Daniël Lohues brengt nieuwe songs, lievelingsnummers uit de succesvolle Allennig-serie en van de prachtige platen daarvoor en daarna. Hij begeleidt zichzelf op de vleugel of op de gitaar, banjo of mandoline en wordt bijgestaan door Bernard Gepken (gitaar, zang) en Reyer Zwart (bas, zang).’

Dit stun in de ankondiging van de Theatertour veurjaor 2026: wij zaten dunderdagaomnd op de 1e rij in de loge in de Stadsschouwburg in Grunn’n; dizze keer waren we der met mien breur en zien zeun.
Um mij wat veur te bereiden luusterde ik de ofgelopen weken een paar keer naor zien neie album, dat het ‘Jager’.
Hij zung een paar van die neie nummers, maor gelukkig ok olle bekende nummers.
Genieten met een grote G.

afbeelding: website Daniël Lohues

Hij vertelde dat hij nóg een album uutgeven haar dit jaor, ‘Verzamelaar’ hef e dat nuumt. Der staot 24 bekende nummers van hum op en hij hef der ok een songbook bij uutgeven: daor stiet de muziek en de tekst van die 24 liedties in. Toen wus ik geliek wat ik in oktober op mien verjaordagsverlangliesie zet.
Lohues vertelde der enthousiast over. “Alle liedties die ik schrief bint veur mij ‘kindjes’. Eigenlijk wel gek dat der maor 24 van die kindjes op dat album staot, dat vuult veur mij net asof ie allent maor foto’s van twee kinder in een album plakt, terwijl ie veul meer kinder hebt.” Zuks kan allent Lohues maor bedenken.

Wij hebt geneuten van zien ‘kindjes’, nei en old & vertrouwd; in de schouwburg krie’j der ok mooie verhaolen bij en die bint net zo mooi as de liedties.
Over zien eerste verkering en liefdesverdriet.
Een verhaal over het ansteken van de de paoskeerse in de karke in de nacht veur 1e Paosdag.
“En dan zung de priester ‘LUMEN CHRISTI’…..”en vervolgens wees e naor de zaol en zungen een paar luu: “DEO GRATIAS”: “Daor zit nog een paar verdwaalde katholieken….
Het verdriet um het verlies van zien mamme komp in iedere veurstelling eem veurbij.
Dizze keer zung e het lied ‘kallem an’ dat e schreef umdat zien moe ooit tegen hum zegd haar: “Doe toch kallem an, jongen, ie leeft drei levens in in ien leven…”
Hij benuumde in een vlammend betoog zien liefde veur het Nedersaksisch en hij nam oons in een aander verhaol met naor de préhistorie: hoe oonze veurolders toen leefden as nomaden (jagers/verzamelaars) en dat dat leven nog altied in oonze genen zit: angst veur wilde dieren bijveurbeeld of de angst um buuten de groep te vallen. “A’j in die tied verstoten weuden uut de groep, dan wa’j ten dode opschreven…”

Herkenbaor was het verhaal over het relativeren. Hij speulde dit veurjaor veur het eerst in Carré en haar daorover zegt: “Dat is ok maor gewoon een theater….’
“Die neiging um alles te relativeren is denk ik typisch wat veur Erica. Veur Zuud-Oost Drenthe. Eigenlijk veur hiel Drenthe. Veur hiel het noorden eigenlijk…. veur het platteland!”
Ik hung an zien lippen.
Tiedens de veurstelling is het moesstil in de zaol; neef Cor was nog nooit bij een concert west waoras het nou en dan zo stille was…..

Eerdere veurstellings die wij hebt bezöcht:
2025: Proosten op heur. (met Holland Baroque)
2025: Een Drentse liefdesverklaoring
2024: Advent: Lohues met Holland Baroque 
2024: Zingen en bidden
2023: Puntje van je stoel verhalen
2019: De Drent Lohues & Holland Baroque
2018: Ik kiek overal, maor ik heur hier
2017: Maak joe waor.
2016: Aosem. Awesome!