Categorie: Alledag Pagina 298 van 302

1 februari: Glimmende oogjes.

Door Ada

Op 1 februari 2015

Zondag. Rustdag. Geniet ik altijd van. Eerst was daar vanmorgen een kerkdienst. Normaal gesproken zijn in onze PKN-gemeente op zondagmorgen 3 kerkdiensten in verschillende gebouwen, maar de eerste zondag van de maand kerken we met elkaar in één gebouw. Wat mij betreft doen we dat vaker.

We gebruiken de zondag ook vaak om even op bezoek te gaan bij onze moeders. Vanmiddag namen we de gitaar mee naar de beschermde woonvorm waarin mijn schoonmoeder woont. Eerst een kopje thee en daarna samen zingen. De bewoners kennen ons al en gaan er echt voor zitten. Meneer B. begint al te glimmen als ik de gitaar uitpak. Mevr. R. wordt van een andere unit gehaald omdat ze dol is op zingen. Het hele bekende repertoire komt voorbij. Daar ruist langs de wolken. Ga niet alleen door ’t leven. In ’t groene dal, in ’t stille dal. Gerard en ik zingen al langer samen, dus wij hebben inmiddels redelijk wat ervaring. Meneer B. vraagt altijd om liederen als Ik heb eerbied voor jouw grijze haren en Mijn Sarie Marijs.

Hij vertelde een vorige keer dat hij vroeger altijd zong. Vooral achter de ploeg. “Wat zong u dan?” vroeg Gerard. De oogjes begonnen al te glimmen bij de herinnering: “Heb medelij, Jet!” Dat lied kenden wij niet. Maar met internet is daar tegenwoordig wat aan te doen. Dus ik zoeken. Eerst op wikipedia en toen op You Tube. Ik vond een opname van Kees Pruis uit 1929. Nu begrijpen wij de guitige blik van meneer B. Het lied gaat over een hele dikke vrouw die bij een hele dunne man in bed ligt. Hij wordt bijna geplet en roept dan “Heb medelij Jet…!” Vanmiddag hebben we het gezongen. Grote pret bij meneer B. “Jij neemt alle dekens, o monstervrouw, ik bibber van de kou!”
Voor de liefhebbers: hierbij een link naar het Youtube filmpje >>>
Toen we waren uitgezongen werd mevrouw R. weer teruggebracht naar haar afdeling. “O, breng mij trug naar die ou Transvaal…!” De stemming zat er nog goed in.

Reageren

31 januari: Beatrix

Door Ada

Op 31 januari 2015

In Alledag, Geschiedenis

Prinses Beatrix viert vandaag haar 77 e verjaardag. Voor mij blijft ze koningin. Wat een sterke vrouw. Twee jaar geleden kwam ze op 28 januari op de televisie met de mededeling dat ze afstand ging doen van de troon. Die avond was ik in ´de Deel´ bij de kerk om te helpen bij de administratie van de teruggebrachte kerkbalansenveloppen. De koster kwam ons om 19.55 u allemaal roepen: we konden bij hem in de woonkamer de toespraak van de koningin bekijken. Het was vol in de kamer en ik stond achteraan.
Maar goed ook. Toen onze vorstin klaar was met haar toespraak had ik de tranen in de ogen. Ik vond het een historisch moment. Ik was oprecht blij voor haar dat ze het wat rustiger aan ging doen.

Voor een koningshuis liefhebber als ik (zie 4 oktober >>>) waren het gouden tijden. De ene na de andere documentaire van het koninklijk huis verscheen op de tv en in de aanloop naar de inhuldiging van Willem Alexander heb ik geen programma over dat onderwerp gemist. Wat een feest! Genoten heb ik van de franje van oranje die periode.

