een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Alledag Pagina 280 van 309

2 maart: De trappen in Beatrixoord

kankerVanmiddag moest ik om 14.30 uur in Beatrixoord zijn op de bovenste verdieping. Gerard had de hele dag intake-gesprekken voor het revalidatieproces na de stamceltransplantatie en bij het laatste rondje was ik ook uitgenodigd.
De revalidatie wordt helemaal afgestemd op de patiënt, zijn mogelijkheden en zijn wensen. Bij Gerard zal de nadruk komen te liggen op kracht- en conditieopbouw.
Volgende week gaat hij daar mee beginnen: drie dagdelen in de week sporten.

Het was bijzonder om terug te zijn in het gebouw. In 2001 ben ik na een periode van 15 jaar moeder en huisvrouw zijn weer aan het werk gegaan. Eerst voor één dag in de week bij Beatrixoord, administratieve ondersteuning voor een Vertegenwoordigend Overleg.
Vanmiddag liep ik de trappen weer op en zag ik de balkons waar ik met mijn toenmalige leidinggevende tussen de middag een sigaretje rookte.

14 jaar geleden rookte ik dus nog. Na het eerste hartinfarct in 2003 ben ik daar onmiddellijk mee gestopt.
14 jaar geleden was ik ook minstens 10 kilo zwaarder.
Vanmiddag ging ik niet met de lift.
Zonder problemen nam ik de trap naar de derde verdieping.
Een hartinfarct brengt niet alleen maar narigheid met zich mee.

Reageren

29 februari: Kedoogie!!

Zoaterdagmiddag kwam de postbode met drie enveloppen én een pakkie.
Een brief van de Rabobank, een brief van uutvaortverzekering en een brief van de gemiente. Iets met belasting. Knap ik nooit hiel arg van op.

Maor het pakkie maakte de dag, het weekend, haost de hiele weke hielemaol goed.
Dit zat d’r in:

Aosem

de neie CD van Daniël Lohues ‘Aosem’. Mét een handtekening van de meester.
Kregen van mien boekenvriendin (zie 2 maart 2015 >>>).

Een hiele biezundere sensatie: vittien neie liedties, waorvan ik allent de eerste al ies heurd had. ’t Is weer prachtig. Ze staot alle vittien al op mien MP3-speuler.
Nao ’t eten gao ik ’s aomds vaak eem op de bank. De komende dagen doe ‘k dat met Daniël.
Dan zingt e in mien oren, met zien gitaar d’r bij. Of de piano.
Op facebook linkte Lohues zölf naor een interview met hum in de Volkskrant. “Het kerkorgel is de eerste liefde in mijn leven >>>”
Een biezundere man. Het laatste nummer op de CD het “Let maor niet op mij“.
Bin ik niet met hum iens.
Ik zol zeggen: “Let veural op Daniël Lohues. Ku’we  nog een boel van leer’n.”

Jeannette: bedankt!

Reageren

26 februari: Wat wil je worden?

Twee weken geleden hadden we een Ontwikkeldag van mijn werk. Een soort ‘ hei-dag’. Met zo’n 60 collega’s kwamen we bij elkaar in De Clinge in Zeegse. De dag stond in het teken van kennismaken, ontmoeten en het ontdekken van elkaars talenten.
Tijdens de eerste gespreksronde kwam ik tegenover een collega die ik al jaren ken. Hij komt oorspronkelijk uit Koerdistan en woont vanaf z’n 21e in Nederland. We stelden elkaar vooraf vastgestelde vragen. Eén van de vragen was: “Wat wilde je worden toen je kind was?”

Onderwijzeres wilde ik worden. Het liep anders: ik werd ambtenaar en later secretaresse. Mijn bovengenoemde collega gaf een onthutsend antwoord op die zelfde vraag:
“Daar was ik toen helemaal niet mee bezig. Het was overleven voor ons. In een onveilige situatie ben je niet bezig met later.”
Zijn antwoord bleef haken in mijn gedachten. Later op de dag kregen we de gelegenheid om in duo’s een wandeling te maken. Eigenlijk moest dat met iemand die je niet kende, maar wij zochten elkaar toch weer op om het gesprek af te maken.

