nummer gecoverd.
In deze uitvoering heeft het haast een betoverende werking: je wordt er ontzettend vrolijk van! Om de uitvoering van Carlijn te horen, klik hier >>>.

Reageren

23 januari: Roosje gevonden

Door Ada

Op 23 januari 2015

In Alledag, Muziek

Vanmiddag ging ik wandelen. In het kader van de hartrevalidatie ‘moet’ ik iedere dag een half uur flink bewegen. Meestal kost me dat geen moeite. Als ik in het dorp een boodschapje moet doen of iets moet halen of brengen dan doe ik dat lopend. Naar franse les bijvoorbeeld is 20 minuten lopen. Weer terug ook, dat maakt dus 40 minuten. Fietsen doe ik ook graag, na de voorjaarsvakantie pak ik vast weer 2x in de week de fiets naar Groningen. Zwemmen doe ik altijd op maandag met mijn ‘zwemvriendin’ en als het echt pokkenweer is en ik kan niet naar buiten dan is daar altijd nog de hometrainer.

Vandaag was het niet echt aangenaam weer . Koud. Mistig. Danïel Lohues heeft over zo’n dag een prachtig lied geschreven. “Mistig, kold en stille”. Luister maar eens >>>
En dan moet je uit je warme huis. Jas aan. In de familie Waninge zegt men in zo’n geval: “Ik heb net zo veul zin as tiene die gien zin hebt.”
Maar ook zonder zin kun je wel wandelen en de praktijk leert dat je er altijd enorm van opknapt. Zo’n wandeling loopt bijna altijd langs Landgoed Mensinge >> en ik loop ook graag even over het kerkhof. Roden heeft een goed onderhouden kerkhof met prachtige bomen en dus ook heel veel vogels.

Op het pad richting de aula vond ik een paars roosje. Zat waarschijnlijk aan een rouwstuk van een recente begrafenis. Zo’n roosje kan ik niet laten liggen. Vind ik zonde. Op straat wordt het vertrapt, dan neem ik het liever mee. Thuis heb ik hem op een piepklein vaasje gezet. Met een takje elzenproppen die ik ook vond onderweg.
Met een goed gevoel kroop ik om drie uur lekker op de bank.
Met een kop rooibosthee en een borduurwerkje.

Reageren

21 januari: Ontspannen

Door Ada

Op 21 januari 2015

In Muziek

Toen ik begin jaren ’80 in Assen werkte had ik een collega die overwerkt was en van zijn hulpverlener een cassettebandje met ontspanningsoefeningen had gekregen.
Hij vertelde dat de mevrouw op het bandje dan heel zwoel in zijn oor zei ” Oohntspanne …….” en dat dat soms zo op z’n lachspieren werkte dat er van ontspannen niet veel terecht kwam.
Het sensueel uitgesproken ‘Oohntspanne…” werd de grap van de afdeling en werd te pas en te onpas gebruikt.

Nu, bijna 30 jaar later zijn er weet ik hoeveel verschillende oefeningen om te ontspannen.
Je ziet soms door de bomen het bos niet meer. Zoek maar eens bij google naar ‘Ontspanningsoefening’.
En waar de één heel rustig van wordt, daar loopt een ander gillend bij weg.

Als ik een hele drukke dag heb gehad en mijn hoofd zit helemaal vol met gesprekken, volle agenda’s en vergaderingen, dan heb ik baat bij muziek. Er is een aria uit een cantate van J.S. Bach (BWV 33) die wordt gezongen door een alt.
De aria heet “Wie furchtsam wankten meine schritte” en ik heb een prachtige uitvoering gevonden van Julia Hamari.
Julia heeft een volle, lage alt en is één van mijn favoriete zangeressen.
Al eerder noemde ik het feit dat Bach de stem en de instrumenten als het ware een duet laat zingen.
Dat hoor je ook in dit lied heel goed.

Een deel van de violen en cello’s begint heel zacht met ‘ploem ploem ploem’ en dan spelen andere violen een melodielijn.
Als de alt erbij gaat zingen gaan de twee melodieën prachtig door elkaar heen lopen.
Het is een heel rustig stuk en het ‘ploem ploem ploem’ geeft een aangenaam wiegend effect.
Hierbij een link naar dit stuk op You Tube >>>.

Probeer het maar eens. Oortjes op, lekker op de bank en je helemaal concentreren op de muziek.
Wat hoor je. Wat zingt ze. Hoe mooi lopen de verschillende melodielijnen. Hoe klinkt het samen.
‘ploem ploem ploem’ ……
‘Oohntspanne….’
Dank je wel Johan Sebastian.

