Categorie: Muziek Pagina 37 van 39

30 januari: Breaking news!

Door Ada

Op 30 januari 2015

De cantorij-repetitie verliep gisteravond in eerste instantie zoals gewoonlijk. Sinds twee weken hebben we een nieuwe alt die links naast mij zit. Die praat ik af en toe even bij over de gang van zaken. Ze moet wel erg wennen aan de drie koorboeken, het gewone liedboek en losse kopieën waar we uit zingen. Welk nummer? Welke bladzijde? De bas die rechts naast mij zit en ik waren al aan het fantaseren over een bijzettafeltje voor ‘de administratie’. Aan het eind van de avond was het in onze gedachten al een winkelwagentje geworden.

Na de koffie zaten we net allemaal weer op onze plek toen de koster binnenkwam met ‘Breaking news’: het NOS-Journaal op Nederland 1 was onderbroken, er was een man met een geweer in de studio en de zender stond op zwart.

Dat klonk niet best. Met de aanslagen in Parijs op Charlie Hebdo nog op mijn netvlies wilde ik me eigenlijk niet voorstellen wat er aan de hand zou kunnen zijn.
Zouden er doden zijn gevallen? Zouden mijn favoriete journaallezers Herman (van der Zandt) en Jeroen (Overbeek) daar ook bij zijn?
Verder was er geen tijd om te piekeren want we moesten een nieuw lied aanleren “Voor kleine mensen is Hij bereikbaar”. Iemand in mijn omgeving wees nog even naar twee dames op de eerste rij in verband met hun geringe lichaamslengte, maar daar ging het lied niet over. Het instuderen ging prima en na een half uur zat het refrein er al vierstemmig in.

Vlak voor het eind van repetitie kwam de koster even weer binnen met deel twee van het ‘Breaking news’; het was allemaal heel goed afgelopen, de indringer was overmeesterd en er waren geen slachtoffers gevallen. Opluchting alom. We kunnen dus gewoon blijven kijken naar Herman en Jeroen. Het journaal wordt gewoon een stuk leuker als zij het presenteren….!

Wat gisteravond opviel aan het nieuws was dat er opeens geen ander nieuws meer was. Eindeloos werd herkauwd wat er gebeurd was en er waren veel nietszeggende interviews met woordvoerders die nog niets konden zeggen.
Het was natuurlijk wél in Hilversum gebeurd. Stiekum denk ik dat als hetzelfde in Maastricht of in Assen was gebeurd dat de media-aandacht dan een stuk minder zou zijn geweest.

Vandaag constateerde een collega dat ‘de Mol’ niet was uitgezonden.
Vanavond gaat dat alsnog gebeuren en kunnen we daar weer van genieten.
En genieten van het feit dát het wordt uitgezonden.
Je moet er toch niet aan denken wat er ook had kunnen gebeuren.

Reageren

26 januari: Kind maakt muziek (3)

Door Ada

Op 26 januari 2015

In Muziek

Op 5 >>> en 6 >>>> oktober vertelde ik over mijn muziek-makende dochters. Vandaag deel 3 in de ‘continuing story’.

Onze kinderen zijn opgevoed met Disneyfilms.
“A youth with Disney is a joy forever”.
Af en toe plannen onze meiden een ouderwetse Disneyavond en gaan ze klassieke Disneyfilms kijken.
Wij hebben hier thuis zelfs een Disney-variant van het spel Triviant.

Eén van de leukste liedjes uit de verzameling filmklassiekers vind ik “I want to be like you”, dat gezongen wordt door apenkoning Louis in de film Junglebook. Het gaat over een aap die een mens wil zijn.

Tot mijn grote genoegen heeft de band waar dochter Carlijn bij zingt, Hijack, dit nummer gecoverd.
In deze uitvoering heeft het haast een betoverende werking: je wordt er ontzettend vrolijk van! Om de uitvoering van Carlijn te horen, klik hier >>>.

Reageren

23 januari: Roosje gevonden

Door Ada

Op 23 januari 2015

In Alledag, Muziek

Vanmiddag ging ik wandelen. In het kader van de hartrevalidatie ‘moet’ ik iedere dag een half uur flink bewegen. Meestal kost me dat geen moeite. Als ik in het dorp een boodschapje moet doen of iets moet halen of brengen dan doe ik dat lopend. Naar franse les bijvoorbeeld is 20 minuten lopen. Weer terug ook, dat maakt dus 40 minuten. Fietsen doe ik ook graag, na de voorjaarsvakantie pak ik vast weer 2x in de week de fiets naar Groningen. Zwemmen doe ik altijd op maandag met mijn ‘zwemvriendin’ en als het echt pokkenweer is en ik kan niet naar buiten dan is daar altijd nog de hometrainer.

