Categorie: Alledag Pagina 284 van 309

27 december: Derde Kerstdag

Door Ada

Op 27 december 2015

Heerlijk!
Een derde kerstdag.

Disney-puzzel van 1000 stukjes

Er stond één ding op het programma: ‘NIKS’.
Uitslapen, ontbijten, puzzelen, koffiedrinken, puzzelen, lunchen,
De slimste mens van 1e kerstdag terugkijken, breien, wandelen in de motregen en puzzelen.
We komen helemaal tot rust in deze vakantie.
We hebben ook nog de Dr. Denker-puzzel uit het Dagblad van het Noorden, daar hebben we er een stuk of twaalf van gevonden, maar verder zijn we nog niet gekomen.

Pizzarette

Om zes uur zetten we een mini – oventje op tafel waarin je zelf mini- pizza’s kunt bakken.
Was ooit het kerstpakket dat we kregen van één Gerard’s vorige werkgevers.
Het werkt een beetje hetzelfde als gourmetten: je zit met elkaar aan tafel en ieder maakt z’n eigen mini-pizza.
Van een pak mix voor witbrood maak ik een pizzadeeg. Vervolgens rol ik het uit en steek er met een bijgeleverd scherp rondje kleine pizzabodempjes uit. Die kun je op een soort ‘spateltje met handvat’ leggen en die beleg je vervolgens met allerlei lekkers dat je op een pizza kunt doen.

Tot 21.00 uur waren we hier zoet mee.

Alles behalve veganistisch…..

Dochter Frea eet veganistisch (geen vlees of andere dierlijke producten), maar zij had genoeg ingrediënten voor op haar pizza-tjes: olijven, zongedroogde tomaatjes, champignons, paprika, ‘vegan’ smeerkaas, cherrytomaatjes en basilicum.
Gerard en ik houden wel van een pizza met champignons, uien, kaas, pesto, salami, ham en spek……!
Kortom: er was genoeg, we hebben heerlijk gegeten.
Morgen Vierde Kerstdag?

Reageren

26 december: The whole wide world is gonna live in peace…..

Door Ada

Op 26 december 2015

In Alledag

Gistermorgen, eerste Kerstdag, zongen we met de cantorij in de Catharinakerk. De preek ging niet over de stal, de herders en de wijzen, maar over de man die uit het kindje groeide. Er is één lied dat perfect bij deze preek paste, maar dat staat niet in het liedboek voor de kerken. Het werd niet gedraaid in de dienst en ik zie het de cantorij nog niet zo één twee drie zingen.

Je kent het vast wel, want het komt in de periode voor kerst nog vaak voorbij op de radio: A Christmas song van Shawn Phillips.
Het bijzondere aan dit kerstliedje is, dat alleen het eerste couplet maar over kerst gaat.
De andere coupletten vertellen de rest van het verhaal van Jezus van Nazareth.
Het nieuwe testament in een notendop.
Klik hier voor het lied ‘A Christmas song’ >>
Hieronder de Engelse tekst, daaronder staat de Nederlandse vertaling.

He came in the way that good things come
With the lights shining in his eyes
And most people thought he was another little babe
That wrinkled up his face and cried
And then one wise man, two wise men, three wise men
Come afrom afar, and the many colored men knew
This was a special child
And that’s why they followed that star

He came east and west then he found himself
In forty day and forty night
He gave a lot of love to everyone he met
And he told them that the way was right
And then the people drew near, said they want
To hear what’s all this talking about
And everybody loved that man so much that
They wanted to laugh and shout

But a bunch of people said he had the wrong idea
So they told him to forget that thought
So a secretive society came about
And they were looking for the love they sought
And then the people in power said
We gave you an order: go back and be a carpenter
But the shining in his face
Told them he was right
And so they put him on a cross right there

[intermezzo]

Now he’s been gone for a mighty long time
We’ve forgotten what the man had said
Look at your life in the right direction
And be sure to look inside your head
And when you get around your Christmas tree
Be sure to give all you can
Because the more you’re gonna give
The more you’re gonna get, be you woman or a gentleman
Now Christmas and Easter ain’t the only time
That we should be that way
Love all the people and help your neighbor now each and
every day
And when you do that, you’ll see where it’s at
You’ll feel what I’m talking around
And then the whole wide world is gonna live in peace
And everybody’s gonna be found

Klik hier A Christmas song voor de nederlandse vertaling

Reageren

25 december: Het verhaal.