Maar even terug naar Beatrix. Wat heeft ze de lat hoog gelegd. Ik heb haar altijd bewonderd om haar standvastigheid. Want wat heeft ze het soms lastig gehad.
Een vader waar ze zielsveel van hield en die ondertussen heel verkeerde dingen had gedaan.
Claus die te vroeg overleed.
En in haar laatste regeringsjaar het ski ongeluk van Friso. Altijd stond ze er weer. Betrokken. Alle dossiers gelezen.
Een ambassadrice van Nederland met enorme klasse en uitstraling.
Maar ook altijd waren daar weer bakken vol kritiek van de pers.
Toen bekend was dat ze ging aftreden was Nederland het ineens roerend eens: Beatrix was een goede koningin en ze heeft het prima gedaan. Waar ze in het begin werd afgebrand omdat ze zakelijk en afstandelijk was, nu werd gezegd dat ze het koningschap weer allure had gegeven en dat ze standvastig was.
Voor haar vond ik het fijn dat ze uiteindelijk toch de waardering van de Nederlanders kreeg.

Willem Alexander en Maxima doen het anders.
Minder afstand. Minder kunst. Meer handel.
De tijd zal vast uitwijzen dat ook Alexander op het goede moment de goede veranderingen heeft aangebracht.
Ik geniet van de zwier en de charme waarmee hij en Maxima de zaken aanpakken.
Maar ja, ik ben bevooroordeeld.
Vanavond om 19.30 u weer Blauw Bloed!

Reageren

30 januari: Breaking news!

Door Ada

Op 30 januari 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

De cantorij-repetitie verliep gisteravond in eerste instantie zoals gewoonlijk. Sinds twee weken hebben we een nieuwe alt die links naast mij zit. Die praat ik af en toe even bij over de gang van zaken. Ze moet wel erg wennen aan de drie koorboeken, het gewone liedboek en losse kopieën waar we uit zingen. Welk nummer? Welke bladzijde? De bas die rechts naast mij zit en ik waren al aan het fantaseren over een bijzettafeltje voor ‘de administratie’. Aan het eind van de avond was het in onze gedachten al een winkelwagentje geworden.

Na de koffie zaten we net allemaal weer op onze plek toen de koster binnenkwam met ‘Breaking news’: het NOS-Journaal op Nederland 1 was onderbroken, er was een man met een geweer in de studio en de zender stond op zwart.

Dat klonk niet best. Met de aanslagen in Parijs op Charlie Hebdo nog op mijn netvlies wilde ik me eigenlijk niet voorstellen wat er aan de hand zou kunnen zijn.
Zouden er doden zijn gevallen? Zouden mijn favoriete journaallezers Herman (van der Zandt) en Jeroen (Overbeek) daar ook bij zijn?
Verder was er geen tijd om te piekeren want we moesten een nieuw lied aanleren “Voor kleine mensen is Hij bereikbaar”. Iemand in mijn omgeving wees nog even naar twee dames op de eerste rij in verband met hun geringe lichaamslengte, maar daar ging het lied niet over. Het instuderen ging prima en na een half uur zat het refrein er al vierstemmig in.

Vlak voor het eind van repetitie kwam de koster even weer binnen met deel twee van het ‘Breaking news’; het was allemaal heel goed afgelopen, de indringer was overmeesterd en er waren geen slachtoffers gevallen. Opluchting alom. We kunnen dus gewoon blijven kijken naar Herman en Jeroen. Het journaal wordt gewoon een stuk leuker als zij het presenteren….!

Wat gisteravond opviel aan het nieuws was dat er opeens geen ander nieuws meer was. Eindeloos werd herkauwd wat er gebeurd was en er waren veel nietszeggende interviews met woordvoerders die nog niets konden zeggen.
Het was natuurlijk wél in Hilversum gebeurd. Stiekum denk ik dat als hetzelfde in Maastricht of in Assen was gebeurd dat de media-aandacht dan een stuk minder zou zijn geweest.

Vandaag constateerde een collega dat ‘de Mol’ niet was uitgezonden.
Vanavond gaat dat alsnog gebeuren en kunnen we daar weer van genieten.
En genieten van het feit dát het wordt uitgezonden.
Je moet er toch niet aan denken wat er ook had kunnen gebeuren.