Vandaag was het niet echt aangenaam weer . Koud. Mistig. Danïel Lohues heeft over zo’n dag een prachtig lied geschreven. “Mistig, kold en stille”. Luister maar eens >>>
En dan moet je uit je warme huis. Jas aan. In de familie Waninge zegt men in zo’n geval: “Ik heb net zo veul zin as tiene die gien zin hebt.”
Maar ook zonder zin kun je wel wandelen en de praktijk leert dat je er altijd enorm van opknapt. Zo’n wandeling loopt bijna altijd langs Landgoed Mensinge >> en ik loop ook graag even over het kerkhof. Roden heeft een goed onderhouden kerkhof met prachtige bomen en dus ook heel veel vogels.

Op het pad richting de aula vond ik een paars roosje. Zat waarschijnlijk aan een rouwstuk van een recente begrafenis. Zo’n roosje kan ik niet laten liggen. Vind ik zonde. Op straat wordt het vertrapt, dan neem ik het liever mee. Thuis heb ik hem op een piepklein vaasje gezet. Met een takje elzenproppen die ik ook vond onderweg.
Met een goed gevoel kroop ik om drie uur lekker op de bank.
Met een kop rooibosthee en een borduurwerkje.

Reageren

21 januari: Ontspannen

Door Ada

Op 21 januari 2015

In Muziek

Toen ik begin jaren ’80 in Assen werkte had ik een collega die overwerkt was en van zijn hulpverlener een cassettebandje met ontspanningsoefeningen had gekregen.
Hij vertelde dat de mevrouw op het bandje dan heel zwoel in zijn oor zei ” Oohntspanne …….” en dat dat soms zo op z’n lachspieren werkte dat er van ontspannen niet veel terecht kwam.
Het sensueel uitgesproken ‘Oohntspanne…” werd de grap van de afdeling en werd te pas en te onpas gebruikt.

Nu, bijna 30 jaar later zijn er weet ik hoeveel verschillende oefeningen om te ontspannen.
Je ziet soms door de bomen het bos niet meer. Zoek maar eens bij google naar ‘Ontspanningsoefening’.
En waar de één heel rustig van wordt, daar loopt een ander gillend bij weg.

Als ik een hele drukke dag heb gehad en mijn hoofd zit helemaal vol met gesprekken, volle agenda’s en vergaderingen, dan heb ik baat bij muziek. Er is een aria uit een cantate van J.S. Bach (BWV 33) die wordt gezongen door een alt.
De aria heet “Wie furchtsam wankten meine schritte” en ik heb een prachtige uitvoering gevonden van Julia Hamari.
Julia heeft een volle, lage alt en is één van mijn favoriete zangeressen.
Al eerder noemde ik het feit dat Bach de stem en de instrumenten als het ware een duet laat zingen.
Dat hoor je ook in dit lied heel goed.

Een deel van de violen en cello’s begint heel zacht met ‘ploem ploem ploem’ en dan spelen andere violen een melodielijn.
Als de alt erbij gaat zingen gaan de twee melodieën prachtig door elkaar heen lopen.
Het is een heel rustig stuk en het ‘ploem ploem ploem’ geeft een aangenaam wiegend effect.
Hierbij een link naar dit stuk op You Tube >>>.

Probeer het maar eens. Oortjes op, lekker op de bank en je helemaal concentreren op de muziek.
Wat hoor je. Wat zingt ze. Hoe mooi lopen de verschillende melodielijnen. Hoe klinkt het samen.
‘ploem ploem ploem’ ……
‘Oohntspanne….’
Dank je wel Johan Sebastian.

Reageren

18 januari: Water & Wijn

Door Ada

Op 18 januari 2015

In Cantorij Roden, Kerk & gemeente

Zondag vandaag. De cantorij werkte vanmorgen mee aan de kerkdienst in de Catharinakerk. Daar zijn we een groot deel van de ochtend zoet mee. Half 8 wekker, half 9 verzamelen en inzingen, 9 uur koffie, (breipatroon besproken) half 10 aanvang van de viering. ‘ De bruiloft te Kana’ (lezen: zie >>> voor dit gedeelte uit de basisbijbel) was vanmorgen het onderwerp: Jezus verandert water in wijn. Wij zongen o.a. het lied ‘Wij willen de bruiloftsgasten zijn’. (zie 9 januari). Het lied ging vanmorgen helemaal goed!

