Categorie: Alledag Pagina 269 van 302

23 april: Duizend dagen alweer….!

Door Ada

Op 23 april 2016

Vorige week belde ik uitgebreid met mijn tante.
Die waarmee ik altijd zo heerlijk kan praten over ‘de royals’.
Zij attendeerde mij op een uitzending van SBS 6 op woensdag 20 april ‘de 1000 dagen van Willem Alexander en Maxima’. Zij verheugde zich er al op.

Ik ook. Maar ik vergat het volkomen. Woensdagavond was ik met oude foto’s aan het scannen voor het levensboek van mijn moeder en heb nooit meer aan het programma over onze koning en zijn vrouw gedacht. Tot gisteravond. Ik bladerde wat in de TV-gids en was zo flauw als een cent. Hoe kan ik dat nou vergeten! Maar gelukkig is er internet.

Vanmiddag ben ik met een kop thee en mijn breiwerk achter m’n computer gaan zitten en heb genoten van het programma. Foto’s, filmpjes, jurken, staatsbezoeken, achtergronden, kapsels: àlles van de eerste 1000 dagen van koning Willem Alexander en koningin Maxima werd benoemd. Zulke uitzendingen kunnen mij niet lang genoeg duren: anderhalf uur koningshuis, het vloog voorbij. Voor wie de uitzending ook heeft gemist: hierbij de link >>> naar het programma op internet.

A.s. woensdag is het Koningsdag…….. dat vergeet ik vast niet!

Reageren

21 april: Een dag niet gelachen……

Door Ada

Op 21 april 2016

In Alledag

Vandaag is het Internationale Secretaressedag.
Het Secretaresseplatform van mijn werkgever organiseerde voor alle secretaresse’s binnen ons bedrijf een symposium voor onze beroepsgroep.

Meer dan honderd waren er vandaag! De dag werd georganiseerd door ‘de Jongens van lucht’ >>> en onder hun leiding hebben we een geweldige dag gehad.
We hebben ontzettend gelachen, nagedacht over ons beroep, over onze eigen inzet, over samenwerking en over de vraag “Waar zet je je wekker voor?”
Ondertussen sprak ik allerlei collega’s die ik al een tijd niet had gezien omdat ze naar een andere afdeling zijn gegaan. Of collega’s die ik alleen maar bij naam ken omdat ik ze regelmatig aan de telefoon heb. Leuk om te ontdekken dat ze er soms heel anders uitzien dan je had gedacht…!

Na het ochtendgedeelte gingen we in groepen uiteen, en deze keer geen workshops met saaie power-points, maar we moesten zelf aan de slag. We kregen ‘massage-les’: hoe je de schouders/nek van een collega kunt masseren. Dat deden we bij elkaar: leerzaam en heerlijk voor de ontspanning. We moesten een slogan/leus bedenken voor onze beroepsgroep en daar ook een foto bij maken (hilarisch! Ons groepje maakte een reddende engel, compleet met vleugels….) en we gingen een filmpje maken van 10-15 seconden over onze beroepsgroep.

Het was prachtig weer, we maakten een mooie wandeling met een groepje, we aten buiten ons broodje en dronken buiten de afsluitende borrel. Topdag.
Wat ik van vandaag heb meegenomen is o.a. de zin: Op de weg naar de volwassenheid zijn we de kracht van de lach kwijtgeraakt. ‘De jongens’ lieten ons een filmpje zien van een aanstekelijk lachende man op een metro-station. De hele zaal moest lachen.
Hetzelfde filmpje heb ik niet op internet kunnen vinden, maar wel een soortgelijke.
Kijk maar >>> Of je nou wilt of niet…….je moet lachen!
Doe dat dan vooral wat meer dan de 5x per dag dat een gemiddelde Nederlander dat doet.