Deze collega is  volledig geïntegreerd in onze maatschappij. Getrouwd met een Nederlandse en gezegend met drie prachtige kinderen. Tijdens ons vervolggesprek vertelde hij dat hij trots is op zijn kinderen. Hun jeugd is in tegenstelling tot de zijne wel veilig. Het verschil is groot en hij vertelt hen af en toe hoe goed ze het getroffen hebben. Dat het niet vanzelfsprekend is. “Maar ik hoed me ervoor om dat steeds maar te roepen. Zij vinden dit normaal en ze mogen er gewoon van genieten, zonder steeds mijn waarschuwende vinger.”

1962 Een onbezorgde jeugd

1962 Een onbezorgde jeugd

Vergeleken met hem heb ik net zo’n jeugd gehad als zijn kinderen nu.
Dat dat een luxe positie is ben ik me pas veel later gaan realiseren.
Dat je in rust en vrijheid kunt nadenken over je toekomst.
Dat is een groot goed.
Dat moeten we koesteren.

Dit blog sluit ik af met een klein gedichtje van Toon Hermans.
‘Wat wil je later worden? vroeg de juf.
Het was in de derde klas.
Ik keek haar aan
Ik wist het niet,
Ik dacht dat ik al iets was.

Reageren

25 februari: Swifty fly the years…..

Vanmorgen ging ik op de koffie bij een vriendin, samen met een andere vriendin.
Onze dochters (nu 22) zaten bij elkaar in de klas op de basisschool.
We hadden elkaar een tijdje niet gezien: er was van alles gebeurd.
Kwamen onze levens 15 jaar geleden redelijk overeen, tegenwoordig zitten we alle drie in een andere fase.

Van de ene vriendin zijn al  drie van de vier dochters getrouwd en die hebben ook alle drie een kind. Vriendin en haar man zijn opa en oma en hebben het daar af en toe flink druk mee.
Bij de andere vriendin zijn de twee zonen en twee dochters alle vier nog thuis. “Gezellig, maar ook wel druk” zegt ze daarover.
Wij zitten in de tussenfase: dochters niet meer thuis, niet samenwonend en geen kinderen.

Vanmorgen stond ik bij een foto-wand in het huis van de eerstgenoemde vriendin: trouwfoto’s van de dochters (die nog bij ons op het kinderkoor hebben gezeten), groepsfoto’s en foto’s van de kleinkinderen.
Het deed me denken aan het lied “Sunrise, sunset” uit de musical Fiddler on the roof.
De oudste dochter van Tevje en Golde trouwt en men zingt het lied “Sunrise, sunset”
Dit zijn de woorden van het refrein:
Sunrise, sunset
Swiftly fly the years
One season following another
Laden with happiness and tear
(Zonsopgang, zonsondergang, de jaren vliegen voorbij,
het ene seizoen volgt het andere op, vol van blijdschap en tranen.)
Het gevoel dat ons allemaal wel eens overvalt; waar is de tijd gebleven?
Waren de kinderen maar zo kort klein? Zijn ze nu al getrouwd?
Wanneer is dat dan allemaal gebeurd……

Hierbij een link >>> naar een fragment van vijf minuten uit de musical-film “Fiddler on the roof”.Fiddler-On-The-Roof
Bij zonsondergang zien we de families uit hun huizen komen op weg naar de bruiloft.
Mooie beelden van een joods huwelijk met alle bijbehorende rituelen, inclusief een baldakijn. De muziek is prachtig in deze musical. Meeslepend. Ontroerend.
Nog niet gezien? Huur een DVD en ga hem kijken!

Reageren

24 februari: 4 tips voor persoonlijke groei.

Gisteren las ik op m’n werk in het maandblad Management Support.
Met een aantal secretaresse’s hebben we een abonnement op dat blad.management
De ene keer blader ik het door en denk ik: Bla bla bla.
Managementsgeneuzel: targets & competenties, ontwikkelmodel, communicatie-vaardig, dat soort termen.