Door Ada

Op 25 december 2015

In Kerk & gemeente

Eén dezer dagen hoorde ik op RTV Drenthe een korte overdenking van dominee Hans Katerberg. Hij vertelde over 5 generaties gelovigen: de eerste generatie zijn de kerkgangers die de rituelen en de bijbelverhalen goed kennen. Hun kinderen weten nog van de kaarsen en de verhalen maar drie generaties verder zijn naast de rituelen ook de verhalen vergeten. Het is onze taak om de verhalen levend te houden.

Gisteravond woonde ik het kinderkerstfeest bij in Op de Helte; daar stond het kerstverhaal centraal tegen het decor van een druk pakjes-distribueercentrum van het fictieve bedrijf Post.Punt.Nl. meer info zie >>>
In de pakjes zaten wegwijzers naar het verhaal. Als er weer een aanwijzing was uitgepakt zwenkte de camera naar de andere kant van het podium waar de gebeurtenissen uit Lucas werden uitgespeeld. Met hier en daar knipoogje naar het heden. Jozef en Maria namen een

Het kadootje: wat een geschenk!

kinderwagen mee op reis, in de herberg in Bethlehem (“het heet BEDlehem, er zal hier toch wel een bed zijn!”) was ook wifi en de engelen hadden geen vleugels. Dat wekte dan ook de argwaan van de herders, maar de engelen vertelden tussen neus en lippen door ” dat ieder gewoon mens ook een engel kan zijn!”

De wijzen namen naast mirre, wierook (dat ruikt zo lekker….baby’s hebben ook wel eens een vieze luier) en goud ook iets lekkers voor de ouders mee: advocaat met slagroom voor Maria en voor Jozef een krat bier.
Tussendoor was er muziek en zongen we oude, bekende kerstliederen met moderne woorde.

Het mooiste moment vond ik het slot. De medewerkers van Post.Punt.Nl kregen een geboortekaartje waar op stond dat Jezus Christus was geboren. Ze konden dit cadeau vinden achter de postpakketten. Toen werden de decorstukken allemaal weggeschoven en daar stonden alle toneelspelers. ‘Ooooh….’ riep de zaal, want daar stond het hele kerstverhaal als een virtuele ansichtkaart uitgebeeld.

In de zaal waren alle bovengenoemde generaties aanwezig. Dan ben ik zo blij dat het (voor ons) zo overbekende verhaal zo duidelijk wordt neergezet.
Als later in een winkelstraat in een enquête wordt gevraagd: “Weet u wat we vieren met kerst?” zullen de kinderen die er gisteravond bij waren weten van Jozef en Maria, de geboorte van Jezus, de herders, de engelen en de wijzen. Met of zonder advocaatje met slagroom…..

Reageren

23 december: Zo kan het ook….

Door Ada

Op 23 december 2015

In Alledag

Gistermorgen op de voorpagina van onze krant.

De beste krantenkop van 2015.

Gistermiddag kreeg Gerard een ap van zijn zus. Die woont in de buurt van Oranje.
“Heb oliebollen gebakken voor het kerstfeest in het AZC in Oranje.
Toen ik ze heen bracht kwam ik Harriët tegen, die ging ’s avonds spelen met haar band.”

Wat heerlijk dat ‘Oranje’ nu zo positief in het nieuws komt, met dank aan Jan Voortman.
Zo kan het dus ook.
Chapeau!