Reageren

20 april: Origami

Door Ada

Op 20 april 2016

In Alledag

Dit weekend kreeg ik van dochter Harriët een bladwijzer. Een origami bladwijzer in de vorm van een vlinder. Ze had hem zelf gemaakt met een vriendinnen-clubje.
Nou is origami iets wat je in ons gezin niet doet, nadat Bert Visscher het onsterfelijk belachelijk heeft gemaakt in een van zijn shows (zie mijn blog van 11 november >>>).

Zondagavond vertelde Harriët schoorvoetend dat ze inderdaad origami had gedaan. Ik citeer: “En het was hartstikke leuk! De volgende dag heb ik gelijk vouwblaadjes gekocht en een boekje met voorbeelden.” Ze was helemaal in de ban van het vouwen.

Je moet je ook niks van Visscher aantrekken. Al sinds de kinderen klein waren maak ik zelf kerstkaarten. Visscher beschrijft dat in één van zijn shows op een hilarische manier, waarbij je twijfelt of je het nog wel moet doen…..maar ik beleef er zoveel plezier aan dat ik er gewoon mee door ben gegaan.
Ondanks de smalende opmerkingen van mijn huisgenoten: “kling klokjes klingeling” of “en die glitters vind je een jaar later…..”
Ja hoor, ja.
Af en toe krijg ik van Sinterklaas lijm of stickers of mooi kerstlint. Met een honend gedicht waarin altijd wel even iets van Visscher wordt geciteerd.

Dit jaar wordt het vast weer 5 december.
Ik weet al een leuke surprise…..

Reageren

18 april: Zangen van zoeken en zien. Met de nadruk op zoeken…

Door Ada

Op 18 april 2016

In Kerk & gemeente

Gisteravond bezocht ik de vesper met als thema ‘ Wat (?) geloof je nog?
Ondanks het feit dat de dag eigenlijk vol genoeg was, wilde ik graag naar die viering. Op de PKN-website stond namelijk de aankondiging: “Houdt u van nieuwe kerkmuziek? De Op de Helte-cantorij zingt met ons mee.”

Ik houd van nieuwe kerkmuziek.
De cantorij nam ons mee en we zongen liederen uit de bundel `Zangen van zoeken en zien´ met werk van van o.a. Chris Fictoor, Huub Oosterhuis, Michael Steehouder, Chris van Bruggen en Anneke van der Heide. Klinkende namen in kerkmuziek-land. En inderdaad: mooie muziek.
Maar om als gemeente mee te zingen was het echt een brug te ver. We deden wel ons best!
Maar een onbekend lied in canon zingen zonder dat het van te voren wordt geoefend is zelfs voor iemand die noten kan lezen een hele toer.
Af en toe deed ik niet eens mijn best. Want luisteren naar de cantorij die een lied goed zingt vond ik fijner dan ons eigen geworstel met noten en tekst.

Maar ondanks dat was het toch een mooie vesper. De teksten die bij het thema waren gezocht gaven genoeg stof tot nadenken en wat ook erg mooi was, was het pianospel van Thysia Betting, de cantrix van de cantorij.
Want ook al verliep de gemeentezang moeizaam, het blijft mooie muziek.
Blijven zingen dus, die stukken. Maar niet allemaal tegelijk in één viering. En vóór aanvang van de kerkdienst oefenen met de gemeente. Zodat de kerkgangers met hart en ziel mee kunnen zingen!
Ook geïnteresseerd in nieuwe kerkmuziek? Hierbij een link naar de folder Zangen van zoeken en zien >>>

Reageren

17 april: Amateurs.

Door Ada

Op 17 april 2016

In Alledag

Afgelopen week kreeg ik een mail van Maja de Ruiter-Verweij, die ik ken vanuit onze PKN-gemeente. Het was een uitnodiging om haar schilderijen te bekijken.
Maja is lid van de teken- en schildergroep Roden. In het kader van ‘Kunstmomenten’ deed deze club mee aan de Open atelierroute Noordenveld dit weekend.