Midden onder de preek werd een gemeentelid onwel. De koster belde een ambulance en andere omstanders legden haar op een rij stoelen en er werd een flesje water gebracht. Gelukkig kwam ze na een minuut of vijf weer bij en kon ze zelf naar de ambulance lopen.

Maar dan ben je echt even uit het verhaal ….. waar ging het ook maar weer over? O ja. De wijn was op. De dominee deed een manmoedige poging om de draad weer op te pakken, maar gaf na twee zinnen toe dat dat niet echt meer wilde lukken. Hij sloot af met de essentie van zijn verhaal: Jezus veranderde water in wijn, maar de dienaren zorgden dat er water in de kruiken kwam. Wij als dienaren hoeven dus geen wonderen te verrichten, we hoeven alleen maar te zorgen dat er voldoende water voorhanden is: omzien naar elkaar, luisterende oren bieden en je handen laten wapperen.

Aan het eind van de viering kwam de koster even zeggen dat mevrouw S. niet naar het ziekenhuis was gegaan, maar dat ze gewoon naar huis mocht.

Na afloop zei iemand daarover: “Die kan dus vandaag gewoon een glaasje wijn drinken. Want we moeten het leven ook vooral vieren!”

Vanmiddag was er een nieuwjaarsbijeenkomst voor leden van de wijk Noord van onze PKN-gemeente. En blijft het in de kerk vaak bij één slokje wijn, vanmiddag dronken we een heel glas.
Twee zelfs.
Op het leven!

Reageren

9 januari: ‘Ruuzige’ repetitie

Door Ada

Op 9 januari 2015

In Cantorij Roden

Het is ruuzig weer vandaag. ‘Ruuzig’ is Drents voor onstuimig, druk, rumoerig.

Gisteravond hadden we weer koorrepetitie van de Catharina-cantorij. Dat was ook een ruuzige bijeenkomst.
Normaal gesproken verloopt zo’n repetitie rustig. We zingen zo’n 5 á 6 stukken door zo’n avond, er wordt goed opgelet en er wordt tussendoor niet gepraat. De club bestaat voornamelijk uit 60-plussers, dan wordt er niet zoveel meer geginnegapt en geteut.

Maar het begon gisteravond al bij binnenkomst: de beste wensen! Handen werden geschud, wensen uitgewisseld, de kerstmuziek moest worden ingeleverd, kortom: rommelig en onoverzichtelijk. Na het inzingen moest de voorste rij sopranen één stoel naar rechts opschuiven en de achterste rij één stoel naar links. Het is kostelijk om te zien hoe dan de ene sopraan van stoel verwisselt en de andere met stoel en al opschuift, zodat het lijkt alsof er geen stoelen genoeg zijn. De mannen op de achterste rij voorzien dit alles van commentaar.
Het is soms net een film.

Dat er storm op komst was, was goed te merken. Het was onrustig, veel opmerkingen tussendoor, onderdrukt gelach….. je kon zien dat onze cantrix heel erg haar best moest doen om er niet iets van te zeggen. Het zijn per slot van rekening allemaal volwassen mensen.
Het zingen verliep verder goed, er was alleen één lied met heeeel veel woorden “Wij willen de bruiloftsgasten zijn’ waarvan maar twee coupletten onder de notenbalk staan. De andere coupletten staan als tekst onderaan het blad afgedrukt. Dat viel niet mee. De mannen kwamen er op het laatst niet meer uit. 5 coupletten had het lied maar liefst. Het 5e couplet stierf in schoonheid.
Onze cantrix had het helemaal gehad met ons en zei: “Nu gaan we allemaal door elkaar staan en gaan we het nog een keer zingen. Alle vijf coupletten!” Het klonk als straf.
Groot gemor. “Ik kan het nog niet alleen, ik wil wél bij een ‘stem’-genoot staan.” “Dit wordt toch niks, we kunnen er nog niks van!” De tenorengroep gooide de kont tegen de krib. Zij bleven bij elkaar zitten. Wat weer een hoop commentaar van de andere stemmen opleverde. Uiteindelijk hebben we alle vijf coupletten gezongen. Het viel nog niet eens tegen.

Op zo’n avond geniet ik met volle teugen.
Sinds kort zit ik naast de bassen en hoor ik hen en de tenoren veel beter. Samen vierstemmig zingen is voor mij een groot genoegen en ik kijk elke week weer uit naar mijn avondje zingen. En af en toe een ruuzige repetitie: daar knap ik van op! Maar ik ben dan ook niet de cantrix…..