Reageren

22 december: Hoe gaat het nu?

Door Ada

Op 22 december 2015

In Alledag, Bloemen

Gerard is nu al meer dan twee weken thuis. Heel vaak wordt ons de vraag gesteld: “Hoe gaat het nu?” Het gaat goed.
Afgelopen weekend heeft Gerard meegezongen met het carols-ensemble van InBetween: een paar repetities en zondag zingen op de Kerstmarkt op landgoed Nienoord.
Hij is nog wel snel vermoeid. Elke dag gaat hij voor of na het eten even een paar uur naar bed, dan kan hij het ’s avonds beter volhouden.
Hij helpt hier en daar een handje met de huishouding: gisteravond bijvoorbeeld zorgde hij voor het eten (boerenkoolstamppot) en hij loopt er iedere dag wel even uit voor de broodnodige beweging én buitenlucht. Op 28 december staat er een afspraak met de hematoloog. Daarvoor is Gerard gistermorgen al even naar het UMCG geweest voor bloedafname, zo weten we zeker dat de uitslagen daarvan volgende week maandag binnen zijn.

We genieten van onze kerstvakantie samen. Vorige week maakte ik een kerststuk. De

een nieuwe glansrol voor de piek

kerstboom die nu in de kamer staat had iets te lange takken aan de onderkant, die kon ik goed gebruiken. In het bos vond ik nog wat hulststruiken waar nog behoorlijk was bessen aan zaten.
Het stuk staat op een grote, glazen, ondiepe schaal.
Middenin staat een groot stuk oasis en daar pal tegenaan zette ik een oud glazen bokaaltje dat nog van mijn oma is geweest. Daar deed ik een kaarsje in.
Vervolgens plantte ik onze piek in de oasis.
Onze kerstboom heeft namelijk geen piek, onze kinderen weten niet beter of er zit een grote rood/groen geruite strik bovenin. Maar ik had nog wel een piek, die bleef al jaren in de doos. Tot dit jaar dus. Vorige week zag ik in Landgoed Mensinge een bloemstuk waar wel drie pieken in verwerkt waren en ik dacht: dat kan ik ook!

Reageren

21 december: Top 2000 Vier-uur.

Door Ada

Op 21 december 2015

In Kerk & gemeente

Halverwege oktober werd ik gebeld door één van onze predikanten of ik wilde meewerken aan de Top2000 viering op 20 december in Op de Helte. Een koor vormen van gemeenteleden, zingen, gitaarspelen: dat zou ik voor m’n rekening nemen.
De stamceltransplantatie van Gerard stond al wel op de agenda, maar we wisten nog niet precies wanneer dat zou zijn en ik dacht: bezig zijn met zo’n viering c.q. muziek is een mooie afleiding, dus ik zei ja.

Begin december, de voorbereidingen waren al in volle gang, heb ik de opdracht teruggegeven.
Het lukte helemaal niet om tijd vrij te maken voor het voorbereiden van de dienst en het opzetten en begeleiden van een gemeente-projectkoor.
Het organiseren van het Top2000 Vier-uur ging gewoon door, men zocht andere wegen. En die hebben ze gevonden!
Het was een prachtige viering. Aan gemeenteleden was gevraagd om hun top 3 voor de Top 2000 door te geven aan de organisatie. Er was een overzicht gemaakt van de meest gevraagde nummers en die werden in dit Vier-uur (van 16.00 – 17.00) ten gehore gebracht. Door een zanger met een gitaar, door een duo met een gitaar, door DJ Matthijs én door de gemeente zelf. Als een soort ‘sing-in’ onder begeleiding van Arjan Schippers op piano. Ik was al een fan van Arjan, maar nu nog meer. Want het is best lastig om met een hele gemeente iets van The Beatles te zingen, maar hij begeleidde ritmisch zo sterk dat het heel mooi was om samen te zingen.