Goed idee. Maar we hadden vandaag familie op bezoek, dus in eerste instantie dacht ik daar niet heen te gaan. In tweede instantie bedacht ik dat we de familie ook gewoon mee konden nemen! Aldus geschiedde.
En het was leuk!
De Teken- en schildergroep Roden >>> is gevestigd in het gebouw van basisschool de Haven, waar onze kinderen vroeger op school zaten.
We liepen het voormalige schoolplein op; een bijzondere belevenis: als ‘moeder van…..’ heb ik daar al heel wat voetstappen liggen.

In het lokaal van juf Renny/juf Grieteke ontmoetten we Maja en haar man André. Heel leuk om nu een heel andere kant van haar te zien. Maja maakt hele mooie schilderijen en een deel daarvan hing en stond in het lokaal opgesteld.
Met toestemming van de schilderes hiernaast een foto van het werk met de titel “Wat zeg je van mijn kippen?” (klik op de foto voor een vergroting).
Zoals wel vaker bij een evenement in Roden kwamen we veel bekenden tegen. Gezellig: bep, bep, klep, klep. Maar onze familie kende al die mensen natuurlijk niet, dus de gesprekjes waren voor ons doen kort en overzichtelijk.

In het gymnastieklokaal waren nog werken van 5 andere kunstenaars te bekijken. Zoek je nog een bijzonder, echt schilderij voor aan een kale muur? Ga eens bij deze club kijken. We zagen de prachtigste werken voor een heel betaalbare prijs. Sommigen werkten zelfs in opdracht (huisdier, huis). Je hebt dan iets moois aan de muur en je weet nooit wat het later nog eens opbrengt. Jopie Huisman is ook eenvoudig begonnen……

Reageren

15 april: Jeanet was boos.

Door Ada

Op 15 april 2016

In Alledag

Als handwerkster ben ik trouw volgster van het blog ‘Blij dat ik brei’ van Jeanet Jaffari-Schroevers. Zij heeft een handwerkwinkel in Arnemuiden.
Meestal een gezellig blog met breiwerkjes, haakwerkjes, patroontjes en wolletjes.
Net iets voor mij.
Maar deze week was het even niet gezellig.
Jeanet was boos.

Ik was het roerend met haar eens.
Dus ik deel haar verhaal >>> vandaag met mijn lezers.

De volgende dag schreef ze erover:
Ik weet ook wel dat mijn berichtje van gisteren niets verandert aan het beleid van grote winkelketens noch aan het koopgedrag van klanten. Mocht ik willen, haha! Ik probeer maar een stukje bewustwording te creëren, niet alleen voor mij maar voor alle kleine zelfstandigen. Ook met kwaliteit, inzet en originaliteit valt soms niet op te boksen tegen die `groten`. En over kleine beurs gesproken: een ondernemer moet het soms heel lang doen met een inkomen onder het minimum….

Zelf kocht ik jaren al mijn handwerkbenodigdheden bij ’t Spinnewiel in Roden.
Met daarbij (gratis!) het advies van Willy. Maar Willy is overleden en ’t Spinnewiel gaat niet meer open. Ik mis het. Er zijn allerlei alternatieven, maar we krijgen ’t Spinnewiel er niet mee terug. Maar we hebben nog wel Daan Nijman, ook een voorbeeld van een hardwerkende ondernemer die last heeft van Jumbo die zomaar boeken gaat verkopen.
Jeanet heeft wat mij betreft een stukje bewustwording gecreëerd, daar wil ik met dit blog graag mijn steentje aan bijdragen.

Reageren

14 april: You’re my best friend.

Door Ada

Op 14 april 2016

In Alledag, Muziek

Dinsdagavond sloten we het seizoen Franse les af. Met de gebruikelijke borrel & lekkers.
Het laatste huiswerk werd nagekeken en daarna was het tijd voor de bijzondere opdracht voor de laatste les. Die opdracht luidde: neem iets mee wat heel waardevol voor je is en vertel ons in het Frans waarom het zo waardevol voor jou is.
Eén leerlinge vertelde dat haar man had gezegd: “Dan neem je mij toch mee!”
“Ja!” riep een mede-cursiste “dat zei die van mij ook…!”
Deze mannen hebben kennelijk geen last van een minderwaardigheidscomplex.