Reageren

27 december: Coventry carol

Door Ada

Op 27 december 2014

In Muziek

Tijdens de kerstdagen wordt er altijd veel gezongen. Maar waar ik altijd het meest van geniet zijn de ‘kerstliedjes-sessies’ met ons gezin tijdens de kerstdagen. Soms heb ik geluk en zijn ze allemaal thuis. Gerard kan bas en tenor zingen, Carlijn en Frea sopraan en alt en Harriët en ik kunnen alt en tenor zingen. Met z’n vijven zingen we dan vierstemmige Christmas Carols En heel soms hebben we heel veel geluk en is schoonzoon Stefan er ook bij. Hij zingt bas én kent alle Christmas Carols!

De afgelopen Kerst hadden we niet alle kinderen thuis, Frea was er dit jaar met Sinterklaas immers al….
Toch hebben we nog wel even gezongen, alleen het koortje was deze keer wat kleiner.
Met behulp van Harriëts opname-apparaat hebben we wat op kunnen nemen en met hulp van Carlijn heb ik één zo’n muziekstukje online gezet. Om te beluisteren klik hier >>> Harriët zingt tenor, Carlijn sopraan, ik zing alt en het gekraak halverwege is Gerard die de krant omslaat. Het is een onbekende carol: Coventry Carol. Het is een verdrietig liedje, het gaat over de kinderen van Bethlehem die het slachtoffer werden van Herodes’ angst voor de nieuwgeboren koning.

De carol-partituren gaan nu weer voor een jaar het muziekarchief in. In januari wordt het al weer tijd voor de Matthäuspassion!

Reageren

22 december: Muziek als medicijn

Door Ada

Op 22 december 2014

In Muziek

Mijn schoonmoeder woont in een verzorgingshuis in een zogenaamde ‘beschermde woonvorm’. Zij gaat heel langzaam – maar zeker – steeds een beetje achteruit. Ze woont met vijf anderen op een unit. Ze heeft daar een eigen kamer, maar de woonkamer en de keuken worden gezamenlijk bewoond. Als we haar opzoeken komen we niet alleen bij haar op bezoek, maar ook bij de andere bewoners. We kennen ze inmiddels allemaal goed, het is een beetje haar familie geworden. We drinken samen een kopje koffie of thee, we bepraten de toestand in de wereld en mijn brei- of haakwerk wordt uit en te na besproken.

Vanmiddag had ik mijn gitaar meegenomen en de map vol kerstliedjes. Mevrouw R. werd even van een andere unit opgehaald, men weet dat zij dol is op zingen.
We schonken ons een kopje thee in en gingen in de woonkamer bij de grote tafel zitten; bij het eerste kerstliedje zie je de blije herkenning op de gezichten. Niet alles wordt meegezongen, maar bij een bekend lied als ‘Er is een kindeke’ doet iedereen mee. Mevrouw H. vond ‘Nu sijt wellecome’ zo’n mooi lied, dat ze het ook bleef zingen toen wij al met een ander lied bezig waren. Als je vraagt om een concreet kerstverzoeknummer, dan weten de meesten dat niet. “Weeknie heur, dat doen de jonges altied veur mij” zei mevrouw G.
“Alles is mooi.” vond meneer B., die altijd blij is als we met hen gaan zingen. Mevrouw R. was heel duidelijk in wat haar fijnste kerstlied was: “Ere zij God!”
Dat hebben we dan ook aan het eind gezongen en ook dat lied zong iedereen mee. Mevrouw R. bleef Ere zij God zingen toen ze in haar rolstoel weer naar haar eigen unit werd gebracht.

Het ontroert mij altijd ontzettend als ik de mensen zo zielsgelukkig zie zingen.
Want we doen dit natuurlijk niet alleen met kerst. We zingen op andere momenten in het jaar net zo goed liedjes zoals “Als de klok van Arnemuiden’ en ‘Droomland’ met hen. Zingen doet iets met mensen. Ze knappen er zichtbaar van op en genieten er van. Ze weten niet meer wie vanmorgen op bezoek is geweest, maar ze zingen alle 3 coupletten van Stille nacht mee.

‘Rudolf the rednosed reindeer’ hebben we vanmiddag niet gezongen. Rudolf kennen ze niet.