Toen we binnenkwamen kregen we een drankje; ik ging gezellig aan de glühwein.
In de kerk stonden her en der tafels met stoelen eromheen, Carlijn en ik zochten een tafeltje waar al één mevrouw zat die we niet kenden. We stelden ons voor en raakten in gesprek. Mevrouw kwam uit Peize en was uit pure nieuwsgierigheid gekomen.
Het was een mooie viering. Eén van de mooiste aspecten vond ik dat er deelnemers van alle leeftijden waren: jongeren én ouderen en alles wat daar tussen in zit. Daardoor was de muziek ook zeer uiteenlopend; sommige nummers kende ik niet eens. Ontroerend waren de verhalen die mensen vertelden over waarom ze een nummer hadden opgegeven.
Ook het aansteken van een kaarsje had een emotionele lading. Claudia de Breij zong “Mag ik dan bij jou” en Simon en Garfunkel “the sound of silence”.

Mevrouw uit Peize en ik waren het roerend eens. Wat een mooie viering, voor herhaling vatbaar! Ze had nog een goede tip: het zou mooi zijn als een paar liederen werden gezongen door een koortje van gemeenteleden.
Wat een geweldig idee!

Reageren

20 december: Met een lied op de lippen.

Door Ada

Op 20 december 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Een bijzondere viering vanmorgen in het Martiniziekenhuis. We werkten met de Catharinacantorij mee aan de kerkdienst voor patiënten, familieleden en andere belangstellenden. Complete bedden en rolstoelen met infuusstellages werden binnengereden.

Het is een gewone viering met liederen, lezingen en gebeden, maar door de setting is het bijzonder. Een beetje beladen zelfs. Maar ook hier ontbrak de broodnodige humor niet. De ouderling begon: “We zitten in de adventsweken. Tijd van verwachting. We verwachten nog een bed, dus we wachten nog even.”

De vierde kaars werd vanmorgen aangestoken; het licht wordt steeds sterker op weg naar kerst. Het ging vanmorgen over Maria, die aartsengel Gabriel op bezoek krijgt en haar vertelt dat ze moeder zal worden van de zoon van God.
Op zich een blijde boodschap, maar voor Maria viel het allemaal niet mee.
De voorganger vertelde dat het ook niet meevalt als je in het ziekenhuis komt te liggen.
Geduld, wachten en loslaten. Je moet je overgeven aan iets wat je niet zelf in de hand hebt. Je moet je neerleggen bij het feit dat je niet alles in je eigen leven zelf kunt bepalen. In het ziekenhuis is dit aan de orde van dag, het maakt mensen onzeker en kwetsbaar.
Maria laat ons zien dat dit soort situaties in een mensenleven vragen om moed en vertrouwen: biedt dergelijke moeilijkheden het hoofd, blijf niet te lang in bitterheid en teleurstelling hangen, accepteer wat je overkomt en wees blij met alle hulp die je wordt geboden. Verwonder je over al het goede wat je ondanks alle narigheid nog ten deel valt: een vriendelijk woord of de zon op je gezicht, het zijn de kleine dingen die je kracht geven en je er weer bovenop helpen. Een troostrijke preek.

Na de overdenking zongen we ‘Zolang wij adem halen”, een prachtig lied met o.a. de tekst:
“Al is mijn stem gebroken, mijn adem zonder kracht,
het lied op andere lippen draagt mij dan door de nacht.”
Vanmorgen werd het lied gezongen door mijn lippen, dat is in het afgelopen jaar wel eens andersom geweest. (zie 30 november 2014 >>>)

De dominee sloot de viering af met het gedicht “Venster van de ziel’, ik vond op het internet een pagina >>> waar het helemaal staat.
De laatste regel is: We moeten een venster zijn, waardoor Gods liefde in de wereld straalt.
De ene keer straalt het vanuit jouw ziel naar de ander, een andere keer straalt het vanuit andermans ziel naar jou.
Soms zingen jouw lippen, soms zingen andere lippen voor jou.

