Categorie: Alledag Pagina 258 van 302

28 september: Hamrikheem. Waar je gewoon mag zijn.

Door Ada

Op 28 september 2016

Het Hamrikheem in Groningen

Vandaag blog ik over een onderwerp waar ik nog niet veel over heb laten horen: mijn werk.
Het Hamrikheem in Groningen is een afdeling van Lentis, mijn werkgever. Het is sinds 2014 een onderdeel van de afdeling Ouderenpsychiatrie, als managementassistent ondersteun ik het management en de teamleiders van de verschillende vestigingen.
Het Hamrikheem veranderde in 2012 langzaam van een verzorgingshuis naar een woonvorm met ‘minder zorg – meer zelfstandigheid’ voor ouderen met psychiatrische problemen. Sommige bewoners woonden jaren in een gesloten omgeving. Bij het Hamrikheem hebben ze een eigen appartement, doen ze zoveel mogelijk zelf boodschappen, maken ze eigen beslissingen. Ze krijgen zorg en hulp waar nodig, maar de visie is vooral: eigen regie. Zelf doen.

Lentis is trots op de opmerkelijke resultaten die door bewoners met ondersteuning van de teamleden zijn behaald.
Dit is aanleiding geweest om Minke Haveman uit Groningen te vragen de verhalen van bewoners en teamleden op te tekenen; dat zijn mooie verhalen geworden!
Eén van onze psychiaters, Marjolein Boshuisen heeft bij de verhalen passende foto’s gemaakt. Verhalen & foto’s zijn gebundeld in het boekje “Hamrikheem. Waar iedereen gewoon mag zijn”.
Het boekje geeft een inkijkje in het dagelijks leven van bewoners en hun herstel dat ontstond toen ze ‘gewoon’ in Hamrikheem kwamen wonen.

De feestelijke bijeenkomst waarop het boek wordt gepresenteerd moet nog komen, (zie het blog Hamrikheem van 22 oktober >>>) maar ik geef vandaag al een link naar een blog van de schrijfster van het boek, Minke Haveman.
Zij vertelt op dat blog hoe het was om dit boek te schrijven.
Minke schrijft heel prettig, zoals haar blog is, zijn ook haar verhalen. Klik hier >>> naar haar blog op de website van haar bedrijf dat zich bezig houdt met ‘verhalende marketing’.

Vanuit mijn functie was ik betrokken bij de totstandkoming van dit boekje en vandaag kreeg ik daarover een heel mooi compliment. Een waardevol moment voor mij, vandaar dat ik het deel met de lezers van mijn blog. Als het boekje is gepresenteerd zal ik een link plaatsen naar de digitale versie er van: we zijn namelijk trots op het resultaat en dat mag gezien worden!

Reageren

27 september: Roonermark

Door Ada

Op 27 september 2016

In Alledag

Lekker sfeertje op de Rodermarkt.

Vandaag is de Rodermarktdag. Vanmorgen om 07.00 uur op de fiets (want ik moest

detail

gewoon naar mijn werk) kwam ik langs heel veel lege kraampjes en een paar ‘opbouwende’ marktkooplui. Lekker sfeertje, iedereen had er zin in!
Vanmiddag ging ik een kwartiertje eerder weg uit Groningen, ik wou ook nog even wat van dat ‘lekkere sfeertje’ meepikken. Om drie uur liepen wij richting de markt. Targets: een ijsje en een kilo druiven.

.... deze mevrouw moet zich behoorlijk bedapperen....

…. deze mevrouw moet zich bedapperen….

Het ijsje lukte. Onderweg kwamen we nog langs een kraam met handwerkspullen; “Kijk, deze trui is gebreid van één bol wol, mevrouw!” Deze mevrouw moet dan haar uiterste best doen om die bol wol niet te kopen, want er zijn nog twee andere handwerkprojectjes die ik eerst wil doen.

Het was leuk! We kwamen bekenden tegen en we klepten genoeglijk met deze en gene.
Gelukkig had de zanger die we bij ons achter het huis al hoorden even pauze toen wij over de markt liepen, dat is ook al behoorlijk sfeerverhogend. Voor mij dan, hè?
Op de terugweg zouden we de druiven meenemen. Maar die waren op!
De handel had dus kennelijk een goeie dag. Wij hadden ook zonder druiven een goeie dag. Vrijdag is het weer gewoon markt in Roden!

Reageren

26 september: Na de optocht…..