Reageren

21 december: Christmas carols op Nienoord

Door Ada

Op 21 december 2014

In Muziek

Toch nog Christmascarols gezongen met InBetween! Met een ensemble weliswaar, maar toch. Op 13 december schreef ik er al over dat de Carols-scratch niet door ging. Wel alles ingestudeerd maar niet gezongen. Vond ik jammer, maar we hadden allemaal begrip voor de aflasting. Vandaag zou een ensemble van InBetween-zangers zingen op de kerstmarkt op Nienoord. Het was vorige week wat onzeker of er wel tenoren genoeg waren, dus had ik geopperd dat ik wel als ad-hoc tenor mee wou zingen. Begin deze week waren er toch tenoren genoeg, maar toen bleek dat de alten-bezetting erg mager was. Fijn voor mij: mocht ik de altpartij meezingen! Gistermorgen oefenden we de liederen nog even bij ons in de huiskamer en vanmiddag om 14.15 uur stond ons eerste optreden op de borden.

Nou leent de omgeving van de borg Nienoord zich natuurlijk prima voor een kerstmarkt. Wat een sfeertje daar vanmiddag. Je kon een ritje maken in een heuse koets of een arrenslee (met wieltjes……) met prachtige Friese paarden ervoor. Er waren kraampjes waar van alles te koop was en er was een klein orkestje met ‘trekharmonica’s’ waar we met elkaar nog oude Nederlandse kerstliedjes mee hebben gezongen.

We ontmoetten zelfs Jozef en Maria met hun kindje nog. Die kwamen even voor een korte ‘break’ in de warme chocolademelk kraam. Gerard grapte nog dat het kindje vast ook wel chocolademelk lustte.
“Wij van InBetween” hebben met z’n elven twee keer twintig minuten á capella gezongen. Silent night, See amid the wintersnow, Once in David’s royal city……. ik heb er van genoten.

Toen we terugliepen naar onze auto moesten we ons door een mensenmenigte heen dringen.
Daar begon namelijk de kerstwandeling. Er stond een omroeper met een groot aanplakbiljet dat ‘iedereen zich moest laten inschrijven’. Wat veel mensen, ik heb me de ogen uitgekeken!
Tijdens de wandeling kom je allerlei kersttaferelen tegen, volgens de website een mooie manier om het kerstverhaal ‘te beleven’. Kennelijk wilden heel veel mensen deze belevenis meemaken, want het was zoeken om een plekje te vinden voor je auto. We liepen niet mee met de kerstwandeling. We hadden Jozef en Maria immers al ontmoet…..

Reageren

17 december: Kerstfeest ‘oude stijl’

Door Ada

Op 17 december 2014

In Kerk & gemeente, Muziek

In deze periode zijn Gerard en ik vaak druk met zingen.
Gisteravond hebben we samen gezongen op een kerstviering van de vrouwenvereniging CPB in Bakkeveen. Zulke avonden verlopen altijd volgens een vast stramien. Er is een ‘liturgie’, er worden kaarsen aangestoken, teksten voorgelezen en liederen gezongen. Verder is er in de pauze koffie met een kerstkrans en na de pauze een vrij verhaal. Waar we ook zingen (Joure, Emmer-Compascuum, Zuidwolde): het is kennelijk een vaststaand ritueel.
Wij zijn op zo’n avond vaak ter opluistering van het geheel en wij proberen dan ook van toegevoegde waarde te zijn. We zingen liederen van Elly & Rikkert, uit het Liedboek van de Kerken, uit de Evangelische liedbundel en Johannes de Heer. Een mix van oud en nieuw.
Het is altijd ontroerend om te zien hoe de mensen reageren. Soms wordt er een traantje weggepinkt, soms wordt er uit volle borst meegezongen. Oude liederen, zoals “O kindeke klein” worden in de moderne vieringen in onze kerken niet meer gezongen. “Die kunnen eigenlijk niet meer” wordt er dan gezegd.
Maar ze kunnen nog best. Het is vertrouwd en het brengt even iets terug van vroeger.
Niks mis mee.
In Bakkeveen was het weer fijn gisteravond.
En vanavond zong ik met een drie andere zangers uit onze PKN-gemeente op de kerstviering van verzorgingshuis ‘de Noorderkroon’ in Roden. Tweestemmig onder begeleiding van mijn gitaar.
We lezen in onze gemeente al een paar jaar uit de nieuwe bijbelvertaling, maar vanavond klonken de oude woorden weer: “En het geschiedde in die dagen dat er een bevel uitging vanwege keizer Augustus…..”
Het zingen van de ‘gemeente’ laat te wensen over: het zijn immers bijna allemaal oude stemmen.
Maar het zit hem niet in perfecte en vlekkeloze uitvoering van kerstliederen.
Het gaat om het samen beleven van het zingen, het luisteren naar de lezingen, de meditatie: voor mij zijn het de mooiste kerstfeesten.

Reageren