Reageren

19 december: Wild, bont en spannend (3)

Door Ada

Op 19 december 2015

In Alledag

Op 8 november 2014 begon ik met het borduurwerk ‘Wild, bont en spannend’ >>>.
Op 22 juni 2015 >>> was ik op de helft en gistermiddag heb ik de laatste steken van de voering er aan vast genaaid. Dit is het geworden. (klik op de foto voor een vergroting).

Aan de binnenkant heb ik een mosgroene voering genaaid. Er zitten geen knopen en/of ritsen aan, het bovenste flapje zit er los overheen.

Op 22 juni gaf ik al een korte omschrijving van de voorkant, de achterkant ziet er anders uit. (foto hieronder)
Je ziet dat het gedeelte met de hard-roze ondergrond en de paarse sterren er aan de voorkant overheen valt.
De ruiten aan de voor- en achterkant lopen onderaan het hoesje in elkaar over.
Omdat ik het hele hoesje van resten borduurgaren heb gemaakt, had ik soms niet genoeg van één kleur om alle vlakken van dezelfde kleur te borduren. Dat zie je het best aan de onderrand. Het geeft een bijzonder effect.

De patroontjes voor deze lap haalde ik uit het boek ‘Randen borduren in kruissteek’ van José Sterrenburg. Maar ik gaf er vaak wel een eigen draai aan. Ik breidde de rand uit naar boven of naar beneden, liet de kruislingse lijnen doorlopen en zag dan wel waar ik uit

Hoesje ‘in functie’

kwam.
Een paar onderdelen heb ik zelf bedacht, maar dat waren vaak de ‘over-stukjes’ die opgevuld moesten worden.
Ik heb er van genoten, het hoesje heeft me heel wat ‘meditatieve uren’ gebracht.

En nu heb ik hem dus in gebruik. Hiernaast een foto van hoe het er uitziet als de tablet in zijn hoesje zit: hoesje in functie.

Reageren

17 december: Ik kom van de Olde Smilde.

Door Ada

Op 17 december 2015

In Alledag, Streektaol

A’j in dizze periode tussen Sinterklaos en Old&Nei over de Smilde riedt langs de Drentse Heufdvaort, dan ku’j genieten van de langste aniengesleuten karstverlichting van Nederland.

Kerstverlichting langs de vaort in Smilde

Het begunt bij de Nörgervaortsbrogge/Kloosterveen en het eindigt eem veurbij de stienfabriek van Roelsema. Karstbomen, sterren, herten, klokken, ja zölfs het hiele karstverhaal met herders, wiezen, tot ‘dos en dezel’ an toe kom ie veurbij.
De broggen zit allemaol vol lampies en ok de tillevisietoren is extra verlicht.
Iedere buurtvereniging in Smilde verzörgt zien eigen stukkie Vaort.

Ieder jaor geniet ik d’r ontzettend van. Wij komt regelmaotig over de Smilde in dizze tied. De moeders woont d’r nog en met de verjaordagen, karstdagen, neijaorsdag: wij ziet de familie (en dus ok die mooie lochies) geregeld.
En wat is ’t een einde, de hiele Smilde.

Nao de Nörgervaort krie’j eerst Bovensmilde, dan Middensmilde, vervolgens Hiekersmilde en an ’t voeteneinde lig Hoogersmilde. Dat is het oldst. Daorum wordt Hoogersmilde in de volksmond nog aal de Olde Smilde nuumt.

Mien va en moe kwamen d’r wonen in 1962. Import. Dat veul niet met. Maor ik bin d’r opgruid en preut toen ik van de legere schoele kwam plat Smildegers. Compleet met ‘waeter en glaezen’. Gerard en ik hadden een goeie tied in Smilde en wij gungen ok niet vot umdat het oons niet goed beveul, hij kreeg gewoon aander wark. Maor ik blief altied een beetie Oldesmildeger. As ik bij Meintjes in de winkel kom met mien moe kom ik altied nog wel bekenden tegen en ok in het appartementencomplex waor mien moe nou woont ken ik bijna iederiene. De oale kapper woont d’r en de oale slager. En de vroggere buren van mien moe. En de moeder van mien vriendin. “Moi, bi’j dr ok eem weer?”