Reageren

18 januari: Water & Wijn

Door Ada

Op 18 januari 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Zondag vandaag. De cantorij werkte vanmorgen mee aan de kerkdienst in de Catharinakerk. Daar zijn we een groot deel van de ochtend zoet mee. Half 8 wekker, half 9 verzamelen en inzingen, 9 uur koffie, (breipatroon besproken) half 10 aanvang van de viering. ‘ De bruiloft te Kana’ (lezen: zie >>> voor dit gedeelte uit de basisbijbel) was vanmorgen het onderwerp: Jezus verandert water in wijn. Wij zongen o.a. het lied ‘Wij willen de bruiloftsgasten zijn’. (zie 9 januari). Het lied ging vanmorgen helemaal goed!

Midden onder de preek werd een gemeentelid onwel. De koster belde een ambulance en andere omstanders legden haar op een rij stoelen en er werd een flesje water gebracht. Gelukkig kwam ze na een minuut of vijf weer bij en kon ze zelf naar de ambulance lopen.

Maar dan ben je echt even uit het verhaal ….. waar ging het ook maar weer over? O ja. De wijn was op. De dominee deed een manmoedige poging om de draad weer op te pakken, maar gaf na twee zinnen toe dat dat niet echt meer wilde lukken. Hij sloot af met de essentie van zijn verhaal: Jezus veranderde water in wijn, maar de dienaren zorgden dat er water in de kruiken kwam. Wij als dienaren hoeven dus geen wonderen te verrichten, we hoeven alleen maar te zorgen dat er voldoende water voorhanden is: omzien naar elkaar, luisterende oren bieden en je handen laten wapperen.

Aan het eind van de viering kwam de koster even zeggen dat mevrouw S. niet naar het ziekenhuis was gegaan, maar dat ze gewoon naar huis mocht.

Na afloop zei iemand daarover: “Die kan dus vandaag gewoon een glaasje wijn drinken. Want we moeten het leven ook vooral vieren!”

Vanmiddag was er een nieuwjaarsbijeenkomst voor leden van de wijk Noord van onze PKN-gemeente. En blijft het in de kerk vaak bij één slokje wijn, vanmiddag dronken we een heel glas.
Twee zelfs.
Op het leven!

Reageren

9 januari: ‘Ruuzige’ repetitie

Door Ada

Op 9 januari 2015

In Cantorij Roden

Het is ruuzig weer vandaag. ‘Ruuzig’ is Drents voor onstuimig, druk, rumoerig.

Gisteravond hadden we weer koorrepetitie van de Catharina-cantorij. Dat was ook een ruuzige bijeenkomst.
Normaal gesproken verloopt zo’n repetitie rustig. We zingen zo’n 5 á 6 stukken door zo’n avond, er wordt goed opgelet en er wordt tussendoor niet gepraat. De club bestaat voornamelijk uit 60-plussers, dan wordt er niet zoveel meer geginnegapt en geteut.

Maar het begon gisteravond al bij binnenkomst: de beste wensen! Handen werden geschud, wensen uitgewisseld, de kerstmuziek moest worden ingeleverd, kortom: rommelig en onoverzichtelijk. Na het inzingen moest de voorste rij sopranen één stoel naar rechts opschuiven en de achterste rij één stoel naar links. Het is kostelijk om te zien hoe dan de ene sopraan van stoel verwisselt en de andere met stoel en al opschuift, zodat het lijkt alsof er geen stoelen genoeg zijn. De mannen op de achterste rij voorzien dit alles van commentaar.
Het is soms net een film.

Dat er storm op komst was, was goed te merken. Het was onrustig, veel opmerkingen tussendoor, onderdrukt gelach….. je kon zien dat onze cantrix heel erg haar best moest doen om er niet iets van te zeggen. Het zijn per slot van rekening allemaal volwassen mensen.
Het zingen verliep verder goed, er was alleen één lied met heeeel veel woorden “Wij willen de bruiloftsgasten zijn’ waarvan maar twee coupletten onder de notenbalk staan. De andere coupletten staan als tekst onderaan het blad afgedrukt. Dat viel niet mee. De mannen kwamen er op het laatst niet meer uit. 5 coupletten had het lied maar liefst. Het 5e couplet stierf in schoonheid.
Onze cantrix had het helemaal gehad met ons en zei: “Nu gaan we allemaal door elkaar staan en gaan we het nog een keer zingen. Alle vijf coupletten!” Het klonk als straf.
Groot gemor. “Ik kan het nog niet alleen, ik wil wél bij een ‘stem’-genoot staan.” “Dit wordt toch niks, we kunnen er nog niks van!” De tenorengroep gooide de kont tegen de krib. Zij bleven bij elkaar zitten. Wat weer een hoop commentaar van de andere stemmen opleverde. Uiteindelijk hebben we alle vijf coupletten gezongen. Het viel nog niet eens tegen.

Op zo’n avond geniet ik met volle teugen.
Sinds kort zit ik naast de bassen en hoor ik hen en de tenoren veel beter. Samen vierstemmig zingen is voor mij een groot genoegen en ik kijk elke week weer uit naar mijn avondje zingen. En af en toe een ruuzige repetitie: daar knap ik van op! Maar ik ben dan ook niet de cantrix…..

Reageren