Reageren

29 januari: Knopen in een andere rol

Door Ada

Op 29 januari 2015

In Alledag, Handwerken

Dochter Carlijn heeft drie jaar bij ‘het Goed’ in Roden gewerkt en kreeg daar in de gaten hoeveel je nog kunt doen met oude spullen. Ze werd een meester in het recyclen.
Daar kan i knopen k wel vier blogpagina’s mee vullen, maar ik houd het even bij één armband.

Eigenlijk is het een stuk dik, zwart elastiek (van ongeveer twee centimeter breed).
Dat elastiek heeft ze aan elkaar genaaid zodat een armband ontstaat.
Ze had ergens een zak oude knopen op de kop getikt, daaruit zocht ze alle groene knopen die ze kon vinden, aangevuld met de groene exemplaren uit mijn oude knopendoos.

Deze armband is nu van mij. Omdat hij zo mooi bij m’n ogen past. Het geeft een heel mooi effect: alle knopen zijn verschillend van grootte, vorm en kleur, ze zijn alleen allemaal wel groen.

Ik draag hem met trots!

Reageren

25 januari: Oude kaart uit 1634

Door Ada

Op 25 januari 2015

In Alledag

Bij ons in de kamer hangt een oude kaart van Drenthe uit 1634.

Toen dochter Carlijn bij ‘het Goed’ werkte kocht ze hem voor mij voor € 1,25.
Och wat was ik er blij mee. Eindeloos heb ik er op zitten turen en dingen ontdekt.
Eén van de dingen was dat Hoge-Smilde erop stond.
In 1983 vierden wij met alle dorpsbewoners het 350-jarig bestaan van Hoogersmilde (waar wij destijds woonden). In het jaar 1634 was het dorpje dus 1 jaar oud.
Maar dat is niet helemaal waar, want de op de website van Hoogersmilde>>> wordt verteld dat men in 1613 begonnen is met het ontginnen van het immense veen boven de dingspil Diever en dat ‘Hoge-Smilde’ in 1633 is ‘verheven tot heerlijkheid’.

Toen de kaart enkele weken in mijn bezit was, vond ik dat hij aan een muur het mooiste uitkwam en dat hij een mooie lijst verdiende.
Voor de lijst met passe-partout betaalde ik destijds € 70,=. Een ietwat scheve verhouding ten opzichte van de diepte-investering die Carlijn had gedaan.

In het jaar daarop stond er in het Dagblad van het Noorden een column van de hand van Daniël Lohues. Die begon met de volgende zin:
“Driehonderd jaar geleden, hoe was het hier toen? Op oude kaarten is te zien dat hier – waar ik nu zit typen op mijn laptop – een pad door het moeras liep van Zuidbarge naar Schoonebeek.”

Ja jong? Ik kijken. Jah!
Voor de rest van de column van Daniël Lohues klik op ‘Lees verder’
(helemaal onderaan, wel even doorscrollen….)

Oude kaarten, ik hou er van. Tijdens de Jaarbeurs van het Noorden in het Rodermarktweekend bezocht ik de stand van de Historische Vereniging Roon. Daar hing ook een oude kaart van Roden eind 19e eeuw. Daarop was te zien dat ‘de Zulthe’ vroeger een klein dorpje was dat onder de rook van Roden lag, evenals De Boschkampe. Voor de liefhebbers: meer informatie hierover vind je op de site van Natuurrijk Roden>>>

Reageren

23 januari: Roosje gevonden

Door Ada

Op 23 januari 2015

In Alledag, Muziek

Vanmiddag ging ik wandelen. In het kader van de hartrevalidatie ‘moet’ ik iedere dag een half uur flink bewegen. Meestal kost me dat geen moeite. Als ik in het dorp een boodschapje moet doen of iets moet halen of brengen dan doe ik dat lopend. Naar franse les bijvoorbeeld is 20 minuten lopen. Weer terug ook, dat maakt dus 40 minuten. Fietsen doe ik ook graag, na de voorjaarsvakantie pak ik vast weer 2x in de week de fiets naar Groningen. Zwemmen doe ik altijd op maandag met mijn ‘zwemvriendin’ en als het echt pokkenweer is en ik kan niet naar buiten dan is daar altijd nog de hometrainer.

Vandaag was het niet echt aangenaam weer . Koud. Mistig. Danïel Lohues heeft over zo’n dag een prachtig lied geschreven. “Mistig, kold en stille”. Luister maar eens >>>
En dan moet je uit je warme huis. Jas aan. In de familie Waninge zegt men in zo’n geval: “Ik heb net zo veul zin as tiene die gien zin hebt.”
Maar ook zonder zin kun je wel wandelen en de praktijk leert dat je er altijd enorm van opknapt. Zo’n wandeling loopt bijna altijd langs Landgoed Mensinge >> en ik loop ook graag even over het kerkhof. Roden heeft een goed onderhouden kerkhof met prachtige bomen en dus ook heel veel vogels.

Op het pad richting de aula vond ik een paars roosje. Zat waarschijnlijk aan een rouwstuk van een recente begrafenis. Zo’n roosje kan ik niet laten liggen. Vind ik zonde. Op straat wordt het vertrapt, dan neem ik het liever mee. Thuis heb ik hem op een piepklein vaasje gezet. Met een takje elzenproppen die ik ook vond onderweg.
Met een goed gevoel kroop ik om drie uur lekker op de bank.
Met een kop rooibosthee en een borduurwerkje.

Reageren

22 januari: Boer’nkool uut de tuun

Door Ada

Op 22 januari 2015

In Alledag, Koken & bakken

De woorden ‘uut de tuun’ slaan in dit geval op onze moestuin achter het huis.

Gerard heeft vanaf het begin van ons huwelijk een groentetuin bijgehouden en inmiddels hebben we achter ons huis een derde van onze grond in gebruik als moestuin. We eten er eigenlijk het hele jaar door uit. In mei/juni oogsten we aardbeien en de eerste nieuwe aardappelen eten we ook uit eigen tuin.
Verder staat er een stoofperenboom en we verbouwen bonen, andijvie, rode bieten, sla, spinazie, prei én boerenkool >> dus.

Jongste dochter Carlijn had vorig najaar gesneden boerenkool gekocht in de supermarkt.
“Dat was vies man, er zaten harde stukken in!”
Nou is vies wel een groot woord, maar het smaakte in ieder geval niet zoals thuis. Dat komt omdat wij de boerenkool ‘streup’n’, terwijl bij de supermarktboerenkool de hele boerenkoolbladen door de hakselaar gaan.

Bij dit stropen haal je alleen de buitenste krullende randen van de boerenkoolbladen af, de nerven en het resterende harde groen van de bladen gooi je weg. Daarna alles goed wassen en dan fijn snijden.
Carlijn houdt het eerst nog maar bij ‘studentenbakjes uit de diepvries’ van thuis. Ook goed.

Gerard heeft dit jaar prei in rijen tussen de boerenkool gezet om overlast van rupsen tegen te gaan. Dat heeft goed geholpen: dit jaar eten wij meer boerenkool dan de rupsen. En dat is wel eens anders geweest.

Als de kinderen bij ons komen eten dan eten we natuurlijk stamppot boerenkool.
Er staat nog zat ‘in de tuun’!

Reageren

20 januari: Media-hype

Door Ada

Op 20 januari 2015

In Alledag

Gisteren was het Blue Monday. De nekharen gaan me al recht overeind staan als ik de eerste aankondigingen hoor. Wat een gezeur ieder jaar weer.

De radio- en tv-programma’s buitelden weer over elkaar heen en allemaal hadden ze wel iets te mekkeren over Blue Monday. Vanmorgen las ik een artikel op Nu.nl dat het oeverloze gezwam van gisteren helemaal goed maakte.
“Blue Monday: samen houden we het fenomeen in stand” stond er boven.
Volgens geluksonderzoeker Ad Bergsma is het allemaal flauwekul. “Het is in de hoofden van mensen gaan zitten en elk jaar wordt het sterker gemaakt” zegt hij er over.
Klik voor het hele artikel op deze link >>>> Je vindt de tekst ook onder ‘lees verder’.

Reageren

18 januari: Water & Wijn

Door Ada

Op 18 januari 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Zondag vandaag. De cantorij werkte vanmorgen mee aan de kerkdienst in de Catharinakerk. Daar zijn we een groot deel van de ochtend zoet mee. Half 8 wekker, half 9 verzamelen en inzingen, 9 uur koffie, (breipatroon besproken) half 10 aanvang van de viering. ‘ De bruiloft te Kana’ (lezen: zie >>> voor dit gedeelte uit de basisbijbel) was vanmorgen het onderwerp: Jezus verandert water in wijn. Wij zongen o.a. het lied ‘Wij willen de bruiloftsgasten zijn’. (zie 9 januari). Het lied ging vanmorgen helemaal goed!

Midden onder de preek werd een gemeentelid onwel. De koster belde een ambulance en andere omstanders legden haar op een rij stoelen en er werd een flesje water gebracht. Gelukkig kwam ze na een minuut of vijf weer bij en kon ze zelf naar de ambulance lopen.

Maar dan ben je echt even uit het verhaal ….. waar ging het ook maar weer over? O ja. De wijn was op. De dominee deed een manmoedige poging om de draad weer op te pakken, maar gaf na twee zinnen toe dat dat niet echt meer wilde lukken. Hij sloot af met de essentie van zijn verhaal: Jezus veranderde water in wijn, maar de dienaren zorgden dat er water in de kruiken kwam. Wij als dienaren hoeven dus geen wonderen te verrichten, we hoeven alleen maar te zorgen dat er voldoende water voorhanden is: omzien naar elkaar, luisterende oren bieden en je handen laten wapperen.

Aan het eind van de viering kwam de koster even zeggen dat mevrouw S. niet naar het ziekenhuis was gegaan, maar dat ze gewoon naar huis mocht.

Na afloop zei iemand daarover: “Die kan dus vandaag gewoon een glaasje wijn drinken. Want we moeten het leven ook vooral vieren!”

Vanmiddag was er een nieuwjaarsbijeenkomst voor leden van de wijk Noord van onze PKN-gemeente. En blijft het in de kerk vaak bij één slokje wijn, vanmiddag dronken we een heel glas.
Twee zelfs.
Op het leven!

Reageren

16 januari: Het Lieversche diepje wordt ‘La Lac du Lieveren’

Door Ada

Op 16 januari 2015

In Alledag

Als het zoveel en zo langdurig heeft geregend als in de afgelopen week, dan is het altijd interessant om naar vanuit Roden naar Lieveren te fietsen om eens te kijken hoe breed het kleine stroompje ‘het Lieversche diepje’ is geworden.
Vanmiddag ben ik met Gerard op de fiets gestapt en hebben wij ‘het rondje rivier’ gefietst.
We zoeken dan verschillende plekken op waar we de beek even kunnen zien. Bij de brug bij de Weehorst stond het water wel hoog, maar waren er nog geen overstromingen. Dat was wel anders bij de vistrappen in het Sterrenbos: daar was al een mooi meertje ontstaan.
Vervolgens fietsten we naar het uitkijkpunt bij de dikke boom. Daar was het water al helemaal uitgewaaierd over de weilanden en stonden grote stukken land onder water.

Het meest fascinerend was de aanblik van de rivier tussen Langelo en Lieveren, daar waar in 2013 nog vistrappen waren. Daar had men in de vorige eeuw de beek gekanaliseerd en met dijken omgeven, maar de afgelopen zomer is men begonnen met de herinrichting van het beekdal en heeft het beekje weer z’n natuurlijke loop gekregen. Het riviertje kronkelde in het najaar wat miezerig door het nieuw aangelegde landschap. De rivierbedding werd door het meanderen honderden meters langer en het riviertje werd daar wel wat mager van….

Daar was vandaag helemaal niets meer van te zien! Het was één grote watervlakte. De foto hieronder is genomen op de nieuwe fietsbrug bij Alteveer.

In het midden van het ontstane meer zie je een gladde baan, daar zit de bedding van de rivier en daar stroomt het water het hardst.

Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan.

Denkend aan Drenthe zie ik een kronkelig beekje langzaam in een meer overgaan.

Reageren