Het was een leuk grapje, maar het had een diepere laag: deze vrouwen hebben een fijn huwelijk. Heb ik ook.
In deze tijd van scheidingen en lossere relaties zijn wij de uitzondering.
Van die ene cursiste weet ik dat ze deze week 44 jaar getrouwd is. Wij vierden eind maart onze 33e trouwdag.
Je bent gezegend als je over je levenspartner kunt zeggen dat hij of zij je beste vriend is.
Er is een liedje dat hierover gaat: ‘You’re my best friend” van Don Williams.
klik hier>>> om het liedje te beluisteren.
Eigenlijk is het een ontzettende smartlap. Maar wat een mooi liedje.
Dit is de tekst van het refrein:

You’re my bread when I’m hungry
You’re my shelter from troubled winds
You’re my anchor in life’s ocean
But most of all you’re my best friend.
(klik hier voor een PDF met een Vertaling van het lied)

Over waardevol gesproken. Of om in het Frans te spreken: précieux.

Reageren

12 april: Indrukwekkend.

Door Ada

Op 12 april 2016

In Alledag

Gistermiddag was de afscheidsdienst van moeder Waninge.
Het was indrukwekkend in meerdere opzichten.

De dankdienst voor haar leven vond plaats in Hoogersmilde, het dorp waar Gerard en ik zijn opgegroeid. De kerk zat helemaal vol, voor de helft gevuld met kinderen, kleinkinderen en aanhang.
Psalm 23 stond centraal. We zongen bekende liederen over de goede Herder.
Wij als kinderen hadden een uitgebreid in memoriam gemaakt: een verhaal over moeders leven, dat vergezeld ging van foto’s uit alle fases van haar leven. Zo zagen we nog even de vrouw die ze is geweest.
Eén kleindochter gaf een treffende beschrijving van oma namens alle kleinkinderen en twee andere kleindochters droegen een ontroerend zelfgemaakt gedicht voor.

Zoals wel vaker werd ik ook geraakt door de muziek. Na de overdenking stond het lied “Wat de toekomst brengen moge” in de orde van dienst. Na het Amen zette het orgel in, maar de organist speelde eerst de melodie van “de Heer is mijn herder”. Dat vloeide over in de noten van het avondgebedje “Ik ga slapen, ik ben moe”(het liedje dat moeder/oma altijd met haar kinderen én haar kleinkinderen zong bij het naar bed gaan) om vervolgens over te gaan in “Wat de toekomst.”

De familie Waninge heeft afscheid genomen van hun moeder, oma en overgrootmoeder en heeft dat op een warme en waardige manier gedaan. “Dat heeft ze verdiend.” vond dochter Hennie.

Wij kregen een mail van ons gemeentelid Bea Sportel, die de dingen altijd zo prachtig onder woorden kan brengen.
Zij schreef: Als je het leven onderweg bent kwijt geraakt en er is geen heden of toekomst meer, mag bij het sterven dankbaarheid overheersen.
Deze begrafenisplechtigheid getuigde van die dankbaarheid.
Dag moeder.
Dag oma.

Reageren

11 april: Mooi gespeeld, hoor!

Door Ada

Op 11 april 2016

In Alledag

Zaterdagavond zaten we in de kerk in Leek op de tweede rij bij het concert “InBetween the seasons”. Gerard zong in het koor, dochter Harriët speelde in het jazz-combo en dochter Carlijn stond bij de deur toegangskaartjes te controleren. Het bijzondere was dat oudste dochter Frea er ook was.
Omdat oma Waninge is overleden is ze overgekomen uit Engeland voor het bijwonen van de begrafenisplechtigheid.