Maar soms staan er interessante artikelen in.
Krijg je tips “Hoe overleef ik in de kantoorjungle.”
“Blijf de baas over je mailbox.”
Gisteren stonden er 10 tips in voor persoonlijke groei.
Ook als je geen management assistent bent kun je veel aan deze tips hebben.
Vier tips licht ik er uit:

  1. Doe elke maand één ding dat je nog niet eerder hebt gedaan.
    Een yogales volgen (ook al lijkt het je zweverig). Een tijdschrift kopen én lezen dat je normaal nooit zou kiezen. Wandelen met de hond van je buurvrouw, ook al ben je niet zo dol op honden. (net iets voor mij…..)
  2. Ga een dagboek bijhouden
    Dat kan ook in korte steekwoorden, bijvoorbeeld in je agenda waarin je iedere dag iets opmerkelijks noteert.
  3. Ga een gesprek aan met iemand die je alleen van gezicht kent.
    Het kan tot verrassend leuk contact leiden of nieuwe inzichten. Of tot niets. Maar dan heb je het in ieder geval wel geprobeerd.
  4. Zet de tv én social media een week uit (ook online…!)
    Ga alleen maar lezen of praten met échte mensen. Je doet vast nieuwe ervaringen en inzichten op!

Deze tips komen van de website New Broom (nieuwe bezem)  van Karen Visser, werkplektrainer en professional organizer.
Daarop houdt ze ook een blog bij dat ik lees. Leuk! Ik geniet er van.
In mei 2014 schreef ze een verhaal over ‘de waan van de dag’ >>>.
Wel toepasselijk met het oog op de subtitel van deze website.
Ik heb veel aan haar blog. Ze geeft tips over hoe je je werk kunt verbeteren, hoe je e-mails schrijft, een nieuwe app, efficiënt met je tijd om gaan, kortom:  een blog voor secretaresse’s en management assistenten. En soms dus ook voor ‘gewone mensen’……vandaar de tips van vandaag: kom eens uit je comfortzone en doe iets wat je anders niet zou doen. Wat je daarmee bereikt is persoonlijke groei!

Reageren

22 februari: Ie kunt het heuren. Nou en.

Drentse vlagZaoterdag stun d’r weer een column van Daniel Lohues in het Dagblad van het Noorden. Hij schreef over de tied dat hij nog in Bussum woonde en te maken kreeg met ‘accent-discriminatie’. Beneid naor zien verhaol? Klik hier >>>

Persoonlijk heb ik daor nooit last van had. Het was eigenlijk wel makkelijk dat ik  plat kun praotn toen ik bij Justitie in Assen warkte begun jaren 80.  D’r belde iens een oldere man uut Dwingel die muite haar met het hoog – Hollands.
De collega die hum an de lijn haar begreep d’r niks van.
“Volgens mij is dit geen Nederlands, ik kan er geen chocola van maken. Probeer jij het eens. Jij praat soms net zo Chinees als deze man”.

De Dwingelder en ik kwaam d’r prima uut. De man was opgelucht dat er ok ambtenaren bestunn’n die Drents preutn. “Och, wicht, wat wordt het daor ja een stuk makkelijker van…..” Maor ja, dat was in Assen en niet in Bussum.

Daniel LohuesTwee weken leden kreeg ik op een Ontwikkeldag van mien wark de vraog veurlegd “Wie is jouw held.”
Dat is Daniel Lohues natuurlijk.  Want hij hef d’r veur zörgd dat wij Drenten trots bint worden op oonze roots/wortels. Dat wij hier wel eem in de eredivisie van Nederland woont en dat het hebben van een accent niet wat minderwaardigs is.
Ja, ie kunt heuren dat ik uut Drenthe kom. Vanmiddag luusterde ik naor Jan Rietman op Radio 5 en daor belde ene Gerrit Staal uut Beilen. Heb ik bij in de klasse zeetn op de HAVO. Ok bij hum ku’j goed heuren dat e uut Drenthe komp. Gerrit klunk mij weer zo vertrouwd in de oren!
Maor ie kunt ok heuren of  iene uut Amsterdam of Maastricht komp.
Niks mis met.