Door Ada

Op 26 september 2016

In Alledag

cherrytomaatjes

Heel af en toe slaan wij de zondagse kerkdienst over.
De dag na de Rodermarktparade is zo’n zondag.
De avond ervoor was het erg gezellig en erg laat, dan zetten wij bij voorkeur geen wekker. In het verleden moesten we op die zondag met de cantorij wel eens zingen. Dan riep onze cantrix op de donderdag voor de Roder markt: “Zondagmorgen om half negen aanwezig!”
Ik was er wel altijd. Maar het was gewoon niet zo’n goeie combi.

stokbrood & kaiserbrötchen

Nu zaten we zondagmorgen om elf uur met twee dochters & aanhang aan een uitgebreide brunch: wat een heerlijk begin van zo’n ‘day after the night before’.
Om half één zou Carlijn worden opgehaald door iemand die uit Assen

theezakjes & koffiepads

kwam. Om half één kreeg ze telefoon: “Ik ben onderweg naar je toe, maar ik zit achter een stoet ouwe trekkers!” O ja, die waren op weg naar Roden. Daar hadden we zaterdagavond al een ‘Havenstapper’ en ex-boer over gehoord. “Ik denk dat ik morgen maor ies hen het beursterrein gao oale trekkers kiek’n!”

Toen we iedereen hadden uitgezwaaid liepen we op ons dooie akkertje het dorp in, het was immers prachtig weer. Onder grote publieke belangstelling stonden op de Albertsbaan versierde wagens van de Rodermarktparade opgesteld. Als je er zo dicht aan langs loop zie je pas wat voor kunstwerken het eigenlijk zijn. En met hoeveel precisie en geduld sommige onderdelen op

wraps…!

zo’n wagen tot stand zijn gekomen. Op deze pagina vind je een paar markante voorbeelden. (klik op de foto’s voor een vergroting, dan kun je het beter zien). Ondertussen hoor je de verhalen: hoe mensen hebben genoten van de optocht, dat ze ‘dit of dat’ helemaal niet hadden gezien en vooral: hoe zo’n werk het was om de wagens weer zo mooi voor het voetlicht te brengen.
En of je nou een prijs had of alleen een eervolle vermelding: hulde aan alle bouwers, jullie hebben ons weer een fantastische dag bezorgd!

Reageren

24 september: Een besmettelijk virus.

Door Ada

Op 24 september 2016

In Alledag

Er waart in deze week een virus door de gemeente Noordenveld: het Rodermarktvirus. Het is een erg besmettelijk virus en als je in Roden woont ontkom je er bijna niet aan.

Feest in Roden! Kermis op de Brink! Dinsdag is de officiële Rodermarktdag en daaromheen wordt een hele feestweek georganiseerd. Het openbare leven ligt even helemaal stil; de Jaarbeurs van het Noorden wordt gehouden, er is een Miss verkiezing, er is iedere avond life – muziek in het centrum van Roden en op woensdag zijn de kortebaandraverijen. (dat heet hier ‘pirdjerenn’n’). Dit alles natuurlijk overgoten met een sausje van ‘hapje en meerdere drankjes’.

….rijendik langs de route….

Op zaterdag is er optocht. De Rodermarktparade is een begrip in de omgeving. Van heinde en verre komen de toeschouwers op het spektakel af en duizenden mensen staan rijendik langs de route. De vlag gaat letterlijk uit aan de Boskamp.
De wagens worden gebouwd door buurtgroepen en basisscholen. Met onze drie dochters hebben we het spektakel zes keer als ‘ouders van een kind op de wagen’ meegemaakt. (Zie ook eerdere blogs die ik over dit onderwerp schreef 20 september 2014 >>> en 19 september 2015>>>)

de draak van het vagevuur

Als je uit Roden komt heb je dus als kind ‘op de versierde wagen’ gezeten. Het mooiste verhaal in deze categorie werd verteld door oudste dochter Frea. Toen zij in Engeland op een avond zat te klaverjassen op de Nederlandse club in Nottingham kwam het gesprek op de vroegere woonplaats in Nederland. De vrouw die tegenover Frea zat vertelde dat ze uit Roden kwam. “Hé, dat is mijn tekst!” riep Frea. Toen bleek dat ze zelfs op dezelfde basisschool hadden gezeten, maar dan wel met wat jaargangen er tussen. De eerstvolgende logische vraag is dan: “Wat was jij op de wagen?” Als je niet uit Roden komt is dat een rare vraag, maar de dames haalden genoeglijk wat oude herinneringen op.

Er zijn tegenwoordig al heel veel wagen-bouwende ouders die zelf nog ‘op de wagen hebben gezeten’. Het

Reuzen van de aarde

Rodermarktvirus zit bij hele families in de genen ingebakken.
Wat veroorzaakt het virus?
– buren die samen hun straat versieren.
– tuinen worden netjes gemaak en het gras wordt gemaaid; zelfs de ramen worden gewassen!
– bij de Jumbo is de Roder bol (Drents krentenbrood) in de aanbieding en ook de ingrediënten voor snert kosten minder dan anders.
– stijgende verkoop van oordopjes
– kinderen die het huis al uit zijn voelen ineens dringend de behoefte om hun ouders te bezoeken. (Vooral als die ouders in het centrum van Roden wonen).
– er worden afspraken gemaakt om oude vrienden te ontmoeten in de feestweek.

detail van de dinosaurus

– men kijkt uit naar de regionale kranten: daarin staat meer informatie over de Rodermarktparade.
– katers. Veel katers.

De optocht was weer prachtig vandaag. De foto’s op deze pagina heb ik vanmiddag gemaakt tijdens de Rodermarktparade. Vanavond zien we een stel vrienden van vroeger (zie Havenstappers >>>): we praten bij, drinken een glas en rond middernacht kopen we dan een hamburger of een patatje op de Brink. Ieder jaar weer.
Ook een gevolg van het virus……

Reageren

23 september: Burgerlijk ongehoorzaam.

Door Ada

Op 23 september 2016

In Alledag

Van de week fietste ik van mijn werk naar huis. Vlak voor de stoplichten voor Roden fietste ik een meisje van een jaar of 13 achterop. Met mijn E-bike haal ik zulke kinderen natuurlijk in, maar vlak daarna moest ik stoppen voor een rood fiets-stoplicht.
Dat eerste stoplicht negeer ik meestal. De weg die je dan oversteekt is niet heel druk dus dat durf ik vaak wel aan. Ik ben niet altijd het braafste meisje van de klas.
Maar nu fietste dat meisje achter mij, dus ik vond dat ik het goede voorbeeld moest geven. Ik stopte en drukte op het knopje.
Vervolgens werd ik voorbij gefietst door het meisje.
Daar stond ik met mijn ‘voorbeeldige gedrag’.

Niet lang daarna haalde ik haar weer in.
Ik bleef even naast haar fietsen en zei: “Ik stop ook nooit voor dat stoplicht, maar ik wilde voor jou het goede voorbeeld geven!”
Een stralende schaterlach uit een aandoenlijk beugelbekkie was mijn beloning.
Generatieoverschrijdende burgerlijke ongehoorzaamheid.

Als het niet erger wordt…..

Reageren

22 september: Geen ‘nulde’ les?!?

Door Ada

Op 22 september 2016

In Alledag

Afgelopen dinsdag hadden we onze eerste Franse les van het nieuwe seizoen. Meestal organiseren we daar voor aan een zogenaamde nulde les om bij te praten, per slot van rekening hadden we elkaar 5 maanden niet gezien.

Maar die nulde les kwam niet uit de startblokken. Ik nodigde iedereen uit voor vorige week dinsdag (hele warme avond), maar er konden maar twee van de acht. Vervolgens kregen we van een andere leerling een uitnodiging voor een barbecue in the middle of nowhere op zondagmiddag 18 september. Ook nu kon er maar één stel aanwezig zijn. O wat zijn we allemaal druk druk druk.

Maar dat mocht de pret niet drukken; het was weer een zeer aangename bijeenkomst. Alle vakantieverhalen passeerden de revue. De meesten van ons hadden wel even Frans gepraat. Eén van de mannen was diep teleurgesteld. Hij had zijn best gedaan en was in het Frans aan een gesprek begonnen, maar de Française in kwestie had in het Engels teruggepraat. “Nou heb ik toch 11 seizoenen Franse les achter de rug! Ik ben reddeloos verloren…”. Hij nuanceerde dat zelf ook gelijk al weer. “Maar ik kan wel ‘vin’ en ‘bière’ bestellen. Hele flessen zelfs. En heel veel soorten brood: croissant, baguette, pain au chocolat…..’
Goed bezig.

Iemand anders had het over ‘notre première vacance…., notre deuxième vacance ….., notre troisième vacance….,
DRIE vakanties!?!
De grijze golf, hè?
Verder dan ieders vakantieverhalen (in het Frans weliswaar) zijn we dinsdagavond niet gekomen.
Volgend jaar weer een nulde les.

Reageren

21 september: Aalscholver (2)

Door Ada

Op 21 september 2016

In Alledag

Zondagmiddag kreeg ik een telefoontje: Cees Koelewijn van het IVN in Roden. Hij belde over het blog van de aalscholver (zie 16 september >>>). Hij was namelijk vrijdag, de dag nadat het beest bij ons was gespot, door een mevrouw aan de Molenweg gebeld dat er een verzwakte vogel bij haar in de tuin zat. Hij was gaan kijken en ontwaarde een aalscholver. De dierenambulance werd gebeld. Die dachten het dier zo even op te kunnen pakken, maar kennelijk was hij toch nog niet te ernstig verzwakt en hij wist zijn scherpe snavel nog goed te gebruiken. Dus werd er een deken overheen gegooid en werd het beest meegenomen naar, ja, waar naar toe eigenlijk? Dat wist Cees ook niet.

Maar Cees wist ook heel veel wel. In eerste instantie vroeg hij van alles aan mij over onze ervaringen met de aalscholver die dag ervoor, maar ik kon hem van alles vragen over de aalscholver in het algemeen. Hij dacht ook dat het dier een aanvaring had gehad. Met een auto, of misschien wel gepakt door een havik. “Zitten die hier dan?” “Ja, hier in de omgeving zitten er drie, ze hebben een afgebakend territorium. In Kleibos zit er één…” en hij noemde nog twee plekken die ik ben vergeten. Dat iemand dat allemaal weet!

laatste deel uit de rubriek Puur Natuur

Wat we allebei niet weten is hoe het is afgelopen met de vogel. En daar zijn we wel nieuwsgierig naar. Dus wie hier iets over weet: reageer even via dit blog of via de website van het IVN Roden, www.ivn-roden.nl
Gisteren ontdekte ik in ‘de Krant’, (regionaal nieuwsblad), dat Cees melding maakte van het blog van 16 september over de aalscholver in zijn column Puur natuur.
Wil je het berichtje lezen, klik dan op de foto voor een vergroting.

Reageren

20 september: Strunen

Door Ada

Op 20 september 2016

In Bloemen, Streektaol

Zaoterdagmiddag vreug ik an Gerard of e met mij met gung fietsen. “Ik moet eem hier en daor wat strunen.” legde ik uut. De dikste warmte was veurbij en ik wol een mooi bloemstuk maken. ’s Morgens haar ik al struund bij Het Goed. Een zilverkleurige schaol

zilverkleurige schaal…..

met een mooi raandtie, wat kleine maandties en een langwarpige, plastic vorm haar ik op de kop tikt.

Ienmaol op fietse speurde ik de barms nao op bessies, neuties en aander spul um te gebruuken veur een mooi bloemstuk. De oogst was twee dikke bruune ‘riet-sigaren’, een stuk of wat stengels ‘pluumgras’, vogelkers, rozenbottels en nog wat klein spul.
Ik vuul mij altied wat ongemakkelijk bij het metnemen van dingen uut de natuur. Het Drentse woord strunen (spreek uut

langwarpige, plastic vorm

struun’n) betiekent ‘zoeken naar iets van zijn gading, snuffelen, vooral met de bedoeling iets te kapen….’ dat klinkt een beetie krimmeneel.
En ik deu het ok nog met veurbedachte raode, want ik haar een snuischere in de fietstasse. Ik sus mien geweten deur allent dingen met te nemen waor d’r hiel veul van is.
Om met een versregel uut oonze Nederlandse literatuur te spreken:

Leef je uut!

Aan een boom zo vol geladen, mist men één, twee pruimpjes niet.

Met een gerust hart knipte ik vervolgens uut oonze eigen tuun hortensia’s en kalanchoë.
Toen verzamelde ik alles op mien aanrecht en meuk van de oogst van mien struuntocht twee bloemstukken (zie bovenstaonde foto’s, op klikken veur een vergroting).
Gerard legde vast hoe dat in zien wark giet: ik leef mij eem hielemaol uut.

Reageren

19 september: Vredesweek

Door Ada

Op 19 september 2016

In Kerk & gemeente

Gisteravond zongen we met de Catharina-cantorij in de vredesdienst in de Doopsgezinde Kerk in Roden.
Het voelt altijd een beetje unheimisch om met de cantorij, die zo verbonden is aan de PKN, in een andere gemeente te zingen. Andere kerkzaal, ander orgel, andere organist, het was even wennen.
De organist was Jelly Alkema, die kende ik nog van vroeger. Zij was dirigent van het Rodens Christelijk Gemengd Koor, waar ik vlak na onze verhuizing in 1989 bij ging zingen. (zie een eerder blog >>>).

Het orgel had een klein mankement: het kon niet zacht spelen. “Dit is het zachtst!” riep Jelly vanaf haar orgelkrukje, ze kwam er zelf amper bovenuit. Gelukkig stond er ook een piano, dus veel van wat we zongen werd begeleid op de piano. Het zingen ging goed. Ondanks de onwennigheid en het loeiende orgel stond onze cantrix heel rustig te dirigeren, onze rots in de branding. De rots stond gisteravond wel heel stevig; ze heeft een kleine blessure aan haar voet, dus geen ‘glazen muiltjes’, maar robuuste bergschoenen.

De vredesdienst van gisteravond was oecumenisch van karakter. Ds. Klaas van der Werf van de Doopsgezinde gemeente Roden begon zijn overdenking met het tonen van de jubileum-uitgave van de Vredeskrant, dit jaar de 50e editie. Het thema is deze keer ‘Vrede verbindt’. Hij triggerde mij met zijn verhaal over de Russische revolutie, waarbij de hele keizerlijke familie Romanov werd omgebracht (meer info zie >>>).
Hij sloot zijn verhaal af met de constatering dat een revolutie nooit vrede bewerkstelligt. Revolutie gaat altijd gepaard met agressie en machtsspelletjes, daarmee bereik je nooit een vreedzame situatie. Vrede verbindt, maar verbinding creëert vrede. Onze opdracht: verspreid vrede op je eigen vierkante meter. Breng verbinding tot stand en vermijd ruzie en agressie.

Het slotlied was een lied op de melodie van “Geef vrede, Heer, geef vrede”.
De tekst van dit lied is gemaakt door Coot van Doesburg, een bekende Nederlandse liedjesschrijver (o.a. Paul de Leeuw). Ze bracht in 2010 de bundel ‘Licht’ uit, met als ondertitel: 100 liedjes voor iedereen. (klik hier>>> voor een artikel uit Trouw over deze bundel).
Hierbij de tekst van het derde couplet:

Ja, in ons land is vrede, maar verder van ons bed
wordt ’t mensdom platgetreden, de ziel opzij gezet.
Leer ook die and’ren hopen op ooit een betere tijd,
om weer rechtop te lopen in echte leefbaarheid.

Wat mij betreft zingen we vaker liederen van haar hand. Ze laten, in tegenstelling tot sommige liederen uit het nieuwe liedboek, aan duidelijkheid niets te wensen over.

Na afloop zou ik snel naar huis, want Gerard wachtte met de koffie. En “Heel Holland bakt”.
Maar daar kwam natuurlijk niks van terecht, want het was weer veel te gezellig en ik sprak nog iemand uit mijn ‘zondagsschool-verleden’ die ik al jaren niet had gezien.
Gelukkig kunnen we tegenwoordig ‘uitgesteld’ televisie kijken!

Reageren

16 september: Aalscholver in de tuin

Door Ada

Op 16 september 2016

In Alledag

Gistermiddag riep de buurman vanachter de schutting; of Gerard er ook was.
Nee, die was niet thuis.
Buurman had een bijzondere vogel in zijn tuin zitten “een grote zwarte vogel, wel twee keer zo groot als een eend”.
Een aalscholver, dacht ik.
(lees hier >>> meer over de aalscholver)
Ik liep om de schutting heen en ontwaarde inderdaad een grote zwarte vogel.
Hij zat op een lantaarntje op een tafeltje naast hun huis.

Hiernaast heb ik de aalscholver uit de foto gelicht; een omgeving waarin ik hem niet vaak zie.
Hij leeft in waterrijke gebieden, zo kun je Boskampbuurt eigenlijk niet noemen.
Ze leven voornamelijk van vis.
Op de visboer na die hier elke vrijdagmiddag roepend en toeterend langs komt is vis in dit gedeelte van Roden ook niet te vinden.
We kwamen tot de conclusie dat het beest waarschijnlijk een tik van een auto of iets dergelijks had gehad, waardoor het de kluts wat kwijt was. Even later hipte hij op een stoeltje en weer even later vloog hij weg. Hij wiekte majestueus door de Koerskamp en daarna hebben we hem niet meer gezien.

“Wat een avontuur, heééé!” zou Bert Visscher zeggen.
Dat heeft die aalscholver waarschijnlijk ook gedacht: “Wat komen die mensen dichtbij vandaag…..”

Reageren