Vorige week was er zomaar een berichtje uit Canada in onze familie-app.
“Wij zijn vanaf 5 juli in Drenthe; kunnen we iets regelen dat we elkaar als neven&nichten Waninge even zien?”
Het berichtje kwam van Margaret, dochter van tante Roelie, (zus van Gerards vader) die in de jaren ’50 naar Canada emigreerde.
In 2017 hadden we hen bezocht in Fergus/Toronto en ook de rest van ’the siblings’ gezien. In datzelfde jaar kwamen drie van hen naar ons voor een tegenbezoek; dat bezoek werd destijds afgesloten met een Waninge-familiereünie bij Hennie en Harrie in de kantine.

5 broden, 2 vissen ……

De familie Waninge kon wel wat regelen.
We organiseerden een ‘vijf broden en twee vissen’-maaltijd* en stuurden alle neven en nichten een uitnodiging.
Op zo’n korte termijn zijn er altijd mensen die niet kunnen (vakantie, ziekte) maar we waren toch met een mooi groepje.
Toen ik dit blog ging schrijven wilde ik het verhaal van de reünie uit 2017 opzoeken om terug te linken, maar dat was er niet.
In die periode was mijn moeder al ernstig ziek; 3 blogs schreef ik over het Canadese bezoek hier, maar een blog over de reünie is er niet meer gekomen: mijn moeder overleed een dag later.
Onderaan dit blog vind je drie links naar de blogs uit oktober 2017, evenals een link naar de blogserie over onze vakantie in Canada in juni van dat jaar.

Negen jaar geleden was de laatste reunie …… en we praatten zo weer verder.
Margaret en haar man Luuk spreken nog behoorlijk Nederlands en wij gooien er af en toe wat Engels tussendoor: we begrepen elkaar prima.
We wisselden informatie uit over elkaars leven (werk, kinderen), over de broers en zussen en haalden herinneringen op aan 2017.
Ook was er aandacht voor de gezamenlijke familiegeschiedenis. Margaret liet een foto zien van vijf kleindochters die tegelijkertijd hun ‘graduation’ vierden en we constateerden dat de kinderen nu veel betere toekomstkansen hebben dan onze ouders destijds. Twee generaties verder kijk je terug naar de keuzes die in de jaren ’50 werden gemaakt, waardoor de kinderen van zus Roelie nu in Canada wonen en de rest in Nederland is blijven wonen.

…. en een toetje!

We hieven het glas op de aangehaalde familiebanden, genoten van de heerlijke dingen die iedereen had meegenomen en zeiden tegen elkaar: waarom moest het nou negen jaar duren voor wij weer eens iets afspreken? Dat hoeft toch niet alleen maar als de familie uit Canada over is…..
Maar het antwoord op die vraag weten we ook wel.
De reünie was negen jaar geleden, maar we spraken elkaar daarna vooral op begrafenissen; er zijn ons immers de laatste jaren twee broers en een zwager ontvallen.
We hopen elkaar over twee jaar weer te treffen: één neef en nicht hebben plannen om naar Spanje te verhuizen, vóór zij vertrekken organiseren we een uitzwaai-feestje.
Hennie & Harrie: dank voor de gastvrijheid!

* maaltijd in de stijl van de wonderbaarlijke spijziging uit Mattheüs 14: iedereen neemt iets mee te eten, dan is er altijd genoeg en hou je altijd over.

Hierbij nog de beloofde links naar 2017:

8 oktober: Invasie van de Canadezen – ‘Oh, we are so exited..!’ Wij ook.
10 oktober: Spiekerhouw’n – een echt mannenspel bij Han en Lianne.
13 oktober: ‘t Peerd van ome Loeks – we bezoeken met de Canadese familie de stad Groningen.

Vakantie in Canada juni 2017