Ofgelopen vrijdag was ik met Carlijn in het Fries museum in Leeuwarden. Daor was een Echte Friezenitem over de eerste bewoners van Friesland in de bronstied/iezertied. Dat waarn Drenten uut het gebied van Ruune  die de overstap maakten naor de kwelders ten westen van Drenthe. Daor stun dit bordtie bij: echte Friezen zijn Drenten. Ik bedoel maor.

Vandaag link ik naor een nummer van Skik, met Daniël Lohues als leadzanger.
Daor mus ik an denken toen ik zaoterdag zien column las.
De heimwee sijpelt tussen de riegels deur.

D’r is van alles wa’k probeert heb,
maor ik vuul me hier niet thuus,
ik heb me daor nou wel bij neerlegd
maor ik wil wel graag naor huus….

Luuster maor ies >>> . Ik krieg d’r aal weer kippevel van.

Reageren

21 februari: Beloftes in plaats van geboden.

Vanmorgen werkte de Op de Helte cantorij mee aan de viering van onze PKN-gemeente. Deze cantorij heeft een nieuwe cantrix: Thysia Betting-Slagter. Voorganger Bart Elbert (door de diaken in de afkondiging Bert Albert genoemd, waardoor de gemeente collectief gniffelde…) heette haar van harte welkom en hoopte op een goede samenwerking tussen haar, de cantorij en de gemeente.
Het zingen van de cantorij geeft voor mij altijd een extra dimensie aan een viering.
Erwin Wiersinga was de organist en ook dat is van toegevoegde waarde.

Vanmorgen zongen we lied 1003 ‘Stil is de straat overal‘.
Verrassend was dat Erwin voor de begeleiding van dit lied naar beneden kwam om achter de piano plaats te nemen. Wat een goed idee. Het is tekstueel een zwaar lied, een kyrië, maar de piano voegt een lichtheid toe die het orgel niet kan geven.

Het belang van de cantorij werd vanmorgen onderstreept door het zingen van lied 540 ‘Het waren tien geboden‘. Dit is een lied met twee melodieën die door elkaar heen gezongen kunnen worden. De vrouwen zingen couplet 1 in de ene melodie, de mannen zingen couplet 2 in de andere melodie en couplet 3 wordt dan tweestemmig gezongen. Tenminste, dat is de bedoeling. Maar dat had ik nog nooit meegemaakt. Tot vanmorgen! De cantorij deed het voor bij de eerste drie coupletten en daarna volgde de gemeente.  Het ging goed! Al vond ik de mannen wel wat zwakjes in het gezamenlijke deel. De vrouwen voerden (zoals wel vaker) de boventoon.

Vanmorgen hoorden we hoe Mozes met de tien geboden van de berg Horeb af kwam. De dominee noemde in dit verband de KRO, die van deze 10 geboden voor een campagne 10 beloften had gemaakt. “Dat zoeken we op” dacht ik toen hij ze opnoemde, want het ging wel heel snel. Op internet was het snel gevonden. De geboden ‘Gij zult’ zijn omgedraaid in een belofte “Ik zal”. De 10 geboden vanuit jezelf bekeken. Heel verrassend vond ik.
Gij zult niet stelen wordt bijvoorbeeld Ik heb genoeg. Benieuwd naar de andere 9?
Klik hier 10 beloften voor een PDF-bestand met de rest.

avondmaalDe viering duurde vanmorgen wat langer dan anders door het Heilig Avondmaal.
Dan loopt iedereen langs de schaal met brood en de beker met wijn en dat kost wat extra tijd. Maar dat is helemaal niet erg met Erwin achter het orgel.
Bij het uitgaan van de kerk bedankte ik hem voor zijn orgelspel vanmorgen. Ook de cantorijleden had ik nog willen bedanken, maar er waren te veel andere gesprekjes op de weg naar de jassen en de buitendeur. Daarom bij deze: ‘zuster-cantorij’, bedankt voor jullie medewerking vanmorgen.  En wat mij betreft mag Thysia blijven!