We hebben genoten van de avond. Ik zing natuurlijk niet zelf, maar ik was wel een beetje plaatsvervangend gespannen. Van te voren had ik van Gerard alle details over de koorrepetities al gehoord.
InBetween is een groot koor en ze hebben een hele goede dirigent: Edwin Velvis.
Die is niet snel tevreden: het moet gewoon goed. Kijken! Opletten! Tekst uit je hoofd leren! Aan al die eisen wordt niet altijd voldaan, waardoor Edwin nog al eens moet foeteren op het koor (zelf noemt hij dat overigens ‘preken’…). Verder was er heel weinig oefentijd voor het koor samen met het combo, er werden namelijk ook twee stukken samen gedaan.
Maar zaterdagavond ging alles goed, alle seizoenen kwamen voorbij.
‘Autumnleaves’ was voor mij het mooiste lied van de avond: wat een prachtige uitvoering.

In de pauze en na het concert waren er nogal wat mensen die tegen dochter Harriët iets zeiden over haar saxofoonspel. “Goed gespeeld, hoor!” of “Mooie jazz-muziek!”.
Tenminste….. men dácht dat men het tegen Harriët zei. Menigeen heeft iets geroepen tegen Carlijn, die veel op Harriët lijkt. Of tegen Frea, ’t zelfde laken een pak.
Toen wij ’s avonds thuis samen een glaasje wijn dronken hadden de

Harriët, Frea en Carlijn

dames er onderling grote pret om. “En dan wilde ik nog zeggen, “maar…..maar….ik ben….” maar dan liepen ze vervolgens al weer door. Ik heb het maar zo gelaten.”
Wij vinden het niet gek.
Hierbij een link naar een filmpje >>> van 2 seconden. Ze wilden een ‘selfie’ maken, maar drukten per ongeluk op het film-knopje.

Reageren

10 april: Adelaarsvleug’len

Door Ada

Op 10 april 2016

In Kerk & gemeente

Na een overvolle en enerverende week wilde ik eigenlijk wel naar de kerk vanmorgen, maar we werden te laat wakker. Fijn dat er dan internet is, ik beluisterde de dienst via kerkradio. Dan hoor je wat er gebeurt, maar je bent er niet bij. Dus je beleeft het ook heel anders.

Ik zat met een beschuitje, een kop thee en een sudoku aan de keukentafel. Het orgel klonk blikkerig en de gemeentezang was wat traag en niet te verstaan. Ondertussen kwam Gerard binnen. Hij rommelde ook met boter, brood en thee en kwam naast mij zitten. Af en toe maakte hij een opmerking onder de preek.
Vervolgens stommelde Carlijn de trap af en kwam met een duf hoofd beneden. Toen heb ik de radio maar uitgezet.

Maar toch nam ik iets van de viering mee. Als glorialied zong de gemeente “Lof zij de Heer, de almachtige koning der ere”.
Daar komt het woord adelaarsvleug’len in voor. De dominee vertelde dat in het oude Israël het beeld van de moeder adelaar werd gebruikt als beeld voor God. Als de jongen van de adelaar groot genoeg zijn duwt de moeder ze uit het nest. Als ze dan te pletter dreigen te vallen omdat het vliegen niet direct lukt, gaat moeder onder het jong vliegen en vangt het op haar vleugels op.

In een week die in het teken staat van het afscheid nemen van onze (schoon)moeder komt het beeld van die adelaar echt binnen. Wat een mooie vergelijking.
Ook nu kon ik de gemeente niet verstaan toen ze van lied 868 het tweede couplet zongen.
Maar de woorden kende ik, ik heb het vroeger op de Lagere school al geleerd:

Lof zij de Heer, Hij omringt met zijn liefde uw leven.
Heeft u in ’t licht als op adelaarsvleug’len geheven.
Hij die u leidt, zodat uw hart zich verblijdt:
Hij heeft zijn woord u gegeven.

Reageren