Soms rie ik op een mooie zummeraomnd langs oons oale huus an de vaort en zie ik mensen in de wiekswal zitten vissen.
Dan kriebelt d’r wel ies een klein plekkie heimwee in de maag……

Meisn bint niet altied positief over de Smilde.
“D’r zit meer dominees under de preekstoel as d’r op.”
“In Smilde hebt ze last van Smildiger wiend!”
“Smildigers: ie komt d’r nooit tussen.”
In Drenthe wordt het slim woekerende onkruud “Knopkruid” Smildiger roet nuumt……
’t Zal allemaol wel.
Ik vuulde mij d’r thuus en het döt mij aal nog wat. Ok al woon ik al meer dan viemtwintig jaor in Roon: ik blief een beetie oldesmildiger.

Reageren

16 december: Wapens in de zegen.

Door Ada

Op 16 december 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente, Muziek

Vanavond werkten we met de Catharinacantorij mee aan een viering van de PKN-gemeente in de Noorderkroon. Met de spaghetti nog achter in de hals meldde ik mij om 18.15 uur voor het inzingen.
Altijd lastig zingen in zo’n zaaltje. Het zingt veel ‘zwaarder’ dan in een kerk, bij het eerste lied leek het wel of er zand in de motor zat.
Gaandeweg knapte het wel op. Cantrix schroefde het tempo een beetje op zodat het wat gemakkelijker ging en over het algemeen ging het prima vanavond.

Wel altijd warm in zo’n verzorgingscentrum. De alt naast mij verzuchtte na afloop dat ze beter een korte broek aan had kunnen doen. Dat vond de rest niet zo’n goed idee.
Het zijn altijd aangename bijeenkomsten. Omdat de mensen die zo’n viering bezoeken
over het alg kerststal emeen ouderen zijn, worden er veel bekende kerstliederen gezongen en ook het kerstevangelie wordt in de oude versie voorgelezen: “En het geschiedde in die dagen….” Het brengt voor mij altijd de sfeer van vroeger even terug.

Eén van de mooiste liederen vond ik vanavond het ’Eer zij God in onze dagen’: we kennen het inmiddels goed. Heerlijk om dat lied vierstemmig door elkaar heen te zingen. Vanavond stond ik voor de tenoren en hun ‘glohohoria’ wisselt af met dat van de alten, nu hoorde ik pas goed hoe mooi dat in elkaar overloopt.
Toch was het niet de muziek die mij het meest raakte vanavond, dat was de zegen.
Na afloop vroeg ik aan de voorganger, Astrid Mekes, de tekst.

God, Gij zijt het die ons nieuw kunt maken.

Zegen ons met kalmte tegen crisis.
Zegen ons met moed tegen onzekerheid.
Zegen ons met rustig inzicht tegen bange voorspellingen.
Zegen ons met creativiteit tegen berusting
Zegen ons met opgewektheid tegen bedruktheid
Zegen ons met humor tegen boosheid
Zegen ons met weerbaarheid tegen moeilijke dagen

God, Gij die ons nieuw kunt maken,
zegen ons met het licht van Kerstmis
en zegen ons met een nieuwe toekomst. Amen.

Met alle bovengenoemde emoties hebben Gerard en ik het afgelopen jaar te maken gehad.
En ik zou haast zeggen: wie niet?
Deze zegen reikt ons de wapens aan waarmee we het leven zoals dat op ons afkomt te lijf kunnen gaan.

We kregen deze zegen vanavond mee.
Wat een cadeau.

Reageren