Reageren

17 februari: Eigen verantwoordelijkheid, oftewel Ora et labora.

Afgelopen zondag bezochten Gerard en ik de viering in Op de Helte. De eerste lezing belichtte de tien geboden, de tweede vertelde over Jezus die 40 dagen in de woestijn doorbracht en daar door de duivel in verzoeking wordt gebracht. Het is lastig om deze hele overdenking in een paar zinnen te vangen. Iedereen krijgt te maken met verleidingen. Je maakt zelf de afweging of je voor het goede of voor het kwade kiest.

Engel & Duivel

Uit de Disneyfilm Keizer Kuzco

Ieder mens heeft een goede en een slechte kant, iedereen heeft stukje God en een stukje duivel in zich. Wat laat je boventoon voeren? Als je uit een Disney-gezin komt, past hier maar één plaatje bij: Kronk (uit Keizer Kuzco) met een duiveltje én een engeltje op zijn schouder.
Klik hier voor het fragmentje uit de film>>>>>

Kunnen wij ons houden aan de tien geboden? Als iedereen dat zou doen, zou de wereld er heel anders uitzien. De predikant zei in dit verband: de zin en leid ons niet in verzoeking staat niet voor niets in het Onze Vader.
Maar als je in verzoeking wordt gebracht heb je altijd nog je eigen verantwoordelijkheid voor de keuzes die je maakt.

Na het weekend had ik niet over deze viering geschreven, omdat er andere dingen waren die de waarde van mijn dag bepaalden. Maar vandaag kwam de nieuwe ‘Kerknieuws’. De predikant die zondag bovenstaande overdenking deed verzorgde deze keer ook het hoofdartikel op de voorpagina.
Hij had in het materiaal van Kerkinactie voor de Veertig-dagen-tijd een gebed gevonden.
Het gebed haakt in op de vraag die maar al te vaak wordt gesteld: “Als er een God is, waarom laat hij dan al deze dingen (oorlog & ellende) gebeuren?
Ook in dit gebed komt de eigen verantwoordelijkheid naar voren, die ook al in de viering van zondag werd benoemd.

Benieuwd naar het gebed? Het heet ‘Bidden en werken’, klik hier Ora et labora  voor de volledige tekst.

Reageren

15 februari: 14 februari 1925

Gisteren was het 14 februari, de geboortedag van mijn schoonmoeder. Ze werd 91. Vorig jaar hebben we haar 90e verjaardag met alle kinderen, klein- en achterkleinkinderen en haar broers en zussen gevierd, dit jaar kon dat niet meer.
We hebben een ruimte besproken in de beschermde woonvorm  waar ze nu woont, waar we als kinderen/schoonkinderen om haar bed zaten. Er is voor haar gezongen en we hadden heerlijk gebak bij de koffie.
De ruimte waar wij zaten was versierd met slingers en we hadden een genoeglijk samenzijn. Moeder voelde zich echt jarig, maar het feest was erg vermoeiend voor haar. Na twee uur wilde ze graag ‘naar huis’ en brachten twee kinderen haar met bed en al weer terug naar haar kamer.

Van de 91 verjaardagen van mijn schoonmoeder heb ik er 35 meegemaakt. Ze heeft wel eens verteld dat er in haar kindertijd maar heel weinig aandacht werd besteed aan verjaardagen en dat die van haar zelfs een keer vergeten was. Maar dat is in de latere jaren ruimschoots ingehaald. Halverwege de jaren tachtig waren er al zoveel kleinkinderen, dat de verjaardagen niet meer thuis gevierd konden worden. Toen werd er een zaaltje gehuurd en kon iedereen komen. Zeven kinderen met aanhang en 32 kleinkinderen, die in de loop van de jaren ook weer aanhang en kinderen kregen. Tegenwoordig zijn we met meer dan 90 als iedereen er is….  Het waren altijd gezellige bijeenkomsten met appeltaart, grote schalen met worst en kaas en heel veel lawaai.

De 91 levensjaren hebben hun tol geëist. Er zijn heel veel goede jaren geweest, maar het laatste stukje is erg zwaar.  Moeder herkent alleen haar kinderen nog. P1010892Maar nu Gerards haar zo kort is herkent ze hem pas als hij praat.

Gisteren kon een groot feest niet meer.
Verjaardag in klein comité.
Moeder is geen schim meer van de sterke, struise vrouw die ze ooit was.
Wij houden haar graag in herinnering als de moeder/oma Waninge die ze jaren voor ons geweest is. Hiernaast een foto uit 2007 met haar drie kleindochters uit Roden.

Reageren

14 februari: Ik hou van Holland. En van de vrienden.

Onze ‘ouwe vertrouwde’ vriendengroep die dateert uit onze jeugd in Hoogersmilde spreken we ongeveer één  keer in de maand.
Acht keer is dat ter gelegenheid van een verjaardag en in de maanden zonder verjaardag doen we iets anders. In februari doen we altijd een spel, mannen tegen de vrouwen. Triviant, Party & Co, poker, van alles hebben we al gedaan.
Gisteravond deden we Ik hou van Holland. Vriendin Sinet was er niet, maar ze was wel af en toe virtueel aan de beurt (anders waren de vrouwen in de minderheid).

Ik hou van HollandBij ik hou van Holland zijn er vragen in zes categorieën. Spelling, muziek, film, voeding, sport en algemeen. Voor de muziek vragen zit er een CD bij.
Dan krijg je vragen als: “Maak de tekst af van track 29.”
Maribel schalde door onze huiskamer : “Ik hou van jou, alleen van jou…..” en dan zingen 4 mannen luidkeels: “ik kan niet leven in een wereld zonder jou!
Zulke dingen zeggen onze mannen nooit in het dagelijks leven; zelfs niet op Valentijnsdag.

Eén van de mannen weet absurd veel van voetbal.
Hoe vaak werd Ajax kampioen in de Champignons League?
“Vier keer” zei hij gedecideerd en noemde nota bene de jaartallen erbij!
Bij spelling moest iemand foutloos het woord gezamenlijk schrijven.
“Schrief maor op: met z’n allen. Da’s makkelijker.”
Iemand begon de vraag: “Wie sprak de woorden……” waarop direct al werd geantwoord “Louis van Gaal”. De vragensteller ging stoïcijns verder: “Ben ik nou zo slim, of zijn jullie nou zo dom!”  Was het nog goed ook!

De dames wisten niet wie “Ik heb de hele nacht liggen dromen” zong.
Wij dachten Frans Bauer. Fout.
De echtgenoot van Sinet beweerde dat zij het wel had geweten.
Als proef op de som app-ten wij haar de vraag. Ja dus.
“Wolter Kroes” appte ze terug.
“Is dat die met die gele zwembroek?” vroeg één  van de mannen.
Nee, we wisten wel dat dat iemand anders was, maar niemand kon op de naam komen.
(bijna allemaal 50+, we hadden al een glaasje gehad en…..Sinet was er niet).
Ik typte ‘gele zwembroek’ in op Google en kwam direct uit bij Dries Roelvink.
Sinet had het wel geweten…..de volgende keer moet ze er gewoon weer bij zijn.

De mannen hebben gewonnen.
En we hadden een geweldige avond.
Toen het twaalf uur was kreeg een van de vrienden ‘de dagelijkse gedachte’ binnen, een app met elke dag een moment van bezinning.
Liefde is niet samen naar elkaar kijken, maar samen in dezelfde richting kijken.”
Zo sloten we deze avond vol onzin en pret toch nóg af met een mooie en zinvolle gedachte.

Reageren

Pagina 280 van 309

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén